Όρχεις: Συχνότερες παθήσεις και αντιμετώπιση

Οι όρχεις είναι 2 όργανα ωοειδούς σχήματος, που βρίσκονται εξωτερικά του σώματος στο όσχεο, έναν «σάκο» από δέρμα, και αποτελούν τους βασικούς γεννητικούς αδένες του άντρα.

Οι δύο όρχεις σπάνια βρίσκονται στο ίδιο ύψος και ακόμα πιο σπάνια έχουν ακριβώς το ίδιο μέγεθος.
Οι μικρές όμως αυτές διαφορές μεγέθους και θέσης μεταξύ των δύο όρχεων είναι στην πλειονότητά τους φυσιολογικές.

Τι γίνεται όμως όταν οι 2 όρχεις διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους; Όταν
ο ένας όρχις μεγαλώνει ή μικραίνει ή αλλάζει θέση; Ποιες καταστάσεις προκαλούν αυτές τις αλλαγές και πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν; Και, επιπλέον, πώς μπορείτε να βοηθήσετε τον εαυτό σας και τον ιατρό σας στην έγκαιρη διάγνωσή τους; Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις η κ. Ματίνα Βλάχου, MD FEBU, Χειρουργός Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Διευθύντρια Ουρολόγος στο Metropolitan Hospital.

Οι συχνότερες καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το μέγεθος, τη θέση και την κινητικότητα του όρχεως είναι:

Η οξεία επιδιδυμίτιδα, η φλεγμονή δηλαδή της επιδιδυμίδας, ενός μικρού οργάνου που βρίσκεται μέσα στο όσχεο πίσω και πάνω αλλά σε επαφή με τους όρχεις. Η επιδιδυμίτιδα οδηγεί σε μια επώδυνη διόγκωση της περιοχής του όρχεως. Μπορεί να συνοδευτεί από ενοχλήματα κατά την ούρηση, ερυθρότητα του δέρματος πάνω από τον διογκωμένο όρχι και πυρετό. Μερικές φορές ο πόνος αντανακλά και χαμηλά στην κοιλιά. Συνήθως οφείλεται σε μικρόβιο ή κάκωση και απαιτεί φαρμακευτική αγωγή το ταχύτερο δυνατό.
Αν παραμεληθεί μπορεί να δημιουργηθεί βαρύτερη φλεγμονή με αποστήματα, κατάσταση που χρειάζεται νοσοκομειακή αντιμετώπιση και συχνά επεμβατική θεραπεία. Ατελής θεραπεία της οξείας επιδιδυμίτιδας μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα ή σε χρόνια επιδιδυμίτιδα.
Ο καρκίνος του όρχεως. Εμφανίζεται συχνότερα στις ηλικίες από 14-35 ετών περίπου. Είναι ένας καρκίνος της νεαρής ηλικίας με ποσοστά ίασης που φτάνουν το 90% αν ανευρεθεί στα αρχικά στάδια. Οι όρχεις είναι όργανα που βρίσκονται εξωτερικά στο σώμα και δίνουν τη δυνατότητα της επιμελούς ψηλάφησης. Για το λόγο αυτό θα πρέπει οι άντρες όλων των ηλικιών να προβαίνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε αυτοεξέταση των όρχεων και όποτε προσέξουν οτιδήποτε ασυνήθιστο να προσέλθουν στον ουρολόγο προκειμένου να αξιολογηθεί το εύρημά τους.
Η υδροκήλη, που αφορά στη συγκέντρωση υγρού ανάμεσα στα περιβλήματα του όρχεως και οι κύστεις της επιδιδυμίδας (αμφότερες καλοήθεις καταστάσεις). Εκδηλώνονται ως σταδιακή και ανώδυνη αύξηση του μεγέθους του ημιοσχέου. Διορθώνονται με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, συνήθως με παραμονή λίγων ωρών στο νοσοκομείο. Στην περίπτωση που οι βλάβες αυτές είναι μικρού μεγέθους και δεν επηρεάζουν τη βιωσιμότητα του όρχεως, μπορούν να παρακολουθούνται.
Η συστροφή του όρχεως, μια επείγουσα κατάσταση κατά την οποία ο όρχις περιστρέφεται γύρω από τον μίσχο του, ισχαιμεί και σταδιακά διογκώνεται. Συνοδεύεται από έντονο πόνο και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση για να μη νεκρωθεί ο όρχις. Η συστροφή του όρχεως μπορεί να είναι τέλεια ή ατελής. Και στις δύο περιπτώσεις ο όρχις αλλάζει και τη θέση του, οπότε εντοπίζεται σε υψηλότερο σημείο από το συνηθισμένο, ενώ συχνά αποκτά και οριζόντιο προσανατολισμό.
Η κιρσοκήλη. Είναι η φλεβική ανεπάρκεια της σπερματικής φλέβας, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία κιρσών (διατεταμένων φλεβιδίων) γύρω από τον όρχι. Αρχικά, μπορεί να προκαλέσει την αίσθηση αύξησης του μεγέθους του ημιοσχέου, αργότερα όμως, και ειδικά σε προχωρημένες περιπτώσεις, ο όρχις καταπονείται και ατροφεί με αποτέλεσμα να αποκτά μικρότερο μέγεθος.
Η κιρσοκήλη πρέπει να αξιολογείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε να αποκατασταθεί όταν απαιτηθεί, αφού μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα και τελικά σε ατροφία του όρχεως. Αντιμετωπίζεται συνήθως με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο (μικροχειρουργική αφαίρεση), που δεν απαιτεί διανυκτέρευση στο νοσοκομείο.
Οι τραυματισμοί των όρχεων και έμφρακτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η υποξία που αναπτύσσεται οδηγεί σε ατροφία τμήμα του όρχεως με αποτέλεσμα τη μείωση του μεγέθους του.
Ο ανελκόμενος όρχις. Πρόκειται για την περίπτωση που ο όρχις μετακινείται, για διάφορους λόγους, μεταξύ της φυσιολογικής θέσης του εντός του οσχέου και του βουβωνικού πόρου. Ενδεχομένως οφείλεται σε αυξημένο αντανακλαστικό του κρεμαστήρα μυός, και μειώνεται µε την αύξηση της τεστοστερόνης.
Η μετακίνηση αυτή προκαλεί 2 κινδύνους: την αυξημένη πιθανότητα συστροφής και καθήλωσης του όρχεως σε κάποιο σημείο της διαδρομής-κίνησης και τη διαταραχή του μικροπεριβάλλοντος που είναι σημαντικό για την ανάπτυξη των σπερματοζωαρίων.

