Φ.Ε.Ε.

Η διόγκωση των λεμφαδένων αποτελεί συχνή αιτία επίσκεψης στον γιατρό, καθώς μπορεί να οφείλεται σε αρκετές παθήσεις. 
Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφικά όργανα, τα λεμφαγγεία και τα λεμφικά τριχοειδή. Στα λεμφικά όργανα ανήκουν ο θύμος αδένας, ο σπλήνας και οι λεμφαδένες. Λεμφοζίδια, δηλαδή μικρότερες συλλογές λεμφικού ιστού που αποτελούνται κυρίως από οζώδεις αθροίσεις, βρίσκονται στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού συστήματος (αμυγδαλές, πλάκες του Peyer και σκωληκοειδής απόφυση),του αναπνευστικού, του αναπαραγωγικού και του ουροποιογεννητικού συστήματος και σχηματίζουν το λεμφικό ιστό που συνοδεύει βλεννογόνους

Τι είναι η λέμφος;

Η λέμφος είναι ένα υγρό μέσα στο οποίο κολυμπούν τα κύτταρα. Κυκλοφορεί μέσα σε ειδικά, πολύ λεπτά αγγεία, τα λεμφαγγεία, στην πορεία των οποίων παρεμβάλλονται οι λεμφαδένες. Ο συνολικός όγκος της λέμφου σ΄ ένα ενήλικα άνθρωπο υπολογίζεται στα 20 λίτρα. Η λέμφος είναι ένα διαυγές διάφανο υγρό που αποτελείται κατά 95% από νερό. Η λέμφος περιέχει επίσης πρωτεΐνες, γλυκόζη και άλατα με μεγάλους αριθμούς λευκοκυττάρων και κυρίως λεμφοκύτταρα.

Τι είναι οι λεμφαδένες;

Οι λεμφαδένες (lymph glands) είναι μικροί σχηματισμοί μεγέθους ολίγων χιλιοστών, οι οποίοι φιλτράρουν υγρά, που κυκλοφορούν στο σώμα κι έτσι αποτελούν σταθμοί συλλογής ξένων σωμάτων, όπως βακτηρίων ιών ή καρκινικών κυττάρων. Στη συνέχεια λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται επί των συλλεχθέντων ξένων σωμάτων εντός των λεμφαδένων και τα εξολοθρεύουν. Σε κάποιες μορφές καρκίνου η μετανάστευση (μετάσταση) των καρκινικών κυττάρων γίνεται αρχικά προς τους επιχώριους (γειτονικούς) λεμφαδένες κι εν συνεχεία προς τους πιο απομακρυσμένους σταθμούς λεμφαδένων. Αυτή η μεταστατική οδός ονομάζεται λεμφογενής. Η γενική ιδέα του φρουρού λεμφαδένα συνίσταται στο ότι η πιο πρώιμη μετάσταση λεμφογενώς γίνεται προς τον πιο κοντινό λεμφαδένα κι επομένως εάν η βιοψία του συγκεκριμένου λεμφαδένα αποβεί αρνητική, υπάρχει βάσιμη αποδοχή, πως ο καρκίνος δεν έχει διασπαρεί προς άλλα μέρη του σώματος. 

Περίπου 500-600 λεμφαδένες υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα. Οι ομάδες των λεμφαδένων που βρίσκονται στο λαιμό, την κλείδα, η υπό τα όπλα (μασχάλη) και στη βουβωνική χώρα. Οι λεμφαδένες ονομάζεται σύμφωνα με τη θέση τους στον οργανισμό.

Που εντοπίζονται οι λεμφαδένες;

Οι λεμφαδένες εντοπίζονται στις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα, στον τράχηλο (λαιμό), στον θώρακα και στην κοιλιά. Συγκεκριμένα οι βασικές κατηγορίες λεμφαδένων είναι:

• •  Οι Μασχαλιαίοι Λεμφαδένες •  Οι Λεμφαδένες του τραχήλου (λαιμός) •  Οι Μηριαίοι Λεμφαδένες •  Οι Βουβωνικοί Λεμφαδένες (χαμηλά στην κοιλιά) •  Τα Μεσοπνευμόνια Λεμφογάγγλια •  Τα Μεσεντέρια Λεμφογάγγλια

Oι φυσιολογικοί λεμφαδένες (λεμφογάγγλια), το σχήμα των οποίων μοιάζει με αυτό των νεφρών, είναι ευκίνητοι και ελαστικοί και λειτουργούν ως «ισθμός» μέσω του οποίου συγκρατούνται υπολείμματα κατεστραμμένων κυττάρων, νεοπλασματικά κύτταρα αλλά και ξένα σωματίδια, μικρόβια κ.λπ. Τα μέρη του σώματός μας όπου συνήθως εντοπίζονται διογκωμένοι λεμφαδένες είναι ο λαιμός, οι μασχάλες και οι βουβωνικές χώρες. Εσωτερικές λεμφαδενικές διογκώσεις μπορούν όμως να παρουσιαστούν και στους πνεύμονες, στην κοιλιά καθώς και σε άλλα, σπανιότερα μέρη.

