Εικόνες

Έτυχε να’ ναι τα χρόνια δίσεχτα`

πολέμοι χαλασμοί ξενιτεμοί

Γ. Σεφέρης, Κίχλη

    Το έτος 2020 ως δίσεχτο,  φορτισμένο από την πανδημία COVID-19 ,  δίνει τροφή στην ανθρώπινη δεισιδαιμονία και πλέκονται σενάρια, σχετικά με τον κορονοïό [ή κορωνοïό ή κοροναïό] στον οποίο οφείλεται, απίστευτης ανευθυνότητας. Ο corona virus-κορονοïός που ονομάζεται έτσι λόγω του σχήματός του, έχει προσβάλει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, έχει προκαλέσει χιλιάδες βασανιστικούς θανάτους και έχει διχάσει την ανθρωπότητα αναφορικά με την ύπαρξή του, την προέλευσή του, την επικινδυνότητά του και την αντιμέτώπιση της λοίμωξης την οποία προκαλεί. Επειδή λέξεις όπως επιδημία, πανδημία, επιπολασμός, μικροβιοφορέας, μικρόβια, ιοί κ.ά. με αρνητι-κό πρόσημο δημιουργούν από ανησυχία και ανασφάλεια έως φόβο και πανικό στον πληθυσμό σκόπιμο είναι να δοθούν οι απαραίτητες διευκρινήσεις και να φανεί γιατί ο αναμενόμενος με αγωνία εμβολιασμός απέναντι στον κορονοïό, μαζί με τη χορήγηση των κατάλληλων φαρμάκων , είναι η παγκόσμια ελπίδα. Εννοείται πως εξαιρούνται οι οπαδοί -ευτυχώς λίγοι-του αντιεμβολιαστικού κινήματος οι οποίοι αδίκως υποστηρίζουν την κατάργηση των εμβολίων ακυρώνοντας τις επίπονες πολυχρόνιες προσπάθειες των επιστημόνων καθώς και το γεγονός πως τα εμβόλια σώζουν ζωές.

  Τα λοιμώδη [μεταδοτικά μολυσματικά] νοσήματα οφείλονται στα μικρόβια,δηλ.σε μικροσκοπικούς μικροοργανισμούς φυτικής ή ζωικής προέλευσης,αόρατους με γυμνό οφθαλμό.Με την ανακάλυψη των μικροβίων στα μέσα του 19ου αιώνα από τον L. Pasteur και τον R. Koch και τη διατύπωση της μικροβιακής θεωρίας των νόσων δημιουργήθηκε η εσφαλμένη εντύπωση ότι οι έννοιες μικρόβια και αρρώστια είναι ταυτόσημες. Όμως οι περισσότεροι μικροοργανισμοί δεν είναι παθογόνοι. Τον άνθρωπο και πολλούς μεγαλοοργανισμούς περιβάλλουν χιλιάδες είδη μικροβίων[βακτήρια, ιοί, μύκητες]  , λίγα όμως είναι νοσογόνα. Ένας μεγάλος αριθμός ζει μαζί τους, με διάφορες σχέσεις, χωρίς να προκαλεί πάντα ασθένεια. Με άλλα λόγια υπάρχουν μικρόβια παθογόνα, μη παθογόνα ή σαπροφυτικά και δυνητικά παθογόνα. Τυπικό παράδειγμα είναι τα μικρόβια της φυσιολογικής χλωρίδας του ανθρώπου τα οποία  αποτελούν σύνολο μικροοργανισμών οι οποίοι ζουν και πολλαπλασιάζονται στο δέρμα, στις διάφορες κοιλότητες και στους βλεννογόνους του ανθρώπου [κόλπος, ουρήθρα, έξω ακουστικός πόρος, ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, λάρυγγας, γαστρεντερικό σύστημα].

  Μικροβιαιμία ονομάζεται η κυκλοφορία στο αίμα παθογόνων ή μη μικροβίων, ιαιμία η κυκλοφορία ιών και σηψαιμία είναι η μικροβιαιμία που συνοδεύεται από τοπικά φαινόμενα [πυρετός, ρίγος].