Περιπτώσεις με έντονη συμπτωματολογία και επεισόδια ατελών συστροφών αντιμετωπίζονται με καθήλωση του όρχεως εντός του οσχέου. Πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική που απαιτεί νοσηλεία λίγων ωρών και σύντομη αποθεραπεία.

«Οι περισσότερες μεταβολές της θέσης και του μεγέθους των όρχεων μπορούν να εντοπισθούν σχετικά εύκολα από τον ίδιο τον ασθενή, μέσω της τακτικής αυτοεξέτασης. Η επαγρύπνηση και η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπουν την ίαση ακόμα και περίπλοκων καταστάσεων όπως ο καρκίνος του όρχεως ή αποτρέπουν δυσμενείς εξελίξεις όπως η υπογονιμότητα.

Τα εξελιγμένα χειρουργικά μικροσκόπια, οι πηγές ραδιοσυχνοτήτων και η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επιτρέπουν την έγκαιρη και αποτελεσματική χειρουργική θεραπεία, όπου απαιτείται. Η αυτοεξέταση είναι εύκολη, είναι καλό να πραγματοποιείται τουλάχιστον μία φορά το μήνα και να αξιολογείται ουρολογικά», καταλήγει η κ. Βλάχου.

iefimerida.gr

Η διαλειμματική νηστεία συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο για νοσηλεία και θάνατο από κορωνοϊό

Ο όρος διαλειμματική νηστεία χρησιμοποιείται για να περιγράψει σειρά διατροφικών προτύπων κατά τα οποία καταναλώνονται ελάχιστες ή μηδενικές θερμίδες για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους.

Μια νέα μελέτη από τις ΗΠΑ, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό BMJ Nutrition Prevention and Health, κατέδειξε ότι οι ασθενείς που ακολουθούσαν διαλειμματική νηστεία παρουσίασαν μειωμένο κίνδυνο για νοσηλεία και θάνατο από COVID-19.

Οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Εριφύλη Χατζηαγγελάκη (Καθηγήτρια Παθολογίας-Μεταβολικών Νοσημάτων), Μελπομένη Πέππα (Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Νικόλαος Τεντολούρης (Καθηγητής Παθολογίας) και Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της μελέτης αυτής.

Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρατήρησης με δεδομένα από τη βάση INSPIRE (INtermountain Healthcare Biological Samples Collection Project and Investigational Registry), που περιλαμβάνει βιολογικά δείγματα, κλινικές πληροφορίες και άλλα εργαστηριακά δεδομένα. Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε τεστ για COVID-19. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο συνδυασμός θανάτου και νοσηλείας για COVID-19. Το κύριο δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν το θετικό τεστ, δηλαδή η μόλυνση από κορωνοϊό.

Συμπεριλήφθηκαν 205 άτομα με μέση ηλικία 63,5 έτη (37,1% γυναίκες), εκ των οποίων τα 73 (35.6%) ακολουθούσαν διαλειμματική νηστεία και το είχαν κάνει για 40,4 (± 20.6) έτη πριν από τη διάγνωση COVID-19. Συνολικά, 11% των ατόμων που ακολουθούσαν διαλειμματική νηστεία συγκριτικά με 28,8% των υπολοίπων παρουσίασαν το πρωτεύον καταληκτικό σημείο και η διαφορά αυτή ήταν στατιστικά σημαντική (αναλογία κινδύνου, HR=0,61, 95% CI 0,42-0,90, p=0,013). Σε στατιστικά προσαρμοσμένα μοντέλα για διάφορους προγνωστικούς παράγοντες, αυτή η διαφορά παρέμεινε σημαντική (HR=0,63, 95% CI 0,42-0,93, p=0,021).

Στους προγνωστικούς παράγοντες συμπεριλήφθηκαν η ηλικία, η στεφανιαία νόσος, η υπέρταση, το κάπνισμα και η δυσλιπιδαιμία.

Ενδιαφέρον έχει ότι σχετικά με το θετικό τεστ για COVID-19 δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές, συγκεκριμένα 14,3% για τα άτομα με διαλειμματική νηστεία έναντι 13% (p=0,51).

Η διαλειμματική νηστεία μειώνει σημαντικά τη σοβαρότητα της νόσησης
Συμπερασματικά, φάνηκε από τη μελέτη αυτή ότι η διαλειμματική νηστεία δεν επηρεάζει τη μόλυνση, αλλά μειώνει σημαντικά τη σοβαρότητα της νόσησης από COVID-19. Ως τώρα υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι μπορεί να βελτιώσει την καρδιομεταβολική υγεία.

Μια ιδιαίτερη μεταβολική αλλαγή είναι η αυξημένη τριακυλογλυκερόλη εμπλουτισμένη με λινολεϊκό οξύ στο ήπαρ και στον ορό κατά τη διάρκεια της νηστείας. Πρόσφατα δεδομένα έδειξαν ότι η πρωτεΐνη ακίδας του κορωνοϊού δεσμεύει στενά το λινολεϊκό οξύ σε τρεις σύνθετους θύλακες, με αποτέλεσμα τη μειωμένη αλληλεπίδραση του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης.

Ένα άλλο βιοχημικό πλεονέκτημα της διαλειμματικής νηστείας είναι τα αυξημένα επίπεδα γαλακτίνης 3, καθώς η πρωτεΐνη αυτή έχει αποδειχθεί ότι συνδέεται άμεσα με παθογόνα και επιδρά στις λειτουργίες των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.

iefimerida.gr

Long Covid: Στυτική δυσλειτουργία και ακόμη δύο συμπτώματα στη λίστα

Η στυτική δυσλειτουργία και η τριχόπτωση προστίθενται στη λίστα των συμπτωμάτων των ατόμων που πάσχουν από long Covid, σύμφωνα με μια νέα έρευνα στη Βρετανία.

Δύο εκατομμύρια άτομα στο Ηνωμένο Βασίλειο υπολογίζεται ότι υποφέρουν από long Covid σύμφωνα με εκτιμήσεις της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας (ONS) τον Ιούνιο. Και η έρευνα του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Nature Medicine και βασίστηκε στην ανάλυση δεδομένων 2,4 εκατ. ανθρώπων στη Βρετανία στη λίστα των συμπτωμάτων προσθέτει και ορισμένα νέα.

Σύμφωνα με την ΟNS τα κρούσματα της long Covid είναι υψηλότερα στις τάξεις των γυναικών, των ατόμων ηλικίας 35 έως 69 ετών, ατόμων που ζουν σε φτωχότερες περιοχές, των υγειονομικών και των εργαζομένων στην εκπαίδευση, αλλά και εκείνων που αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα υγείας ή αναπηρίες.

