Μήνας: Ιανουάριος 2026

Τα προβιοτικά λειτουργούν σαν «φύλακες» του εντέρου, υποστηρίζοντας το μικροβίωμα και συμβάλλοντας στη ρύθμιση της φλεγμονής. Ωστόσο, η χρήση τους χρειάζεται γνώση και προσοχή.

Το ανοσοποιητικό μας σύστημα αποτελείται από έναν πολύπλοκο μηχανισμό κυττάρων που έχουν εξελιχθεί για να αντιμετωπίζουν παθογόνους μικροοργανισμούς. Το δέρμα λειτουργεί ως ένα ισχυρό προστατευτικό τείχος, όμως ακόμη και μια μικρή βλάβη μπορεί να επιτρέψει την είσοδο μικροβίων. Καθοριστικό ρόλο στην άμυνα του οργανισμού παίζει και το έντερο, το οποίο όχι μόνο απορροφά θρεπτικά συστατικά, αλλά δέχεται και καθημερινές «επιθέσεις» από μικρόβια.

Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία έχει η εντερική βλεννογόνος, που λειτουργεί ως φυσικό φράγμα έναντι των παθογόνων, ενώ παράλληλα αποτελεί βασικό υπόστρωμα για την ανάπτυξη ωφέλιμων βακτηρίων. Γι’ αυτό και η κατανάλωση φυτικών ινών θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική. Το ανοσοποιητικό σύστημα, μάλιστα, έχει εκπαιδευτεί από τη βρεφική ηλικία να συνυπάρχει με αυτά τα μικρόβια. Όταν αυτή η ισορροπία διαταράσσεται, μπορεί να εμφανιστούν διαταραχές του εντέρου ή αυτοάνοσες καταστάσεις.

Το έντερο στο επίκεντρο της ανοσολογικής άμυνας

Ο κίνδυνος μόλυνσης στο έντερο είναι μεγαλύτερος απ’ ό,τι στο δέρμα, γεγονός που εξηγεί γιατί περίπου το 80% του ανοσοποιητικού συστήματος εντοπίζεται γύρω από το πεπτικό. Το έντερο λειτουργεί και ως «εργαστήριο ζύμωσης», το οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά χωρίς επαρκή μικροβιακή παρουσία.

Η χρήση αντιβιοτικών, αν και συχνά απαραίτητη, επηρεάζει αναπόφευκτα και τα ωφέλιμα βακτήρια. Όταν η εντερική ισορροπία διαταραχθεί και τοξίνες ή μικρόβια περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος, μπορεί να προκληθεί συστηματική φλεγμονή. Η χρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού έχει συσχετιστεί με παθήσεις όπως ο διαβήτης, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, η παχυσαρκία, η άνοια και ορισμένες νευροεκφυλιστικές νόσοι.

Πώς συμβάλλουν τα προβιοτικά στην καλύτερη υγεία

Σε αυτό το πλαίσιο, τα προβιοτικά φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο. Παράγουν ουσίες όπως το βουτυρικό οξύ, το οποίο θρέφει και ενισχύει το εντερικό τοίχωμα. Παράλληλα, στο πλαίσιο του «άξονα εντέρου-εγκεφάλου», ερευνάται ο τρόπος με τον οποίο το έντερο μπορεί να επηρεάζει λειτουργίες του νευρικού συστήματος, ανοίγοντας τον δρόμο και για μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις στην ψυχική υγεία.

Τα προβιοτικά δρουν σε πολλαπλά επίπεδα. Ορισμένα στελέχη ανταγωνίζονται τα παθογόνα, δυσκολεύοντας την εγκατάστασή τους στο έντερο. Πολλά συμπληρώματα δεν αποικίζουν μόνιμα το έντερο, αλλά το διασχίζουν, επηρεάζοντας θετικά το μικροπεριβάλλον του, αυξάνοντας την οξύτητα και περιορίζοντας την ανάπτυξη επιβλαβών μικροοργανισμών. Για να έχουν αποτέλεσμα, συχνά απαιτείται συστηματική λήψη.

Επιπλέον, η παρουσία τους φαίνεται να σχετίζεται με την ενεργοποίηση αντιφλεγμονωδών μηχανισμών και την ενίσχυση ρυθμιστικών κυττάρων του ανοσοποιητικού, τα οποία συμβάλλουν στον έλεγχο της φλεγμονής.