   Τα μικρόβια απειλούν τον οργανισμό με μόλυνση ή με καταστροφή από τις βακτηριοτοξίνες που εκκρίνουν και χαρακτηρίζονται ως αντιγόνα[ Ag] Διαθέτουν επιθετικό εξοπλισμό για  να  υπερνικήσουν τις αμυντικές δυνάμεις του οργανισμού, όπως αιμολυσίνες, λευκοκτονίνες και πολλά τοξικά ένζυμα.

   Όλοι οι οργανισμοί δεν μολύνονται στον ίδιο βαθμό. Εξαρτάται από το είδος, από τα όργανα όπου θα εγκατασταθούν τα μικρόβια ώστε να προκληθεί μόλυνση  και από την αντίσταση του οργανισμού. Αναμόλυνση είναι η μόλυνση από το ίδιο μικρόβιο,  επιμόλυνση από άλλο μικρόβιο και αυτομόλυνση από τα δυνητικά μικρόβια μέσα στον οργανισμό, όπως είναι αυτά της φυσιολογικής χλωρίδας.

 Τα παθογόνα μικρόβια και οι ιοί προέρχονται από διάφορες πηγές μόλυνσης, με κύριες πύλες εισόδου το δέρμα και τους βλεννογόνους , οι οποίες είναι:

1.Οι ασθενείς οργανισμοί. Μολύνουν με τα ούρα, τα κόπρανα, τον σίελο, τα πτύελα.

2.Οι υγιείς οργανισμοί αλλά μικροβιοφόροι. Χωρίς να πάσχουν μολύνουν άλλα άτομα  και προκαλούν νόσο. Διακρίνονται σε αυτούς που αναρρωνύουν από κάποιο λοιμώδες νόημα και στους υγιείς φορείς των μικροβίων.

3.Το μολυσμένο περιβάλλον [αέρας, νερό, έδαφος, ποτά, τρόφιμα].

4.Τα μολυσμένα αντικείμενα.

5.Τα ζώα και  τα έντομα.  

   Επιδημία είναι η εμφάνιση πολλών κρουσμάτων μιας λοιμώδους νόσου στον ίδιο τόπο και στο ίδιο χρονικό διάστημα. Μεγάλες επιδημίες που μεταδίδονται γρήγορα από μια περιοχή στην άλλη και από μια χώρα στην άλλη ονομάζονται πανδημίες. Ενδημικά είναι εκείνα τα λοιμώδη νοσήματα που υπάρχουν συνήθως σε μια χώρα. Ορισμένα νοσήματα π.χ. όπως η λύσσα ή ο τέτανος εμφανίζονται σε μεμονωμένα άτομα ως σποραδικά κρούσματα και δεν μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

   Τα κύτταρα τα οποία αναγνωρίζουν τα αντιγόνα και αντιδρούν μαζί τους είναι τα λεμφοκύτταρα Α και Β με  διαφορετική ανοαοαπάντηση. Όταν φτάσει ένα αντιγόνο στους ιστούς τα Β λεμφοκύτταρα διαιρούνται πολλές φορές για να σχηματίσουν έναν κλώνο όμοιων κυττάρων στο αίμα. Τα κύτταρα του πλάσματος απελευθερώνουν πρωτεΐνες, τις ανοσοσφαιρίνες, γνωστές και ως αντισώματα. Τα αντισώματα κυκλοφορούν στο αίμα και ενώνονται με τα αντιγόνα για να εξουδετερώσουν τη δράση τους και να τα καταστρέψουν. Όταν εξαλειφθούν τα αντιγόνα εξαφανίζονται και αυτά, παραμένουν όμως μερικά ως κύτταρα μνήμης. Αν υπάρξει δεύτερη έκθεση στα αντιγόνα τα μνημονικά κύτταρα ”θυμούνται”, απελευθερώνουν αντισώματα και έτσι επιτυγχάνεται  η ανοσοποίηση του οργανισμού.

   Η ανοσία μπορεί να είναι:

-Φυσική ή αυτόματη, όταν παρέχεται από τη μητέρα στο έμβρυο ή μετά από νόσηση.

-Τεχνητή  ή ενεργητική μετά από εμβολιασμό.