Η κόπωση παραμένει το συνηθέστερο σύμπτωμα της long Covid – στο 55% των ασθενών, ενώ ακολουθούν με 32% η δύσπνοια, με 23% ο βήχας και με ίδιο ποσοστό η μυαλγία.

Η νέα μελέτη επισημαίνει ότι άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

-στυτική δυσλειτουργία
-αμνησία
-ακράτεια
-παραισθήσεις
-οιδήματα στα μέλη


Τα στοιχεία ελήφθησαν μεταξύ Ιανουαρίου του 2020 και Απριλίου του 2021 από 486.149 άτομα με προηγούμενη λοίμωξη από Covid-19 και 1,9 εκατ. άτομα χωρίς καμία ένδειξη λοίμωξης. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από ασθενείς που δεν νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία, τα συμπτώματα των οποίων κατέταξαν οι ερευνητές σε τρεις κατηγορίες : αναπνευστικών, ψυχικών και διαγνωστικών μαζί με άλλα. Και σε αυτό το ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων της long Covid είναι που προστέθηκαν η τριχόπτωση και η στυτική δυσλειτουργία.

Ο Δρ Σάμιλ Χαρού, αναπληρωτής καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, και επικεφαλής συντάκτης της μελέτης, είπε ότι ελπίζει να βοηθήσουν τα ευρήματα της μελέτης τους κλινικούς γιατρούς. «Αυτή η έρευνα επικυρώνει αυτό που οι ασθενείς έλεγαν στους κλινικούς γιατρούς και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, ότι τα συμπτώματα του long Covid είναι εξαιρετικά εκτεταμένα και δεν μπορούν να ληφθούν πλήρως υπόψη από άλλους παράγοντες, όπως παράγοντες επικινδυνότητας του τρόπου ζωής ή χρόνιες παθήσεις .

Τα συμπτώματα που εντοπίσαμε θα βοηθήσουν τους κλινικούς ιατρούς και τους υπεύθυνους ανάπτυξης κλινικών κατευθυντήριων γραμμών να βελτιώσουν την αξιολόγηση ασθενών με long Covid και στη συνέχεια να εξετάσουν πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί καλύτερα αυτή η επιβάρυνση από τα συμπτώματα, πρόσθεσε.

iefimerida.gr

Λινού: Σε αυτά τα δύο μέρη πρέπει οπωσδήποτε να φοράμε μάσκα

«Απαραίτητη» χαρακτήρισε την 4η δόση του εμβολίου κατά του κορωνοϊού η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Αθηνά Λινού για τους «ανθρώπους που είναι ευάλωτοι».

Η κυρία Λινού, μιλώντας στον ΑΝΤ1, παραδέχθηκε πως «είναι εξαιρετικά δύσκολο να πείσουμε τους ανθρώπους να κάνουν την 4η δόση».

Παράλληλα, ερωτηθείσα για το πότε θα κορυφωθεί το νέο κύμα της πανδημίας, απάντησε ότι «το πώς ζούμε και τι μέτρα παίρνουμε θα καθορίσει το πότε».

Λινού: Πού είναι απαραίτητη η χρήση μάσκας
Αναφορικά με τη χρήση της μάσκας, τη χαρακτήρισε «επιβεβλημένη σε κλειστούς χώρους και χώρους που δεν αερίζονται επαρκώς».

Σχετικά με το νέο εμβόλιο, που θα καλύπτει περισσότερες μεταλλάξεις του κορωνοϊού, το οποίο ετοιμάζουν Pfizer και Moderna, εξήγησε πως «δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν έχει υποστεί καμία κρίση».

«Δεν αποκλείεται νέα μετάλλαξη»
Η Αθηνά Λινού προειδοποίησε ότι μπορεί να υπάρξει και νέα μετάλλαξη του κορωνοϊού και κατέληξε λέγοντας πως «δεν υπάρχουν στοιχεία ότι επιβαρύνει το εμβόλιο, αντιθέτως, αν έχεις νοσήσει, δεν σημαίνει ότι αν νοσήσεις πάλι θα το περάσεις πιο ελαφριά» και συμπλήρωσε πως το νέο εμβόλιο δεν θα είναι έτοιμο πριν από τον Οκτώβριο.

iefimerida.gr

Επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα η νόσηση από κορωνοϊό

Την επίπτωση που έχει ο SARS-CoV-2 στην γονιμότητα των ανδρών που νόσησαν μελετήθηκε από επιστήμονες οι οποίοι δημοσίευσαν πρόσφατα αποτελέσματα της έρευνάς τους σε επιστημονική επιθεώρηση. 

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια), Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Yuanzi Xie και συνεργατών στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Assisted Reproduction and Genetics.

Η ανάλυση που έγινε από δεδομένα 12 μελετών δείχνει ότι οι άντρες που νόσησαν από COVID-19 είχαν αλλαγές στον όγκο και στη συγκέντρωση του σπέρματος, στην κινητικότητα και τον αριθμό σπερματοζωαρίων με αρνητικές επιπτώσεις στη γονιμότητά τους.

Πρόκειται για μια μετα-ανάλυση, η οποία συγκεντρώνει όλα τα δεδομένα γύρω από την επίδραση του SARS-CoV-2 στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και στη γονιμότητα κατά τη διάρκεια της νόσησης από COVID-19. 

Συνολικά συμπεριλήφθηκαν τα δεδομένα από 12 μελέτες από τις οποίες οι 7 ήταν προοπτικές μελέτες κοορτής και οι 5 ήταν αναδρομικές μελέτες. Τα αποτελέσματα και των δύο ειδών μελετών ήταν παρόμοια.

Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι οι διαφορετικές παράμετροι του σπέρματος συμπεριλαμβανομένου του όγκου του σπέρματος, της συγκέντρωσης του σπέρματος, του αριθμού των σπερματοζωαρίων, της κινητικότητας του σπέρματος καθώς και της προοδευτικής κινητικότητα του σπέρματος επηρεάστηκαν αρνητικά από την λοίμωξη με SARS-CoV-2.

Όλες οι διαφορές στις ανωτέρω παραμέτρους ήταν στατιστικά σημαντικές. Ωστόσο, η συγκέντρωση του σπέρματος καθώς και η προοδευτική κινητικότητά του δεν φάνηκαν να επηρεάζονται σημαντικά από τον SARS-CoV-2 στο υποσύνολο των μελετών ασθενών-μαρτύρων. 

Συμπερασματικά, στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ευαλωτότητα της ποιότητας του σπέρματος από την λοίμωξη με SARS-CoV-2, καθώς τα δεδομένα δείχνουν την ισχυρή συσχέτιση των διαφορετικών παραμέτρων του σπέρματος με την COVID-19. 

