Φ.Ε.Ε.

Μία μακροχρόνια νορβηγική μελέτη, αποκαλύπτει ότι η περιεκτικότητα σε λιπαρά του γάλακτος επηρεάζει σημαντικά την υγεία της καρδιάς.

Οι επιστήμονες, αναλύοντας στοιχεία τριών δεκαετιών, κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι το χαμηλών λιπαρών γάλα είναι ασφαλέστερη επιλογή για την καρδιά σε σύγκριση με το πλήρες.

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο «American Journal of Clinical Nutrition», βασίστηκε σε δεδομένα από 73.860 άτομα με μέση ηλικία τα 41 έτη, τα οποία παρακολουθήθηκαν επί 33 χρόνια. Στο διάστημα αυτό καταγράφηκαν 26.393 θάνατοι, εκ των οποίων οι 8.590 οφείλονταν σε καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η αλλαγή στις καταναλωτικές συνήθειες
Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι η κατανάλωση πλήρους γάλακτος συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας σε σχέση με το γάλα χαμηλών λιπαρών. Η διαφορά αυτή μπόρεσε να καταγραφεί χάρη σε μια ιδιαιτερότητα της δεκαετίας του ’70, όταν οι περισσότεροι Νορβηγοί προτιμούσαν το πλήρες γάλα, ενώ στη δεκαετία του ’80 επικράτησε το χαμηλών λιπαρών.

Συγκεκριμένα, όσοι έπιναν μεγαλύτερες ποσότητες γάλακτος είχαν 22% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες και 12% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιοπάθειες, σε σχέση με όσους κατανάλωναν μικρότερες ποσότητες. Η περαιτέρω ανάλυση, έδειξε ότι η αύξηση του κινδύνου οφειλόταν κυρίως στο πλήρες γάλα. Αντίθετα, το γάλα χαμηλών λιπαρών συνδέθηκε με 11% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου και 7% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, ακόμη και όταν λήφθηκαν υπόψη άλλοι παράγοντες.

Παράλληλα, οι καταναλωτές χαμηλών λιπαρών ήταν συχνότερα γυναίκες, μη καπνιστές, ενώ οι λάτρεις του πλήρους γάλακτος ήταν πιο ενεργοί καπνιστές.

Η θετική πλευρά του χαμηλών λιπαρών
Οι συγγραφείς της μελέτης υπογράμμισαν ότι η σχέση μεταξύ κατανάλωσης γάλακτος και καρδιαγγειακών νοσημάτων εξαρτάται από τον τύπο του γάλακτος, με το πλήρες να παρουσιάζει θετική συσχέτιση με τον κίνδυνο και το χαμηλών λιπαρών να δείχνει ήπια επίδραση.

Τα ευρήματα συμφωνούν με τις τρέχουσες οδηγίες του βρετανικού NHS, το οποίο προειδοποιεί ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά, μπορούν να αυξήσουν τη χοληστερόλη και τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού.

iefimerida

Νέα μελέτη εξετάζει τις επιπτώσεις από την απότομη διακοπή της χρόνιας άσκησης σε νέους και μεσήλικες άνδρες.

Το Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (FAME Lab) σε συνεργασία με τα Πανεπιστήμια του Πίτσμπουργκ Ηνωμένων πολιτειών και Οτάβα του Καναδά, πραγματοποίησαν τυχαιοποιημένη μελέτη για να ερευνήσουν τις επιπτώσεις της συμμετοχής αλλά και της απότομης διακοπής της χρόνιας σωματικής δραστηριότητας στη μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού σε νέους και μεσήλικες άνδρες.

Αγύμναστοι άνδρες συμμετείχαν σε προγράμματα δομημένης σωματικής άσκησης για 8 εβδομάδες, ενώ διέκοψαν απότομα την άσκηση για τις επόμενες 8 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια των 16 αυτών εβδομάδων μετρήθηκαν η μεταβλητότητα καρδιακού ρυθμού και η αρτηριακή πίεση. Σύμφωνα με όσα τονίζει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δρ Πέτρος Ντίνας, μέλος της ομάδας των ερευνητών, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο οι αγύμναστοι μεσήλικες συμμετείχαν σε χρόνια σωματική δραστηριότητα αύξησαν τα επίπεδα ενεργοποίησης του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος στην ηρεμία και κατά συνέπεια, μείωσαν την καρδιακή συχνότητα ηρεμίας που μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, στον ίδιο βαθμό με τους νέους.

Μελέτη: Οι επιπτώσεις στους μεσήλικες όταν διακόπτουν απότομα την χρόνια σωματική δραστηριότητα
Όταν όμως, οι μεσήλικες σταμάτησαν απότομα τη χρόνια σωματική δραστηριότητα, η καρδιακή τους συχνότητα ηρεμίας αυξήθηκε (αύξηση ενεργοποίησης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος), επαναφέροντας ουσιαστικά τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο στα ίδια επίπεδα που ήταν πριν ξεκινήσουν τη μελέτη. Η αύξηση αυτή της καρδιακής συχνότητας σχετίστηκε και με αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι οι μεσήλικες μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο στα ίδια επίπεδα με τους νέους όταν συμμετέχουν σε χρόνια προγράμματα σωματικής δραστηριότητας, αλλά όταν διακόψουν απότομα τη σωματική δραστηριότητα όπως γίνεται σε περιόδους lockdown κατά τη διάρκεια πανδημιών, ο κίνδυνος για καρδιαγγειακή νόσο επανέρχεται στα αρχικά μη επιθυμητά επίπεδα.

Επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών ήταν ο διευθυντής του FAME Lab καθηγητής Φυσιολογίας Ανδρέας Φλουρής, ενώ την ομάδα απαρτίζουν οι καθηγητές Γιάννης Κουτεντάκης, Αθανάσιος Τζιαμούρτας, Γεώργιος Μέτσιος και Δρ Πέτρος Ντίνας, Παρασκευή Γκιάτα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, καθώς και ο καθηγητής Andres Carrillo και Alexa Ferri από το Πανεπιστήμιο του Pittsburgh Ηνωμένων πολιτειών και ο καθηγητής Glen Kenny από το Πανεπιστήμιο Ottawa του Καναδά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, απροσδόκητα γεγονότα, όπως τραυματισμοί ή lockdown κατά τη διάρκεια πανδημιών, μπορεί να οδηγήσουν σε ξαφνική διακοπή της συμμετοχής των ανθρώπων σε σωματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να αυξάνουν το κίνδυνο για καρδιαγγειακή δυσλειτουργία. Ακόμη και η βραχυπρόθεσμη διακοπή της προπόνησης, έχει αποδειχθεί ότι αντιστρέφει τα κέρδη που προκαλούνται από τη χρόνια συμμετοχή σε σωματική δραστηριότητα, με αρνητικές συνέπειες για την υγεία.

Η μέτρηση της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού είναι μια μη επεμβατική μέθοδος για την καταγραφή της λειτουργίας της καρδιάς, η οποία εξαρτάται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Πρακτικά η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού είναι η καταγραφή του χρόνου μεταξύ δύο κτύπων της καρδιάς και ανάλογα με αυτό το χρόνο μπορεί να ανιχνευθεί κατά πόσο υπερισχύει το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (αύξηση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας που είναι μη επιθυμητή) έναντι του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος (μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας που είναι επιθυμητή για καλύτερη υγεία), και αντίστροφα, καταλήγουν τονίζοντας τα μέλη της ερευνητικής ομάδας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αρθροσκόπηση ώμου αποτελεί μια από τις πιο σύγχρονες και αποτελεσματικές μεθόδους στην αντιμετώπιση ποικίλων παθήσεων της άρθρωσης του ώμου.

Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση και τη θεραπεία καταστάσεων όπως η ρήξη του στροφικού πετάλου και η αστάθεια του ώμου, ενώ πλεονεκτεί σε σχέση με τις παραδοσιακές χειρουργικές τεχνικές λόγω της ελάχιστα επεμβατικής της φύσης.

«Η αποκατάσταση μετά την επέμβαση περιλαμβάνει σταδιακή επανένταξη στις καθημερινές και αθλητικές δραστηριότητες, με την κολύμβηση να αποτελεί συχνό ερώτημα ασθενών λόγω της ευεργετικής της επίδρασης αλλά και των απαιτήσεών της στον ώμο», αναφέρει ο κ. Ιωάννης Φερούσης Διευθυντής Ορθοπαιδικός στο Metropolitan Hospital και συνεχίζει αναλύοντας πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί κάποιος να επιστρέψει με ασφάλεια στη θάλασσα ή την πισίνα μετά από αρθροσκόπηση ώμου, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της επέμβασης, το πρωτόκολλο αποκατάστασης και τις ατομικές ανάγκες κάθε ασθενούς:

Κατανόηση της μορφολογίας του ώμου
Ο ώμος, καθώς είναι μια σύνθετη άρθρωση που κινείται σε πολλαπλά επίπεδα, περισσότερα από κάθε άλλη άρθρωση στο σώμα, είναι και ιδιαίτερα επιρρεπής σε τραυματισμούς.

Αποτελείται από τρία οστά, την ωμοπλάτη, το βραχιόνιο και την κλείδα. Από την πλευρά της ωμοπλάτης, η άρθρωση του ώμου διαθέτει μια κοίλη αρθρική επιφάνεια που ονομάζεται ωμογλήνη, ενώ από την πλευρά του βραχιόνιου οστού μια σφαιρική επιφάνεια που ονομάζεται κεφαλή. Ο αρθρικός χόνδρος καλύπτει τόσο την κεφαλή του βραχιόνιου οστού, όσο και την ωμογλήνη, ενώ οι μύες προσφύονται στα οστά με ισχυρές παχύνσεις του συνδετικού ιστού, που ονομάζονται τένοντες. Το στροφικό πέταλο του ώμου, το οποίο παίζει το ρόλο του σταθεροποιητή στην άρθρωση και ευθύνεται για τις στροφικές του κινήσεις, αποτελείται από τέσσερις μύες με τους αντίστοιχους τένοντες: τον υπερακάνθιο, τον υπακάνθιο, τον υποπλάτιο και τον ελάσσονα στρογγυλό. Ενώ τέλος, το ακρώμιο είναι μια προεξοχή της ωμοπλάτης που αρθρώνεται με την κλείδα.

Πώς εφαρμόζεται η τεχνική της Αρθροσκόπησης Ώμου;
Η αρθροσκόπηση έρχεται να δώσει την πιο σύγχρονη απάντηση στα προβλήματα του ώμου, με μία ελάχιστα παρεμβατική χειρουργική μέθοδο. Αυτό αποτελεί μια τεράστια πρόοδο στην ιατρική χειρουργική, καθώς παλαιότερα, η μόνη θεραπευτική επιλογή ήταν το ανοιχτό χειρουργείο με όλα τα συνακόλουθα που μπορούσε να επιφέρει, όπως τραυματισμούς, οξείς πόνους, πολυήμερη νοσηλεία του ασθενούς και ακινητοποίηση του ώμου για ένα μεγάλο διάστημα.

Στην επέμβαση, ο χειρουργός ξεκινά με τη χορηγία γενικής ή τοπικής αναισθησίας στον ασθενή, πριν εισάγει ένα ειδικό εργαλείο, το αρθροσκόπιο, στο σώμα του μέσω μικρών οπών, περίπου 3-5 χιλιοστών, το οποίο διαθέτει μια μικροσκοπική κάμερα με ισχυρό φωτισμό και είναι συνδεδεμένο με μία ειδική οθόνη υψηλής ανάλυσης, όπου προβάλλεται σε μεγέθυνση 20 φορές περίπου, με εξαιρετικά καθαρή και έγχρωμη εικόνα.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στο χειρουργό;
Του επιτρέπει να εξετάσει προσεκτικά το εσωτερικό της άρθρωσης και να διαγνώσει με μεγάλη ακρίβεια τις όποιες βλάβες, ακόμα και τις πολύ μικρές που συμβαίνουν και στα πιο δυσπρόσιτα σημεία.
Να επιδιορθώσει πολύπλοκες ενδαρθρικές και περιαρθρικές βλάβες, όπως αποκατάσταση τενόντων που έχουν υποστεί ρήξη και λύση συμφύσεων, με τη βοήθεια ειδικά σχεδιασμένων εργαλείων.
Ποια είναι τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στον ασθενή;
Η επέμβαση, συνήθως, διαρκεί το πολύ μία ώρα, με ελαφριά αναισθησία, ανάλογα με το ιστορικό του ασθενούς, και του επιτρέπει να επιστρέφει ακόμη και την ίδια ημέρα σπίτι του.
Προσφέρει ηπιότερη, γρηγορότερη και ασφαλέστερη ανάνηψη χωρίς πολλές παρενέργειες.
Ο κίνδυνος επιπλοκών είναι ελάχιστος.
Καθώς οι τομές που πραγματοποιούνται είναι πολύ μικρές, ο τραυματισμός στο δέρμα και στους υπόλοιπους υγιείς γειτονικούς ιστούς είναι ελάχιστος, ενώ επιτυγχάνεται και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.
Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι πολύ μειωμένος, με περιορισμένη χρήση παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.
Σε ποιες παθήσεις απευθύνεται;
Η αρθροσκόπηση εφαρμόζεται σε παθήσεις του στροφικού πετάλου, σε περιπτώσεις που οι μη χειρουργικές θεραπείες αποτυγχάνουν να ανακουφίσουν τα συμπτώματα, όπως ο επίμονος πόνος και η αδυναμία κίνησης του άκρου. Από την άλλη πλευρά, η αρθροσκόπηση για την αστάθεια του ώμου, η οποία προκύπτει συχνά μετά από τραυματισμούς, κρίνεται απαραίτητη όταν η άρθρωση του ώμου χαλαρώνει και εξαρθρώνεται επανειλημμένα.

Χαρακτηριστικά, εφαρμόζεται για τις ακόλουθες παθήσεις:

Τη ρήξη (μερική, πλήρη, μαζική) του στροφικού πετάλου και του τένοντα ώμου
Το σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης
Την ασβεστοποιό τενοντίτιδα
Τη συμφυτική θυλακίτιδα
Τη ρήξη του επιχείλιου χόνδρου της ωμογλήνης
Την οστεοαρθρίτιδα και τη ρήξη ενδαρθρικού μηνίσκου της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης
Την πίεση του υπερπλάτιου νεύρου
Ορισμένα ενδαρθρικά κατάγματα
Τις κακώσεις του αρθρικού χόνδρου
Την ύπαρξη ξένων σωμάτων ενδαρθρικά
Η διαδικασία αποκατάστασης
Η ανάρρωση από την αρθροσκόπηση ώμου ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την πολυπλοκότητα της διαδικασίας και την πάθηση που αντιμετωπίζει κάθε ασθενής. Γενικά, τα ράμματα αφαιρούνται συνήθως ύστερα από 8-10 ημέρες και οι ασθενείς φορούν ανάρτηση για 1-2 εβδομάδες μετά την επέμβαση, ενώ παράλληλα ξεκινούν φυσικοθεραπεία, στην αρχή με ήπιες παθητικές ασκήσεις για την ανάκτηση της κίνησης, ακολουθούμενες από ενεργητικές ασκήσεις και τέλος προπόνηση ενδυνάμωσης.