-Παθητική, με τη χορήγηση έτοιμων αντισωμάτων [οροθεραπεία].

   Σύμφωνα με την ελληνική Φαρμακοποία ΙΙΙ* αλλά και την παγκόσμια βιβλιογραφία ”εμβόλια-vaccina”είναι προïόντα προικισμένα με αντιγονική ιδιότητα. Προορίζονται για την πρόκληση ενεργητικής ανοσοποίησης εναντίον λοιμωδών νόσων τις οποίες προκαλούν παθογόνοι μικροοργανισμοί.

——————–

*Με τον όρο Φαρμακοποιία υπονοούνται δύο πράγματα. Το ένα είναι η πράξη του ”ποιείν”φάρμακα και το άλλο είναι η κωδικοποίηση όλων των πρώτων υλών δραστικών και αδρανών, για την παρασκευή των φαρμάκων και των φαρμακομορφών, καθώς και των μεθόδων, των κανόνων και των ελέγχων που διέπουν την παρασκευή αυτή. Σήμερα, η κωδικοποίηση αυτή είναι έγγραφη, έχει σχήμα συνήθως ογκώδους βιβλίου και αποτελεί επίσημο κρατικό εγχειρίδιο.

 Παρασκευάζονται από σχιζομύκητες, ρικέτσιες ή ιούς από ζωντανούς ή νεκρούς μικροοργανισμούς ή από ανατοξίνες [πρόκειται για τοξίνες των οποίων η τοξική ενέργεια έχει ελαττωθεί, σε μεγάλο βαθμό, με φυσικά ή χημικά μέσα ή έχει εξαφανισθεί τελείως χωρίς να καταστραφεί η ανοσοποιητική τους ενέργεια. Διακρίνονται σε φυτοτοξίνες, ζωοτοξίνες,ενδο- και έξω-  μικροβιοτοξίνες και αφλατοξίνες. Δρουν ως αντιγόνα. Επίσης ονομάζονται και τοξοειδή.] Παρασκευάζονται έτσι ώστε να διατηρείται το ειδικό αντιγόνο με τη φαρμακομορφή αιωρήματος ή διαλύματος ,με διαλύτη ισότονο διάλυμα χλωριούχου Νατρίου ή κάποια σύνθετη υγρή ουσία. Το τελικό προïόν διανέμεται κάτω από άσηπτες συνθήκες σε στείρους περιέκτες , κλεισμένους αεροστεγώς με ή χωρίς μικροβιοκτόνο. Η εναποθήκευση γίνεται μακριά από το φως, σε θερμοκρασία 2-10˚C. Χορηγούνται παρεντερικά με ενδοδερμική ή υποδόρια ένεση με εξαίρεση αυτό της πολυομυελίτιδας [SABIN] το οποίο χορηγείται και από το στόμα. Η χρήση εμβολίων χωρίς τους αναγκαίους ελέγχους εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους.

  Σύμφωνα με το Εθνικό Συνταγολόγιο ένα εμβόλιο πρέπει να πληροί τις εξής προδιαγραφές:

-Να μην προκαλεί νόσο ή σοβαρές παρενέργειες.

-Να εξασφαλίζει μακροχρόνια ανοσία , αν είναι δυνατόν εφόρου ζωής.

-Να μην μεταδίδει ο εμβολιαζόμενος τη νόσο.

-Να παρασκευάζεται σχετικά εύκολα και να είναι δυνατή η μέτρηση των αντισωμάτων.

  Γίνεται αναφορά στις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων οι οποίες συνήθως είναι ελαφράς ή μέτριας έντασης, όπως πυρετός, πόνος, ερυθρότητα στο σημείο εμβολιασμού, καταβολή, εξάνθημα, κνησμός, αλλεργική αντίδραση.

