Έρευνα: Διπλάσιος ο κίνδυνος άνοιας για τους ανθρώπους με διαβήτη και καρδιαγγειακή νόσο ταυτόχρονα

Οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 και ταυτόχρονα καρδιαγγειακή νόσο ή εγκεφαλικό έχουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, όπως δείχνει μία νέα σουηδική επιστημονική μελέτη.

Συνεπώς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η πρόληψη του διαβήτη και της καρδιαγγειακής νόσου συνιστά μία στρατηγική και για τη μείωση του κινδύνου άνοιας. Οι ερευνητές του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα Αλτσχάιμερ και άνοιας «Alzheimer’s & Dementia», ανέλυσαν στοιχεία για 2.500 υγιείς ανθρώπους, χωρίς άνοια, άνω των 60 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε βάθος 12 ετών μέσω ιατρικών εξετάσεων και γνωστικών τεστ.

Τι έδειξαν τα αποτελέσματα της έρευνας
Διαπιστώθηκε ότι η παρουσία πάνω από μίας καρδιομεταβολικής νόσου επιταχύνει τη γνωστική εξασθένηση και διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, με τη διάγνωση της τελευταίας να γίνεται περίπου δύο χρόνια νωρίτερα. Όσο περισσότερες καρδιομεταβολικές παθήσεις (ισχαιμική νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή αρρυθμία, εγκεφαλικό, διαβήτη κ.ά.) έχει ένας άνθρωπος τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για άνοια.

Η μελέτη έδειξε ότι δύο συνδυασμοί (διαβήτης/καρδιακή νόσος και ακόμη περισσότερο διαβήτης/καρδιακή νόσος/εγκεφαλικό) είναι οι πιο επιβλαβείς για τη γνωστική λειτουργία. Από την άλλη πλευρά, όσοι άνθρωποι είχαν μόνο μία καρδιομεταβολική νόσο, δεν εμφάνιζαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο άνοιας.

«Αυτό είναι καλό», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Αμπιγκέιλ Ντόουβ. «Η μελέτη δείχνει ότι ο κίνδυνος αυξάνει μόνο όταν κάποιος έχει τουλάχιστον δύο τέτοιες νόσους, συνεπώς είναι πιθανό ότι η άνοια θα μπορούσε να προληφθεί εάν αποτραπεί η ανάπτυξη μίας δεύτερης διαταραχής».

Η σχέση καρδιομεταβολικών νόσων και κινδύνου άνοιας είναι πιο έντονη στους ανθρώπους κάτω των 78 ετών. Συνεπώς, κατά τη Ντόουβ, «θα πρέπει να εστιάσουμε την πρόληψη των καρδιομεταβολικών νόσων στη μέση ηλικία, εφόσον ο κίνδυνος γνωστικής εξασθένησης και άνοιας φαίνεται υψηλότερος μεταξύ όσων αναπτύσσουν μία καρδιομεταβολική νόσο νωρίτερα στη ζωή τους».

Η άνοια αναπτύσσεται αργά στη διάρκεια δεκαετιών. Αρχικά εκδηλώνεται ως σταδιακή έκπτωση (εξασθένηση) των γνωστικών λειτουργιών, που γίνεται ορατή μόνο στα σχετικά τεστ. Στη συνέχεια, η γνωστική εξασθένηση γίνεται πιο αισθητή και έχει επίπτωση στη μνήμη και τελικά μπορεί -αλλά όχι πάντα- να εξελιχθεί σε κανονική άνοια, με συνηθέστερη μορφή της τη νόσο Αλτσχάιμερ.

iefimerida.gr

Βρετανία: Πιο ευάλωτες οι γυναίκες στον Long Covid «δείχνει» πανεπιστημιακή έρευνα

Οι γυναίκες και οι ηλικίες από 50 έως 60 είναι οι πιο ευάλωτες ομάδες στο σύνδρομο του Long Covid, σύμφωνα με βρετανική έρευνα.

Τα επίμονα συμπτώματα της λεγόμενης μακράς Covid-19, τα οποία διαρκούν για μήνες, είναι συχνότερα στις γυναίκες, στους ανθρώπους ηλικίας 50 έως 60 ετών και σε όσους είχαν γενικότερα κακή υγεία πριν την πανδημία, δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Πότε έχουμε μακρά – Covid
Μακρά Covid-19, γνωστή επίσης ως σύνδρομο μετα-Covid, θεωρείται ότι υπάρχει όταν σε έναν άνθρωπο που αρρώστησε από κορωνοϊό, ένα τουλάχιστον σύμπτωμα επιμένει για πάνω από ένα μήνα μετά την αρχική οξεία λοίμωξη.

Οι ερευνητές του Βασιλικού Κολλεγίου (King’s) και του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής τους δρ. Έλαν Τόμσον και δρ. Ντίλαν Ουίλιαμς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”, ανέλυσαν στοιχεία για 6.907 ανθρώπους με Covid-19 (με βάση δέκα ξεχωριστές δειγματοληπτικές έρευνες), καθώς και ηλεκτρονικά αρχεία υγείας για 1,1 εκατομμύρια άτομα που είχαν διαγνωστεί με την ίδια νόσο.

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τις πιθανότητες
Διαπιστώθηκε ότι συμπτώματα για περισσότερο χρόνο από 12 εβδομάδες ανέφεραν – ανάλογα με τη δειγματοληψία – το 8% έως 17% των ανθρώπων, με το 1,2% έως 4,8% από αυτούς να νιώθουν σοβαρά συμπτώματα. Η πιθανότητα μακράς Covid-19 αυξανόταν έως την ηλικία των 70 ετών. Το γυναικείο φύλο, η προπανδημική κακή κατάσταση της σωματικής ή ψυχικής υγείας, η παχυσαρκία και το άσθμα βρέθηκαν να είναι παράγοντες αυξημένου κινδύνου για μακρόχρονη Covid-19.

iefimerida.gr

Μόσιαλος: Η πανδημία θα σταματήσει μόνο με ολοκληρωμένα εμβόλια -Τα υπάρχοντα δεν καλύπτουν νέες μεταλλάξεις

Ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος γράφει για το τι πρέπει να γίνει σχετικά με τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού μετά την εμφάνιση των υποπαραλλαγών της Όμικρον.

Σε ανάρτησή του, ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του LSE κάνει μια αναδρομή στην εξέλιξη του κορωνοϊού.

Όπως αναφέρει, μέχρι τη μετάλλαξη Δέλτα, τα εμβόλια ήταν πολύ αποτελεσματικά, πλέον όμως, μετά τις υποπαραλλαγές 4 και 5 της Όμικρον, τα εμβόλια δεν είναι αποτελεσματικά όσον αφορά στην αποτροπή της ήπιας λοίμωξης ούτε στη μείωση της πιθανότητας διασποράς.

Ωστόσο, επισημαίνει ο κ. Μόσιαλος, τα εμβόλια εξακολουθούν να είναι πολύ αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής νόσησης.

Ο Ηλίας Μόσιαλος προειδοποιεί ότι ακόμη και αν ανανεώνουμε τα εμβόλια σε τακτά χρονικά διαστήματα, «κατά πάσα πιθανότητα θα είμαστε ένα βήμα πίσω από την εξέλιξη του ιού, όπως είμαστε και τώρα: Θα έχουμε εμβόλια για παλαιότερα στελέχη της Όμικρον αλλά όχι για τα πιο πρόσφατα».

Σημειώνει δε ότι για να σταματήσει η πανδημία θα χρειαστούμε εμβόλια και φάρμακα που θα εμποδίζουν τη διασπορά του ιού, κάτι που δεν θα κάνουν τα επικαιροποιημένα εμβόλια που θα έχουμε τη φθινοπωρινή περίοδο.

Εν κατακλείδι, ο καθηγητής του LSE υπογραμμίζει ότι η προσπάθεια των φαρμακευτικών εταιρειών αλλά και των παγκόσμιων ρυθμιστικών αρχών θα έπρεπε εδώ και καιρό να επικεντρωθεί στην κατεύθυνση της παραγωγής πιο ολοκληρωμένων εμβολίων.

«Με δεδομένη την κόπωση των πολιτών σε πολλές χώρες, με τους συνεχείς εμβολιασμούς, χρειαζόμαστε πλέον καλύτερα εμβόλια, εκτός αν είμαστε τυχεροί και ο ιός τύχει να εξασθενήσει πολύ, ώστε να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας» σημειώνει, και προσθέτει με νόημα: «Όσοι ασχολούνται σοβαρά και όχι ερασιτεχνικά με την πολιτική της υγείας και παίρνουν σοβαρές αποφάσεις για την υγεία μας δεν μπορούν να βασίζονται στην τύχη. Ούτε επίσης να μεταθέτουν την ευθύνη για την επίλυση των προβλημάτων στους πολίτες».

Η ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου:

«Ας κάνουμε μια αναδρομή για τα εμβόλια που χρησιμοποιούμε, για τον κορωνοϊό. Κατ’ αρχάς, να θυμηθούμε πως ο σχεδιασμός των εμβολίων που έχουμε βασίστηκε στο αρχικό στέλεχος της Wuhan, και πως έκτοτε ο κορωνοϊός έχει αλλάξει αρκετές φορές, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι ιοί.

Τα εμβόλια γενικά έχουν να επιτύχουν τρεις στόχους:
• πλήρη αποτροπή της λοίμωξης
• μείωση της πιθανότητας για σοβαρή νόσηση, και
• μείωση της διασποράς της νόσου από όσους έχουν εμβολιαστεί και είναι μεν προστατευμένοι αλλά έχουν τον ιό στο ανώτερο αναπνευστικό τους σύστημα.

