Εμβόλια mRNA και καρδιά: Μύθοι και αλήθειες

Στην πόλη Wuhan, επαρχία Hubei, στην Κίνα, εμφανίστηκε συρροή κρουσμάτων πνευμονίας. Στις 9 Ιανουαρίου του 2020 οι υγειονομικές αρχές της Κίνας ανακοίνωσαν ότι πρόκειται για ένα νέο στέλεχος κορωνοϊού. Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον κορωνοϊο SARS-CoV-2, ο οποίος εξαπλώθηκε στην Ελλάδα από τις 26 Φεβρουαρίου του 2020 και έπειτα, επηρεάζοντας την καθημερινότητα μας σε κοινωνικό-οικονομικό και υγειονομικό επίπεδο. Προσβολή από τον ιό COVID-19 έχει διάφορες κλινικές εκφάνσεις από ασυμπτωματική μέχρι καταστροφική αναπνευστική και καρδιακή ανεπάρκεια. Στην καρδιά ο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει: φλεγμονή (μυοκαρδίτιδα ή/και μυοπερικαρδίτιδα), αρρυθμίες, θρομβοεμβολικά και ισχαιμικά επεισόδια, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενές σοκ και αιφνίδιο θάνατο. Πρέπει να τονίσουμε ότι κίνδυνος των παραπάνω καρδιακών επιπλοκών είναι πολύ μεγαλύτερος στους ασθενείς με προ-υπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, όπως αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσο, βαλβιδοπάθειες με ή χωρίς προσθετικές βαλβίδες, αρρυθμίες όπως είναι η κολπική μαρμαρυγή και καρδιακή ανεπάρκεια. Συνεπώς, η πρόληψη συνιστά το κλειδί στην αντιμετώπιση της πανδημίας λόγω COVID-19.

Τι είναι τα mRNA εμβόλια και πως λειτουργούν;

Στις μέρες μας τα mRNA εμβόλια (στο σύνολο τους) αποτελούν τον πιο σύγχρονο, γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο εμβολιασμού, ιδιαίτερα σε περιόδους μεγάλης ανάγκης όπως είναι η πανδημία. Δεδομένα 10-ετών πειραματικών και κλινικών μελετών δείχνουν ότι τα συγκεκριμένα εμβόλια είναι ασφαλή. Συγκεκριμένα, τα mRNA εμβόλια είναι: μη λοιμογόνα, δεν αλληλοεπιδρούν με τα κύτταρα του οργανισμού και δεν προκαλούν μεταλλάξεις. Μετά την παραγωγή της άμυνας καταστρέφονται και αποβάλλονται άμεσα μέσω φυσιολογικών διαδικασιών, χωρίς να εισβάλλουν στο εσωτερικό (πυρήνας) των κυττάρων και χωρίς να αλληλοεπιδρούν με το γενετικό μας υλικό (DNA). Αντίθετα σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα ο ιός COVID-19 αλληλεπιδρά με το DNA μας σε ποσοστό 10-20%. 

Περιστατικά φλεγμονώδους αντίδρασης της καρδιάς με τη μορφή μυοκαρδίτιδας ή/και μυο-περικαρδίτιδας έχουν περιγράφει τις πρώτες ημέρες μετά τη 2η δόση του mRNA COVID-19 εμβολίου, κύρια σε έφηβους και νέους ενήλικες. Οι τελευταίες επιπλοκές συνήθως εκδηλώνονται ασυμπτωματικά ή με ήπια συμπτωματολογία, όπως είναι αίσθημα παλμού, δύσπνοια ή δυσφορία και αντιμετωπίζονται συμπτωματικά (αντιπυρετικά – αντιφλεγμονώδη) και με ξεκούραση. Συνήθως οι ασθενείς επιστρέφουν στην καθημερινότητά τους μετά την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων. Ωστόσο, θέλει ιδιαίτερη προσοχή η επιστροφή στην άσκηση και τις αθλητικές δραστηριότητες. Τονίζουμε ότι οι ασθενείς με προσθετικές βαλβίδες συνιστούν μια ιδιαίτερη πληθυσμιακή ομάδα που έχουν μεγαλύτερο θρομβοεμβολικό κίνδυνο. Συνεπώς, στους ασθενείς με προσθετικές βαλβίδες απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και πιθανά να χρήζουν ανάγκης αυστηρότερης παρακολούθησης ή/και νοσηλείας με εξατομίκευση της αντιπηκτικής τους αγωγής.