  Τα εμβόλια γίνονται προληπτικά για την αποφυγή νόσων όπως η παρωτίτιδα, η ιλαρά, η ερυθρά, η διφθερίτιδα, η ηπατίτιδα Β, ο τέτανος, η χολέρα, ο άνθρακας η λύσσα,προκειμένου να επιτευχθεί ανοσία του πληθυσμού γενική.[ανοσία της αγέλης]. Για να θεωρηθούν αποτελεσματικά απαιτείται η παρέλευση ορισμένων εβδομάδων, ώστε να παραχθούν  τα κατάλληλα  αντισώματα και υπό την προϋπόθεση ότι το άτομο δεν νοσεί. Στην περίπτωση αυτή επιλέγεται η παθητική ανοσία , η χορήγηση δηλαδή έτοιμων αντισωμάτων με ορούς.

 Το πρώτο βήμα στην παρασκευή ενός εμβολίου ,είτε προορίζεται για παιδιά είτε για ενήλικες ,είναι η επιλογή του μέσου καλλιέργειας και ανάπτυξης του μικροοργανισμού. Στα πολυδύναμα ή μεικτά εμβόλια [αντιδιαστολή από τα άμεικτα τα οποία περιέχουν ένα είδος μικροβίων] η καλλιέργεια και η ανάπτυξη των μικροοργανισμών γίνεται ξεχωριστά.

   Με τους ορούς χορηγούνται στο άτομο έτοιμα αντισώματα για προφύλαξη ή για θεραπεία από συγκεκριμένη νόσο. Τα αντισώματα αυτά παράγονται σε μεγάλη κλίμακα μετά από ένεση με αντιγόνο ή τοξοειδές συνήθως σε άλογο ή απομονώνονται από το αίμα ανθρώπου μετά από λοίμωξη. Η δράση διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες και οι πιο συνηθισμένες παρενέργειες [ορονοσία] μετά την ένεση είναι αναφυλαξία, δυσκολία στην αναπνοή, κνίδωση, υπόταση, αρθρίτιδα, εξανθήματα. Τα συμπτώματα υποχωρούν μετά περίπου μία εβδομάδα.

   Με τον όρο ”επιπολασμός”εννοείται το πηλίκον όπου αριθμητής είναι ο αριθμός των κρουσμάτων και παρονομαστής το σύνολο των ατόμων της κοινότητας.

 Τον τελευταίο καιρό,όπως αναφέρθηκε και στην αρχή,  επικρατεί στην παγκόσμια κοινότητα αναστάτωση εξαιτίας ενός  κορονοïού, του SARS-COVID-2. Οι ιοί [Viruses] αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα ανάμεσα στους μονοκυττάριους μικροοργανισμούς που έχουν βιολογική οργάνωση, εισβάλλουν στον οργανισμό [βακτήρια, φυτά, ζώα, άνθρωποι] όπου παρασιτούν στα κύτταρα, πολλαπλασιάζονται και καταστρέφουν τον ξενιστή. Το μέγεθός τους είναι πάρα πολύ μικρό και φαίνονται μόνο με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.  Αποτελούνται μόνο από ένα μόριο νουκλεïνικού οξέος [DNA ή RNA] το οποίο περιβάλλεται από μία πρωτεΐνη, το καψίδιο, αποτελούμενο από τα καψομερίδια. Τα καψομερίδια αυτά διατάσσονται συμμετρικά και είτε σχηματίζουν κανονικό πολύεδρο είτε εμφανίζουν ελικοειδή συμμετρία. Ορισμένοι ιοί περιβάλλονται από μία γλυκοπρωτεΐνη, το έλυτρο.

   Η ταξινόμηση των ιών σε διάφορες ομάδες γίνεται ανάλογα με το μέγεθός τους, το είδος του νουκλεϊνικού οξέος, τη συμμετρία τους, την ύπαρξη ελύτρου και τον οργανισμό στον οποίο παρασιτούν [DNA-ιοί, RNA-ιοί, Ερπητοϊοί, Ραβδοϊ-οί κ.λ.π.]

   Η εργαστηριακή διάγνωση των ιών γίνεται με  κυτταροκαλλιέργεια ή ιστοκαλλιέργεια σε ζωντανά κύτταρα , με μικροσκοπική παρατήρηση αλλοιωμένων κυττάρων, με ορολογικές αντιδράσεις για την αναζήτηση ειδικών αντισωμάτων, με ανοσοφθορισμό.