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες, ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει, χωρίς πόνο, στις ασχολίες του, όπως η οδήγηση. Αλλά ακόμη και στις περιπτώσεις που η αποκατάσταση είναι πιο αργή, επιτυγχάνεται με λιγότερους περιορισμούς σε σύγκριση με αυτούς που απαιτούσαν οι παλαιότερες τεχνικές. Και τα μακροχρόνια αποτελέσματα είναι πολύ ικανοποιητικά για τους ασθενείς, χωρίς πόνο και με πλήρη επιστροφή σε καθημερινές και αθλητικές δραστηριότητες.

Στα πρώιμα στάδια της ανάρρωσης, είναι σημαντικό να αποφεύγονται δραστηριότητες που επιβαρύνουν αδικαιολόγητα τον ώμο, συμπεριλαμβανομένης της κολύμβησης. Γιατί αν και η απλή κολύμβηση είναι μια άσκηση χαμηλής επιβάρυνσης για τον ώμο, η έντονη άθληση στο νερό πρέπει να αποφεύγεται για τον πρώτο καιρό και κατ’ ελάχιστο μέχρι την επούλωση των μικρών τομών του δέρματος.

Πώς γίνεται η επιστροφή στην πισίνα ή τη θάλασσα;
Για τους κολυμβητές αναψυχής, μπορεί να είναι σε θέση να επιστρέψουν στην ελαφριά κολύμβηση ήδη από τις 3 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, αλλά είναι σημαντικό να ξεκινήσουν αργά και να αποφύγουν τις απότομες κινήσεις.

Η απλή κολύμβηση προτιμάται για τον πρώτο καιρό μετά την επέμβαση και μπορεί να βοηθήσει στην ανάκτηση του εύρους κίνησης. Για αγωνιστικούς κολυμβητές και όσους κάνουν εντατική προπόνηση κολύμβησης, μπορεί να απαιτηθεί μεγαλύτερη περίοδος, πιθανώς έως 4-6 μήνες μετά την επέμβαση. Αυτό δίνει επαρκή χρόνο στον ώμο για να επουλωθεί πλήρως και να ανακτήσει την απαραίτητη δύναμη. Είναι επίσης σημαντικό να επανέλθει σταδιακά ο όγκος και η ένταση της προπόνησης, εστιάζοντας στην τεχνική και στις ασκήσεις που είναι φιλικές για τους ώμους, για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος νέου τραυματισμού.

Εξατομικευμένη προσέγγιση
«Πέρα από τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές, το πραγματικό χρονοδιάγραμμα μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τον ασθενή. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάρρωση περιλαμβάνουν το είδος της χειρουργικής επέμβασης που εκτελείται, την κατάσταση της υγείας του ασθενούς, την ηλικία, το βαθμό βλάβης του ώμου πριν από την επέμβαση και την τήρηση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης.

Γι’ αυτό, σε κάθε περίπτωση, η επικοινωνία με τον χειρουργό σας είναι ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης, διότι μπορεί να σας παρέχει εξατομικευμένες συμβουλές με βάση την πρόοδό σας και τυχόν συμπτώματα που αντιμετωπίζετε. Ο πόνος ή η ενόχληση κατά τη διάρκεια ή μετά την κολύμβηση, μπορεί να υποδηλώνουν ότι πιέζετε πολύ δυνατά ή πολύ σύντομα τον ώμο σας και μπορεί να απαιτούνται αναπροσαρμογές στο πλάνο αποκατάστασης σας.

Επιπλέον, πρέπει να έχετε στο μυαλό σας πως ακόμη και μετά από μια επιτυχή αποκατάσταση, είναι σημαντικό να συνεχίσετε με ασκήσεις ενδυνάμωσης των ώμων και να διατηρήσετε καλή τεχνική κολύμβησης για να προστατεύσετε τον ώμο σας από μελλοντικά προβλήματα, καθώς και να ελέγχεστε τακτικά.

Θυμηθείτε πως η κολύμβηση είναι ένα άθλημα που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δύναμη και την ευελιξία των ώμων και η επιστροφή σας στο νερό θα πρέπει να γίνει με προσοχή και με ασφάλεια. Ακούστε το σώμα σας, ακολουθήστε τις συμβουλές του χειρουργού σας και θα επανέλθετε άμεσα»

iefimerida

Καλοκαίρι ίσον καρπούζι και καρπούζι ίσον καλοκαίρι.

Αγαπημένο φρούτο, που πολλές φορές, ιδιαίτερα σε μεγάλες ζέστες, αποτελεί ίσως και το μοναδικό τρόφιμο που θέλει να φάει κανείς. Μπορεί όμως το καρπούζι να προκαλέσει προβλήματα;

«Μπορείτε να τρώτε με ασφάλεια δύο μερίδες καρπουζιού κάθε μέρα, αλλά δεν είναι ποτέ καλή ιδέα να ακολουθήσετε μια δίαιτα που περιλαμβάνει μόνο ένα είδος τροφής», δηλώνει η διαιτολόγος Lara Whitson στην Κλινική Κλίβελαντ. «Η αποτοξίνωση με καρπούζι είναι μια μόδα, όπως και κάθε άλλη, και θα στερήσει το σώμα σας από άλλα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει σωστά».

Ενώ το καρπούζι μπορεί να είναι απίστευτα ενυδατικό και θρεπτικό, η κατανάλωσή του μπορεί επίσης να προκαλέσει πεπτικά προβλήματα, προειδοποιεί η κλινική, σύμφωνα με τον Independent.

Στο ίδιο κλίμα και ο γιατρός δρ Μαρκ Χάιμαν, που μίλησε στο Fox News Digital. «Η δίαιτα με καρπούζι είναι η τελευταία σε μια μακρά σειρά από μοντέρνες γρήγορες λύσεις – και ενώ το καρπούζι είναι ένα νόστιμο και ενυδατικό φρούτο, η μετατροπή του σε κεντρικό στοιχείο μιας περιοριστικής δίαιτας δεν είναι μόνο μη βιώσιμη, αλλά μπορεί στην πραγματικότητα να γυρίσει μπούμερανγκ στην υγεία σας».

«Το καρπούζι αποτελείται κυρίως από νερό και ζάχαρη, κάτι που σημαίνει ότι χάνετε κρίσιμα θρεπτικά συστατικά όπως πρωτεΐνες, υγιή λίπη και φυτικές ίνες, που χρειάζεται το σώμα σας για να λειτουργήσει», συνέχισε. «Μπορεί να οδηγήσει σε προσωρινή απώλεια βάρους, αλλά δεν είναι απώλεια λίπους – είναι νερό και μυς», εξήγησε.

Πώς μπορεί να πειράξει κάποιον η υπερβολική κατανάλωση καρπουζιού
Θεωρείται τροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε «FODMAP» -ένας όρος που αναφέρεται σε δύσπεπτους υδατάνθρακες-, το οποίο υποδηλώνει ότι υπάρχουν ορισμένα σάκχαρα που μπορεί να προκαλέσουν εντερικό στρες.

Η Κλινική του Κλίβελαντ προειδοποιεί, επίσης, ότι τα άτομα που είναι επιρρεπή σε ημικρανίες μπορεί να θέλουν να μην τρώνε καρπούζι. Αυτό συμβαίνει επειδή το καρπούζι έχει ένα αμινοξύ που ενδεχομένως να συμβάλει στην πρόκληση ημικρανιών.

Σε άλλες σπάνιες περιπτώσεις, το καρπούζι μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση σε άτομα με αλλεργίες σε φυτά ή τη γύρη, σύμφωνα με το VeryWellHealth.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του καρπουζιού, ωστόσο, είναι η ζάχαρη που περιέχει, καθώς είναι μεγάλη η ποσότητά της, με ειδικούς να υποστηρίζουν ότι αν κάποιος έχει διαβήτη το να τρώει μόνο καρπούζι θα είναι πρόβλημα. Αυτή η εκτόξευση του σακχάρου στο αίμα μπορεί ακόμη να επηρεάσει αρνητικά τη διάθεση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο.