Πρέπει να εμβολιαστούμε;

Μελέτες δείχνουν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης των παραπάνω καρδιακών επιπλοκών λόγω του COVID-19 είναι πολύ υψηλότερος έως και πολλαπλάσιος συγκριτικά με αυτόν του mRNA εμβολίου και άρα η πιθανότητα εμφάνισής τους είναι πολύ μεγαλύτερη αν τελικά δεν είμαστε εμβολιασμένοι. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ανά εκατομμύριο πληθυσμού πλήρως (και με τη 2η δόση) εμβολιασμένου θα μπορούσαν να αποφευχθούν: 11.000 νέα κρούσματα, 560 νοσηλείες, 138 εισαγωγές σε μονάδες εντατικής θεραπείας και 6 θάνατοι λόγω ίωσης από COVID-19, σε αντίθεση με τα περίπου 40-45 περιστατικά μυο/περικαρδίτιδας λόγω του mRNA εμβολιασμού. Επομένως, σε κάθε περίπτωση ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής από τα mRNA εμβόλια, είναι πολύ μικρότερος συγκριτικά με τον κίνδυνο που προκαλεί η ίδια η νόσος. 

Δυστυχώς τα μέχρι σήμερα (09/21) επίσημα στατιστικά δεδομένα (CoVid19.gov.gr) δείχνουν ότι ως χώρα βρισκόμαστε χαμηλά ως προς το ποσοστό του ανά δήμου πληθυσμού που είναι εμβολιασμένοι. Στην εικόνα φαίνονται τα ποσοστά εμβολιασμού έναντι COVID-19 στην χώρα μας μέχρι τις 4 Αυγούστου 2021 ανά Δήμο.

Καταλήγοντας, τονίζουμε ότι η παρουσία καρδιαγγειακών επιπλοκών λόγω COVID-19 αποτελούν ένα κακό προγνωστικό παράγοντα και ως εκ τούτου η γρήγορη και σωστή αντιμετώπιση περιορίζει τον κίνδυνο. Η διατήρηση των γενικών μέτρων πρόληψης και ο εμβολιασμός συνιστούν προς το παρόν το ΜΟΝΟ τρόπο πρόληψης. Τέλος, σε εξέλιξη είναι κλινικές μελέτες με φάρμακα κατά του COVID-19 με ελπιδοφόρα αρχικά αποτελέσματα.

*Ο κ. Αντώνιος Γ. Χαλαπάς είναι επεμβατικός καρδιολόγος, MD, FESC, διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Αθηνών, PHD, διευθυντής στο Τμήμα Επεμβατικής καρδιολογίας και Βαλβιδοπαθειών – Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.

kathimerini

Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση: Όλες οι λύσεις που ανακουφίζουν

Το κάψιμο στο στομάχι και η παλινδρόμηση του περιεχομένου του στον οισοφάγο είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, μιας κατάστασης που ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώ πους και σχετίζεται ε το σύγχρονο τρόπο ζωής. Ο κύριος Απόστολος Νταϊλιάνας, Γαστρεντερολόγος, Διευθυντής της Α΄ Γαστρεντερολογικής Κλινικής του ΥΓΕΙΑ μας εξηγεί τους τρόπους αντιμετώπισής της

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι ένα συχνό πρόβλημα που σχετίζεται με το σύγχρονο τρόπο ζωής και τις διαιτητικές συνήθειες. Το κάψιμο στο στομάχι ή πιο ψηλά στο θώρακα και το δυσάρεστο αίσθημα της αναγωγής όξινου περιεχομένου στον οισοφάγο είναι οι πιο τυπικές, αλλά όχι οι μόνες ενοχλήσεις των ανθρώπων με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η γαστροσκόπηση είναι μία χρήσιμη εξέταση για την εκτίμηση του προβλήματος, όμως μόνο στις μισές περιπτώσεις διαπιστώνεται φλεγμονή του οισοφάγου (οισοφαγίτιδα).