Προβιοτικά και μικροβίωμα μετά την παιδική ηλικία

Μετά τον απογαλακτισμό, ορισμένα ωφέλιμα μικρόβια μειώνονται σταδιακά. Η επανεισαγωγή προβιοτικών μέσω γαλακτοκομικών και ζυμωμένων τροφίμων, όπως το γιαούρτι, το κεφίρ και άλλα προϊόντα ζύμωσης, έχει μελετηθεί ως τρόπος υποστήριξης του μικροβιώματος. Ορισμένα προβιοτικά έχουν επίσης συσχετιστεί με μείωση του οξειδωτικού στρες, που αποτελεί βασικό παράγοντα χρόνιας φλεγμονής.

Πότε χρειάζεται προσοχή

Σε περιόδους έξαρσης εντερικών διαταραχών, συχνά συστήνεται να αναμένεται η υποχώρηση των συμπτωμάτων πριν από τη λήψη συμπληρωμάτων προβιοτικών. Σε καταστάσεις αυξημένης εντερικής διαπερατότητας, η χρήση τους δεν είναι πάντα κατάλληλη για όλους. Έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις υπερβολικής ανάπτυξης βακτηρίων στο λεπτό έντερο, γεγονός που καθιστά σημαντική την παρακολούθηση των συμπτωμάτων και τη συμβουλή ειδικού.

Πριν την επιλογή συμπληρωμάτων, αξίζει να δοκιμάσει κανείς φυσικές πηγές προβιοτικών, όπως ζυμωμένα τρόφιμα. Πρόκειται για επιλογές που έχουν μελετηθεί εκτενώς και μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της ισορροπίας του μικροβιώματος και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

Στόχος δεν είναι απλώς η απουσία νόσου, αλλά η διατήρηση της καλής υγείας σε βάθος χρόνου και οι συνειδητές, εξατομικευμένες επιλογές αποτελούν το κλειδί. 

ygeiamou.gr

Η κατανάλωση νερού πριν κοιμηθείτε δεν είναι σημαντική μόνο για τη λειτουργία του οργανισμού, αλλά παίζει κρίσιμο ρόλο και στο πόσο βαθύς και ξεκούραστος θα είναι ο ύπνος.

Η ενυδάτωση είναι ένας βασικός παράγοντας στη ρύθμιση πολλών σωματικών διεργασιών. Πριν από τον ύπνο, η σωστή ενυδάτωση βοηθά στη διατήρηση του οργανισμού σε βέλτιστη κατάσταση, διασφαλίζοντας ότι όλα τα όργανα λειτουργούν σωστά. Υποστηρίζει την κυκλοφορία του αίματος και τη λειτουργία του λεμφικού συστήματος, το οποίο είναι απαραίτητο για τη διαδικασία αποκατάστασης κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το γεγονός άλλωστε ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας το σώμα συνεχίζει να εργάζεται για να επιδιορθωθεί και να αναγεννηθεί, σημαίνει ότι χρειάζεται νερό για να υποστηρίξει αυτές τις διεργασίες.

Επιπλέον, η διατήρηση ενός καλού επιπέδου ενυδάτωσης μπορεί να αποτρέψει τις κράμπες και τις νυχτερινές ναυτίες, οι οποίες συχνά διαταράσσουν τον βαθύ ύπνο.

Το νερό επίσης βοηθά να διατηρήσετε σταθερή τη θερμοκρασία του σώματος, ενώ αντιθέτως η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει αύξηση της θερμοκρασίας και δυσφορία με αποτέλεσμα να μην μπορείτε να χαλαρώσετε και να κοιμηθείτε καλά το βράδυ. Παράλληλα, όταν ο οργανισμός είναι αφυδατωμένος μπορεί να εμφανίσετε συμπτώματα όπως ξηροστομία, πονοκέφαλο και κόπωση κατά το ξύπνημα τα οποία δεν θα έχουν επηρεάσει μόνο την ποιότητα του ύπνου σας τη νύχτα, αλλά και την απόδοσή σας κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Συμβουλές για σωστή ενυδάτωση πριν τον ύπνο
Για να μεγιστοποιήσετε τα οφέλη του νερού και να εξασφαλίσετε έναν ξεκούραστο ύπνο, είναι χρήσιμο να ακολουθήσετε μερικές απλές συμβουλές ενυδάτωσης. Πρώτον, συνιστάται να πίνετε ένα ποτήρι νερό περίπου μία ώρα πριν τον ύπνο ώστε το σώμα να απορροφήσει τα υγρά και να μην χρειαστεί να σηκωθείτε στη μέση της νύχτας για να πάτε στην τουαλέτα.