   Οι ιοί συνήθως καταστρέφονται στη θεμοκρασία των 60ºC επί 30 min. εκτός από τους ιούς του AIDS, της πολυομυελίτιδας και της ηπατίτιδας. Αντέχουν στο ψύχος και διατηρούνται για πολύ καιρό στους -70ºC. Τα αντιβιοτικά δεν τους καταπολεμούν, πιθανόν μόνον οι τετρακυκλίνες και η ερυθρομυκίνη. Γνωστά αντιικά φάρμακα είναι η βιδαραβίνη ή VIRA-A, ARA-A, η ιδοξουριδίνη [stoxil, idur, idoxuridine],και η υδροχλωρική αμανταδίνη [symmetrel].

  Η φαρμακευτική αγωγή κατά του κορονοϊού περιλαμβάνει  διάφορα προτεινόμενα φάρμακα[ χλωροκίνη, κολχικίνη, δεξαμεθαζόνη κ.ά.] χωρίς το απολύτως επιθυμητό αποτέλεσμα.

   Αναφέρθηκε στην αρχή ότι αιτία μόλυνσης, εκτός των άλλων, αποτελούν και τα έντομα. Ο Μπέρτολτ Μρεχτε στιχουργεί χαρακτηριστικά:

              Ξέφυγα από τους καρχαρίες

              Και νίκησα τους τίγρεις

              Μ’ έφαγαν όμως οι κοριοί

  Το τι θέλει να πει ο ποιητής το αποδίδει εύστοχα ο νομπελίστας βιολόγος Albert Szent-Györgyi:

   Αποδείχθηκε ότι πολλές φορές οι περισσότεροι πόλεμοι δεν κερδήθηκαν από δοξασμένους βασιλιάδες ή ηρωικούς στρατηγούς αλλά από ποντίκια και ψείρες που μετέφεραν μολύνσεις και διέδιδαν την πανώλη.

Βιβλιογραφία

1. Ελληννική Φαρμακοποιία ΙΙΙ, Αθήνα 1974
2. Εθνικό Συνταγολόγιο, ΕΟΦ, 1987
3. Ι. Ντόζη-Βασιλειάδου, Φαρμακολογία, Θεσσαλονίκη 1981
4. Ι.Θ.Παπαβασιλείου, Υγιεινή, Αθήνα 1977
5. Υγιεινή Μικροβιολογία, ΟΕΣΒ, Αθήνα 1999
6. John Trounce, Dinah Gould, προσαρμογή Δ. Δ. Βαρώνου, Φαρμακολογία για νοσηλευτές, Αθήνα 1193
7. Remington’s Pharmaceutical Sciences, Mack Publishing Company, Pensylvania, 1965
8. Ciba-Geigy, Tables scientifiques , Suisse 1973
9. Ευάγγελος Μαρίνης, Ευάγγελος Βογιατζάκης, Μαθήματα Μικροβιολογίας, ΑSCENT ΕΠΕ, Αθήνα 1996
10. Γ. Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος, Αθήνα 2000
11. Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ποιήματα, Κείμενα, Αθήνα 1970
12. Albert Szen-Győrgyi, Ο τρελός πίθηκος, Ρόμβος, Αθήνα 1971
13. Freddy Vinet, Η μεγάλη γρίπη, Μεταίχμιο, Αθήνα 2020
14. Χριστίνα Γ.Φλόκα, Ελένη, ανεμιζε το θειάφι [Η Φαρρμακοποιία του Ομήρου], Νησίδες ,Θεσσαλονίκη 2007

Χ.Γ.Φλόκα

Έρευνα σε γάτες και σκύλους αποκάλυψε ότι δεν εμφάνισαν κλινική νόσο από τον κορωνοϊό. Ωστόσο, υπήρχαν διαφορές μεταξύ των 2 ειδών όσον αφορά τη μετάδοση.

Η προκαταρκτική έρευνα, επίσης υποδεικνύει πόσο ευάλωτες είναι οι γάτες και οι σκύλοι στη λοίμωξη από τον Sars-cov-2.

Ερευνητές μελέτησαν αν ο νέος κορωνοϊός μπορούσε να αναπαραχθεί στα κύτταρα των ζώων και να απελευθερωθεί στο περιβάλλον.