Στους ασθενείς που νόσησαν από SARS-CoV-2 φάνηκε να επηρεάζεται αρνητικά η γονιμότητα τους για μικρό χρονικό διάστημα μετά την νόσηση, αλλά χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να διαπιστώσουμε την πραγματική επίπτωση της λοίμωξης στην αντρική γονιμότητα μακροπρόθεσμα

ecozen.gr

Τα εισπνεόμενα εμβόλια προσφέρουν καλύτερη προστασία και ανοσία από εκείνα σε μορφή ρινικού σπρέι

Καναδοί επιστήμονες που συνέκριναν δύο διαφορετικά εναλλακτικά συστήματα χορήγησης εμβολίων, επιβεβαίωσαν ότι τα εισπνεόμενα εμβόλια σε μορφή αερολύματος παρέχουν καλύτερη προστασία και ισχυρότερη ανοσία από ό,τι τα εμβόλια σε μορφή ρινικού σπρέι.

Ενώ τα ρινικά σπρέι φθάνουν πρωτίστως στη μύτη και στον λαιμό, τα εισπνεόμενα περνούν τη ρινική δίοδο και επιτρέπουν στα σταγονίδια του εμβολίου να εισδύσουν βαθιά στους πνεύμονες, όπου μπορούν να προκαλέσουν μια ευρύτερη ανοσιακή απόκριση, σύμφωνα με τη νέα έρευνα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, με επικεφαλής τον δρα Μάθιου Μίλερ, ειδικό σε θέματα πανδημικών ιών, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ανοσολογίας “Frontiers in Immunology”, χρησιμοποίησαν ένα εμβόλιο κατά της φυματίωσης για να συγκρίνουν τις δύο εναλλακτικές μεθόδους χορήγησης (σε σχέση με τα εμβόλια σε μορφή ένεσης), επιβεβαιώνοντας ότι η χορήγηση στους πνεύμονες είναι αποτελεσματικότερη και συνεπώς προτιμότερη.

“Οι λοιμώξεις στο ανώτερο αναπνευστικό τείνουν να μην είναι σοβαρές. Όταν όμως σε λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς όπως της γρίπης ή τον κορονοϊό SARS-CoV-2, ο ιός εισέρχεται βαθιά στους πνεύμονες, τότε αρρωσταίνει κανείς πραγματικά. Η ανοσιακή απάντηση που δημιουργείται, όταν το εμβόλιο χορηγείται βαθιά στους πνεύμονες, είναι πολύ ισχυρότερη από ό,τι όταν το υλικό του μένει στη μύτη και στον λαιμό”, δήλωσε ο Μίλερ.

Περίπου 6,3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πεθάνει στη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 και οι αναπνευστικές λοιμώξεις παραμένουν σημαντική αιτία αρρώστιας και θανάτου σε όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αναπτυχθούν εμβόλια που δεν θα χορηγούνται ενδοφλέβια, αλλά άμεσα στην αναπνευστική οδό. Η νέα μελέτη παρέχει βάσιμες ενδείξεις ότι αυτό είναι καλύτερα να γίνεται από το στόμα παρά από τη μύτη.

Ήδη οι επιστήμονες του ΜακΜάστερ έχουν αναπτύξει μια μοναδική εισπνεόμενη μορφή εμβολίου κατά της Covid-19, θεωρώντας ότι τα εισπνεόμενα εμβόλια θα αποτελούν την καλύτερη άμυνα στις μελλοντικές πανδημίες. Μια κλινική δοκιμή φάσης 1 βρίσκεται σε εξέλιξη για να αξιολογήσει το εισπνεόμενο σε υγιείς ενήλικες, οι οποίοι είχαν προηγουμένως κάνει δύο ή τρεις δόσεις mRNA εμβολίου κατά του κορονοϊού.  

Τα ρινικά αντιγριπικά εμβόλια έχουν δειχτεί ότι είναι πολύ αποτελεσματικά στα παιδιά, αλλά πολύ λιγότερο στους ενήλικες, με αποτέλεσμα μέχρι στιγμής τα ενέσιμα αντιγριπικά εμβόλια να αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή για τον εποχικό εμβολιασμό κατά της γρίπης.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ταχύτητα αίματος και καρδιά

Η ταχύτητα του αίματος δείχνει καρδιαγγειακά προβλήματα. Οι στατίνες, φάρμακα που στοχεύουν στη μείωση της χοληστερίνης, καθυστερούν την σκλήρυνση των αγγείων σύμφωνα με νεότερη μελέτη

Αυξημένα λιπίδια, χοληστερίνη, υπέρταση, διαβήτης τύπου ΙΙ, παχυσαρκία και ο συνδυασμός αυτών των καταστάσεων που προκαλούν μεταβολικό σύνδρομο, είναι παράγοντες που προκαλούν σκλήρυνση στα αγγεία, επιταχύνοντας την καρδιαγγειακή νόσο.
Η αρτηριοσκλήρυνση, είναι το πρώτο δείγμα των δυσμενών επιπτώσεων στα τοιχώματα των αγγείων που μπορούμε να ανιχνεύσουμε, ενώ ταυτόχρονα είναι και ένας ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο για τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο και την θνησιμότητα. Για την πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου, οι στατίνες κατέχουν βασική θέση στη φαρέτρα των καρδιολόγων, αν και τα αποτελέσματα των μελετών για τη χρήση τους ήταν αλληλοσυγκρουόμενα, κυρίως λόγω του μικρού δείγματος ασθενών και του περιορισμένου χρόνου, συνήθως κάτω του εξαμήνου. Επιπλέον όμως, δεν είχαν πραγματοποιηθεί μελέτες για την επίδραση αυτής της κατηγορίας φαρμάκων στην ελαστικότητα των αγγείων.