H λειτουργία των λεμφαδένων

•       Οι λεμφαδένες αποτελούν μια σειρά φίλτρων, σημαντικών για την άμυνα εναντίον των μικροοργανισμών και για τη διασπορά των νεοπλασματικών κυττάρων. Η πολύπλοκη αρχιτεκτονική τόσο του υποκάψιου, όσο και των μυελικών κόλπων επιβραδύνει τη ροή της λέμφου διαμέσω του λεμφαδένα, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η πρόσληψη και πέψη ξένων υλικών από τα μακροφάγα και τα δενδριτικά κύτταρα. η ροή της λέμφου διαμέσω των λεμφαδένων αποσκοπεί σον καθαρισμό της από ξένα σώματα, προτού επιστρέψει στην κυκλοφορία.
•       Τα Β-κύτταρα που περιέχονται στα λεμφοζίδια αντιδρούν με αντιγόνα, αυξάνονται σε μέγεθος και πολλαπλασιάζονται παράγοντας ανοσοκύτταρα. Τα ανοσοκύτταρα με τη σειρά τους παράγουν πλασματοκύτταρα, τα οποία συνθέτουν αντισώματα.

Πού οφείλεται η διόγκωση των λεμφαδένων;

Τα νοσήματα που μπορούν να δώσουν την εικόνα παθολογικής λεμφαδενικής διόγκωσης είναι αρκετά, με σημαντικότερα τα εξής:

• Λοιμώδη νοσήματα. Κάποιες ιογενείς λοιμώδεις νόσοι συχνά συνοδεύονται από πρησμένους λεμφαδένες. Μερικές από αυτές είναι η ερυθρά, η ιλαρά,η ανεμοβλογιά, ο έρπης, η λοιμώδης μονοπυρήνωση, το AIDS κ.ά. Επίσης κάποιες μικροβιακές λοιμώξεις όπως η φυματίωση, η βρουκέλλωση, η οστρακιά κ.λπ., ενώ το ίδιο σύμπτωμα μπορεί να εμφανίζεται και σε αρκετά παρασιτικά νοσήματα όπως η τοξοπλάσμωση, η λεϊσμανίαση, η ακτινομυκητίαση κ.λπ.

• Νεοπλασίες. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν όλα τα κακοήθη νεοπλάσματα, λεμφώματα, λευχαιμίες και άλλα σπάνια κακοήθη νοσήματα που μπορεί να χαρακτηρίζονται από διογκωμένους λεμφαδένες.

• Αυτοάνοσα νοσήματα. Τα νοσήματα του συνδετικού ιστού όπως αποκαλούνται διαφορετικά τα αυτοάνοσα, για παράδειγμα ο λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η σαρκοείδωση, η αμυλοείδωση κ.λπ., μπορούν επίσης να συνοδεύονται από παθολογικούς λεμφαδένες.
Χρήσιμες συμβουλές
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης παίζουν σημαντικό ρόλο στη διάγνωση. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό. Κάθε ανησυχητική διαπίστωση κατά την ψηλάφηση ωστόσο πρέπει να οδηγεί αμέσως στον γιατρό. Σήμερα διαθέτουμε ένα πλούσιο διαγνωστικό και θεραπευτικό οπλοστάσιο για τη διόγκωση των λεμφαδένων, όπως π.χ. τη βιοψία, η οποία είναι ακριβής και ακίνδυνη, καθώς και η PET/CT (η εξέταση σε ποζιτρονικό / αξονικό τομογράφο (PET/CT) συνδυάζει την αξονική τομογραφία με την ποζιτρονική τομογραφία. Παρέχει εικόνες υψηλής ποιότητας συνδυάζοντας την ανατομική πληροφορία που παρέχει ο αξονικός τομογράφος (CT) με την πληροφορία για τη μεταβολική δραστηριότητα των μελετώμενων ιστών και οργάνων από τον ποζιτρονικό τομογράφο (ΡΕΤ)). Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να δείχνουμε ούτε φόβο ούτε όμως και αδιαφορία.
Η οποιαδήποτε διόγκωση λεμφαδένα στο σώμα μας, θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον γιατρό. Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα που φρουρούν πάσχουν από οτιδήποτε.