Οι γάτες μπορούν να μεταδώσουν τον ιό για έως 5 ημέρες και μολύνουν άλλες γάτες με άμεση επαφή. Οι σκύλοι αντίθετα, δεν φάνηκε να μεταδίδουν τον ιό.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι γάτες είναι πολύ ευάλωτες στη λοίμωξη, με παρατεταμένη απελευθέρωση ιού από το στόμα και τη μύτη, που δεν συνοδεύεται από κλινικά σημάδια και μπορούν να μεταδοθούν με άμεση επαφή με άλλες γάτες, δήλωσε η Angela Bosco-Lauth του Colorado State University.

Οι ερευνητές σημειώνουν, ότι ενώ η πανδημία εξακολουθεί να έχει καταστροφική επίδραση στους ανθρώπους, η επίπτωση στα ζώα είναι άγνωστη σε μεγάλο βαθμό.

Ο ιός είχε προηγουμένως αναφερθεί ότι αφορά και γάτες και σκύλους. Αν και τα νέα ευρήματα υποδεικνύουν ότι τα ζώα δεν αναπτύσσουν νόσο με τον ίδιο τρόπο που αναπτύσσουν οι άνθρωποι, μπορούν να εμφανίσουν συμπτώματα όπως αναπνευστικά προβλήματα και μειωμένη όρεξη.

Η Bosco-Lauth, εξηγεί ότι ενώ τα ζώα της έρευνας δεν εμφάνισαν κλινικά συμπτώματα της νόσου, δεν αποκλείεται να υπάρχουν διαφοροποιήσεις και/ή συν νοσηρότητες σε γάτες και σκύλους, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμπτώματα.

Η νέα έρευνα προσφέρει στοιχεία για τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων- ιδιαίτερα για όσους έχουν γάτες.

Οι γάτες είναι πολύ ευάλωτες στο νέο κορωνοϊό, αλλά δεν αρρωσταίνουν ιδιαίτερα.

Η νέα έρευνα δεν αποτελεί αιτία συναγερμού για ιδιοκτήτες κατοικίδιων.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

ΗMelissa officianalis  το γνωστό μας μελισσόχορτο ή μελισσοβότανο, λέγεται και φυτό της μακροζωίας και ανήκει στην οικογένεια της μέντας. Τα φύλλα του αναδύουν μια έντονη μυρωδιά λεμονιού και χρησιμοποιούνται ιατρικώς για τη θεραπεία μιας ποικιλίας διαταραχών. 

Ονομάστηκε έτσι από την ιδιαίτερη αγάπη που του έχουν οι μέλισσες, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας των ανθέων του σε νέκταρ. Λέγεται ότι ο Καρλομάγνος διέταξε την καλλιέργειά του στους κήπους των μοναστηριών.  Τον 160 αιώνα, ο Ελβετός αλχημιστής Παράκελσος το ονομάζει ελιξίριο της ζωής. Τον 17ο αιώνα οι Καρμελίτες μοναχοί έφτιαχναν το ρόφημα “eau de melissedes carmes” αναμειγνύοντας μελισσόχορτο με κορίανδρο, φλούδες λεμονιού, κανέλλα, γαρύφαλλα και μοσχοκάρυδο για να ανακουφιστούν από τους πονοκεφάλους αλλά και για μακροζωία. Τις θεραπευτικές του ιδιότητες καταγράφει ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης ο οποίος αναφέρει πως μπορεί να επουλώσει τα τσιμπήματα του σκορπιού, τις δαγκωματιές των σκύλων, να απαλύνει τον πονόδοντο ενώ είναι ένα πρώτης τάξεως φάρμακο για την αρθρίτιδα και την έμμηνο ρύση. 

Το μελισσόχορτο μυρίζει λεμόνι, περιέχει μεταξύ άλλων πτητικά έλαια (γνωστά για τις χαλαρωτικές τους ιδιότητες), πολυφαινόλες, τανίνες και φλαβονοειδή, ενώ η δράση του στηρίζεται κυρίως στα αιθέρια έλαια που περιέχονται στη σύστασή του (κιτράλη, κιτρονελλάλη, λιναλοόλη, γερανιόλη). 