Δεύτερον, αποφύγετε τα καφεϊνούχα ή αλκοολούχα ποτά τις ώρες πριν τον ύπνο. Αυτά μπορούν να αφυδατώσουν το σώμα και να επηρεάσουν αρνητικά την ποιότητα του ύπνου. Αντ’ αυτού, επιλέξτε τσάγια από βότανα ή νερό αρωματισμένο με φέτες λεμονιού ή αγγουριού.

Τέλος, είναι σημαντικό να ενυδατώνεστε καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Συμπερασματικά, υιοθετώντας καλές συνήθειες ενυδάτωσης, μπορείτε να βελτιώσετε σημαντικά την εμπειρία του ύπνου σας και, κατά συνέπεια, τη συνολική σας υγεία.

iefimerida

Η σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D σχετίζεται με υψηλότερο ποσοστό νοσηλείας για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, όπως η βρογχίτιδα και η πνευμονία.

Τα παραπάνω στοιχεία είναι σύμφωνα με μελέτη με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Surrey που δημοσιεύθηκε στο «The American Journal of Clinical Nutrition».

Η σχέση επιπέδων βιταμίνης D και νοσηλείας
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 36.258 συμμετέχοντες από τη βρετανική βάση δεδομένων UK Biobank για να διερευνήσουν τη σχέση μεταξύ των επιπέδων βιταμίνης D, μιας βιταμίνης με ζωτική σημασία για τη σωματική μας ευεξία, και του ποσοστού νοσηλείας λόγω λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος.

Οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού (πνευμονία και βρογχίτιδα) κατατάσσονται μεταξύ των 20 κορυφαίων αιτιών θνησιμότητας παγκοσμίως για τα άτομα ηλικίας 50-74 ετών και στις δέκα κορυφαίες για όσους είναι 75 ετών και άνω.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν σοβαρή ανεπάρκεια (κάτω των 15 nnmol/L) είχαν 33% περισσότερες πιθανότητες νοσηλείας για λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος σε σχέση με όσους είχαν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D (τουλάχιστον 75 nmol/L). Εντόπισαν επίσης ότι για κάθε αύξηση της βιταμίνης D κατά 10 nmol/L το ποσοστό νοσηλείας για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος μειώθηκε κατά 4%.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν τη σημασία της κατανάλωσης τροφών πλούσιων σε βιταμίνη D και λήψης συμπληρωμάτων για τη μείωση του κινδύνου νοσηλείας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστημονική μελέτη έφερε στο φως έναν απρόσμενο σύνδεσμο ανάμεσα στην ομάδα αίματος και τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, υποδηλώνοντας ότι τα άτομα που φέρουν μια συγκεκριμένη παραλλαγή της ομάδας Α φαίνεται να αντιμετωπίζουν αυξημένη πιθανότητα για εγκεφαλικό πριν από την ηλικία των 60 ετών. Η ανακάλυψη ενισχύει την κατανόησή μας για το πώς η βιολογική μας ταυτότητα μπορεί να επηρεάζει την υγεία μας.

Πιθανότατα γνωρίζετε τις βασικές ομάδες αίματος — A, B, AB και O — οι οποίες καθορίζονται από χημικούς δείκτες, τα αντιγόνα. Ωστόσο, ακόμη και μέσα σε αυτές τις κατηγορίες υπάρχουν μικρές αλλά σημαντικές παραλλαγές, αποτέλεσμα γενετικών μεταλλάξεων.