«Βασικός στόχος η μείωση σοβαρής νόσησης»
»Αλλά, ο σημαντικότερος στόχος είναι ο δεύτερος, δηλαδή το να μειωθεί η πιθανότητα της σοβαρής νόσησης, αν κάποιος κολλήσει.

Μέχρι και την εμφάνιση της Δέλτα τα εμβόλια ήταν σχετικά αποτελεσματικά τόσο στο να αποτρέπουν τη λοίμωξη για ένα σημαντικό ποσοστό των εμβολιασμένων (όχι σε όλους) όσο και να μειώνουν την πιθανότητα διασποράς. Ήταν πολύ αποτελεσματικά στη μείωση της πιθανότητας της σοβαρής νόσησης.

Όμως τα δεδομένα με την Όμικρον και ειδικά τις υποπαραλλαγές 4 και 5 άλλαξαν.

«Τα εμβόλια δεν αποτρέπουν την ήπια λοίμωξη»
»Τα εμβόλια πλέον δεν είναι αποτελεσματικά όσον αφορά στην αποτροπή της ήπιας λοίμωξης και φαίνεται ότι δεν είναι επίσης αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας διασποράς.

Αλλά τα εμβόλια εξακολουθούν να είναι πολύ αποτελεσματικά όσον αφορά στη μείωση της πιθανότητας σοβαρής νόσησης.

Γνωρίζουμε ότι η δεύτερη αναμνηστική δόση για τους άνω των 60 ετών και τους ευάλωτους προτείνεται από επιτροπές εμβολιασμών σε πολλές χώρες, αν και υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Στις ΗΠΑ η σύσταση αφορά στους άνω των 50, ενώ στη Μεγάλη Βρετανία στους άνω των 75 που ζουν στους οίκους ευγηρίας. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός φαρμάκων και το ECDC επίσης επισημαίνουν ότι δεν έχουμε ακόμη ξεκάθαρα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα ώστε να προταθεί η δεύτερη αναμνηστική δόση στους κάτω των 79.

Η χώρα μας μέχρι πρόσφατα είχε τις ίδιες οδηγίες με χώρες της ΕΕ (Γερμανία και Γαλλία). Πάρα ταύτα, μόνο το 17% των άνω των 60 στη χώρα μας έχουν κάνει τη δεύτερη αναμνηστική δόση, παρότι η πλατφόρμα είναι ανοιχτή εδώ και 2.5 μήνες. Αυτό που επομένως θα προείχε, από τη σκοπιά της πολιτικής υγείας, θα ήταν να ενταθούν οι προσπάθειες να αυξηθεί το ποσοστό των εμβολιασθέντων στις κατηγορίες που υπάρχουν πιο ασφαλή δεδομένα για τα οφέλη που προσφέρει η 2η αναμνηστική δόση. Δηλαδή, το να αυξηθεί το ποσοστό των εμβολιασθέντων άνω των 60 ετών από 17% σε πολύ υψηλότερα ποσοστά.

Αυτό συνιστά η πολιτική δημόσιας υγείας που επισημαίνει το βασικό πρόβλημα και στοχεύει στο να το αντιμετωπίσει. Και δεν αναλώνεται με επιμέρους θέματα, ειδικά όταν δεν υπάρχει τεκμηρίωση για την επέκταση πολιτικών σε νέες κατηγορίες πολιτών.

«Η ευθύνη δεν είναι στους πολίτες»
»Παράλληλα στην εφαρμοσμένη πολιτική υγείας δεν μετατίθεται η ευθύνη στους πολίτες, στο πλαίσιο του ”δεν ξέρουμε αν θα υπάρχουν οφέλη, αλλά οι πολίτες μπορούν να αποφασίσουν ατομικά τι θα κάνουν με αυτή τη δόση του εμβολίου”. Η πολιτική Πόντιος Πιλάτος είναι αμφίβολο αν θα έχει αποτελέσματα, ενώ, επαναλαμβάνω, δεν έχει αντιμετωπιστεί το βασικό πρόβλημα. Έχουμε ακόμη μεγαλύτερο αριθμό ανεμβολίαστων στους άνω των 60 σε σύγκριση με άλλες χώρες της δυτικής Ευρώπης και επισημαίνω και πάλι μόνο το 17% εμβολιασμένους με 2η αναμνηστική δόση.

Όσον αφορά τώρα τα νέα εμβόλια, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι τα επικαιροποιημένα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσουν στελέχη της Όμικρον που πλέον δεν επικρατούν.

«Νέο εμβόλιο ή να μείνουμε στα υπάρχοντα»;
»Το δίλημμα επομένως είναι αν θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε τους φθινοπωρινούς μήνες, ή να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε τα υπάρχοντα εμβόλια. Αν θα έχει δηλαδή σημαντική διαφορά και αποτέλεσμα η ”διεύρυνση” της ανοσοπροστασίας με την έκθεσή μας σε ένα νέο εμβόλιο που αντιμετωπίζει ένα παλαιότερο στέλεχος της Όμικρον και όχι το αρχικό στέλεχος της Wuhan. Πάρα ταύτα, οι προκλήσεις θα παραμείνουν.

Επίσης, αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε ακόμη τι γίνεται με την κυτταρική ανοσία, δηλαδή πόσοι έχουν αναπτύξει κυτταρική ανοσία και για ποιο χρονικό διάστημα. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον ότι οι ρυθμιστικές αρχές σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο δεν έχουν ζητήσει την κατάθεση και ανάλυση σχετικών δεδομένων.

Επίσης, ακόμη και αν ανανεώνουμε τα εμβόλια σε τακτά χρονικά διαστήματα, κατά πάσαν πιθανότητα θα είμαστε ένα βήμα πίσω από την εξέλιξη του ιού, όπως είμαστε και τώρα. Θα έχουμε εμβόλια για παλαιότερα στελέχη της Όμικρον αλλά όχι για τα πιο πρόσφατα.

«Φάρμακα που θα εμποδίσουν τη διασπορά του ιού»
»Επιπλέον, για να σταματήσει η πανδημία θα χρειαστούμε εμβόλια και φάρμακα που θα εμποδίζουν τη διασπορά του ιού. Τα επικαιροποιημένα εμβόλια που θα έχουμε τη φθινοπωρινή περίοδο δεν θα το κάνουν αυτό.

Επομένως, η προσπάθεια των φαρμακευτικών εταιριών αλλά και των παγκόσμιων ρυθμιστικών αρχών θα έπρεπε εδώ και καιρό να επικεντρωθεί στην κατεύθυνση της παραγωγής πιο ολοκληρωμένων εμβολίων.

Με δεδομένη την κόπωση των πολιτών σε πολλές χώρες με τους συνεχείς εμβολιασμούς χρειαζόμαστε πλέον καλύτερα εμβόλια.

Εκτός αν είμαστε τυχεροί και ο ιός τύχει να εξασθενήσει πολύ, ώστε να μην αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Ανεξάρτητα όμως με αυτή τη μεταβλητή παράμετρο, δηλαδή το πώς θα εξελιχθεί ο ιός, θα πρέπει να υπάρχουν και κάποιες σταθερές.

iefimerida.gr

Κορωνοϊός: Τα υποστελέχη BA.2.12.1 και ΒΑ.4 ή ΒΑ.5 της Όμικρον διαφεύγουν της ανοσίας από εμβολιασμό ή νόσηση

Τα υποστελέχη BA.2.12.1 και ΒΑ.4 ή ΒΑ.5 του στελέχους Όμικρον του κορωνοϊού διαφεύγουν της εξουδετερωτικής ικανότητας αντισωμάτων μετά από εμβολιασμό ή προηγούμενη νόσο.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Ροδάνθη Ελένη Συρίγου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης, και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Nicole P Hachmann και συνεργατών από το Beth Israel Medical center στη Βοστώνη, Μασαχουσέτη στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine 2022.

Πρόκειται για μια μελέτη, όπου οι ερευνητές αξιολόγησαν τους τίτλους των εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι του στελέχους αναφοράς WA1/2020 του SARS-CoV-2 καθώς και των υποστελεχών του Όμικρον BA.1 , BA.2, BA.2.12.1 και ΒΑ.4 ή ΒΑ.5.

Τι έδειξε η μελέτη για τα υποστελέχη της Όμικρον
Στη μελέτη συμμετείχαν 27 άτομα με μέση ηλικία τα 35 έτη οι οποίοι είχαν λάβει 3 δόσεις του εμβολίου mRNA BNT162b2 (Pfizer-BioΝTech) και οι οποίοι συγκρίθηκαν με 27 συμμετέχοντες με μέση ηλικία τα 34 έτη και που είχαν νοσήσει με τα υποστελέχη BA.1 ή ΒΑ.2 πριν από διάμεσο διάστημα 29 ημερών

Στην κοορτή των εμβολίων, αποκλείστηκαν οι συμμετέχοντες που είχαν λάβει διαφορετική δόση εμβολίου COVID-19 ή λάμβαναν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Ανάμεσα στους συμμετέχοντες που είχαν νοσήσει με το στέλεχος BA.1 ή BA.2 Όμικρον, όλοι εκτός από έναν είχαν εμβολιαστεί έναντι COVID-19. Πάνω από τους μισούς (19 άτομα) είχαν λάβει 3 δόσεις εμβολίου mRNA ενώ οι υπόλοιποι 4 είτε είχαν λάβει 2 δόσεις εμβολίου είτε συνδυασμό εμβολίων.