Πώς μας ωφελεί:

Το μελισσόχορτο είναι γνωστό για την αντισπασμωδική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή του δράση. Παράλληλα, τονώνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος. 
Πολύ σημαντική είναι η συμβολή του στην καταπολέμηση των ιών. Έρευνες επιβεβαιώνουν μάλιστα την αποτελεσματικότητά του σε περιπτώσεις επιχείλιου έρπητα. 
Πρόκειται για φυτό εξαιρετικά αποτελεσματικό σε περιπτώσεις αϋπνίας, έντονου στρες, έντασης και ευερεθιστότητας, ενώ μπορεί να βοηθήσει ακόμα και άτομα με κατάθλιψη, χάρη στις καταπραϋντικές και χαλαρωτικές του ιδιότητες. 
Ανάμεσα στις δράσεις του συγκαταλέγεται και η ανακούφιση από πεπτικές διαταραχές. Το βάλσαμο του μελισσόχορτου θεωρείται επίσης ότι ηρεμεί τον υπερκινητικό θυρεοειδή αδένα (νόσος Graves). 
Επιπλέον, επειδή το μελλισόχορτο καθαρίζει το μυαλό, αυξάνει την αντίληψη και ενισχύει τη μνήμη, έχει αποδειχθεί βοηθητικό σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ. 
Τέλος, χάρη στην ιδιότητά του να δρα κατά των πόνων στις νευρικές απολήξεις, το μελισσόχορτο συστήνεται σε ανθρώπους με πονοκεφάλους, ημικρανίες και άλλους πόνους (π.χ. πόνοι περιόδου, πονόδοντος, εντερικοί κολικοί). 

Στην αγορά κυκλοφορούν στικ, αλοιφές και συμπυκνωμένα εκχυλίσματα με μελισσόχορτο, αλλά επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το αφέψημα ως εξής: Βράζετε 2-4 κουταλιές μελισσόχορτου και αφού κρυώσει βουτάτε μέσα βαμβάκι και ταμπονάρετε την πάσχουσα περιοχή. Μπορείτε να το εφαρμόσετε αρκετές φορές την ημέρα.

Πηγή: iTrofi

Η νόσος του κορονοϊού (COVID-19) είναι μια ασθένεια που εμφανίστηκε στα τέλη του 2019 ξεκινώντας από την Γουχάν της Κίνας και εξαπλώθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο προκαλώντας την γνωστή πλέον σε όλους μας πανδημία.

Τα συμπτώματα της νόσου μπορεί να κυμαίνονται από ασυμπτωματικά, ήπια αναπνευστικά συμπτώματα και ακόμη δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καρδιαγγειακές και πνευμονικές επιπλοκές έως τον θάνατο.

Οι καρδιολογικές επιπλοκές περιλαμβάνουν:

την οξεία μυοκαρδιακή βλάβη
τις αρρυθμίες
το καρδιογενές σοκ
τον ξαφνικό θάνατο
Διαβάστε ακόμα: Διαβήτης και Κορονοϊός

Γενικά χαρακτηριστικά παθοφυσιολογίας που έως τώρα γνωρίζουμε
Οι πρωτεΐνες του ιού παρουσιάζουν ισχυρή δέσμευση με τους υποδοχείς του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης 2 (ACE2), οι οποίοι εκφράζονται σε πολλά όργανα, ένα από αυτά είναι και η καρδιά. Μετά την είσοδο του ιού στα κύτταρα μέσω των υποδοχέων ACE2, ο ιός ασκεί αρνητική επίδραση στην έκφραση του ενζύμου αυτού κι έτσι το ένζυμο αδυνατεί να ασκήσει τα ευεργετικά του αποτελέσματα στα όργανα στόχους, όπως και στην καρδιά.

Συνακόλουθες καρδιαγγειακές παθήσεις υπάρχουν στο 8-25% του συνολικού μολυσμένου πληθυσμού με COVID-19 και σε υψηλότερο ποσοστό αυτών που πεθαίνουν, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες.