Ένας τρόπος για να μετριάσει κανείς την επίδραση της ζάχαρης από το καρπούζι στο αίμα είναι να το φάει μαζί με πρωτεΐνες και λιπαρά.

Επίσης, το καρπούζι έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο, αλλά πολύ χαμηλή σε νάτριο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ηλεκτρολυτική ανισορροπία και πιθανούς πονοκεφάλους και ζάλη.

Η viral δίαιτα του καρπουζιού
Όλα αυτά τη στιγμή που στο TikTok έχει γίνει viral μια δίαιτα που βασίζεται αποκλειστικά στο καρπούζι.

Η δίαιτα με καρπούζι περιγράφεται ως μια μέθοδος απώλειας βάρους και αποτοξίνωσης κατά την οποία κάποιος τρώει μόνο καρπούζι για αρκετές συνεχείς ημέρες – κάποιοι την ακολουθούν για τρεις, πέντε ή ακόμα και επτά ημέρες.

Στο TikTok, πολλοί δημιουργοί έχουν καταγράψει τις εμπειρίες τους από τη δίαιτα του καρπουζιού, σημειώνοντας απώλεια αρκετών κιλών βάρους στο τέλος της «νηστείας» τους.

Τι κάνει μια δίαιτα του καρπουζιού
Σύμφωνα με την διαιτολόγο Ιλάνα Μούλσταϊν, που μίλησε στο Fox News Digital, τα στοιχεία του καρπουζιού θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

Καθώς είναι πολύ ενυδατικό, μπορεί να βοηθήσει στην τόνωση της κινητικότητας του εντέρου και της ούρησης, των «φυσικών οδών αποτοξίνωσης» του σώματος, ενώ ένα αμινοξύ που έχει βοηθά στην καλύτερη ροή του αίματος, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αθλητές προτιμούν το καρπούζι για μυϊκή αποκατάσταση. Είναι ίδιος ο λόγος για τον οποίο το καρπούζι μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πρηξίματος και του φουσκώματος.

Βοηθά, επίσης, στη μείωση της κατακράτησης λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κάλιο. Ο διαιτολόγος αναφέρει ωστόσο ότι όποιος ακολουθεί τη δίαιτα του καρπουζιού πρέπει να προσέξει να μην πέσουν τα επίπεδα νατρίου τους χαμηλά και να βάλουν λίγο αλάτι στο καρπούζι, ειδικά αν αισθάνονται αδυναμία, κούραση ή ζάλη.

Επισημαίνει ξανά, ωστόσο, ότι το καρπούζι «μπορεί να οδηγήσει σε προσωρινή απώλεια βάρους, αλλά δεν είναι απώλεια λίπους – είναι απώλεια νερού και μυών».

iefimerida

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, δηλαδή η ανάπτυξη κακοήθειας στο παχύ έντερο ή στο ορθό, συνιστά μια από τις πιο συχνές σε εμφάνιση μορφές καρκίνου παγκοσμίως.

Τα αίτια της πάθησης δεν είναι πάντα σαφή, ωστόσο οι ανθυγιεινές διατροφικές και άλλες βλαβερές συνήθειες αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα νόσησης.

«Οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου ή του ορθού ξεκινούν με τη μορφή πολυπόδων. Οι πολύποδες συνιστούν μη φυσιολογικές, καλοήθεις αναπτύξεις στην επένδυση του οργάνου, οι οποίοι παραμένουν συνήθως ασυμπτωματικοί μέχρι την τυχαία συνήθως ανεύρεσή τους. Επομένως, ο έλεγχος για την εύρεση και αφαίρεσή τους βοηθά σημαντικά στην πρόληψη της εξέλιξής τους σε καρκίνο. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, όταν βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, χαρακτηρίζεται συνήθως από απουσία συμπτωμάτων. Ορισμένα ανησυχητικά συμπτώματα που προδιαθέτουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου, ωστόσο, μπορεί να εκδηλωθούν σχετικά νωρίς»,

Ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου στο παχύ έντερο: Αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου
Η ξαφνική αλλαγή των συνηθειών του εντέρου αποτελεί ένα από τα βασικότερα ανησυχητικά συμπτώματα που προδιαθέτουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Τα προβλήματα του εντέρου όπως η διάρροια, η δυσκοιλιότητα και τα στενότερα απ’ ότι συνήθως κόπρανα δεν υποδηλώνουν πάντα την ύπαρξη καρκίνου. Ωστόσο, σοβαρά ή παρατεταμένα προβλήματα μπορεί να υποδηλώνουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού. Η παρατεταμένη δυσκοιλιότητα, η διάρροια και το αίσθημα ότι το έντερο δεν αδειάζει πλήρως θα μπορούσαν να υποδηλώνουν καρκίνο του παχέος εντέρου, ειδικά εάν η αλλαγή αυτή προκύψει ξαφνικά και χωρίς προφανή αιτιολογία.

Ανησυχητικά συμπτώματα που παραπέμπουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου: Αίμα στα κόπρανα
Η παρουσία αίματος στα κόπρανα είναι πιθανό σημάδι καρκίνου του παχέος εντέρου και μπορεί να προκαλέσει ανησυχία. Η παρουσία αίματος στα κόπρανα δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρείται φυσιολογική. Ενώ οι αιμορροΐδες είναι πιθανή αιτία αιματηρών κοπράνων, το αίμα στα κόπρανα θα πρέπει να διερευνάται άμεσα, προκειμένου να αποκλεισθεί η ύπαρξη επικίνδυνων για την υγεία ασθενειών, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου. Σε περίπτωση που εντοπιστεί αίμα στα κόπρανα, είτε ανοιχτόχρωμο ή σκούρο, θα πρέπει ο ασθενής να απευθυνθεί άμεσα σε ειδικό για διαγνωστικό έλεγχο.

Κοιλιακά συμπτώματα που παραπέμπουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου
Γενικά, οι στομαχικές διαταραχές ή η κατανάλωση ορισμένων τροφών μπορεί να προκαλέσουν κοινά πεπτικά προβλήματα, όπως ο περιστασιακός κοιλιακός πόνος, οι κράμπες του εντέρου, ο τυμπανισμός και η έντονη παραγωγή αερίων.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται έπειτα από την κατανάλωση ενός μεγάλου ή λιπαρού γεύματος, και δεν προκαλούν ανησυχία. Ωστόσο, εάν παρουσιάζονται συχνά και χωρίς προφανή αιτία, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνουν την ύπαρξη καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ανεξήγητη απώλεια βάρους ως ένα από τα ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου
Η απώλεια σωματικού βάρους χωρίς προφανή αιτιολογία αποτελεί σύμπτωμα που χρήζει διερεύνησης. Γενικά, η ξαφνική και ανεξήγητη απώλεια βάρους είναι ένα μη ειδικό σημάδι και σύμπτωμα καρκίνου. Για τα άτομα με καρκίνο, η ξαφνική απώλεια βάρους μπορεί να προκύψει από την υπερβολική προσπάθεια του σώματος να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα. Μεγάλου μεγέθους καρκινικοί όγκοι μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη του παχέος εντέρου, και συχνά προκαλούν αλλαγές στο έντερο και σταδιακή ή ξαφνική απώλεια βάρους.

«Αν και αυτά τα συμπτώματα μπορεί να προκληθούν από άλλες, λιγότερο σοβαρές παθήσεις, όπως αιμορροΐδες, έλκη και νόσο του Crohn, θα πρέπει να διερευνηθούν από ειδικό. Το αίμα στα κόπρανα, ακόμα κι αν εμφανίζεται μόνο κατά διαστήματα, δεν πρέπει ποτέ να αγνοηθεί. Εάν παρουσιάζονται συστηματικά κάποια από τα παραπάνω ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου για περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες, θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο», καταλήγει ο κ. Μουσιώλης.