Το διάμεσο διάστημα μετά τη τελευταία δόση του εμβολίου και του θετικού αποτελέσματος PCR ήταν 83 ημέρες.

Μεταξύ των συμμετεχόντων που εμβολιάστηκαν, ο διάμεσος τίτλος εξουδετερωτικών αντισωμάτων ψευδοιού ήταν 124 έναντι του WA1/2020 αλλά λιγότερο από 20 έναντι όλων των υποστελεχών Όμικρον που ελέγχθηκαν στους 6 μήνες μετά τον αρχικό εμβολιασμό με το BNT162b2. Δύο εβδομάδες μετά την ενισχυτική δόση του εμβολίου, ο διάμεσος τίτλος των εξουδετερωτικών αντισωμάτων που παρατηρήθηκε έναντι του WA1/2020 ήταν 5.783, έναντι του ΒΑ.1 ήταν 900, έναντι του BA.2 ήταν 829, έναντι του BA.2.12.1 ήταν 410 και έναντι του BA.4 ή BA.5 ήταν 275.

Μεταξύ των συμμετεχόντων που είχαν ιστορικό νόσησης με το υποστέλεχος ΒΑ.1 ή ΒΑ.2, ο διάμεσος τίτλος των εξουδετερωτικών αντισωμάτων ήταν 11050 έναντι του WA1/2020, 1740 έναντι του ΒΑ.1, 1910 έναντι του ΒΑ.2, 1150 έναντι του ΒΑ.2.12.1 και 590 έναντι του υποστελέχους ΒΑ.4 ή ΒΑ.5.

Φάνηκε, λοιπόν ότι η διάμεση τιμή εξουδετερωτικών αντισωμάτων ήταν χαμηλότερη έναντι των υποστελεχών Όμικρον και ιδιαίτερα έναντι των ΒΑ.4 ή ΒΑ.5 συγκριτικά με τη διάμεση τιμή εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι του WA1/2020. Επιπλέον, η διάμεση τιμή εξουδετερωτικών αντισωμάτων έναντι των ΒΑ.4 ή ΒΑ.5 ήταν χαμηλότερη έναντι του ΒΑ.1.

Συμπερασματικά, τα δεδομένα δείχνουν ότι τα υποστελέχη ΒΑ.2.12.1, ΒΑ.4 και ΒΑ.5 διαφεύγουν ουσιαστικά της εξουδετερωτική ανοσίας μέσω αντισωμάτων τα οποία έχουν προκληθεί είτε από εμβολιασμό είτε από προηγούμενη νόσηση.

iefimerida.gr

Πρασσάς: Ο κορωνοϊός επέστρεψε, είμαστε ξανά υποψήφια κρούσματα -Γιατί άνθρωποι που κόλλησαν ξανακολλούν

«Ο κορωνοϊός επέστρεψε δυναμικά από τις μίνι διακοπές του», λέει στο iefimerida.gr ο δρ Μοριακής Βιολογίας, Ιωάννης Πρασσάς.

Ο μόνιμος ερευνητής στο Τμήμα Παθολογίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Mount Sinai Hospital στο Τορόντο μιλά για ένα νέο κύμα, το 6ο κατά σειρά, χαρακτηρίζοντας τον ιό «πραγματικά απίστευτο», αφού με γρήγορες μεταλλάξεις καταφέρνει να γλιστράει από την υπάρχουσα ανοσία (όσον αφορά την πιθανότητα επαναμόλυνσης) και δίνει εξάρσεις κάθε 3 με 4 μήνες (!).

Σε αλυσίδες μετάδοσης του ιού εμβολιασμένοι και προσφάτως νοσήσαντες από επαναμολύνσεις
«Δυστυχώς, ούτε καν η μόλυνση με την Όμικρον δείχνει ικανή να προστατεύσει από επαναμόλυνση μ’ αυτά τα εξελικτικά παρακλάδια της, την ΒΑ.4 και την ΒΑ.5. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι γινόμαστε ξανά όλοι υποψήφιοι συμμετέχοντες σε αλυσίδες μετάδοσης του ιού (εμβολιασμένοι και προσφάτως νοσήσαντες). Γι’ αυτό και ενώ είμαστε εν μέσω θερινής σεζόν βλέπουμε, όπως στην Πορτογαλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και προσεχώς στην Ελλάδα, να σηκώνονται σημαντικά επιδημιολογικά κύματα», αναφέρει.

Ο κ. Πρασσάς προβλέπει αύξηση των κρουσμάτων, των νοσηλειών και των θανάτων. Ωστόσο, κανείς επιστήμονας δεν είναι ακόμη σε θέση να υπολογίσει με ακρίβεια το μέγεθος αυτών των αυξήσεων. «Θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πόσοι πολλοί θα συμμετέχουμε στις αλυσίδες μετάδοσης. Το ότι έχουν κλείσει τα σχολεία και ο καιρός είναι ζεστός υπολογίζονται στα θετικά. Το ότι υπάρχει υπέρμετρη χαλάρωση, ο ιός είναι υπερμεταδοτικός και δεν τον “πιάνουν” τα υπάρχοντα αντισώματα συγκαταλέγονται στα αρνητικά».

Δεν πρέπει να μετράμε το κόστος κάθε κύματος σε σχέση με τον αριθμό των θανάτων και την πίεση στις ΜΕΘ
Σε αντίθεση με το κεντρικό αφήγημα, ο Έλληνας ερευνητής θεωρεί αποπροσανατολιστικό λάθος το να ζυγίζει κανείς το επικείμενο κόστος κάθε επιδημικού κύματος αποκλειστικά σε σχέση με τον αριθμό των θανάτων και την πίεση στις ΜΕΘ. Και αυτό γιατί αν δεν ληφθούν μέτρα οι αριθμοί αυτοί μπορεί να αυξηθούν.

«Μετά από δύο χρόνια συμβίωσης με τον SARS-COV-2, ξέρουμε πλέον ότι κάθε κύμα που σαρώνει τις κοινότητές μας θα το πληρώνουμε όλοι μας είτε σε θανάτους είτε σε χρόνια επιβάρυνση της υγείας είτε σε οικονομική ζημία. Όσο μεγαλύτερο το ύψος του κύματος τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ζημία που θα αφήνει πίσω του, την οποία εμείς και πάλι θα πληρώσουμε. Δυστυχώς, οι χώρες της Δύσης έχουν μείνει στα ευχολόγια και δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί στη συλλογική προσπάθεια, όπως είναι η κρίσιμη αναβάθμιση των υποδομών και η σωστή επικοινωνία του προβλήματος, και έτσι το “μπαλάκι” περνά στους επιδημιολογικά υπεύθυνους πολίτες», τονίζει.

Πρέπει να παραμείνουμε εμβολιαστικά ενήμεροι απέναντι στον κορωνοϊό
Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Πρασσά, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι βρισκόμαστε και πάλι στην αρχή, καθώς ο ιός συναντά οργανισμούς με μια σημαντική πρώτη στρώση ανοσίας. Και είναι αυτή η ανοσία, όπως σημειώνει, που κρατάει τον αριθμό των θανάτων και των νοσηλευόμενων στις ΜΕΘ σε χαμηλά επίπεδα. «Άλλωστε για την ώρα δεν έχει βρεθεί κάποια μετάλλαξη που να σπάει την προστασία των εμβολίων από βαριά νόσηση. Μέχρι πότε θα συμβαίνει αυτό δεν ξέρουμε. Θα εξαρτηθεί από τη μελλοντική πορεία του ιού. Η σημαντική προστασία από τη βαριά νόηση γνωρίζουμε όμως ότι φθίνει με τον χρόνο και έτσι ένα ολοένα και αυξανόμενο ποσοστό του πληθυσμού θα γίνεται ευάλωτο. Γι’ αυτό θα πρέπει να παραμένουμε εμβολιαστικά ενήμεροι», καταλήγει.

iefimerida.gr

Κορωνοϊός: Ανησυχία για τις υποπαραλλαγές 4 και 5 της Όμικρον -Νέο επιδημιολογικό κύμα προβλέπουν επιστήμονες

Ο Ιταλός καθηγητής Ιολογίας Φαμπρίτσιο Πρελιάσκο κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την υποπαραλλαγή Ομικρον ΒΑ.5 του κορωνοϊού.

Μιλώντας σήμερα στα μέσα ενημέρωσης της χώρας του, ο καθηγητής υπογράμμισε ότι «η υποπαραλλαγή Oμικρον ΒΑ.5 είναι τέσσερις φορές πιο ισχυρή από τη συνηθισμένη γρίπη».

Παράλληλα, ο Ιταλός καθηγητής πρόσθεσε ότι «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα νέο επιδημιολογικό κύμα, το οποίο αναμένεται να φτάσει στην κορύφωσή του στα τέλη Ιουλίου». Ο Πρελιάσκο υπογράμμισε ότι «οι πολίτες θα πρέπει να φορούν προστατευτικές μάσκες στις παραλίες, όταν υπάρχει συνωστισμός».

O Ιταλός επιστήμονας επιβεβαίωσε ότι χάρη στον εμβολιασμό ο ιός προκαλεί, σε όποιον μολύνεται, σαφώς λιγότερα προβλήματα απ’ ό,τι στο παρελθόν», αλλά ότι «υπάρχουν ακόμη κάποια περιστατικά πνευμονίας που προκαλούν ανησυχία και ο κίνδυνος δεν πρέπει να υποτιμάται».