Έρευνα

Ερευνητές από την Κίνα και την Τανζανία της Αυστραλίας, προχώρησαν στην πρώτη εκτεταμένη μελέτη για την επίδραση των στατινών στην αρτηριοσκλήρυνση, παρακολουθώντας μάλιστα τους συμμετέχοντες επί 4,8 χρόνια, για να διαπιστώσουν τη μακρόχρονη δράση των συγκεκριμένων φαρμάκων.
Η μέτρηση της σκλήρυνσης των αγγείων έγινε με βάση την ταχύτητα της ροής του αίματος στους βραχίονες και τους αστραγάλους των ασθενών που μετείχαν στη μελέτη. Διαπιστώθηκε ότι η ταχύτητα ήταν χαμηλότερη σε όσους έπαιρναν στατίνη και κρατήθηκε χαμηλότερη στους ίδιους ασθενείς, σε αντίθεση με εκείνους που δεν έπαιρναν το συγκεκριμένο φάρμακο συστηματικά. Συγκεκριμένα, η μελέτη συμπεριέλαβε 5105 ενήλικες με υψηλό αθηροσκληρωτικό κίνδυνο. Από αυτούς, δημιουργήθηκαν δύο ομάδες 1310 ασθενών μέσης ηλικίας 63,2 ετών, όπου οι πρώτοι έπαιρναν στατίνες και οι δεύτεροι δεν έπαιρναν. Σε αυτούς διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς υπό φαρμακευτική αγωγή με στατίνες είχαν σημαντικά χαμηλότερη ταχύτητα ροής αίματος στους βραχίονες και τους αστραγάλους, με διαφορά 33,6 εκατοστών ανά δευτερόλεπτο με απόκλιση από 5,1 – 62,1 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο.
Στη συνέχεια, από 1502 συμμετέχοντες, στους οποίους η αξιολόγηση της ταχύτητας ροής του αίματος σε βραχίονες και αστραγάλους ήταν επαναλαμβανόμενη, δημιουργήθηκαν και πάλι δύο ομάδες με 410 άτομα μέσης ηλικίας 62,9 ετών, σε κάθε μία, όπου οι μεν έπαιρναν στατίνες και οι δε, όχι.
Εδώ, οι χρήστες στατινών είχαν σημαντικά πιο αργή ταχύτητα ροής, με μέση διαφορά τα 23,3 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο, με εύρος από 6-40,6 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο, στο πλαίσιο παρακολούθησης 4,8 ετών. Μάλιστα η μειωμένη ταχύτητα ροής του αίματος διατηρήθηκε για κάθε έτος παρακολούθησης, με την διαφορά να φτάνει τα 24,2 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο κάθε χρόνο. Σε ότι αφορά τους ασθενείς που τηρούσαν απαρέγκλιτα την αγωγή τους η διαφορά ήταν ακόμη μεγαλύτερη, φτάνοντας κατά μέσο όρο τα 39,7 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο, με το εύρος να κυμαίνεται από 12,4 – 66,9 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο.
Αντίθετα, όσοι διέκοπταν την θεραπεία τους, είχαν μικρή διαφορά στην ταχύτητα του αίματος σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπαιρναν φάρμακο, αφού είχαν ταχύτητα μόλις 17,3 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο μικρότερη σε σχέση με αυτούς χωρίς αγωγή. Αντίστοιχα και αυτοί που ξεχνούσαν την αγωγή τους, είχαν μικρή διαφορά (17,9 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο, σε σύγκριση με αυτούς που δεν έπαιρναν στατίνες.
Στην ίδια κατεύθυνση, στοιχεία από την Αρχή Δεδομένων Υγείας της Δανίας, διαπίστωσαν ότι το 30% των ηλικιωμένων στη Δανία διέκοψε τη χρήση στατινών πρωτογενούς πρόληψης. Στη μελέτη, περίπου το ένα πέμπτο των συμμετεχόντων είχε διακόψει το φάρμακο και τα δύο τρίτα δεν ήταν συνεπείς στη λήψη της αγωγής τους, αντίστοιχα.
Έτσι, οι ερευνητές επισημαίνουν πως απαιτούνται πιο επιθετικές προσπάθειες για τον εντοπισμό των λόγων για τη διακοπή των φαρμάκων και την ανάπτυξη στρατηγικών διαχείρισης που θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη χρήση τους από ενήλικες ασθενείς με υψηλό αθηροσκληρωτικό κίνδυνο.

Δυσανεξία στις στατίνες

Η δυσανεξία στις στατίνες δεν ξεπερνά το 10% των ασθενών και είναι υπερεκτιμημένη σύμφωνα με μεγάλη διεθνή μελέτη.
Το πιο σημαντικό μήνυμα της μελέτης μας είναι ότι οι ασθενείς πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν τις στατίνες τους κανονικά σύμφωνα με τη συνταγογραφημένη δόση και να συζητούν τις τυχόν παρενέργειες με τον γιατρό τους, παρά να διακόπτουν τα φάρμακα».
Το ποσοστό των ανθρώπων που παίρνουν στατίνες και εμφανίζουν παρενέργειες όπως μυϊκούς πόνους, κυμαίνεται από 6% έως 10%. Συνεπώς η δυσανεξία στα συγκεκριμένα φάρμακα κατά της υψηλής χοληστερίνης είναι υπερεκτιμημένη και υπερδιαγνωσμένη, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, καθώς περιέλαβε περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια άτομα.
Σχεδόν οι μισοί ασθενείς στους οποίους έχουν συνταγογραφηθεί στατίνες, σταματούν να τις παίρνουν κάποια στιγμή ή μειώνουν τη δόση ή τις παίρνουν ακανόνιστα, επειδή πιστεύουν ή φοβούνται τις πιθανές παρενέργειες, μολονότι το πρόβλημα, όπως δείχνει η νέα έρευνα, είναι τελικά μικρότερο από ό,τι πιστεύεται. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετοί ασθενείς, εξαιτίας της αναίτιας και υπερβολικής ανησυχίας τους, κάνουν ανεπαρκή θεραπεία και έτσι αντιμετωπίζουν αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, λόγω των υψηλών επιπέδων χοληστερίνης τους.

Η θεραπεία με στατίνες μπορεί να σώσει ζωές

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «European Heart Journal» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, ανέλυσαν 176 έρευνες που αφορούσαν συνολικά 4,14 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η μελέτη (μετα-ανάλυση) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ποσοστό εμφάνισης παρενεργειών στατινών είναι 9,1% στον γενικό πληθυσμό.
Πολλές έρευνες μέχρι σήμερα έχουν δείξει χωρίς αμφιβολία ότι η θεραπεία με στατίνες μπορεί να σώσει ζωές, γι’ αυτό, άλλωστε, είναι από τα πλέον συνταγογραφούμενα φάρμακα διεθνώς. Παρόλα αυτά, όλο αυτόν τον καιρό αιωρείτο μια αμφιβολία για το πόσο συχνές είναι οι πιθανές παρενέργειές τους, με τις προηγούμενες εκτιμήσεις να κυμαίνονται σε μια ευρεία γκάμα από το 5% έως το 50% των ασθενών. Η νέα μελέτη δείχνει ότι είχαν υπερεκτιμηθεί οι διαστάσεις του προβλήματος.