Για την αποφυγή των ενοχλημάτων απαιτούνται κάποιες διαιτητικές προσαρμογές και αλλαγές στον τρόπο ζωής. Οι κυριότερες είναι η αποφυγή των λιπαρών και όξινων τροφών, του καφέ, του αλκοόλ και της σοκολάτας. Σκόπιμη είναι η διακοπή του καπνίσματος, ενώ είναι αποδεδειγμένο πως τα συμπτώματα βελτιώνονται με την απώλεια βάρους και την ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού. Χρήσιμες όμως είναι και η αποφυγή κατάκλισης μετά τα γεύματα όπως και συχνά η κατάκλιση στην αριστερή πλάγια θέση.

Πότε χρειάζονται φάρμακα;

Για την αντιμετώπιση των πιο σοβαρών ενοχλημάτων απαιτούνται φάρμακα που μειώνουν την έκκριση των οξέων τα οποία παράγονται στο στομάχι. Άλλα φάρμακα, όπως αυτά που βελτιώνουν την κινητικότητα του στομάχου, δεν χρησιμοποιούνται συχνά καθώς φαίνεται πως δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικά.
Από τα φάρμακα που μειώνουν τα γαστρικά οξέα τα πιο αποτελεσματικά για την εξάλειψη των συμπτωμάτων και την επούλωση της οισοφαγίτιδας είναι οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs), με κύριο εκπρόσωπο την ομεπραζόλη. Ύστερα από 30 χρόνια ευρείας κυκλοφορίας υπάρχουν κάποιες αναφορές για σχετικά σπάνιες και ήπιες παρενέργειες, αλλά συνολικά η μακροχρόνια ασφάλεια αυτών των σκευασμάτων είναι εντυπωσιακή. Οι αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα δε φαίνεται πως είναι κλινικά σημαντικές, ενώ και η χρήση τους στην κύηση δεν αυξάνει τους κινδύνους για το έμβρυο. Σε κάθε περίπτωση όμως τα φάρμακα αυτά πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν υπάρχει η κατάλληλη ένδειξη.

Η χειρουργική αντιμετώπιση

Η ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία οδηγεί κάποιους ασθενείς στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, όπως η χειρουργική αντιμετώπιση για αποκατάσταση της ανεπαρκούς γαστροοισοφαγικής βαλβίδας (θολοπλαστική), που παλαιότερα γινόταν με ανοιχτή μέθοδο, και τα τελευταία χρόνια με τη λαπαροσκοπική. Όμως, ενώ η εγχείρηση είναι εξίσου αποτελεσματική με τη φαρμακευτική θεραπεία, υπάρχει πάντοτε ένα μικρό ποσοστό περιεγχειρητικής θνητότητας. Επιπλέον, κάποιοι από τους ασθενείς που υποβάλλονται σε θολοπλαστική μπορεί στη συνέχεια να δυσκολεύονται στην κατάποση, στις ερυγές και στον έμετο και να νιώθουν μετεωρισμό. Επίσης, είναι τεκμηριωμένο πως οι μισοί από αυτούς τελικά μετά την πενταετία αναγκάζονται να ξαναχρησιμοποιήσουν φάρμακα.

Η ενδεδειγμένη επιλογή

Συμπερασματικά, λοιπόν, η φαρμακευτική θεραπεία, σε συνδυασμό με διαιτητικές προσαρμογές, είναι η ενδεδειγμένη στη συντριπτική πλειονότητα των ασθενών. Σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σε άτομα μικρής ηλικίας, που απαιτούν υψηλές δόσεις για τον έλεγχο των συμπτωμάτων και δεν επιθυμούν ή δεν ανέχονται τη συνεχή λήψη φαρμάκων, υπάρχει ως εναλλακτική θεραπεία η λαπαροσκοπική θολοπλαστική. Αντίθετα, για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική θεραπεία, απαιτείται μελέτη με 24ωρη pHμετρία, αντιστασιομετρία (εμπέδηση) και μανομετρία. Τα φάρμακα είναι τόσο αποτελεσματικά που η «ανθεκτική» στη φαρμακευτική θεραπεία γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, η οποία είναι και η συχνότερη αιτία για εγχείρηση (σε ποσοστό 88%), μπορεί τελικά να έχει άλλα αίτια και να μην αντιμετωπιστεί με τη θολοπλαστική.