Ανησυχούν και Βρετανοί επιστήμονες
Εξάλλου, σύμφωνα με τον Independent, Βρετανοί επιστήμονες ανησυχούν για τις υποπαραλλαγές 4 και 5 της Όμικρον και δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχουν εξελιχθεί ώστε να «στοχεύουν» τον πνεύμονα. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να πυροδοτήσει το επόμενο πανδημικό κύμα.

Οι υπεύθυνοι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ερευνούν τις υποπαραλλαγές της Όμικρον, προκειμένου να αξιολογήσουν κατά πόσο είναι πιο μολυσματικές και πιο επικίνδυνες από τις προηγούμενες εκδοχές.

Τόσο η Όμικρον 4 (ΒΑ.4), όσο και η Όμικρον 5 (ΒΑ.5) έχουν προστεθεί στη λίστα τών υπό παρακολούθηση στελεχών του ιού.

iefimerida.gr

Ευλογιά πιθήκων: Απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις

Με την ευλογιά των πιθήκων να χτυπά και την πόρτα της Ελλάδας πλέον, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας δημοσίευσε μια λίστα με επτά κρίσιμες ερωτήσεις και απαντήσεις αναφορικά με την ασθένεια που προέρχεται από την Αφρική και έχει εκατοντάδες κρούσματα στην Ευρώπη.

Τι είναι η ευλογιά των πιθήκων;

Η ευλογιά των πιθήκων είναι μια σπάνια ιογενής λοίμωξη που κυρίως εμφανίζεται σε τροπικές περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής.

Πως μπορεί να νοσήσει κάποιος από ευλογιά των πιθήκων;

Η ευλογιά των πιθήκων μπορεί να μεταδοθεί μέσω του αναπνευστικού συστήματος κατόπιν εισπνοής μεγάλου μεγέθους σταγονιδίων και μέσω επαφής με δερματικές βλάβες πάσχοντος ή μολυσμένα υλικά (π.χ. κλινοσκεπάσματα ή πετσέτες που έχει χρησιμοποιήσει ασθενής

Μετάδοση καταγράφεται, επίσης, μέσω της επαφής με άγρια ζώα, συνήθως πρωτεύοντα και τρωκτικά, όπως αρουραίοι, ποντίκια και σκίουροι ή ακόμα και με ζώα συντροφιάς που έχουν μολυνθεί από τα προηγούμενα.

Μπορεί σπάνια να μεταδοθεί με την κατανάλωση κρέατος από μολυσμένο ζώο που δεν έχει μαγειρευτεί επαρκώς ή με την επαφή με το δέρμα ή το τρίχωμα μολυσμένου ζώου.

Τι πρέπει να κάνω για να μην νοσήσω;

  • Απαιτείται η τήρηση των βασικών μέτρων ατομικής υγιεινής.
  • Πλένετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό τακτικά ή χρησιμοποιείτε αλκοολούχο αντισηπτικό
  • Καταναλώνετε κρέας μόνο αν έχει μαγειρευτεί επαρκώς
  • Μην πλησιάζετε άγρια ζώα, συμπεριλαμβανομένων νεκρών ζώων
  • Μην έρχεστε σε στενή επαφή και μην μοιράζεστε ρούχα με άτομα που δεν αισθάνονται καλά και παρουσιάζουν δερματικές βλάβες

Ποια συμπτώματα μπορεί να έχει κάποιος που νοσεί;

Από τη στιγμή που κάποιος μολυνθεί με τον ιό της ευλογιάς των πιθήκων χρειάζεται να περάσουν 5 έως 21 μέρες για να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα (συνήθως 6 με 13 ημέρες).

Αυτά μπορεί να είναι:

  • Πυρετός
  • Κεφαλαλγία
  • Μυαλγίες
  • Οσφυαλγία
  • Διογκωμένοι λεμφαδένες (χαρακτηριστικό σημείο διαφορικής διάγνωσης από την ευλογιά)
  • Ρίγος
  • Καταβολή δυνάμεων

Εξάνθημα (συνήθως παρουσιάζεται 1 με 3 ημέρες μετά την εμφάνιση του πυρετού). Συχνά προηγείται το δερματικού εξανθήματος, εμφάνιση βλαβών σε βλεννογόνους, όπως του στόματος. Το εξάνθημα εντοπίζεται αρχικά στο κεφάλι και στο πρόσωπο και στη συνέχεια επεκτείνεται σε άλλα σημεία του σώματος συμπεριλαμβανομένων των παλαμών και των πελμάτων. Αρχικά εμφανίζεται με τη μορφή κηλίδων και βλατίδων οι οποίες εξελίσσονται σε μικρές φυσαλίδες, φλύκταινες και έπειτα σε εφελκίδες που τελικά υποχωρούν.) Το εξάνθημα αυτό μερικές φορές συγχέεται με το εξάνθημα της ανεμευλογιάς.

Πόσο επικίνδυνο είναι το συγκεκριμένο νόσησμα;

Στους περισσότερους ασθενείς τα συμπτώματα υποχωρούν σε 2 με 4 εβδομάδες.

Πότε να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας;

Εάν έχετε ένα εξάνθημα με φυσαλίδες και:

  • έχετε επιστρέψει από τη Δυτική ή Κεντρική Αφρική τις τελευταίες 3 εβδομάδες
  • έχετε έρθει σε επαφή με κάποιον που είχε ευλογιά των πιθήκων τις τελευταίες 3 εβδομάδες
  • έχετε έρθει σε επαφή με κάποιον που είχε δερματικές βλάβες τις τελευταίες 3 εβδομάδες

Ποια είναι η θεραπεία για την ευλογιά των πιθήκων;

Η αντιμετώπιση της νόσου αποσκοπεί στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Συνήθως η πορεία είναι ήπια και οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν σε 2 με 4 εβδομάδες.

Συχνά χρειάζεται παραμονή στο νοσοκομείο προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα αλλά και να αποτραπεί η μετάδοση της νόσου.

Πηγή: ΕΟΔΥ

Η συμβολή της Μικρασιάτισσας στην κοινωνία, στην οικονομία, στον πολιτισμό.

Από Χριστίνα Φλόκα (Μέλος του Δ.Σ. της Φ.Ε.Ε.)

Θέμα: Η συμβολή της Μικρασιάτισσας στην κοινωνία, στην οικονομία, στον πολιτισμό.

Τον Σεπτέμβριο του 2022 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή.
Στο ερώτημα προς τι η αναφορά στη Μικρασιάτισσα υπάρχουν διάφορες απαντήσεις:πρώτα-πρώτα η απόδοση τιμής στις γυναίκες αυτές που γνώρισαν, μαζί με τους άνδρες και τα παιδιά, τη μεγαλύτερη καταστροφή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, διώχθηκαν, κακοποιήθηκαν, κρίθηκαν ανεπιθύμητες από τους Ελλαδίτες αλλά δεν λύγισαν. Στην απαξιώτική προσφώνηση ”προσφυγίνα” απάντησαν με την υπομονή και την καρτερία μυρμηγκιού και ξανάστησαν το σπιτικό τους στη νέα τους πατρίδα, δίδαξαν πολιτισμό και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, κράτησαν τα ήθη και τις παραδόσεις τους. Ένας άλλος λόγος είναι πως οι γυναίκες αυτές επιβιώσανε χάρις σε μια μνήμη ”επιλεκτική” σβύνοντας ό,τι δεν τους εξυπηρετούσε, για να επιβιώσουν. Λένε πως η μνήμη είναι το μόνο που αξίζει, είναι πιο ισχυρή από την ύλη,  πως τη μνήμη τη στηρίζει η ζωή και την ξυπνά το χρέος. Δεν αφέθηκαν σε πικρούς λογισμούς όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Δάντης στη Θεία Κωμωδία:non c’è più dolore di ricordarsi I giorni felice nella miseria-δεν υπάρχει πιο οδυνηρό από τη θύμηση των ευτυχισμένων ημερών τον καιρό της δυστυχίας. Αυτό το χρέος σήμερα προσπαθούμε να ξεπληρώσουμε επειδή υπάρχει ένα ηθικό νόημα σε όλα αυτά το οποίο δεν μπορούμε να παραβλέψουμε. Η καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης και συνείδησης δεν είναι απλώς μια υποχρέωση αλλά αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των ανθρώπων ενός έθνους που ταξιδεύει στους ωκεανούς του σύγχρονου κόσμου.