*Στη Ι’ Χειρουργική Κλινική του Metropolitan General διερευνώνται διεξοδικά τυχόν ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου, και σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η ύπαρξη καρκίνου, διαμορφώνει το κατάλληλο θεραπευτικό σχέδιο ανάλογα με το στάδιο της νόσου.

iefimerida

Η ρήξη του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου (ΠΧΣ) αποτελεί τη συχνότερη κάκωση του γόνατος, με ιδιαίτερα αυξημένη επίπτωση σε γυναίκες και σε άτομα που ασχολούνται με αθλήματα όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ και σκι.

Κάθε χρόνο καταγράφονται πάνω από 175.000 περιπτώσεις στις ΗΠΑ. Η μακροχρόνια συνέπεια του τραυματισμού, ανεξαρτήτως θεραπείας, είναι η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας.

«Ο ΠΧΣ είναι βασικός σταθεροποιητικός σύνδεσμος του γόνατος, που αποτρέπει την πρόσθια ολίσθηση της κνήμης και παρέχει στροφική σταθερότητα. Οι περισσότερες ρήξεις προκύπτουν χωρίς άμεση επαφή, κυρίως από απότομες αλλαγές κατεύθυνσης ή προσγειώσεις. Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς λόγω ανατομικών και ορμονικών διαφορών»

Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, τη φυσική εξέταση (δοκιμές Lachman, Pivot Shift, κ.ά.), την ακτινογραφία και τη μαγνητική τομογραφία. Συχνά η ρήξη συνοδεύεται από τραυματισμούς στους μηνίσκους, στον αρθρικό χόνδρο ή και οστικό οίδημα.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη. Καθυστερημένη διάγνωση ή επιστροφή σε δραστηριότητα χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει σοβαρότερες βλάβες.

Αντιμετώπιση
«Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας και τα συνοδά τραύματα. Σε περιπτώσεις με πλήρη ρήξη, αστάθεια ή επιθυμία επιστροφής σε αθλητικές/επαγγελματικές δραστηριότητες, ενδείκνυται η αρθροσκοπική αποκατάσταση με χρήση μοσχεύματος.

Το αυτομόσχευμα από οπίσθιους μηριαίους ή επιγονατιδικό τένοντα προσφέρει καλύτερη ενσωμάτωση και επουλωτική ικανότητα, ειδικά σε νεότερους ασθενείς. Πτωματικά και συνθετικά μοσχεύματα χρησιμοποιούνται επιλεκτικά, με αυξημένο κόστος και πιθανούς κινδύνους», εξηγεί.

Μετεγχειρητική φροντίδα και αποκατάσταση
Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται από την εμπειρία του χειρουργού, τη σωστή επιλογή μοσχεύματος και την τήρηση του προγράμματος αποκατάστασης. Οι ασθενείς θα πρέπει να ξεκινούν φυσικοθεραπεία πριν την επέμβαση ώστε να αποκατασταθεί το εύρος κίνησης και να μειωθεί ο κίνδυνος μετεγχειρητικής δυσκαμψίας (αρθροΐνωση). Το ποσοστό επιτυχίας της συνδεσμοπλαστικής φτάνει το 82-95%.

Επιπλοκές
Αν και σπάνιες, πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν:

Λοίμωξη (0,2-0,5%)
Θρόμβωση
Αστάθεια (2,5-10%)
Δυσκαμψία (5-25%)
Νευρική ή αγγειακή βλάβη
Πόνο ή μουδιάσματα
Επιπλοκές από τη χρήση μοσχευμάτων (ρήξη, απόρριψη ή μετάδοση νοσημάτων σε περίπτωση αλλομοσχευμάτων)
Σε παιδιά και εφήβους, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για την αποφυγή κάκωσης των συζευκτικών χόνδρων που επηρεάζουν την ανάπτυξη.

Συμπέρασμα
«Η χειρουργική αποκατάσταση του ΠΧΣ είναι ασφαλής και αποτελεσματική, ιδίως για ενεργούς ασθενείς. Η επιτυχία εξαρτάται από την έγκαιρη διάγνωση, τη σωστή ενημέρωση του ασθενούς, την επιλογή έμπειρου χειρουργού και τη συμμόρφωση στο πρόγραμμα αποκατάστασης. Η πλήρης επάνοδος στην αθλητική δραστηριότητα είναι εφικτή σε ποσοστό που αγγίζει το 98%», καταλήγει ο κ. Καραγιάννης.

iefimerida

Το καλοκαίρι είναι εδώ και όλοι ανυπομονούμε για λίγη ξεκούραση, χαλάρωση και όμορφες στιγμές κάτω από τον ήλιο. Οι διακοπές είναι ανάγκη και όλοι τις αξίζουμε, αρκεί να φροντίζουμε την υγεία μας ώστε να τις απολαύσουμε χωρίς απρόοπτα.

«Αν ζείτε με σακχαρώδη διαβήτη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να στερηθείτε τις χαρές του καλοκαιριού. Με λίγη οργάνωση και κάποιες χρήσιμες συμβουλές, οι διακοπές σας μπορούν να είναι όχι μόνο ασφαλείς, αλλά και απόλυτα απολαυστικές», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Μελιδώνης, Συντ. Δ/ντής Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan Hospital – Πρόεδρος Ε. ΚΟ. ΜΕ. Ν. και συνεχίζει δίνοντας κάποιες οδηγίες, για ασφαλείς διακοπές, στα άτομα με διαβήτη:

1. Αποφεύγετε τα βαριά και μεγάλα σε ποσότητα γεύματα το καλοκαίρι. Προτιμάτε τα μικρά και συχνά. Επιμένετε σε πράσινες σαλάτες, εύπεπτα ψάρια του αφρού, ψητά και ξηρά φαγητά. Καταναλώνετε τα επιτρεπόμενα από το διαιτολόγιό σας φρούτα (μέχρι 3-4 μερίδες φρούτων ημερησίως), αλλά ξαναμελετήστε τις αντιστοιχίες φρούτων, προτού φύγετε για τις διακοπές σας.
2. Προσοχή, επίσης, ιδιαίτερα στο πρωινό των διακοπών το οποίο μπορεί να είναι άπαχο γάλα ή γιαούρτι με μαύρο ψωμί ή δημητριακά και φρούτα. Αντισταθείτε στον πειρασμό να τα δοκιμάσετε όλα από τον πρωινό μπουφέ του ξενοδοχείου!! (εάν βέβαια η επιστροφή στην κανονικότητα του καλοκαιριού, σημαίνει και επιστροφή στα πλούσια ξενοδοχειακά πρωινά…).
3. Τα αναψυκτικά και κυρίως τα παγωμένα αποτελούν τη δροσερή νότα ζωής τους μήνες του καλοκαιριού. Μπορείτε, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς, να πίνετε οποιοδήποτε αναψυκτικό θέλετε με στέβια ή ασπαρτάμη. Όσον αφορά τους φυσικούς χυμούς, διαβάζετε στο περίβλημα την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Μην ξεχνάτε ότι 10 με 15 gr υδατάνθρακες αντιστοιχούν με ένα ισοδύναμο φρούτου.
4. Η διασκέδαση των διακοπών πολλές φορές συνδυάζεται με κατανάλωση αλκοόλ. Μικρή κατανάλωση είναι επιτρεπτή. Η μεγάλη κατανάλωση είναι αφετηρία βραχυπρόθεσμων (κίνδυνος υπογλυκαιμίας) και μακροπρόθεσμων προβλημάτων (αύξηση βάρους). Μπορείτε να πίνετε ποτά που αντιστοιχούν σε 20–25 gr οινόπνευμα ημερησίως για άνδρες και 15 gr οινόπνευμα για γυναίκες σε 2 δόσεις κατανεμημένα. Προσοχή, λοιπόν, στα οινοπνευματώδη, ειδικά όσοι κάνετε ινσουλίνη και αν μάλιστα η λήψη οινοπνευματωδών συνοδεύεται από έντονη άσκηση όπως είναι ο χορός, μην ξεχνάτε να τρώτε ενδιάμεσα ένα μικρό γεύμα υδατανθράκων (τόστ, χυμό, φρούτο ή κράκερς) για να αποφύγετε τις υπογλυκαιμίες. Και βέβαια μην οδηγείτε όταν έχετε πιει!
5. Μην ξεχνάτε το δεκατιανό σας προτού κολυμπήστε. Ένα φρούτο ή ένα μικρό σάντουιτς σας προστατεύει από ανεπιθύμητες υπογλυκαιμίες ενώ κολυμπάτε.
6. Να αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο για μεγάλη διάρκεια. Ιδίως αν κάνετε ινσουλίνη, γιατί επιτυγχάνεται γρηγορότερη απορρόφησή της και έτσι ξαφνικές, ανεξήγητες υπογλυκαιμίες μπορεί να συμβούν. Καλό είναι για τον λόγο αυτό να φοράτε καπέλο. Ίσως καλύτερα να προγραμματίζετε το κολύμπι σας μέχρι τις 11π.μ. και μετά τις 4μ.μ. το απόγευμα. Και στο κολύμπι σας, εάν φοράτε αισθητήρες συνεχούς καταγραφής σακχάρου, αποφύγετε τις καταδύσεις για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα λειτουργίας στον αισθητήρα.
7. Αποφεύγετε να βάλετε τα πόδια σας μέσα στην καυτή άμμο. Μην περπατάτε χωρίς σανδάλια στην ακρογιαλιά, πάρτε μαζί σας τουλάχιστον δυο ζευγάρια άνετα παπούτσια περιπάτου και αρκετά ζευγάρια κάλτσες για να αλλάζετε. Μην κυκλοφορείτε με γυμνά πόδια σε αμμουδιές και άγνωστες ακρογιαλιές.
8. Περπατάτε όσο το δυνατόν περισσότερο. Αν ταξιδεύετε με λεωφορείο ή με το αυτοκίνητό σας, κάνετε μικρούς περιπάτους κατά τη διάρκεια των στάσεων. Έχετε μαζί σας κάτι πρόχειρο για φαγητό στην περίπτωση που τα γεύματα καθυστερήσουν. Αν ταξιδεύετε με αεροπλάνο, ειδοποιήστε εγκαίρως –κατά το κλείσιμο του εισιτηρίου– την αεροπορική εταιρεία, εάν επιθυμείτε να σας σερβίρουν κάποιο ειδικό γεύμα για άτομα με διαβήτη. Εάν δεν θέλετε να αλλάξετε τις διατροφικές σας συνήθειες, προνοήστε να έχετε πάρει κάτι μαζί σας. Ο ξηρός αέρας κατά τη διάρκεια της πτήσης είναι ένα μικρό πρόβλημα. Για τον λόγο αυτό πίνετε αρκετή ποσότητα υγρών, όσο βρίσκεστε μέσα στο αεροπλάνο. Ένα ποτήρι νερό τουλάχιστον για κάθε ώρα πτήσης.
9. Να μη ξεχάσετε όταν φθάσετε στον τόπο του προορισμού σας, να φυλάξετε τις σύριγγες και την ινσουλίνη που δεν θα χρησιμοποιήσετε άμεσα, καθώς και την ένεση γλυκαγόνου στο ψυγείο. Η ινσουλίνη διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου για χρονική περίοδο 6 εβδομάδων χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Οι ταινίες σακχάρου διατηρούνται σε θερμοκρασία 18ο έως 30ο C.
10. Ενημερωθείτε για την ύπαρξη Νοσοκομείου ή Κέντρου Υγείας, κοντά στον τόπο διαμονής σας. Χρήσιμο είναι να έχετε μαζί σας το τηλέφωνο του γιατρού σας. Μην ξεχάσετε το ημερολόγιο αυτοελέγχου για να μπορείτε να διατηρείτε και στις διακοπές σας την επαφή με τον έλεγχο του διαβήτη σας.
11. Φροντίστε και οργανώστε την προσωπική σας λίστα ταξιδιού πριν αναχωρήσετε. Προμηθευθείτε με τις απαραίτητες ταινίες για την μέτρηση σακχάρου από αίμα ή στα ούρα, για όσο καιρό υπολογίζετε να απουσιάσετε. Αν μετράτε το σάκχαρο στο αίμα, μην ξεχάσετε τη συσκευή μέτρησης σακχάρου αίματος. Θα είναι ένας καλός σύντροφος και μια συσκευή προστασίας και ασφάλειας στις διακοπές σας. Και αν βεβαίως είστε εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες και χρησιμοποιείτε συσκευές συνεχούς καταγραφής του σακχάρου, μην ξεχάσετε τον αισθητήρα και την συσκευή εφαρμογής του αισθητήρα προκειμένου με τον πλέον σύγχρονο και ασφαλή τρόπο να παρακολουθείτε συνεχώς το σάκχαρο σας.
12. Εφοδιαστείτε με τις απαραίτητες σύριγγες, βελόνες ινσουλίνης ή πένες. Την ένεση γλυκαγόνου. Τα αντιδιαβητικά σας δισκία, εάν κάνετε αγωγή με δισκία. Επίσης τα φάρμακα που αφορούν τυχόν επιπλοκές του διαβήτη.

«Και εννοείται, βέβαια, ότι δεν ξεχνάμε την τήρηση κάποιων βασικών, γνωστών προληπτικών μέτρων σε χώρους με πολυκοσμία για να εξαλειφθεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος μόλυνσης από τους επικίνδυνους ιούς (από κορωνοϊό μέχρι RSV). Για να απολαύσουμε τις διακοπές μας εφαρμόζουμε τα προληπτικά μέτρα και προλαμβάνουμε τις ανεπιθύμητες συνέπειες που θα μας στερήσουν την χαρά των διακοπών», καταλήγει ο κ. Μελιδώνης.

*Το Διαβητολογικό Κέντρο του Metropolitan Hospital βρίσκεται πάντα στη διάθεσή των πασχόντων για καθοδήγηση, προετοιμασία πριν τις διακοπές αλλά και για οποιαδήποτε ανάγκη προκύψει. Η ομάδα του Κέντρου, αποτελούμενη από εξειδικευμένους γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό με εμπειρία στη φροντίδα των ατόμων με διαβήτη, προσφέρει εξατομικευμένες συμβουλές και υποστήριξη με σεβασμό στις ανάγκες του καθενός. Γιατί η πρόληψη και η σωστή πληροφόρηση είναι το “κλειδί” για ένα ξέγνοιαστο και ασφαλές καλοκαίρι.

iefimerida

Οι αυξημένες θερμοκρασίες το καλοκαίρι αναγκάζουν το σώμα μας να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να διατηρήσει φυσιολογική θερμοκρασία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η λειτουργία της καρδιάς, των πνευμόνων και των νεφρών και να αυξάνεται ο κίνδυνος για τα άτομα με καρδιαγγειακά προβλήματα. Άρα είναι σημαντικό να παραμείνουμε δροσεροί και ενυδατωμένοι.