Στη μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 48 γενετικές μελέτες, συμπεριλαμβάνοντας περίπου 17.000 ασθενείς που είχαν υποστεί εγκεφαλικό και σχεδόν 600.000 άτομα χωρίς ιστορικό εγκεφαλικού, ηλικίας 18 έως 59 ετών. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια ξεκάθαρη συσχέτιση ανάμεσα στο γονίδιο που καθορίζει την υποομάδα αίματος Α1 και τον αυξημένο κίνδυνο πρόωρου εγκεφαλικού.

Οι ερευνητές διεξήγαγαν μια εκτεταμένη γονιδιωματική ανάλυση και εντόπισαν δύο περιοχές στο DNA που συνδέονται ισχυρά με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου εγκεφαλικού. Η μία από αυτές τις περιοχές μάλιστα συμπίπτει με το σημείο όπου βρίσκονται τα γονίδια που καθορίζουν την ομάδα αίματος.

Σε δεύτερο στάδιο, εξέτασαν συγκεκριμένες παραλλαγές των γονιδίων που σχετίζονται με τις ομάδες αίματος. Παρατήρησαν ότι άτομα των οποίων το γονιδίωμα κωδικοποιεί μια παραλλαγή της ομάδας Α φάνηκαν να έχουν 16% υψηλότερη πιθανότητα να υποστούν εγκεφαλικό πριν από τα 60, σε σύγκριση με άτομα άλλων ομάδων αίματος. Αντίθετα, όσοι έφεραν το γονίδιο της υποομάδας O1 εμφάνιζαν 12% χαμηλότερο κίνδυνο.

Οι επιστήμονες υπογράμμισαν, ωστόσο, ότι η επιπλέον αύξηση του κινδύνου για τα άτομα με ομάδα αίματος Α παραμένει μικρή. Συνεπώς, δεν απαιτείται αυξημένη επαγρύπνηση ή πρόσθετος προληπτικός έλεγχος. Η μελέτη επεσήμανε επίσης ότι τα άτομα με ομάδα αίματος Β φάνηκαν να έχουν περίπου 11% μεγαλύτερη πιθανότητα εγκεφαλικού επεισοδίου σε σχέση με όσους δεν είχαν ιστορικό εγκεφαλικού, ανεξάρτητα από την ηλικία τους.

Προηγούμενες μελέτες έχουν επισημάνει ότι το τμήμα του γονιδιώματος που καθορίζει την ομάδα αίματος — γνωστό ως locus ABO (ή τόπος του γονιδίου ABO) — φαίνεται να συνδέεται με την ασβεστοποίηση των στεφανιαίων αρτηριών, που περιορίζει τη ροή του αίματος και αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος.

Οι γενετικές αλληλουχίες που σχετίζονται με τις ομάδες αίματος Α και Β έχουν επίσης συνδεθεί με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων στις φλέβες, γνωστή και ως φλεβική θρόμβωση. Το εύρημα αυτό ενισχύει την εικόνα ότι οι γενετικές παραλλαγές που καθορίζουν την ομάδα αίματος μπορεί να επηρεάζουν πολλαπλές πτυχές της καρδιαγγειακής υγείας.

Neurology

Το άγχος, η πίεση και οι πολλές νύχτες αϋπνίας δεν επηρεάζουν μόνο την ψυχική ηρεμία — μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν την φυσική άμυνα του οργανισμού, το ανοσοποιητικό σύστημα και να μας κάνουν πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Τώρα, οι επιστήμονες αρχίζουν να ανακαλύπτουν έναν πιθανό μηχανισμό που θα μπορούσε να συνδέει αυτούς τους ψυχολογικούς παράγοντες με προβλήματα του ανοσοποιητικού.

Στην μελέτη, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε έναν τύπο ανοσοκυττάρων, τα φυσικά φονικά κύτταρα (natural killer, NK cells), τα οποία φαίνεται να παίζουν καθοριστικό ρόλο. Αφορμή για την παρούσα έρευνα αποτέλεσε μια εθνική μελέτη διαλογής στη Σαουδική Αραβία το 2022, η οποία έδειξε ότι η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή βρίσκεται σε άνοδο — με τη μεγαλύτερη αύξηση να καταγράφεται στις γυναίκες.