Στο μέλλον, ο ασθενής θα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε φαρμακευτική, χειρουργική και ενδοσκοπική θεραπεία. Η τελευταία προσφέρει τη δυνατότητα ανακατασκευής της γαστροοισοφαγικής βαλβίδας, με τη βοήθεια του γαστροσκοπίου, χωρίς εγχείρηση. Ήδη είναι σε εξέλιξη μελέτες που εξετάζουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα τέτοιων ενδοσκοπικών μεθόδων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο ασθενής θα πρέπει να είναι καλά ενημερωμένος από τον ιατρό του για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε θεραπευτικής επιλογής.

ygeiamou

Τα άγνωστα πρόσωπα της ψωριασικής αρθρίτιδας

Μια νόσος που την ακολουθούν πολλές απορίες και κίνδυνοι, αλλά και η ελπίδα που φέρνουν τα νέα φάρμακα για την αντιμετώπισή της.

Το 1964, η ψωριασική αρθρίτιδα αναγνωρίστηκε ως διακριτό νόσημα από την Αμερικανική Εταιρεία Ρευματισμών (νυν Αμερικανικό Κολέγιο Ρευματολογίας) και τώρα συμπεριλαμβάνεται ως μέλος του φάσματος των σπονδυλοαρθροπαθειών. Αρχικά ορίσθηκε ως «φλεγμονώδης αρθρίτιδα παρουσία ψωρίασης και απουσία ρευματοειδούς παράγοντα». Έκτοτε, έγινε αντιληπτή η πολυπρόσωπη και ετερογενής της φύση και έτσι σήμερα η κλινική οντότητα της ψωριασικής αρθρίτιδας περιλαμβάνει επιπλέον εκδηλώσεις όπως η ενθεσίτιδα (φλεγμονή στα σημεία όπου οι τένοντες και οι σύνδεσμοι προσφύονται στα οστά), η δακτυλίτιδα (πόνος, ερυθρότητα και οίδημα ενός δακτύλου των χεριών ή των ποδιών), η προσβολή του αξονικού σκελετού (χαμηλή οσφυαλγία ως αποτέλεσμα προσβολής των ιερολαγονίων αρθρώσεων) και των νυχιών (ψωριασική ονυχία). Οι αρθρώσεις που φλεγμαίνουν είναι επώδυνες, διογκωμένες, θερμές, με τυπική πρωινή δυσκαμψία. Η ψωριασική αρθρίτιδα μπορεί να προσβάλει ασύμμετρα μεγάλες αρθρώσεις ή συμμετρικά μικρές αρθρώσεις των χεριών ή των ποδιών. Σε μικρότερο ποσοστό άλλα όργανα, όπως το έντερο και ο οφθαλμός, μπορούν επίσης να παρουσιάσουν φλεγμονή (εξωαρθρικές εκδηλώσεις).   
H αιτιολογία της νόσου δεν έχει πλήρως διασαφηνισθεί. Φαίνεται ότι ο συνδυασμός γενετικής προδιάθεσης και έκθεσης σε περιβαλλοντικούς παράγοντες (π.χ. ιούς, στρες) συμβάλλει στην εκδήλωσή της. Kατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων, η καλύτερη κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσου οδήγησε σε ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών κατά διαφόρων μορίων που εμπλέκονται στη γένεση της φλεγμονής, όπως ο παράγοντας νέκρωσης των όγκων, οι ιντερλευκίνες 17, 12, 23, η φωσφοδιεστεράση 4 και οι JAK κινάσες.