Θα ήθελα να πω δυο λόγια για τη Μ. Ασία για να εντάξουμε στον χώρο και στον χρόνο τη Μικρασιάτισσα. Η Μ. Ασία ονομάστηκε έτσι από τον Παύλο Οράσιο το 400 μ.Χ., ονομάζεται και Ανατολία ή Ασιατική Τουρκία. Πρόκειται για Χερσόνησο, τη δυτικότερη προεξοχή της Ασίας, η οποία ορίζεται από τη Μαύρη Θάλασσα ή Εύξεινο  Πόντο στα βόρεια, τη Μεσόγειο στα νότια και το Αιγαίο Πέλαγος στα δυτικά. Υπήρξε λίκνο του πολιτισμού για χιλιάδες χρόνια.
   Τα πρώτα μακρινά ταξίδια των Ελλήνων  συγκρότησαν  τον  θρύλο της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Τα μυκηναïκά ευρήματα ατη Μαύρη Θάλασσα, αν και λιγοστά, ενισχύουν την άποψη  πως  το πρώτο πλοίο που διάβηκε τον Βόσπορο [βοός πόρος] ήταν η πενηντάκωπη Αργώ [1280 με 1260 π.Χ.].Όλοι οι θαλασσινοί λαοί της Μεσογείου γνώριζαν την πλούσια σε μεταλλεύματα Κολχίδα και οι Κόλχες είχαν αναπτύξει έναν θαυμαστό πολιτισμό βασισμένο  στη μεταλλοτεχνία. Οι πρώτοι που επεκτάθηκαν στη βορειοδυτική Μ. Ασία τον 8ο αιώνα π.Χ. ήταν Αιολείς από τη Λέσβο. Ακολούθησαν οι Ίωνες και ύστερα οι Δωριείς. Ειδικά η δωρική αποικία των Μεγαρέων έγινε η πρωτεύουσα της  Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έως το 1453  και στη συνέχεια η πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως το 1923.
   Οι άποικοι ονόμασαν την Προποντίδα θάλασσα του Μαρμαρά επειδή υπήρχαν λατομεία μαρμάρου στην Προκόννησο.
   Πώς ήταν αλήθεια η ζωή της Μικρασιάτισσας πριν από την καταστροφή, όταν αυτή συνέβη και μετά, στη μητέρα Ελλάδα;
   Δεν κατάγομαι από Μικρασιάτες, όμως η γενέθλια πόλη Θεσσαλονίκη, η πρωτεύουσα των προσφύγων όπως την αποκαλεί ο Γιώργος Ιωάννου, είχε στο γύρω της πολλούς προσφυγικούς συνοικισμούς:Αρετσού, Καλαμαριά, Τούμπα, Νέα Κρήνη, Τριανδρία, Σαράντα Εκκλησιές, Άγιος Παύλος, Συκιές, Νέα Βάρνα, Νεάπολη, Σταυρούπολη, Πολίχνη, Νέα Ευκαρπία, Επτάλοφος, Νέα Μαινεμένη, Αμπελόκηποι, Νέο Κορδελιό, Ξηροκρήνη, Νέα Μαγνησία. Έτσι είχα την ευκαιρία να συναναστραφώ φίλους και συμφοιτητές, εγγόνια προσφύγων πρώτης γενιάς και να ακούσω πολλές ιστορίες αυτών των γυναικών. Πώς ήταν η ζωή τους στις προγονικές εστίες, τι βίωσαν με τον ξεριζωμό, πώς ρίζωσαν στις νέες πατρίδες ενώ κουβαλούσαν μέσα τους την πρώτη και πολυαγαπημένη. Έμαθα από πρώτο χέρι ότι η Προποντίδα ή Μαρμαράς, ο προθάλαμος του Πόντου με τις δεκάδες ελληνικές πόλεις, τον ναυτόκοσμο και τον αγροτικό πληθυσμό στήριξαν τον ελληνισμό σε όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης ζωής του. Ο όρος Πόντος, αν και ιστορικά είναι αρκετά  αυθαίρετος, πολιτιστικά είναι ο πιο κατάλληλος. Περιγράφει τις συμπαγείς ομάδες των Ελλήνων και των Ελληνίδων καθώς και των εξελληνισμένων ορθοδόξων που διατήρησαν την ελληνικότητα με απαράμιλλη επιμονή και διαμόρφωσαν ένα συντηρητικό πολιτισμό σε μια μητριαρχική κοινωνία, προσκολλημένο στις αρχαίες και στις βυζαντινές παραδόσεις. Τα στηρίγματά τους, στην πάλη με την άγονη φύση, αντάμα γυναίκες και άνδρες , ήταν ανέκαθεν οι εσωτερικές δυνάμεις τις οποίες καλλιεργούν η μοναξιά και η ανάγκη της επιβίωσης.
   Ως πηγές για τα κείμενά μου ήμουν επιφυλακτική με τις ιστορικές. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα που δικαιολογούν αυτή την άποψη:
Γράφει ο Γ.Μαυρογορδάτος σε άρθρο του όπου ο Ελευθέριος Βενιζέλος απευθύνεται στην Πηνελόπη Δέλτα:Ναι, ο κοσμάκης στον δρόμο. Και είχα πάγει στη Λωζάνη[4-2-1923] ξέρετε με κάποια ανησυχία γιατί είχα περάσει από όλα αυτά τα μέρη, όπου οι δικοί μας δεν είχαν αφήσει πέτρα επί πέτρας στην υποχώρηση,
θυμάστε…τη φοβερή εκείνη υποχώρηση, όπου φεύγοντας κατέστρεψαν τα πάντα…Αφήστε τα.
Ο Σαράντης Ι.Καργάκος στο βιβλίο του ”Η Μικρασιατική Καταστροφή”αναφέρει:
Ολόκληρος ο Μουσουλμανικός πληθυσμός, ανάμεσα στον οποίο περνούσαν οι Έλληνες κατά την υποχώρηση ήταν εχθρικός και καλά εξοπλισμένος. Φαίνεται απίθανο να βρήκαν οι Έλληνες καιρό για να διαπράξουν φοβερές σφαγές και να κακοποιήσουν γυναίκες.
Πού είναι η αλήθεια;
   Προτίμησα κυρίως τα λογοτεχνικά κείμενα επειδή[Αντόνιο Ταμπούκι] η λογοτεχνία φυτρώνει εκεί που  δεν την  σπέρνουν, σε μέρη όπου οι ιστορικοί αγνοούν συνήθως.
   Στο τρίτο έτος της φοίτησής μου στο Α.Π.Θ.είχα την καλοτυχία να δεχτώ από τον συμφοιτητή μου Γιώργο Ξανθόπουλο, παιδί προσφύγων από την Κατερίνη, το βιβλίο του Στάθη Ευσταθιάδη ”Τα Τραγούδια του Ποντιακού Λαού” από όπου άντλησα πολλές πληροφορίες. Υπήρξε πολύτιμο βοήθημα επειδή όπως αναφέρει ο Όμηρος στο Τ της Ιλιάδος, όταν στέλνει την Ηώ-την λένε και Αυγούλα-αδελφή του ΄Ηλιου και της Σελήνης, από τα βαθιά ρέματα του Ωκεανού να φέρει το φως σε θνητούς και αθανάτους, η ζωή με τραγούδια εξημερώνεται. Και επειδή όπως γράφει ο Ν.Πολίτης: εις τα τραγούδια και τας παραδόσεις ο εθνικός χαρακτήρ αποτυπώνεται ακραιφνής και ακίβδηλος.
   Αυτόν τον χαρακτήρα της Μικρασιάτισσας τον διαμόρφωσαν, πριν από την καταστροφή, διάφοροι παράγοντες:το κλίμα και γενικότερα  η φύση, η κοινωνική δομή, η οικονομική κατάσταση, το πολιτισμικό επίπεδο,η εκπαίδευση..
   Θα σταθώ στην εκπαίδευση επειδή αυτή παίζει καθοριστικό ρόλο.Ενώ η Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και το φιλολογικό Γυμνάσιο είχαν ως αποστολή την εκπαίδευση των αγοριών, τον 19ο αιώνα έγιναν δειλά τα πρώτα βήματα των γυναικών στην εκπαίδευση με αποτέλεσμα να γεμίσει η Μ. Ασία Παρθεναγωγεία, ιδιωτικά και δημόσια. Έτσι, στις αρχές του 20ου αιώνα σχεδόν όλα τα κορίτσια μάθαιναν γράμματα.  Η 1η Σχολή Θηλέων λειτούργησε στον περίβολο του Γραικικού Νοσοκομείου[Σμύρνη] το 1830. Υπήρχε Δημοτικό, Γυμνάσιο και μία επί πλέον τάξη για δασκάλες. Μάθαιναν την ελληνική γλώσσα, κοπτική, ραπτική, κέντημα , μαγείρεμα και αποκτούσαν γνώσεις σχετικά με την αγωγή των παιδιών. Διανοούμενοι από την Αθήνα μετά τη διάλυδη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ταξίδεψαν στα βάθη της Μ.Ασίας για να διδάξουν στις κοινότητες τις ελληνικές τους ρίζες. Ακόμη και το πιο μικρό χωριό είχε σχολείο.