Πώς η ζέστη επηρεάζει την καρδιά μας

«Για κάθε βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας του σώματός μας η καρδιακή συχνότητα αυξάνει κατά 10 σφύξεις το λεπτό. Αυτή η αύξηση επιβαρύνει το έργο της καρδιάς, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει καρδιακό επεισόδιο σε άτομα με καρδιοπάθεια. Όταν αυξάνει η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, το σώμα μας προσπαθεί να μειώσει τη θερμοκρασία. Αυτό επιτυγχάνεται με αγγειοδιαστολή και αύξηση της καρδιακής συχνότητας, και καθώς το αίμα ρέει κοντά στην επιφάνεια του σώματος βοηθά στην αποβολή και μείωση της θερμοκρασίας.

Όμως έχει ένα τίμημα, την αύξηση του καρδιακού έργου 2-4 φορές. Πέραν αυτού, με τον ιδρώτα ο οργανισμός χάνει νάτριο, κάλιο και άλλους ηλεκτρολύτες, που μαζί με την αφυδάτωση επιβαρύνουν πολύ περισσότερο την καρδιά, αφού μειώνεται ο όγκος των υγρών και άρα η καρδιά θα πρέπει να λειτουργήσει ταχύτερα. Φυσικά, αυτό δεν αφορά τα υγιή άτομα που επηρεάζονται πολύ δυσκολότερα»

Τι πρέπει να κάνουμε για να διατηρήσουμε τη θερμοκρασία μας

Υπάρχουν κάποια απλά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψιν σας:

Μείνετε ενυδατωμένοι, καταναλώνοντας πολλά υγρά, οποιαδήποτε υγρά. Αν όμως έχετε καρδιακή ανεπάρκεια θα πρέπει πριν να μιλήσετε με το γιατρό σας
Αποφύγετε τη χρήση αλκοόλ γιατί θα επιτείνει την αφυδάτωσή σας
Καταναλώνετε περισσότερες κρύες τροφές, όπως σαλάτες και φρούτα τα οποία περιέχουν πολλά υγρά, βιταμίνες και ηλεκτρολύτες
Διατηρήστε το σπίτι σας δροσερό. Ανοίξτε τα παράθυρα όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι χαμηλότερη, και αποφύγετε αναμμένα φώτα που δεν είναι απαραίτητα και αυξάνουν τη θερμοκρασία του δωματίου
Φοράτε ελαφρά ρούχα
Παραμείνετε εκτός ήλιου, ειδικά τις ώρες 11 π.μ. έως 3 μ.μ.
Όταν είστε εκτός σπιτιού, να παραμένετε στη σκιά, να φοράτε καπέλο και να έχετε νερό μαζί σας
Αποφύγετε την άσκηση
Ποια άτομα είναι υψηλού κινδύνου

Ηλικιωμένοι ασθενείς και παιδιά, είναι υψηλού κινδύνου γιατί προσαρμόζουν πιο δύσκολα τη θερμοκρασία τους
Ηλικιωμένα άτομα, ειδικά άνω των 75 ετών, που ζουν μόνα τους
Άτομα με καρδιακά προβλήματα, πνευμονοπάθειες, νεφρική ανεπάρκεια, διαβήτη και νόσο του Parkinson
Άτομα με άνοια, κλινήρεις ή άτομα με εξωτερική εργασία
Άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, στεφανιαία νόσο και άτομα που λαμβάνουν ορισμένες ομάδες φαρμάκων για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης
Το πρόβλημα είναι ότι πολλά άτομα υψηλού κινδύνου δεν παραδέχονται ότι είναι υψηλού κινδύνου και δεν λαμβάνουν προληπτικά μέτρα.

Καρδιά και φάρμακα

Τα φάρμακα και η καρδιά αλληλοεπιδρούν με 3 τρόπους:

Κάποια φάρμακα επηρεάζουν τη θερμορύθμιση και την ισορροπία των υγρών, αυξάνοντας τον κίνδυνο επί παρουσίας υψηλών θερμοκρασιών (π.χ. διουρητικά, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά)
Η ζέστη μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε μερικές κατηγορίες φαρμάκων γι’ αυτό πρέπει να διατηρούνται σε δροσερό μέρος
Μερικά φάρμακα όπως αντιμυκητισιακά ή αντιβιοτικά μπορεί να αυξήσουν την ευαισθησία του δέρματος στον ήλιο και θα πρέπει οι ασθενείς να χρησιμοποιούν αντιηλιακά 
Υπερτασικοί ασθενείς και κυρίως ηλικιωμένοι, που λαμβάνουν διουρητικά θα πρέπει να μετρούν τη πίεσή τους σε καθιστή και όρθια θέση, και αν η πίεσή τους είναι χαμηλότερη από 120 mm Hg ή ζαλίζονται, θα πρέπει να μιλήσουν με το γιατρό τους γιατί πιθανόν να χρειασθεί μείωση της φαρμακευτικής τους αγωγής.

Τι πρέπει να κάνουμε αν δεν αισθανθούμε καλά

Υπάρχουν 4 βασικές οδηγίες:

Μετακινηθείτε σε ένα δροσερό μέρος
Ξαπλώστε και σηκώστε λίγο τα πόδια σας
Πιείτε αρκετό νερό
Βρέξτε το πρόσωπό σας με δροσερό νερό και κάντε αέρα στο πρόσωπό σας. Ιδανικά ζητήστε από κάποιον άλλο να το κάνει. Βάλτε κρύα επιθέματα στις μασχάλες ή γύρω από το λαιμό σας
«Αν παρόλα αυτά δεν αισθάνεστε καλά, επικοινωνήστε με το γιατρό σας ή μεταβείτε στην κοντινότερη μονάδα υγείας»

iefimerida

Μια ειδικός στη διατροφή κατέταξε τα αγαπημένα μας φρούτα με βάση τη διατροφική τους αξία και αυτά που συνήθως καταναλώνονται στο πρωινό δεν ήταν στις πρώτες θέσεις.

Η Νίκολα Λάντλαμ-Ρέιν, διαιτολόγος και συγγραφέας, αξιολόγησε 18 από τα πιο δημοφιλή φρούτα, όπως σταφύλια, πορτοκάλια, φράουλες και ανανά, και να τους δώσει μια διατροφική βαθμολογία από το 1 έως το 5.

Η Λάντλαμ-Ρέιν έκανε τις αξιολογήσεις της με βάση τις βιταμίνες και τα μέταλλα που περιέχει κάθε φρούτο, την περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες και τα φυσικά επίπεδα σακχάρου του.

Μιλώντας στην Telegraph, η τοπ διατροφολόγος δήλωσε: «Τα φρούτα περιέχουν υδατάνθρακες, κυρίως με τη μορφή φυσικών σακχάρων όπως η φρουκτόζη, μαζί με φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες επιβραδύνουν την πέψη και βοηθούν στην πρόληψη των απότομων αυξήσεων του σακχάρου στο αίμα».

«Ωστόσο, τα άτομα με διαβήτη ή με αντίσταση στην ινσουλίνη ίσως χρειάζεται να είναι προσεκτικά με τα μεγέθη των μερίδων [καταναλώνοντας μια χούφτα ή περίπου 80 γρ. ως μερίδα]. Το ολόκληρο φρούτο δεν είναι το ίδιο με τη ζάχαρη που προστίθεται και αποτελεί υγιεινό μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής».

Η Λάντλαμ-Ρέιν μοιράστηκε τα φρούτα που μπορούν να καταναλώνονται τακτικά και ανέφερε ποια πρέπει να θεωρούνται περισσότερο ως λιχουδιά λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σάκχαρα, παρά ως καθημερινή συνήθεια.

Τα νέα δεν είναι καλά για όσους τους αρέσει να ξεκινούν τη μέρα τους με ένα πιάτο τροπικών φρούτων, να απολαμβάνουν φρουτοσαλάτα μέσα στο γιαούρτι τους ή να βάζουν μπανάνα στη βρώμη τους.

Τα φρούτα που πρέπει και δεν πρέπει να τρώμε για πρωινό
Στην τελευταία θέση, με μόλις 1 στα 5, βρέθηκε το πεπόνι και το καρπούζι, με όλες τους τις ποικιλίες.