Παρόλο που η ψωριασική αρθρίτιδα θεωρήθηκε αρχικά ως σχετικά καλοήθης διαταραχή, ένας αυξανόμενος όγκος δεδομένων έχει αναδείξει την καταστροφική και προοδευτική φύση της νόσου με αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και τη λειτουργική ικανότητα, σε βαθμό ανάλογο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Στις μακροπρόθεσμες επιπλοκές της ψωριασικής αρθρίτιδας συμπεριλαμβάνεται η καρδιαγγειακή συννοσηρότητα, η οποία συνδέεται με αυξημένη θνητότητα. Παρ’ όλα αυτά, η ανίχνευση και η θεραπεία των ασθενών αυτών εξακολουθούν να μην είναι βέλτιστες, με σημαντικές καθυστερήσεις στη διάγνωση, οι οποίες συσχετίζονται μακροπρόθεσμα με μόνιμες βλάβες στις αρθρώσεις και λειτουργική αναπηρία.  

Με την εισαγωγή των νέων φαρμάκων στη θεραπευτική μας φαρέτρα είναι δυνατή η βελτίωση πολλαπλών εκφάνσεων της νόσου και η αναστολή της εξέλιξής της. Με τα δεδομένα αυτά, η έγκαιρη διάγνωση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα τόσο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής όσο και τη μακροπρόθεσμη πρόγνωση των ασθενών αυτών.

Kλειώ Π. Μαυραγάνη, Ρευματολόγος
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ.

Μόσιαλος: Τι πραγματικά μάθαμε από τη νέα έρευνα για τα εμβόλια και την «Δέλτα»

Με ανάρτησή του ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE Ηλίας Μόσιαλος συνοψίζει τα ευρήματα της νέας βρετανικής έρευνας για την μετάλλαξη Δέλτα και την «ανθεκτικότητα» των εμβολίων έναντι αυτής.

Με ανάρτησή του ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE Ηλίας Μόσιαλος συνοψίζει τα ευρήματα της νέας βρετανικής έρευνας για την μετάλλαξη Δέλτα και την «ανθεκτικότητα» των εμβολίων έναντι αυτής.

Ο κ. Μόσιαλος αναφέρει: 

«Μιλώντας για τα εμβόλια, αναφέρομαι συχνά στον βασικό ρόλο των εμβολίων, που είναι η αποτροπή της σοβαρής ασθένειας και των νοσηλειών. Γνωρίζουμε ότι η Δέλτα άλλαξε τα δεδομένα τόσο στη μετάδοση όσο και στην προστασία των εμβολιασμένων. Ενώ η αποτροπή σοβαρής νόσου ήταν σχεδόν 100% όσο αντιμετωπίζαμε την παραλλαγή Άλφα, γνωρίζουμε πως αυτά τα ποσοστά έπεσαν έναντι στην παραλλαγή Δέλτα.  

Επίσης, εδώ και αρκετές εβδομάδες γνωρίζουμε ότι τα εμβόλια είναι λιγότερο αποτελεσματικά όσον αφορά στην αποτροπή της ήπιας λοίμωξης παρά τους εμβολιασμούς, και υπάρχει ένα ποσοστό που μπορεί να κολλήσει τον ιό (οι γνωστές και ως breakthrough λοιμώξεις).  

kathimerini

ΠΟΥ: Σε στάδιο κλινικών δοκιμών τρεις νέες θεραπείες κατά του κορωνοϊού

Κλινικές δοκιμές που θα πραγματοποιηθούν σε 52 χώρες, θα μελετήσουν τρία αντιφλεγμονώδη φάρμακα ως πιθανές θεραπείες για ασθενείς με COVID-19, ανακοίνωσε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Πρόκειται για τις φαρμακευτικές ουσίες Αrtesunate, Ιmatinib και Ιnfliximab, οι οποίες επιλέχθηκαν από ανεξάρτητη ομάδα εμπειρογνωμόνων βάσει της δυνατότητάς τους να μειώσουν τον κίνδυνο θανάτου σε νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID -19, υπογραμμίζει ο ΠΟΥ.