   Η κοινωνική ζωή διέφερε. Στον Πόντο ήταν αυστηρή, στη Σμύρνη ήταν αυτό που λέμε χαρισάμενη, ακόμη και οι φτωχοί περνούσαν καλά. Στα σπίτια των εύπορων Ελλήνων στον Φραγκομαχαλά δίνονταν χοροεσπερίδες, σπιθοβολούσαν τα διαμάντια και τα χρυσαφικά στα χέρια των γυναικών. Οι Σμυρνιές δεν πήγαιναν στην αγορά να ψωνίσουν φαγώσιμα. Ιδιαίτερα οι καλοστεκούμενες πηγαίνανε στον Φραγκομαχαλά, θαυμάζανε τις βιτρίνες και ύστερα έμπαιναν μέσα.
   Υπάρχει η αναφορά της Μαρίας Ιορδανίδου για τα Ταταύλα, καθαρά ρωμέικη συνοικία της Πόλης. Στο μυθιστόρημά της ”Λωξάντρα”γράφει:Τα Ταταύλα δεν είχαν συγκοινωνία , είχαν όμως τις σέντιες που τις μεταχειρίζονταν όταν γίνονταν ο χορός της Φιλοπτώχου στη Λέσχη ή σε περίπτωση αρρώστιας.         
Οι σέντιες ήταν καθιστά, κλειστά φορεία, με παράθυρα, ταπετσαρισμένες με ροζ και θαλασσί ατλάζι και τοποθετημένες πάνω σε δυο δοκάρια. Ένας βαστάζος από μπρος και ένας από πίσω σήκωναν τη σέντια και η ωραία που πήγαινε στον χορό χαιρετούσε δεξιά-ζερβά.
Το ντύσιμο των γυναικών ενώ μέχρι τον 18ο αιώνα ήταν επηρεασμένο από τη νησιώτικη ενδυμασία, οι εύπορες Σμυρνιές προμηθεύονταν αργότερα τα φορέματά τους από το Παρίσι.
Οι Πόντιες προμηθεύονταν τα κασμίρια για τις φορεσιές τους από την Ταυρίδα. Όσο για τα ”κορτσόπα”της Τραπεζούντας έφτιαχναν τα προικιά τους και αγόραζαν τα χρυσαφικά τους σπάζοντας και ξεφλουδίζοντας φουντούκια, προïόν εξαγωγής στη Μασαλία.    Από τον Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής του Σίμωνος Καρά κυκλοφορεί ένας δίσκος βινυλίου με τραγούδια της Κωνσταντινουπόλεως και της Προποντίδος. Σας διαβάζω ένα. Τη χορωδία συνοδεύει βιολί, κανονάκι, κλαρίνο και λαούτο.
      ”αυτά τα μαύρα που φορείς δεν τα φορείς για λύπη
       μον’ τα φορείς για ομορφιά και για ζαριφηλίκι”.
   Ακούγοντας τους στίχους εννοούμε τον προπομπό της σημερινής εποχής του total black look και του LBD που λάνσαρε η Κοκό Σανέλ. Η γυναίκα του τραγουδιού δείχνει απελευθερωμένη,καταργεί τα στερεότυπα όπου το μαύρο είναι δηλωτικό του πένθους. ΄Οσο για το ”ζαριφηλίκι”που σημαίνει αρχοντιά προέρχεται από το όνομα Γεώργιος Ζαρίφης [1806-1884]. Πρόκειται για μια ξεχωριστή προσωπικότητα με καταγωγή από την Προκόννησο. Υπήρξε χρηματιστής, σύμβουλος στο Ντολμά Μπαχτσέ, ίδρυσε τα Ζαρίφεια Διδασκαλεία  όπου φοίτησε ο Κώστας Βάρναλης, έχτισε και ανακαίνισε νοσοκομεία και εκκλησίες. Αξίζει να πούμε ότι το μαύρο της όμορφης Πολίτισσας συμβάλλει έμμεσα στην οικονομία αφού η μαύρη βαφή, ως η πλέον ακριβή, έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία.
   Αλλά υπάρχει και η ανδρική παρέμβαση στο γυναικείο ντύσιμο. Σε ένα τραγούδι πάλι της Πόλης που τραγουδιέται παραλλαγμένο στην Ανατολική Θράκη λέει ο άνδρας:
      ”αυτά τα μαύρα που φορείς Ελένη εγώ θα σου τα βγάλω
       θα σε φορέσω κόκκινα και θα σε πάρω”
   Η θέση της γυναίκας παρουσιάζεται με τρόπο γλαφυρό στα Δημοτικά Τραγούδια τα οποία περιέχουν υψηλές αξίες και βαθιά νοήματα:Της Τρίχας το γεφύρι, ανάλογο με το γεφύρι της Άρτας, όπου η ”καταραμένη”, η μικρότερη από τις τρεις αδελφές θυσιάζεται στα θεμέλιά του. Στη γυναίκα του Μοναχογιού διαβάζουμε έναν ειδωλολατρικό θρύλο που συμβολίζει μια βαθύτερη πίστη στα φωτεινά ιδεώδη της ζωής. Εδώ η γενναία Ποντιοπούλα συγκρούεται με την υπάρχουσα τάξη των πραγμάτων και βοηθά το αγαθό πνεύμα να νικήσει το φθοροποιό. Δείχνει πως η γυναίκα έχει δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνική ζωή ανάλογα με την αξιοσύνη και τον δυναμισμό της.
   Στο μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη ”Στου Χατζηφράγκου”, μια τοιχογραφία της Σμύρνης, η κυρά-Βασιλική αρνείται να ξαναφτιάξει τη ζωή της επειδή-όπως λέει-μια τίμια γυναίκα έναν άνδρα ξέρει στη ζωή της και με μεγαλείο ψυχής ανατρέφει στοργικά τα παιδιά της γυναίκας που τα εγκατέλειψε επειδή ξελογιάστηκε με τον άνδρα της.
   Στην Τέχνη αναφέρονται πολλές γυναίκες που έγραψαν για τους πρόσφυγες με πρώτη την Τατιάνα Σταύρου. Εμβληματικές φυσιογνωμίες η Διδώ Σωτηρίου από το Αïδίνι, η Μικρασιάτισσα που αφηγήθηκε τα δεινά του Ελληνισμού, η πολυδιαβασμένη Μαρία Ιορδανίδου από την Πόλη, η Σμυρνιά Φιλιώ Χαïδεμένου που  ίδρυσε το Μουσείο του Μικρασιατικού Ελληνισμού στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο  Είναι γνωστές οι ηθοποιοί Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κυβέλη, η Ελένη Χαλκούση.
Ήμουν έφηβη όταν την άκουσα σε μια ραδιοφωνική εκπομπή:σαν πεθάνω θέλω να με τυλίξετε σε ένα μαλακούτσικο σεντονάκι. Τρόμαξα με τη μεταφυσική της επιθυμία.
    Αναφορά στον πολιτισμό δεν νοείται χωρίς τη συμβολή της μικρασιατικής σπιτικής κουζίνας, μιας κουζίνας πληθωρικής και γαλαντόμας, ασυγκράτητης και ευρηματικής. Ιδιαίτερα η κουζίνα της Πόλης αγγίζει τον μύθο στις μνήμες όλων εκείνων που τη δοκίμασαν κάποια στιγμή. Είναι η κουζίνα που συνδύασε την ανατολίτικη κουζίνα με την αστική ευρωπαïκή και της έδωσε ψυχή. Σπάνια οι Μικρασιάτισσες αγόραζαν έτοιμα φαγητά και γλυκά. Τα έφτιαχναν στο σπίτι. Κυρίαρχη θέση είχαν τα μπαχαρικά. Μπακλαβάδες, εκμέκ, κρέμες, γλυκά του κουταλιού, κεφτέδες, γεμιστά, ψάρια από τον Βόσπορο, τουρσιά, παστά, παστουρμάδες και σουτζούκια  στο τραπέζι δήλωναν την  αφθονία και την οικονομική ευρωστία.