Τα άτομα με γενικευμένη αγχώδης διαταραχή βιώνουν επίμονο, ανεξέλεγκτο άγχος, συχνά δυσανάλογο με τις περιστάσεις, το οποίο μπορεί να προκαλέσει μια σειρά συμπτωμάτων, όπως η χαρακτηριστική δυσκολία στονύπνο. Αυτό το εύρημα οδήγησε την ανοσολόγο και επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης, Renad Alhamawi, από το Πανεπιστήμιο Taibah, να διερευνήσει πώς το άγχος μπορεί να επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα των γυναικών.

Εκείνη και οι συνεργάτες της συγκέντρωσαν 60 φοιτήτριες ηλικίας 17 έως 23 ετών και τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο αναφορικά με την κατάσταση της ψυχικής τους υγείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 75% παρουσίαζε συμπτώματα συμβατά με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή — όπως νευρικότητα, ανησυχία που προκαλεί και σωματική ένταση ή ευερεθιστότητα — με το 13% να εμφανίζει σοβαρά συμπτώματα. Περίπου το 53% των συμμετεχουσών, δηλαδή 32 φοιτήτριες, ανέφεραν ότι δεν κοιμούνται επαρκώς.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές πήραν δείγματα αίματος και μέτρησαν τα επίπεδα διαφόρων ανοσοκυττάρων. Διαπίστωσαν ότι όσες εμφάνιζαν συμπτώματα άγχους είχαν 38% λιγότερα NK κύτταρα σε σύγκριση με όσες δεν παρουσίαζαν τέτοια συμπτώματα.

Τα κύτταρα αυτά συγκαταλέγονται στις πρώτες γραμμές άμυνας του ανοσοποιητικού ενάντια σε λοιμώξεις και διακρίνονται σε δύο υποομάδες με διαφορετικά δράση. Η πρώτη εκκρίνει ένζυμα που διασπούν και «εξουδετερώνουν» τα νοσούντα κύτταρα, ενώ η δεύτερη λειτουργεί εκκρίνοντας πρωτεϊνικά σήματα, τις κυτοκίνες, οι οποίες ρυθμίζουν τη δράση άλλων ανοσοκυττάρων. Η μειωμένη παρουσία αυτών των κυττάρων διπλής δράσης θα μπορούσε δυνητικά να αυξήσει την προδιάθεση ενός ατόμου για ασθένειες, αναφέρουν οι ερευνητές.

Οι συμμετέχουσες που ανέφεραν συμπτώματα άγχους εμφάνιζαν μειωμένα επίπεδα και των δύο υποομάδων NK κυττάρων. Αντίθετα, όσες δήλωσαν ότι δεν κοιμούνται επαρκώς είχαν 40% λιγότερα NK κύτταρα της υποομάδας που ρυθμίζει τη λειτουργία άλλων ανοσοκυττάρων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη εντόπισε μόνο συσχέτιση ανάμεσα στο άγχος, τον ανεπαρκή ύπνο και τα μειωμένα επίπεδα NK κυττάρων. Οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη διερευνήσει αν υπάρχει αιτιώδης σχέση — πόσο μάλλον αν αυτή η μείωση των NK κυττάρων μπορεί να οδηγήσει σε αισθητά υψηλότερα ποσοστά ασθενειών.

y-o

Οι απότομες αυξήσεις του σακχάρου στο αίμα μετά τα γεύματα μπορεί να εντείνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Το παραπάνω προκύπτει από μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Diabetes, Obesity and Metabolism».

Οι έρευνες έχουν υποδηλώσει στο παρελθόν ότι η υπεργλυκαιμία, ο διαγνωσμένος σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και η αντίσταση στην ινσουλίνη σχετίζονται έντονα με την επιδείνωση της υγείας του εγκεφάλου, ωστόσο οι υποκείμενοι μηχανισμοί δεν ήταν πλήρως κατανοητοί.