Δεν πρέπει να γίνεται διακοπή των φαρμάκων

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η δυσανεξία στις στατίνες είναι υπερεκτιμημένη και υπερδιαγνωσμένη. Περίπου το 93% των ασθενών που κάνουν θεραπεία με στατίνες, μπορούν να θεραπευθούν αποτελεσματικά, ανεχόμενοι πολύ καλά τα φάρμακα αυτά και χωρίς καθόλου προβλήματα ασφάλειας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Maciej Banach του πολωνικού Ιατρικού Πανεπιστημίου του Λοτζ. Πρόσθεσε ότι «η μελέτη μας, η μεγαλύτερη στον κόσμο, δείχνει ξεκάθαρα ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να φοβούνται τη θεραπεία με στατίνες, καθώς γίνεται πολύ καλά ανεκτή. Οι στατίνες μπορούν να παρατείνουν τη ζωή και όπου εμφανίζονται παρενέργειες τους, έχουμε πια αρκετές γνώσεις για να τις αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά. Το πιο σημαντικό μήνυμα της μελέτης μας είναι ότι οι ασθενείς πρέπει να συνεχίσουν να παίρνουν τις στατίνες τους κανονικά σύμφωνα με τη συνταγογραφημένη δόση και να συζητούν τις τυχόν παρενέργειες με τον γιατρό τους, παρά να διακόπτουν τα φάρμακα».
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το φαινόμενο του nocebo (αρνητικές προσδοκίες για ένα φάρμακο, δηλαδή το αντίθετο του placebo) μπορούν να εξηγήσουν πάνω από το 50% των συμπτωμάτων που νιώθουν όσοι παίρνουν στατίνες. Η μελέτη δείχνει επίσης ότι μεγαλύτερη πιθανότητα να μην ανεχτούν καλά τις στατίνες, έχουν οι πιο ηλικιωμένοι, οι γυναίκες, οι παχύσαρκοι, οι διαβητικοί, καθώς και εκείνοι με νεφρική ανεπάρκεια και χρόνια ηπατικά προβλήματα. Επίσης η ταυτόχρονη με τις στατίνες χορήγηση φαρμάκων κατά της καρδιακής αρρυθμίας και της υπέρτασης ή η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα δυσανεξίας σε αυτές.

hypertensionwatch.com

Τι προκαλεί ένα εγκεφαλικό

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη Αγγειακού Εγκεφαλικού Επεισοδίου αποτελούν η αρτηριακή υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η κολπική μαρμαρυγή, η στεφανιαία νόσος, η παχυσαρκία, το κάπνισμα και το αυξημένο άγχος – Πότε και ποιός πονοκέφαλος είναι επικίνδυνος

Του Γεώργιου Τσιβγούλη, MDPhDΚαθηγητή Νευρολογίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής Β’ Νευρολογικής Κλινικής ΕΚΠΑ, ΠΓΝ «Αττικόν», Πρόεδρος Ελληνικής Νευρολογικής Εταιρείας
και της Λίνας Παλαιοδήμου, 
MDΝευρολόγου, Υποψήφιας Διδάκτορος Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ

Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) προκαλείται από τη μείωση / διακοπή της ροής του αίματος προς τον εγκέφαλο (ισχαιμικό ΑΕΕ – στο 80% των περιπτώσεων) ή τη ρήξη ενός εγκεφαλικού αγγείου και ανάπτυξη ενός ενδοεγκεφαλικού αιματώματος (αιμορραγικό ΑΕΕ – στο 20% των περιπτώσεων). Αποτελεί τη δεύτερη αιτία θνητότητας και την πρώτη αιτία μακρόχρονης αναπηρίας παγκοσμίως.1 Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη ΑΕΕ αποτελούν η αρτηριακή υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η κολπική μαρμαρυγή, η στεφανιαία νόσος, η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Επιπρόσθετα, όπως συμβαίνει και σε άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, το αυξημένο άγχος σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα για εμφάνιση τόσο ισχαιμικού όσο και αιμορραγικού ΑΕΕ.2 Μάλιστα, η σχέση άγχους και ΑΕΕ φαίνεται πως δεν είναι μόνο δευτερεύουσα μέσω της ανάπτυξης ή επιδείνωσης των παραγόντων κινδύνου που αναφέρθηκαν.3 Περαιτέρω μηχανισμοί που αφορούν στην αυξημένη φλεγμονή του τοιχώματος των αγγείων, την επίταση του οξειδωτικού στρες και τη διαταραχή της ανοσολογικής απάντησης φαίνεται να εμπλέκονται στη συσχέτιση άγχους και ΑΕΕ.4

Τα κύρια συμπτώματα

Τα κύρια συμπτώματα με τα οποία μπορεί να εκδηλωθεί ένα ΑΕΕ είναι η αιφνίδια αδυναμία των άκρων, η πτώση γωνίας στόματος και η διαταραχή της ομιλίας. Στην περίπτωση που ένας ασθενής εμφανίσει οξέως τέτοια συμπτωματολογία θα πρέπει άμεσα να αναζητήσει ιατρική βοήθεια, με στόχο τη γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση. Ιδίως στις περιπτώσεις των ισχαιμικών ΑΕΕ, είναι πλέον διαθέσιμες επείγουσες θεραπείες επανακαναλοποίησης του αποφραγμένου αγγείου και η χορήγησή τους σχετίζεται με σημαντικά μεγαλύτερες πιθανότητες λειτουργικής ανεξαρτησίας των ασθενών.5 Ωστόσο, οι θεραπείες αυτές είναι χρόνο-ευαίσθητες και για αυτό το λόγο είναι σημαντικό οι ασθενείς να μην υποτιμούν τα συμπτώματά τους και έγκαιρα να προσέρχονται στις υγειονομικές δομές.

Ο πονοκέφαλος είναι λιγότερο τυπική εκδήλωση ΑΕΕ. Ωστόσο, η αιφνίδια εμφάνιση πονοκεφάλου, με μεγάλη ένταση και απότομη έναρξη σαν κεραυνός, ιδίως σε ασθενή χωρίς προηγούμενο ιστορικό, είναι σύμπτωμα που χρειάζεται επείγουσα διερεύνηση, με στόχο τον αποκλεισμό ενδοεγκεφαλικής ή υπαραχνοειδούς αιμορραγίας.6 Ο πονοκέφαλος στο ισχαιμικό ΑΕΕ εμφανίζεται σε ένα ποσοστό μεταξύ 7-34% και έχει λιγότερο τυπικά χαρακτηριστικά.7 Συνήθως είναι ήπιας ή μέτριας έντασης, χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα πίεσης στο κεφάλι, αλλά τις περισσότερες φορές συνυπάρχει και επιπλέον εστιακή συμπτωματολογία (όπως είναι η αδυναμία άκρων που προαναφέρθηκε).