Πώς ακριβώς εξηγείται η βλάβη στην καρδιά;
Καταρχήν, ο ιός μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδιακή βλάβη, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και μυοκαρδίτιδα. Οι αλλοιώσεις αυτές λόγω του ιού COVID-19 μπορεί να σχετίζονται κυρίως με υπερδραστηριότητα του πηκτικού μηχανισμού (αυξημένο ιξώδες, ενεργοποίηση του καταρράκτη της πήξης), με βλάβη σε μια ιδιαίτερη κατηγορία κυττάρων, τα προφλεγμονώδη κύτταρα, ή με ενδοθηλιακή κυτταρική δυσλειτουργία που προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2. Η μόλυνση με COVID-19 θα μπορούσε βέβαια να θεωρηθεί πολυπαραγοντική, καθώς περιλαμβάνει την ρήξη της αθηροσκληρωτικής πλάκας, τον σπασμό των στεφανιαίων αγγείων, την υποξία στο αγγειακό σύστημα, τον άμεσο σχηματισμό των μικροθρόμβων.

Σε μία πρόσφατη μελέτη ασθενών με COVID-19 υπήρξε καρδιομυοκυτταρική υπερτροφία, εκφυλισμός και νέκρωση των κυττάρων του μυός της καρδιάς, ήπια αύξηση της αιμάτωσης και οίδημα ανάμεσα στα κύτταρα, σε συνδυασμό με διήθησή τους από κύτταρα της φλεγμονής.

Δεύτερον, ο ιός σχετίζεται με την εμφάνιση καρδιακών αρρυθμιών και κυρίως ταχυκαρδίας. Αυτό εξηγείται, επειδή λόγω της ενεργοποίησης της συστηματικής φλεγμονής «τραυματίζεται» η καρδιά και έτσι δημιουργείται προδιάθεση για κολπικές και κοιλιακές αρρυθμίες.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφέρουμε ότι ορισμένες αντιιϊκές θεραπείες που έως τώρα έχουν δοκιμαστεί για την καταπολέμηση του ιού, μπορεί να έχουν επιπλοκές στην καρδιά, προκαλώντας κυρίως συγκεκριμένης μορφής αρρυθμίες κι έτσι να επιβαρύνουν την καρδιακή ανταπόκριση.

Τρίτον, αυξημένες φλεγμονώδεις κυτοκίνες και αναπνευστική δυσχέρεια μπορεί να προκαλέσουν την επιδείνωση της προϋπάρχουσας δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση νέας μυοκαρδιοπάθειας. Το γεγονός αυτό μπορεί να υποκρύπτει μυοκαρδίτιδα, στρες καρδιομυοπάθεια ή ισχαιμία του μυοκαρδίου και όλα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου για τον ασθενή.

Τέλος, το καρδιογενές σοκ στη νόσηση με COVID-19 θα μπορούσε να οφείλεται είτε σε οξεία καρδιακή ανεπάρκεια ή μυοκαρδίτιδα, αλλά μπορεί να είναι και πολυπαραγοντικό, καθώς η καρδιακή εμπλοκή συχνά επιβαρύνει την αναπνευστική δυσχέρεια και την σήψη που έχει ο βαρέως πάσχων.

Συμπερασματικά:
Οι καρδιαγγειακές εκδηλώσεις λόγω της μόλυνσης από τον COVID-19 κυμαίνονται κλινικά από την φλεγμονώδη μυοκαρδίτιδα, το έμφραγμα, τις απειλητικές για τη ζωή αρρυθμίες έως το καρδιογενές σοκ και τον θάνατο. Όλοι οι ασθενείς που επιδεινώνονται χρειάζονται στενή αιμοδυναμική και ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση, ειδικά εάν λαμβάνουν ειδική αγωγή για τον Covid-19.

Είναι πολύ σημαντική η σωστή και έγκαιρη πρόληψη και ο έλεγχος των λοιμώξεων, καθώς η κοινωνική αποστασιοποίηση και η επιμελής προσωπική υγιεινή παραμένουν μέχρι σήμερα ο ακρογωνιαίος λίθος της διαχείρισης αυτής της παγκόσμιας πανδημίας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΡΓΟΥΤΑ Ειδικός Παθολόγος MD,