   Στο τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, περίπου το 1915, οι Έλληνες του Πόντου υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν 1013 χωριά, 41 κωμοπόλεις και 11 αστικά κέντρα. Οι χάρτες ”άδειασαν”.Τότε άρχισαν οι μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις που άλλαξαν τη μορφή της Ανατολικής Ευρώπης και της Δυτικής Ασίας. Οι πρόσφυγες μετέφεραν στην Ελλλάδα όσα ιερά κειμήλια ναών και μονών των τόπων τους που μπόρεσαν να περισώσουν. Πολλά από αυτά φυλάγονται στο Μουσείο Μπενάκη.
    Πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή υπήρξε ο αφανισμός του ελληνικού στρατού λίγο πριν μπει στην Άγκυρα. Μετά την υποχώρηση του 1922 Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Ύστερα από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης 300 εκατομμύρια των Ελλλήνων που ζούσαν στα μαυροθαλασσίτικα παράλια και 1 εκατομμύριο στα ενδότερα υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα οθωμανικά εδάφη. Έγινε ανταλλαγή πληθυσμών με κριτήριο το θρήσκευμα. Το μέγεθος της καταστροφής έγινε αντιληπτό στην Παλαιά Ελλάδα όταν ατελείωτες φάλαγγες προσφύγων άρχισαν να κατακλύζουν τον Πειραιά. Ως καταφύγιο είχαν τα εγκαταλειμμένα πλοία.
   Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1922 κανένας δεν σκέφτηκε τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Ιωνίας. Αντίθετα, η κυβέρνηση των Αθηνών σε συνεργασία με τον αρμοστή της Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη δεν επέτρεπαν στους Έλληνες την έξοδο. Λέγεται πως ο Στεργιάδης είπε στον Γ. Παπανδρέου:
”Καλύτερα να μείνουν εδώ και να τους σφάξει ο Κεμάλ παρά να πάνε στην Ελλάδα και να ανατρέψουν τα πάντα”.Αυτό, επειδή οι πρόσφυγες θεωρούνταν Βενιζελικοί και επί πλέον πίστευαν στον θεσμό της αυτοδιάθεσης. Ο Στεργιάδης αυτοεξορίστηκε στη Γαλλία όπου και πέθανε.
   Στο μυθιστόρημά της ”Σαν τα τρελά πουλιά” η Μαρία Ιορδανίδου γράφει για τους πρόσφυγες.Σίγουρα, η σπουδαία και μορφωμένη Πολίτισσα θα γνώριζε τους στίχους του Δάντη από τη Θεία Κωμωδία[ Παράδεισος, μτφρ. Ν. Καζαντζάκης]: Θ’ αφήσεις εδώ ό,τι αγαπάς και πιο πολύ, κι η πρώτη αυτή θα είναι η σαγίτα που της ξοριάς [εξορίας] μας ρίχνει το δοξάρι. Θα δοκιμάσεις τι αρμυρό το ξένο ψωμί και πόσο αβάσταχτη ‘ναι η στράτα ν΄ανεβοκατεβαίνεις ξένες σκάλες.
  Διαβάζω από τα ”Τρελά πουλιά”:
”Η Σμύρνη στις φλογες. Κακό χρόνο νάχουνε οι αδικιωρισμένοι. Σαν τα τρελά πουλιά τον κάνανε τον κόσμο ολάκερο” λέει η κυρία Κλειώ, η μητέρα της ηρωίδας, της Άννας. Η Άννα πάει στα Προσφυγικά να βρει βοηθό για το σπίτι.
”Στη λεωφόρο Αλεξάνδρας,πέρα από τις φυλακές Αβέρωφ, άρχιζαν τα Προσφυγικά, όπου εξακολουθούσαν να στήνονται παράγκες και από τις δύο πλευρές. Τα 5-6 τετραγωνικά μέτρα για την κάθε παράγκα σαν πέφτανε στα χέρια της προσφυγικής οικογένειας γίνονταν μία μικρή κατοικία με μικροσκοπικό υπόγειο, ισόγειο, δεύτερο πάτωμα και δώμα. Και μάνι-μάνι φυτεύονταν αναρριχητικά φυτά όλων των ειδών. Αριστούργημα ήταν αυτοί οι Προσφυγικοί συνοικισμοί. Οι πιο πολλές παράγκες βαμμένες διάφορα χρώματα, τα δρομάκια ανάμεσά τους θεοκάθαρα, πουθενά τρεχούμενα νερά, πουθενά σκουπίδια. Μέσα σε πολλές παράγκες έχουν στηθεί μικροί, πρόχειροι αργαλειοί όπου υφαίνονται κουρελούδες. Άλλες γυναίκες κεντούν αριστουργήματα, άλλες πλέκουν, άλλες ράβουν. Άλλες λείπουν στα μεροκάματα. Γέμισε η Αθήνα πλύστρες, καθαρίστριες. Γιατί τις μάχονται οι ντόπιοι; Φταίνε εκείνες που καταστράφηκαν, που βρεθήκανε στο δρόμο και τώρα πρέπει να ξενοδουλέψουν για να ζήσουν;
   Οι άνδρες ξυλουργοί, ταπητουργοί, εργάτες γης. Σαν ήρθαν στη Μακεδονία έκαναν τον κάμπο της να πρασινίσει και να καρπίσει. Το προσφυγικό σουβλάκι με τζατζίκι και ντομάτα,οι τυρόπιτες και οι μπουγάτσες του Μερακλή ”δρόσισαν”   
την ψυχή των Αθηναίων που ήταν μαθημένοι στο κουλούρι με το τυρί”.
   Ο Γιώργος Ιωάννου γράφει στο διήγημα ”Η παρέλαση των προσφύγων”.
”Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ιδίως στην πυρίκαυστο, έχουμε τους διάφορους αστούς:Σμυρνιούς, Κωνσταντινουπολίτες, Ανδριανουπολίτες και Ραιδεστιανούς με κατάδηλα τα ίχνη του εξευγενισμού και της λεπτόπτητας. Μόλις συνήρθαν όλοι αυτοί, ακόμη από τότε που κατοικούσαν στις εκκλησιές και στα σχολεία, άρχισαν τα τραγούδια, τα γλέντια, τα καρναβάλια. Οι γυναίκες τους, με την εξυπνάδα και τη γλυκιά περίτεχνη γλώσσα που τις διέκρινε, τάραξαν τους πάντες με τα παινέματα, τις καυχησιές και τα σαλονίσια φερσίματα, διασκορπίζοντας κάπως  την απελπιστική φτώχεια και τη μαυρίλα που περιτύλιγε τη ζωή τους.
   Πολλές φορές συλλογίζομαι τη Μικρασιάτισσα εκείνη, η οποία έντρομη, μέσα στη φρίκη του διωγμού και της σφαγής, κοιτάζοντας το ρημαγμένο σπίτι της μονολόγησε:
”Χαρά στο διαβατάρικο χωρίς φωλιά πουλάκι
δεν έχτισε, δεν γκρέμισε, δεν πόνεσε η καρδιά του”.
   Η καρδιά πόνεσε, ράγισε, αλλά δεν έσπασε.
Συλλογίζομαι τις γυναίκες που αναφέρει ο Γ. Σεφέρης, πρόσφυγας κι αυτός[Μυθιστόρημα, Αργοναύτες]
”Δυστυχισμένες γυναίκες κάποτε με ολολυγμούς
κλαίγανε τα χαμένα τους παιδιά
κι άλλες αγριεμένες γύρευαν τον Μεγαλέξαντρο
και δόξες βυθισμένες στα βάθη της Ασίας”.
   Τον Οκτώβριο του 1992 η Πολιτιστική Εταιρεία Πανόραμα, ψυχή της οποίας είναι η Μαριάννα Κορομηλά,οργάνωσε μία Έκθεση στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης με θέμα τη Μαύρη Θάλασσα. Επειδή συμμετείχα στο στήσιμο αυτής της Έκθεσης γνώρισα πολλές Μικρασιάτισσες με το αυστηρό προφίλ και τα χαλκαδιασμένα μάτια. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο έγινε λαïκό προσκύνημα. Και δεν ήταν μόνον οι Πρόσφυγες που αγκάλιασαν την Έκθεση. Όλη η Θεσσαλονίκη ένιωσε πως την αφορούσε το θέμα.  Δύο-τρεις ώρες έμενε ο κόσμος  στον χώρο. Γέροντες έφεραν τα εγγόνια τους και παιδιά ή εγγόνια έφεραν τους πατεράδες ή τους παπούδες τους. Πολλοί ήρθαν ξανά και ξανά, άλλοι κρατούσαν σημειώσεις, άλλοι έφερναν κειμήλια και καταχωνιασμένες εικόνες των ”κλωστών”, των κρυπτοχριστιανών, για να μείνουν κάπου, άλλοι έφεραν τους κεμεντζέδες[ποντιακή λύρα] και έπαιζαν μπροστά στις φωτογραφίες της Παναγίας Σουμελά, άλλοι εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους γιατί είχε αναφερθεί το πιο ταπεινωμένο τμήμα του ποντιακού κόσμου, η τουρκόφωνη Ρωμιοσύνη.
   Στον ”Τελευταίο Σταθμό ο Γ.Σεφέρης στιχουργεί:
”όμως τη σκέψη του πρόσφυγα, τη σκέψη του αιχμάλωτου
τη σκέψη
του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια
προσπάθησε να την αλλάξεις, δεν μπορείς”.
   Η σκέψη είναι γοργό πουλί και πετάει, ίσως δεν θα μάθουμε αν άλλαξε στη Μικρασιάτισσα, εκείνο που ξέρουμε ότι με τα έργα της απέδειξε πως κι αν ακόμη τα πάθια του κόσμου δεν τελειώνουν, κάποτε ξεπερνιούνται και πως η ζωή νικάει τον θάνατο, το φως νικάει το σκοτάδι, το αγαθοποιό πνεύμα επιβάλλεται στο φθοροποιό.
Μια σκέψη συμπόνιας για όσους δοκιμάζονται. Και οι στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου αφιερωμένοι στον λαό της Ουκρανίας που μάχεται για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του.
”Όλος ο κόσμος να γυρίσει
δεν έχεις άλλη επιλογή
είσαι το πρόβλημα κι η λύση
και το μαχαίρι κι η πληγή

Χριστίνα Φλόκα-Βογιατζή

Βιβλιογραφία

1.Μαριάννα Κορομηλά,Οι Έλληνες στη Μαύρη Θάλασσα, Πανόραμα,Αθήνα 1991
2.Μαριάννα Κορομηλά, Η Μαρία των Μογγόλων, Πατάκης, Αθήνα, 2008
3.Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος, Αθήνα, 2004
4.Ν.Παπαδάκης[Παπαδός], Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άνθρωπος, ο ηγέτης, Καθημερινή, Αθήνα 2020
5.Στάθη Ι. Ευσταθιάδη, Τα Τραγούδια του Ποντιακού Λαού, Κυριακίδης, Θεσσαλονίκη,1992
6.Τζάιλς Μίλτον, Χαμένος Παράδεισος, Σμύρνη 1922, Τόμοι Α’, Β’, Αθήνα 2022
7.Μαρίας Ιορδανίδου, Σαν τα τρελά πουλιά, Εστία, Αθήνα, 1978
8.Μαρίας Ιορδανίδου, Λωξάντρα, Εστία, Αθήνα, 1963
9.Χριστίνα Γ. Φλόκα, Εγώ, Ο Αμάραντος, Νησίδες, Σκόπελος, 2003
10.Οδυσσέας Ιωάννου, Θες έναν κόσμο πιο μεγάλο, δίσκος ακτίνας, Μουσική Θάνος Μικρούτσικος, Αθήνα 2009
11.ΠΟΝΤΟΣ, 30 Αιώνες Ελληνισμού, Καθημερινή, Αθήνα ,1996
12.Γ.Θ.Μαυρογορδάτου, Ο ναρκισσισμός της Στουθοκαμήλου, Καθημερινή, Αθήνα 202
13.Ντοκυμαντέρ της Μαρίας Ηλιού, Σμύρνη, Μουσείο Μπενάκη,Αθήνα, 2012
14.Σαράντος Ι.Καργάκος, Η Μικρασιατική Εκστρατεία, 1912-1922, ΠερίΤεχνών, Αθήνα 2010
15.Ν. Γ.Πολίτη, ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, Αθήνα 1998
16.Jean-Michel Guenassia, Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων, Πόλις, Αθήνα, 2020
17.ΔΑΝΤΗΣ, Η Θεία Κωμωδία, Παράδεισος, μετάφραση Νίκος Καζαντζάκης
18.Όμηρος, Ιλιάς, Τ Ραψωδία
19.Σίμων Καρράς, Σύλλογος προς διάδοσιν τησ εθνικής μας μουσικής, Τραγούδια Κωνσταντινουπόλεως-Προποντίδος, Δίσκος βινυλίου, Αθήνα
20.Κοσμάς Πολίτης, Στου Χατζηφράγκου, Α. Καραβία, Αθήνα, 1996
21.Η σπιτική κουζίνα της Πόλης, Έθνος, Αθήνα, 2014
22.Μπαχαρικά και Βότανα της Πολίτικης Κουζίνας, Κομοτηνή, 2010