Τι έδειξε η μελέτη για το σάκχαρο
Χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη βρετανική βάση δεδομένων UK Biobank, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε γενετικά δεδομένα από περισσότερα από 350.000 άτομα ηλικίας 40 έως 69 ετών. Επικεντρώθηκε σε δείκτες, όπως η γλυκόζη νηστείας, τα επίπεδα ινσουλίνης και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα δύο ώρες μετά το γεύμα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται «Μεντελιανή τυχαιοποίηση» (Mendelian randomisation), εξέτασε αν αυτοί οι δείκτες συντελούν στον κίνδυνο άνοιας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα άτομα με υψηλότερο σάκχαρο στο αίμα μετά το γεύμα (μεταγευματική υπεργλυκαιμία) είχαν 69% μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ. Αυτό δεν εξηγήθηκε από αλλαγές στο συνολικό μέγεθος του εγκεφάλου ή βλάβη στη λευκή ουσία, υποδεικνύοντας ότι ο κίνδυνος μπορεί να προέρχεται από πιο ανεπαίσθητους μηχανισμούς.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάποιες σοβαρές ασθένειες δεν έχουν εμφανή συμπτώματα.

Επομένως καλό είναι να γνωρίζετε πώς μπορείτε να τις ανακαλύψετε…

Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής

Το ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής δεν έχει συμπτώματα και είναι πολύ επικίνδυνο, μιας και μπορεί να προκαλέσει αιφνίδιο θάνατο χωρίς κανένα προειδοποιητικό σημάδι.

Πρόκειται για τη διόγκωση του αδύνατου σημείου ενός τοιχώματος μιας αρτηρίας και γίνεται πολύ επικίνδυνο όταν βρίσκεται στην κοιλιακή αορτή.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν συμπτώματα, επομένως εντοπίζεται δύσκολα εγκαίρως.

Τα αίτια και οι ομάδες που πλήττονται ποικίλουν.

Οι καπνιστές και όσοι έχουν ιστορικό στην οικογένειά τους συστήνεται να κάνουν τακτικά υπέρηχο καρδιάς, θωρακικής και κοιλιακής αορτής μετά τα 30.

Ηπατίτιδα C

Ο ιός της ηπατίτιδας C αποτελεί υψηλό παράγοντα κινδύνου για κίρρωση του ήπατος, όπως και για ηπατοκυτταρικό καρκίνο.

Μεταδίδεται κυρίως όταν το άτομο έρχεται σε επαφή με μολυσμένο από τον ιό αίμα ή με παράγωγα του αίματος.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε άτομα που έχουν υποβληθεί ή υποβάλλονται σε μεταγγίσεις αίματος.

Η διάγνωση στηρίζεται στην ανίχνευση στο αίμα ειδικών αντισωμάτων εναντίον του ιού της ηπατίτιδας C.

Καρδιαγγειακή νόσος

Τα καρδιαγγειακά νοσήματα είναι η συχνότερη αίτια θανάτου παγκοσμίως.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αποτελεί τον κύριο υπεύθυνο για τις νόσους της καρδιάς, γιατί σχετίζονται με το άγχος, το κάπνισμα, την ανθυγιεινή διατροφή, την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή.

Οι ασθένειες της καρδιάς μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα, όταν είναι πλέον αργά, οπότε η πρόληψη θεωρείται η καλύτερη αντιμετώπιση.

Τακτική άσκηση, υγιεινή διατροφή, διακοπή του καπνίσματος και αποβολή του άγχους είναι τα καλύτερα φάρμακα.

Ύποπτοι σπίλοι και καρκίνος του δέρματος

Η παράλειψη εφαρμογής αντηλιακού στις περιοχές του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο είναι η κυριότερη αιτία πίσω από τον καρκίνο του δέρματος.

Η αλλαγή στο χρώμα μιας ελιάς στο δέρμα, στο μέγεθός της ή στην υφή της στους περισσότερους περνά απαρατήρητη.

Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνες εκείνοι που έχουν έναν άτυπο σπίλο στο δέρμα τους, είναι δυο φορές πιθανότερο να εκδηλώσουν καρκίνο του δέρματος.

Η προσεκτική παρατήρηση στις αλλαγές των ελιών θα πρέπει να οδηγούν κάποιον αμέσως στον δερματολόγο, ακόμα κι αν φαίνονται ασήμαντες.

Ιδιαίτερης προσοχής χρήζουν οι ελιές που αλλάζουν υφή, χρώμα και μέγεθος γρήγορα.

Μια χαρτογράφηση σπίλων και η αξιολόγηση της εξέτασης από έναν ειδικό μπορεί να υποδείξει αν υφίσταται ή όχι λόγος ανησυχίας.

y-o