Τα πεπόνια αποτελούνται κυρίως από νερό και είναι πλούσια σε βιταμίνη C, ενώ ορισμένες ποικιλίες περιέχουν και βιταμίνη Α.

Ωστόσο, είναι τόσο χαμηλά σε θερμίδες όσο και σε συνολική διατροφική αξία.

«Το πεπόνι είναι χαμηλό σε φυτικές ίνες και συνολικά θρεπτικά στοιχεία σε σύγκριση με άλλα φρούτα», προσθέτοντας ότι περιέχει «μέτρια ποσότητα φυσικών σακχάρων», δήλωσε η Λάντλαμ-Ρέιν.

Δεύτερο από το τέλος της λίστας ήταν ο ανανάς, που συγκέντρωσε 2 στα 5. Αυτό οφείλεται στο ότι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυσικά σάκχαρα και τα όξινα υγρά του μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στα ούλα.

«Ο ανανάς είναι πλούσιος σε βιταμίνη C και περιέχει βρωμελίνη, ένα ένζυμο που μπορεί να βοηθήσει στην πέψη και να μειώσει τη φλεγμονή,» εξήγησε η Λάντλαμ-Ρέιν, προσθέτοντας ότι το φρούτο με τα αγκάθια είναι πλούσιο σε μαγγάνιο «το οποίο υποστηρίζει τον μεταβολισμό και τη λειτουργία των αντιοξειδωτικών».

Με βαθμολογία 3 στα 5, ισόπαλες με τα σταφύλια, βρέθηκαν οι μπανάνες, μια κλασική επιλογή πρωινού για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Η Λάντλαμ-Ρέιν ανέφερε ότι τα φρούτα αυτά είναι πλούσια σε φυσικά σάκχαρα, αλλά έχουν πολλά οφέλη για την υγεία.

«Αποτελούν καλή πηγή καλίου, βιταμίνης Β6 και φυτικών ινών… προσφέρουν γρήγορη ενέργεια και υποστηρίζουν την υγεία της καρδιάς», τόνισε.

Η διαιτολόγος έβαλε στην κορυφή της λίστας τα πορτοκάλια, τα ακτινίδια και τα μούρα, δίνοντάς τους την υψηλότερη βαθμολογία, 5 στα 5, χάρη στα έντονα χρώματα και την υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά.

Στη μέση της λίστας, με 4 στα 5, βρίσκονται τα αχλάδια, τα μήλα, τα γκρέιπφρουτ και τα μάνγκο.

Τα μούρα θεωρούνται εδώ και καιρό super food. Όλα τα είδη μούρων θεωρούνται διατροφικοί «θησαυροί», γεμάτα βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες.

Έχει αποδειχθεί ότι τα μούρα συνδέονται με χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής, η οποία μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες βλάβες στα κύτταρα και στους ιστούς.

iefimerida

Τα άτομα με αϋπνία δυσκολεύονται τακτικά να κοιμηθούν, να παραμείνουν κοιμισμένοι ή ξυπνούν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η γιόγκα, το τάι τσι, το τζόκινγκ, ακόμη και ένα απλό περπάτημα θα μπορούσαν να είναι οι πιο αποτελεσματικές μορφές άσκησης για την καταπολέμηση της διαταραχής του ύπνου, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές προτείνουν αυτές τις δραστηριότητες, επισημαίνοντας ότι είναι κατάλληλες λόγω του χαμηλού κόστους και των ελάχιστων παρενεργειών τους.

Η αϋπνία, που χαρακτηρίζεται από επίμονη δυσκολία στον ύπνο ή στη διατήρηση του ύπνου, ή από συχνές νυχτερινές αφυπνίσεις, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή ζωή, οδηγώντας σε προβλήματα συγκέντρωσης, κόπωση και ευερεθιστότητα.

Για να διαπιστώσουν την αποτελεσματικότητα διάφορων σωματικών δραστηριοτήτων στην ποιότητα του ύπνου και την αϋπνία, ερευνητές στην Κίνα διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση 22 δοκιμών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης
Η έρευνα περιελάμβανε 1.348 ασθενείς και αξιολόγησε 13 ξεχωριστά μέτρα που στόχευαν στη βελτίωση του ύπνου, συμπεριλαμβανομένων επτά συγκεκριμένων προγραμμάτων άσκησης: γιόγκα, τάι τσι, περπάτημα ή τζόκινγκ, συνδυασμός αερόβιας και ασκήσεων ενδυνάμωσης, αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με θεραπεία και μεικτές αερόβιες ασκήσεις.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η γιόγκα, ειδικότερα, είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου ύπνου κατά σχεδόν δύο ώρες και θα μπορούσε επίσης να μειώσει τον χρόνο που περνούν οι άνθρωποι ξύπνιοι πριν από τον ύπνο κατά σχεδόν μία ώρα.

Το περπάτημα ή το τζόκινγκ θα μπορούσαν να μειώσουν τη σοβαρότητα της αϋπνίας, ενώ το τάι τσι θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εστίαση της γιόγκα στην επίγνωση του σώματος και στην ελεγχόμενη αναπνοή θα μπορούσε να βοηθήσει με τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, βοηθώντας τους ανθρώπους να κοιμούνται καλά το βράδυ.

Το τάι τσι, μια αρχαία κινεζική πολεμική τέχνη που περιλαμβάνει αργές, ρέουσες κινήσεις, «δίνει έμφαση στον έλεγχο της αναπνοής και στη σωματική χαλάρωση», πρόσθεσαν, και θα μπορούσε να ενισχύσει τη συναισθηματική ρύθμιση.

Περπάτημα ή τζόκινγκ μειώνουν τα επίπεδα της κορτιζόλης
Η μελέτη επισημαίνει ότι το περπάτημα ή το τζόκινγκ θα μπορούσαν να μειώσουν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, την κορτιζόλη, ενώ παράλληλα ενισχύουν τη μελατονίνη, την ορμόνη που ρυθμίζει τους κύκλους ύπνου.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι «τα ευρήματα αυτής της μελέτης υπογραμμίζουν περαιτέρω τη θεραπευτική δυναμική της άσκησης στην αντιμετώπιση της αϋπνίας».

«Δεδομένων των πλεονεκτημάτων των μορφών άσκησης όπως γιόγκα, τάι τσι και περπάτημα ή τζόκινγκ, συμπεριλαμβανομένου του χαμηλού κόστους, των ελάχιστων παρενεργειών και της υψηλής προσβασιμότητας, είναι κατάλληλες ασκήσεις για ενσωμάτωση σε προγράμματα πρωτοβάθμιας περίθαλψης και κοινοτικής υγείας».

Οι ερευνητές τόνισαν ότι υπήρχαν ορισμένοι «μεθοδολογικοί περιορισμοί» σε ορισμένες από τις δοκιμές που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση.

Ωστόσο, δήλωσαν ότι η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο BMJ Evidence Based Medicine, «παρέχει ολοκληρωμένα συγκριτικά στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων άσκησης στη βελτίωση των αποτελεσμάτων ύπνου σε άτομα με αϋπνία».

Ζήτησαν επίσης τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας για την επιβεβαίωση και επέκταση των ευρημάτων τους.

Άλλες προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμές, οι οποίες δεν βασίζονταν στην άσκηση, περιελάμβαναν τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT), τον βελονισμό, το μασάζ και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής.

Ορισμένες δοκιμές διαπίστωσαν ότι η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (ΓΣΘ) είναι «πιο αποτελεσματική και έχει πιο μακροχρόνια επίδραση στην αϋπνία από τη φαρμακευτική αγωγή», ανέφεραν οι ερευνητές.

iefimerida