Εκτεταμένη διερεύνηση

Σε κάθε περίπτωση, μετά την αντιμετώπιση του ασθενούς με ΑΕΕ στην οξεία φάση, θα πρέπει να γίνει εκτεταμένη διερεύνηση για τη διαπίστωση του υποκείμενου μηχανισμού. Η αιτιοπαθογενετική ταξινόμηση ενός ΑΕΕ μπορεί να συνεισφέρει στην περαιτέρω εξατομικευμένη θεραπεία του ασθενούς, με στόχο τη δευτερογενή πρόληψη.8 Σε γενικές γραμμές, συστήνεται η αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου και η μακρόχρονη θεραπεία με αντιαιμοπεταλιακά ή αντιπηκτικά φάρμακα αναλόγως των ενδείξεων. Εκτός όμως από τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, είναι σημαντική και η τροποποίηση του τρόπου ζωής από τη μεριά του ασθενή. Η διακοπή του καπνίσματος και του αλκοόλ, η ισορροπημένη διατροφή, η απώλεια βάρους και η άσκηση είναι ουσιώδεις αλλαγές που καλούνται οι ασθενείς με ΑΕΕ να υιοθετήσουν.9,10 Μάλιστα, οι αλλαγές αυτές και ο ισορροπημένος τρόπος ζωής μπορούν να συνεισφέρουν περαιτέρω και στη μείωση του άγχους, με αποτέλεσμα τη γενικότερη ποιότητα ζωής του ασθενούς με ΑΕΕ.11

ΑΠΘ: «Έξυπνοι» νανοφορείς θεραπεύουν ακόμη και τον καρκίνο του εγκεφάλου

Επιστήμονος του ΑΠΘ αναπτύσσουν «έξυπνους» νανοφορείς που σπάνε όλους τους βιολογικούς φραγμούς και θεραπεύουν στοχευόμενα ακόμη και τον καρκίνο του εγκεφάλου.

Στο στάδιο των κλινικών μελετών βρίσκονται τα πολύ μικρά νανοσωματίδια, που δεν είναι εμφανή με γυμνό μάτι και τα οποία μπορούν πλέον να αναπτύσσουν -μετά από 10ετή έρευνα- επιστήμονες στο Εργαστήριο Νανοτεχνολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), όπως τόνισε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η υπεύθυνη του τμήματος νανοϊατρικής, Βαρβάρα Καραγκιοζάκη, καρδιολόγος.

Βασικός στόχος κάθε κλινικής μελέτης είναι να αποδείξει ότι το ερευνητικό προϊόν είναι ασφαλές και αποτελεσματικό για ανθρώπινη χρήση και «διαρκούν από δύο έως και πέντε έτη, με τα κονδύλια που απαιτούνται να κυμαίνονται από 10 έως και 20 εκατ. ευρώ», διευκρίνισε.

«Η Ελλάδα θεωρείται από τους πρωτεργάτες παγκοσμίως, στο κομμάτι της νανοϊατρικής του τομέα της νανοτεχνολογίας», υπογράμμισε η ίδια στο περιθώριο του «NANOTEXNOLOGY 2022», που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη και εξήγησε ότι αυτοί οι νανοφορείς, μεταφέρουν διάφορους θεραπευτικούς παράγοντες, όπως γονίδια, φάρμακα και βότανα και οτιδήποτε μπορεί να θεραπεύσει μια ασθένεια, μπορούν να διαπεράσουν κάθε βιολογικό φραγμό στον ανθρώπινο οργανισμό, φτάνοντας στις πιο απομακρυσμένες και «δύσβατες» περιοχές του ανθρώπινου οργανισμού, ενώ λειτουργούν στοχευόμενα και θεραπευτικά.

«Είναι τόσο έξυπνοι οι νανοφορείς, που πάνε μόνο σε περιοχές που έχουν πρόβλημα και δεν ακουμπάνε καθόλου τα υγιή κύτταρα», σημείωσε χαρακτηριστικά ξ κυρία Καραγκιοζάκη και ανέφερε ενδεικτικά την σύνθεση των νανοφορέων που αναπτύσσονται στο εργαστήριο Νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ για την αντιμετώπιση της αθηρωμάτωσης που είναι μια διαδικασία που συμβαίνει στο τοίχωμα των αρτηριών, στενεύει τις αρτηρίες και έτσι επέρχεται το έμφραγμα. Στο εργαστήριο «συνθέτουμε τέτοιους νανοφορείς, που μπορούν να μεταφέρουν θεραπευτικούς παράγοντες, όπως φάρμακα, και στοχεύουν στο να διαλύσουν τις αθηρωματικές πλάκες γλυτώνοντας έτσι από το έμφαγμα τον ασθενή», υπογράμμισε.

Οι νανοφορείς μπορούν να δράσουν σε όλα τα ζωτικά όργανα του σώματος και να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε ασθένεια μεταφέροντας αδιάλυτα φάρμακα. Διαπερνώντας το φραγμό του εγκεφάλου «μπορούν να αντιμετωπίσουν τον καρκίνο εγκεφάλου ή άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες», τόνισε η κ. Καραγκιοζάκη, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από καρκινοπαθείς «και να κατευθυνθούν σε συγκεκριμένες περιοχές, γλυτώνοντας έτσι τον ασθενή από μια γενικευμένη χημειοθεραπεία που έχει σαν αποτέλεσμα και διάφορες άλλες παρενέργειες».

Είπε ότι οι νανοφορείς, εκτός της θεραπευτικής του ιδιότητας, μπορούν να είναι και διαγωνιστικοί «δηλαδή να μεταφέρουν ένα διαγωνιστικό μέσο για να αυξήσουμε την ευαισθησία των ήδη υπαρχουσών απεικονιστικών τεχνικών, όπως της μαγνητικής τομογραφίας και των υπερήχων», είπε χαρακτηριστικά.

ΑΠΘ: Οι τρεις πυλώνες της νανοϊατρικής και το επιγενετικό τεστ DNA
Η νανοϊατρική έχει τρεις πυλώνες, την αναγεννητική ιατρική με τις βιοεκτυπώσεις, τους νανοφορείς δηλαδή τη δημιουργία των νανοσωματιδίων για στοχευόμενη μεταφορά φαρμάκων και τη βιοηλεκτρονική, δηλαδή τους βιοαισθητήρες.