Το Artesunate χρησιμοποιείται ήδη για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, το Imatinib για ορισμένες μορφές καρκίνου και το Infliximab για ασθένειες του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως η νόσος του Crohn και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Πηγή: Reuters

Ο ιός Napah σκοτώνει παιδί 12 ετών στην Ινδία

Ο Nipah, , εντοπίστηκε για πρώτη φορά από επιστήμονες στη Μαλαισία στα τέλη της δεκαετίας του 1990 σε μια φάρμα χοίρων. Στην Ινδία υπήρξαν επεισόδια Nipah στη Δυτική Βεγγάλη, το 2001 και το 2007, και πιο πρόσφατα, στην Κεράλα, το 2018 και το 2019. Μια διασταύρωση των δύο πιο διάσημων ινδικών ινστιτούτων, του Ινδικού Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας και του Εθνικού Το Ινστιτούτο Ιολογίας έχει εντοπίσει τον ιό σε δείγματα σάλιου από νυχτερίδες.

Ο Nipah είναι ένας από τους 10 «ειδικούς ιούς που παρακολουθεί τελευταία ο ΠΟΥ, και τις ασθένειες αυτών…..

*μια άλλη ανησυχία για το μέλλον

Βλασσόπουλος Νικόλαος

Κορωνοϊός: Οι πιθανές ενδοκρινικές επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν

Τις πιθανές ενδοκρινικές επιπλοκές που μπορεί να εμφανίσουν άτομα κατά τη διάρκεια και μετά από λοίμωξη COVID-19 παρουσιάζουν σε άρθρο, που πρόσφατα έγινε δεκτό προς δημοσίευση στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Endocrine Connections, οι γιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής ΕΚΠΑ και του Ενδοκρινολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα, Παρασκευή Καζάκου, Σταυρούλα Πάσχου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Μαρία Γαβριατοπούλου, Ελένη Κορομπόκη, Κατερίνα Στεφανάκη, Φωτεινή Κανούτα, Γεωργία Κάσση, Ασημίνα Μητράκου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ).

Yποδοχείς για τον ιό SARS-CoV-2 ανευρίσκονται και σε ιστούς πέραν του αναπνευστικού συστήματος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ποικίλες επιπτώσεις, άμεσα ή μακροπρόθεσμα. Και πολλοί ενδοκρινείς αδένες, δηλαδή όργανα του σώματος που παράγουν ορμόνες, όπως το ενδοκρινές πάγκρεας, ο υποθάλαμος και η υπόφυση, ο θυρεοειδής, τα επινεφρίδια, οι όρχεις στους άνδρες και οι ωοθήκες στις γυναίκες, έχει βρεθεί ότι εκφράζουν τέτοιους υποδοχείς.

Διαβάστε επίσης⇒ Κορωνοϊός: Τα παιδιά, υπερμεταδότες της «Δέλτα»

Η πλειονότητα των διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με ενδοκρινικές επιπλοκές μετά από COVID-19 αφορά στην απορρύθμιση του μεταβολισμού της γλυκόζης, με πιθανή και την εμφάνιση νέων περιπτώσεων σακχαρώδους διαβήτη. Από την άλλη, η υπεργλυκαιμία έχει αρνητικές επιδράσεις στην έκβαση της νόσου. Υπάρχουν αρκετά στοιχεία, επίσης, για δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα με αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών (χαμηλά επίπεδα Τ3 ή TSH) ή παρουσία υποξείας θυρεοειδίτιδας. Κατά τη διάρκεια της λοίμωξης μπορεί, ακόμη, να παρατηρηθεί διαταραχή της σπερματογένεσης σε προσβεβλημένους άνδρες. Η COVID-19 έχει συσχετιστεί και με ανεπάρκεια βιταμίνης D, που με τη σειρά της μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλοκές από άλλους ενδοκρινείς αδένες, όπως τα επινεφρίδια και την υπόφυση, πιθανολογούνται αλλά δεν είναι ακόμη αρκετά σαφείς.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σχετικά πρόσφατη εμφάνιση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2, τα διαθέσιμα δεδομένα παρακολούθησης είναι περιορισμένα χρονικά και ως εκ τούτου απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες για την αξιολόγηση και πιο μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στους ενδοκρινείς αδένες, αναφέρουν οι επιστήμονες. Προσθέτουν ότι σε κάθε περίπτωση, οι ιατροί θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένοι για το θέμα και να λαμβάνουν υπόψη τους την περίπτωση εμφάνισης ενδοκρινοπαθειών στους ασθενείς αυτούς. Το κοινωνικό σύνολο από τη μεριά του, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, θα πρέπει να κατανοήσει τη σοβαρότητα της νόσου COVID-19 σε πολλαπλά επίπεδα, άμεσα και έμμεσα, και να συνδράμει στην πρόληψή της με μαζική προσέλευση στην εμβολιαστική διαδικασία.