23.Γιώργου Ιωάννου,  Το δικό μας αίμα, Κέδρος, Αθήνα, 1979
24.Γιώργος Ιωάννου, Η πρωτεύουσα των προσφύγων, Κέδρος, Αθήνα, 1984
25.Ζήσιμος Λορεντζάτος, Οι Ρωμιές, Δόμος, Αθήνα, 1979

Ο ήρωας και ο δράκος για τον παιδικό καρκίνο

Μιλώντας στο nevronas.gr και τη Γιώτα Ευσταθίου, η Αθήνα Μακρυκώστα, ιδρύτρια της ΑΜΚΕ «Ο Ήρωας κι ο Δράκος», αναφέρει ότι «κάποιοι λένε παιδικός καρκίνος, μα πίστεψε με όταν σου λέω, πως τίποτα δεν έχει παιδικό. Μια μάχη δύσκολη, βάναυση σε όλη της την έκταση. Μια μάχη άδικη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να μπεις στη θέση ενός παιδιού που νοσεί, αλλά ούτε και του γονέα του. Σίγουρα όμως μπορείς να βοηθήσεις με αμέτρητους μικρούς και μεγάλους τρόπους. Όχι μόνο τις οικογένειες που πολεμούν τον δράκο τους, αλλά και με σωστή ενημέρωση μπορείς να αποτρέψεις μια δύσκολη μάχη, σε αρχικό στάδιο».

Ακούστε το podcast εδώ:

Πηγή: nevronas.gr

Το άρθρο δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021

Σύγχρονες Μέθοδοι Αντιγήρανσης: Ενέσιμα Εμφυτεύματα – Υαλουρονικό Οξύ.

Όταν είμαστε νέοι, το πρόσωπό μας είναι φρέσκο, γεμάτο, λείο και απαλό. Τι συμβαίνει όμως με το πέρασμα του χρόνου; Μειώνεται η ποσότητα του υποδόριου λιπώδους ιστού στα ζυγωματικά και τα εναπομείνοντα «μαξιλαράκια» λίπους, στα οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η στήριξη του προσώπου, αρχίζουν με τη βοήθεια της βαρύτητας να μετατοπίζονται προς τα κάτω. Αυτό έχει ως συνέπεια τα σχηματισμένα ζυγωματικά να εξαφανίζονται και στη θέση τους να δημιουργούνται βαθουλώματα ενώ οι σακούλες των κάτω βλεφάρων δείχνουν εντονότερες. Οι ρινοπαρειακές αύλακες γίνονται βαθύτερες και, σε συνδυασμό με την μείωση των ελαστικών ινών του δέρματος και την χαλάρωση που δημιουργείται, καθώς επίσης και την απορρόφηση ενός ποσοστού της μάζας των οστών του κρανίου, εξαφανίζεται το σωστό περίγραμμα και το οβάλ του προσώπου. Χάνεται η γωνία της κάτω γνάθου κάτω από το αυτί, εξαφανίζοντας την διακριτή γραμμή μετάβασης του προσώπου προς τον λαιμό και δημιουργείται προγούλι. Έτσι το πρόσωπο δείχνει κουρασμένο, χαλαρό και με ρυτίδωση.   

‘Ολες αυτές τις αλλαγές που συμβαίνουν στο πρόσωπό μας έρχονται να διορθώσουν και να αποκαταστήσουν τα ενέσιμα fillers(εμφυτεύματα)Τα πλέον γνωστά και διαδεδομένα ενέσιμα fillers είναι τα εμφυτεύματα του υαλουρονικού οξέος. Το υαλουρονικό οξύ είναι ένας πολυσακχαρίτης και αποτελεί κύριο συστατικό του δέρματός μας καθώς και άλλων ιστών του οργανισμού μας. Η δράση του οφείλεται κυρίως στην ικανότητά του να κατακρατά νερό, αυξάνοντας έτσι την ενυδάτωση του δέρματος. Επίσης αυξάνει την ελαστικότητα της επιδερμίδας και χαρίζει σφριγηλότητα και όγκο. Με τη σωστή εφαρμογή του υαλουρονικού οξέος και ανάλογα με την τεχνική που χρησιμοποιούμε αποκαθιστούμε τον όγκο που λείπει από τα ζυγωματικά, βελτιώνουμε την εικόνα της ρινοπαρειακής αύλακας και δημιουργούμε γραμμικό όγκο κατά μήκος της κάτω γνάθου. Ανασηκώνουμε το άνω βλεφαρο με όγκο στο φρύδι και στην κροταφική χώρα και, αν απαιτείται, τονίζουμε την γραμμή και τον όγκο του πηγουνιού. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε το υαλουρονικό οξύ για τη διόρθωση  των «ρυτίδων του καπνιστή» στο άνω χείλος, των ρυτίδων γύρω από τα μάτια, καθώς και για την αύξηση του όγκου των χειλιών και τη βελτίωση του σχήματός τους. Επίσης, με πολύ εξειδικευμένη τεχνική, μπορούν να  διορθωθούν και συγκεκριμένες ατέλειες της μύτης όπως η κυρτότητα και κάποιες ασσυμετρίες της.

Η διόρθωση των ατελειών του πρόσωπου μπορεί να γίνει σε μία συνεδρία ή σταδιακά σε 2-3 συνεδρίες. Η διάρκεια του αποτελέσματος εξαρτάται απο το προιόν που έχει χρησιμοποιηθεί και τις προδιαγραφές της εταιρείας παραγωγής και μπορεί να διαρκέσει από 6-12 μήνες ανάλογα με το υλικό και το σημείο έγχυσης. Το αποτέλεσμα της θεραπείας είναι άμεσα ορατό μετά την συνεδρία.

Η αναζωογόνηση και η αποκατάσταση των ατελείων του προσώπου με ενέσιμα εμφυτεύματα ειναι μία εύκολη, χωρίς χρόνο ανάρρωσης, σχεδόν ανώδυνη και ασφαλής θεραπεία όταν γίνεται από εξειδικευμένους δερματολόγουςπου γνωρίζουν καλά την ανατομία του προσώπου, τη διαδικασία γήρανσης και την φυσιολογία του δέρματος έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ενα φυσικό αποτέλεσμα χωρίς παραμορφώσεις και πιθανές επιπλοκές. 

Μετά την θεραπεία μπορεί να υπάρχουν κάποιες εκχυμώσεις (μελανιές) και οίδημα για 1-3 24ωρα. Η εφαρμογή των εμφυτευμάτων μπορεί να γίνει είτε με βελόνα είτε με ατραυματική κάνουλα, ανάλογα με τα σημεία εφαρμογής του υλικού.

Η εμπειρία και οι γνώσεις του δερματολόγου, η σωστή μελέτη του προσώπου, η σωστή τεχνική έκχυσης καθώς και η ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται, είναι οι απαραίτητες προυποθέσεις για ενα καλό και ασφαλές αποτέλεσμα. Αυτά πρέπει να είναι και τα κριτήρια επιλογής ενός δερματολογικού ιατρείου και όχι η χαμηλή τιμή και οι θορυβώδεις διαφημίσεις αμφιβόλων επαγγελματικών χώρων και υλικών. Βεβαίως, η τιμή διαμορφώνεται επίσης όχι μόνο από την ποιότητα του υλικού αλλά κυρίως με την ποσότητα του υλικού που θα χρησιμοποιηθεί.

Τα ενέσιμα εμφυτεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης για την ανανέωση του λαιμού, του ντεκολτέ, των χεριών, των μπράτσων, των γονάτων, των εσωτερικών μηρών και της κοιλιάς. Εφαρμόζονται με εξίσου φυσικό αποτέλεσμα σε γυναίκες και άντρες ενώ μπορούν να συνδυαστούν με θεραπείες βοτουλινικής τοξίνης, μεσοθεραπείες, πήλινγκς, νήματα, λέιζερς και μηχανήματα άλλων μορφών ενέργειας αρκεί να εφαρμόζεται ενα σωστό πρωτόκολο συνεδριών.

Μην ξεχνάτε ότι ο δερματολόγος σας είναι ο μόνος γιατρός που έχει λόγο στο δέρμα και έτσι σας συμβουλεύει υπεύθυνα, αξιόπιστα και σωστά για όλες τις αισθητικές παρεμβάσεις που θα χρειαστεί να εφαρμοστούν για τις ανάγκες του προσώπου σας.

Εκ Μέρους της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας

edae.gr

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.

Μπορείτε να προσαρμόσετε όλες τις ρυθμίσεις cookie σας μεταβαίνοντας στις καρτέλες στην αριστερή πλευρά.