Η αναγεννητική ιατρική, σύμφωνα με την κ. Καραγκιοζάκη, περιλαμβάνει την τελευταία εξέλιξη τις τρισδιάστατης εκτύπωσης που είναι η βιοεκτύπωση. «Μπορούμε να εκτυπώσουμε πεπτίδια και κύτταρα και να φτιάξουμε έναν ιστό και χόνδρο, μέχρι και ανθρώπινο αυτί», επισήμανε αι πρόσθεσε ότι «πρόσφατα εκτυπώσαμε ανθρώπινο δέρμα και το κάναμε αυτό γιατί μπορούμε να ελέγξουμε τους νανοφορείς που θα κατευθύνουμε σε αυτό και να μεταφέρουν αντιοξειδωτικούς παράγοντες για αντιγηραντικό αποτέλεσμα».

Βιοαισθητήρες υπάρχουν αυτοί που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός του ανθρώπινου οργανισμού και οι άλλοι εντός. Έτσι «αν είμαι διαβητική, αυτοί οι βιοαισθητήρες, μπορούν να μου ανιχνεύσουν τα επίπεδα ζαχάρου πριν πάθω υπογλυκαιμία και να πάρω έγκαιρα τη γλυκόζη για να αποφύγω το σοκ», διευκρίνισε.

Αναφερόμενη στην επιγενετική, λέγοντας ότι πρόκειται για το μέλλον της γενετικής, εξήγησε ότι είναι η επιστήμη που εξετάζει το πώς το περιβάλλον, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες επιδρούν στο DNA μας και αλλάζουν τη δράση των γονιδίων. Έτσι, ακόμη και αν κάποιος δεν έχει κληρονομικότητα ή γονιδιακή προδιάθεση για να εμφανίσει λόγου χάρη καρκίνο «οι εξωγενείς περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως κακή διατροφή και κάπνισμα, ρίχνουν το ανοσοποιητικό του και τον καθιστούν ευάλωτο σε διάφορες παθήσεις, όπως στον καρκίνο και στην Covid-19».

Στην Ελλάδα υπάρχει διαθέσιμο επιγενετικό εξειδικευμένο τεστ dna, που ελέγχει 800 βιοδείκτες και διαγιγνώσκει τις ελλείψεις του ανθρώπινου οργανισμού και την προδιάθεση σε συγκεκριμένες νόσους

Το επιστημονικό, ερευνητικό και επιχειρηματικό γεγονός «NANOTEXNOLOGY 2022», με έμφαση στον χώρο των τεχνολογιών αιχμής, της πράσινης ενέργειας, των εκτυπωμένων ηλεκτρονικών, της νανοϊατρικής και των προηγμένων υλικών, διεξάγεται αυτές τις μέρες στην Θεσσαλονίκη με την συμμετοχή 1000 συνέδρων από 65 χώρες.

Η νανοτεχνολογία, πέρα από τις επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις, δημιουργεί με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της μια τεράστια αγορά μεγέθους άνω των 6 τρισ. ευρώ για το 2021, η οποία εκτιμάται ότι θα υπερβεί φέτος τα 7,5 τρισ. ευρώ, όπως επίσης και περισσότερες από 1.500.000 νέες εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και πολλές δεκάδες εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας σε όλους τους τομείς της παραγωγής, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Έρευνα: Διπλάσιος ο κίνδυνος άνοιας για τους ανθρώπους με διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο ταυτόχρονα

Οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 και ταυτόχρονα καρδιαγγειακή νόσο ή εγκεφαλικό έχουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, όπως δείχνει μία νέα σουηδική επιστημονική μελέτη.

Συνεπώς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η πρόληψη του διαβήτη και της καρδιαγγειακής νόσου συνιστά μία στρατηγική και για τη μείωση του κινδύνου άνοιας. Οι ερευνητές του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα Αλτσχάιμερ και άνοιας «Alzheimer’s & Dementia», ανέλυσαν στοιχεία για 2.500 υγιείς ανθρώπους, χωρίς άνοια, άνω των 60 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε βάθος 12 ετών μέσω ιατρικών εξετάσεων και γνωστικών τεστ.

Τι έδειξαν τα αποτελέσματα της έρευνας
Διαπιστώθηκε ότι η παρουσία πάνω από μίας καρδιομεταβολικής νόσου επιταχύνει τη γνωστική εξασθένηση και διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, με τη διάγνωση της τελευταίας να γίνεται περίπου δύο χρόνια νωρίτερα. Όσο περισσότερες καρδιομεταβολικές παθήσεις (ισχαιμική νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή αρρυθμία, εγκεφαλικό, διαβήτη κ.ά.) έχει ένας άνθρωπος τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για άνοια.

Η μελέτη έδειξε ότι δύο συνδυασμοί (διαβήτης/καρδιακή νόσος και ακόμη περισσότερο διαβήτης/καρδιακή νόσος/εγκεφαλικό) είναι οι πιο επιβλαβείς για τη γνωστική λειτουργία. Από την άλλη πλευρά, όσοι άνθρωποι είχαν μόνο μία καρδιομεταβολική νόσο, δεν εμφάνιζαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο άνοιας.

«Αυτό είναι καλό», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Αμπιγκέιλ Ντόουβ. «Η μελέτη δείχνει ότι ο κίνδυνος αυξάνει μόνο όταν κάποιος έχει τουλάχιστον δύο τέτοιες νόσους, συνεπώς είναι πιθανό ότι η άνοια θα μπορούσε να προληφθεί εάν αποτραπεί η ανάπτυξη μίας δεύτερης διαταραχής».

Η σχέση καρδιομεταβολικών νόσων και κινδύνου άνοιας είναι πιο έντονη στους ανθρώπους κάτω των 78 ετών. Συνεπώς, κατά τη Ντόουβ, «θα πρέπει να εστιάσουμε την πρόληψη των καρδιομεταβολικών νόσων στη μέση ηλικία, εφόσον ο κίνδυνος γνωστικής εξασθένησης και άνοιας φαίνεται υψηλότερος μεταξύ όσων αναπτύσσουν μία καρδιομεταβολική νόσο νωρίτερα στη ζωή τους».

Η άνοια αναπτύσσεται αργά στη διάρκεια δεκαετιών. Αρχικά εκδηλώνεται ως σταδιακή έκπτωση (εξασθένηση) των γνωστικών λειτουργιών, που γίνεται ορατή μόνο στα σχετικά τεστ. Στη συνέχεια, η γνωστική εξασθένηση γίνεται πιο αισθητή και έχει επίπτωση στη μνήμη και τελικά μπορεί -αλλά όχι πάντα- να εξελιχθεί σε κανονική άνοια, με συνηθέστερη μορφή της τη νόσο Αλτσχάιμερ.

iefimerida.gr