kathimerini.gr

Εμβόλιο J&J: Αναμνηστική δόση οκτώ μήνες μετά – Τι δείχνουν οι έρευνες

Η Johnson & Johnson ανακοίνωσε σήμερα ότι σύμφωνα με μελέτες μια δεύτερη δόση του εμβολίου της για τον κορωνοϊό ενισχύει την ανοσολογική απόκριση, δικαιολογώντας μια «αναμνηστική» χορήγηση μετά από οκτώ μήνες.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) εκτιμούν ότι οι εμβολιασμένοι με J&J θα χρειαστούν ενισχυτική δόση, ωστόσο περιμένουν περισσότερα δεδομένα πριν προχωρήσουν σε ανακοινώσεις. 

Σύμφωνα με την J&J, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα αντισωμάτων αυξήθηκαν εννέα φορές σε άτομα που έλαβαν τη δεύτερη δόση του εμβολίου, συγκριτικά με έναν μήνα μετά τη λήψη της αρχικής δόσης. Η εταιρεία δεν έδωσε διευκρινίσεις σχετικά με το πότε ή πόσα άτομα συμμετείχαν στην κλινική δοκιμή, ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε κυβερνητική βάση δεδομένων, η αναμνηστική δόση χορηγήθηκε έξι μήνες μετά τον πρώτο εμβολιασμό. Οι ερευνητές παρατήρησαν ενίσχυση της απόκρισης των αντισωμάτων σε συμμετέχοντες ηλικίας 18 έως 55 ετών, καθώς και σε 65 ετών και άνω που έλαβαν «χαμηλότερη» αναμνηστική δόση.

Η J&J ανακοίνωσε επίσης ότι απαιτείται αναμνηστική δόση μετά από οκτώ μήνες βάσει των δεδομένων που δημοσιεύθηκαν στο ιατρικό περιοδικό New England Journal of Medicine τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα οποία καταγράφηκε ισχυρή απόκριση αντισωμάτων οκτώ μήνες μετά τη λήψη του μονοδοσικού J&J.

«Ανυπομονούμε να συζητήσουμε με τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας σχετικά με το ενδεχόμενο λήψης αναμνηστικής δόσης οκτώ ή και παραπάνω μήνες μετά τον αρχικό εμβολιασμό», τόνισε ο Δρ Μαθάι Μάμεν, επικεφαλής της παγκόσμιας έρευνας για την «Janssen Pharmaceutical unit» της J&J.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω που εμβολιάστηκαν με Pfizer ή Moderna θα χρειαστεί να λάβουν μία επιπλέον δόση οκτώ μήνες μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού, λόγω της εξαιρετικά μεταδοτικής μετάλλαξης «Δέλτα» και των στοιχείων που δείχνουν ότι η ανοσία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα της J&J θα συμβαδίζει με αυτή τη στρατηγική.

Επί του παρόντος, οι αναμνηστικές δόσεις επιτρέπονται μόνο για νοσοκατεσταλμένους ασθενείς που έλαβαν εμβόλια RNA δύο δόσεων. Η συμβουλευτική επιτροπή των CDC για τα εμβόλια θα συνεδριάσει την ερχόμενη εβδομάδα για να συζητήσει τα σχέδια της κυβέρνησης Μπάιντεν για τις αναμνηστικές δόσεις.

Το εμβόλιο J&J είναι εγκεκριμένο για επείγουσα χρήση σε άτομα 18 ετών και άνω. Μόνο το εμβόλιο της Pfizer είναι πλήρως εγκεκριμένο από τον FDA για άτομα 16 ετών και άνω, ενώ της Moderna έχει άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης για ηλικίες 18 και άνω. Στις ΗΠΑ, το εμβόλιο J&J έχει χορηγηθεί σε 16 εκατ. πολίτες.

Με πληροφορίες από Wall Street Journal