Ορισμένοι καρκίνοι μεθίστανται καθυπεροχήν με τη λεμφική οδό. Ανάμεσα σε αυτούς κατά κύριο λόγο είναι ο καρκίνος του μαστού και το μελάνωμα. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η χειρουργική εξαίρεση τέτοιων καρκίνων συνδυαζόταν σχεδόν πάντα με σύγχρονη αφαίρεση και άλλοτε άλλων ομάδων λεμφαδένων, προς αποκλεισμό της διαφυγής του όγκου από τα στενά όρια της πρωτοπαθούς εστίας. Έτσι η μαστεκτομή συνδυαζόταν με λεμφαδενικό καθαρισμό της σύστοιχης μασχαλιαίας κοιλότητας (10-30 λεμφαδένες). Η επέμβαση αυτή παρείχε το πλεονέκτημα, πως όλοι οι επιχώριοι λεμφαδένες τίθεντο στη διάθεση του παθολογοανατόμου προς εξέταση, οπότε καθοριζόταν με ακρίβεια η λεμφογενής μετάσταση ή όχι. Είχε όμως το μειονέκτημα να συνδυάζεται με σοβαρές και ιδιαίτερα νοσηρές παρενέργειες, όπως κινητικά προβλήματα στον ώμο, επιμόλυνση του τραύματος, νευρικές βλάβες και λεμφοίδημα στο χέρι. Το λεμφοίδημα είναι έντονο πρήξιμο οφειλόμενο στη συσσώρευση λεμφικού υγρού. Με το σχεδιασμό κι εφαρμογή μιας λιγότερο επεμβατικής χειρουργικής πράξης, όπως είναι η βιοψία του φρουρού λεμφαδένα, επετεύχθη η σχεδόν εξαφάνιση των μετεγχειρητικών επιπλοκών, η μείωση του εγχειρητικού χρόνου, ο λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και τελικά η βραχύτερη περίοδος ανάρρωσης.
Οι γιατροί παίρνουν βιοψίες από περιοχές που φαίνονται παθολογικές και τις χρησιμοποιούν προκειμένου να ανιχνεύσουν καρκίνους, προκαρκινικές καταστάσεις, λοιμώξεις και άλλες παθήσεις. Για ορισμένα είδη βιοψιών ο γιατρός εισάγει μία βελόνα στο δέρμα και απομακρύνει ένα δείγμα από τον ιστό που τον ενδιαφέρει ενώ σε άλλες περιπτώσεις απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Πηγή: medlabnews.gr

Η ηπατίτιδα C είναι μια νόσος, όπου περίπου στο 80% των ανθρώπων που προσβάλει δεν δίνει συμπτώματα μέχρις ότου φτάσει σε προχωρημένο στάδιο. Από τους περίπου 170.000 ανθρώπους που έχουν μολυνθεί από τον ιό, μόλις οι 32.000 έχουν διαγνωστεί ενώ θεραπεία έχει λάβει περίπου το 50% από αυτούς. Κάθε χρόνο εκτιμάται πως προσβάλλονται από ηπατίτιδα C 3-4 εκατομμύρια άνθρωποι ενώ οι θάνατοι που αποδίδονται σε αυτή την ασθένεια ξεπέρασαν στις ΗΠΑ τον αριθμό των θανάτων από τον ιό HIV. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ για τα τελευταία χρόνια, οι θάνατοι ανά έτος από αιτίες που σχετίζονται με την ηπατίτιδα C φτάνουν τους 800 ενώ, οι θάνατοι από τον ιό του HIV ήταν 41. Στην Ελλάδα, ο επιπολασμός της ηπατίτιδας C ανέρχεται στο 1,16% του πληθυσμού και αφορά περίπου 133.000 ανθρώπους, από τους οποίους το ένα τρίτο βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο ίνωσης. Τα νέα κρούσματα στην Ελλάδα υπολογίζονται ετησίως στα 3.500, με μόλις το 19,2% να έχουν διαγνωστεί και το 9,2% να λαμβάνουν θεραπεία.

Τον δρόμο της υλοποίησης παίρνει η δέσμευση της Ελλάδας έναντι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για εξάλειψη της ηπατίτιδας C έως το 2030

Το σύνολο των ασθενών εντάσσονται πλέον στη θεραπεία με νέας γενιάς φάρμακα, χάρη στην επίτευξη ειδικής οικονομικής συμφωνίας μεταξύ των εταιρειών που τα διαθέτουν με τον ΕΟΠΥΥ. Μέχρι τώρα, ο ΕΟΠΥΥ αποζημίωνε μόνο ασθενείς σε προχωρημένο στάδιο, ενώ με τη νέα συμφωνία, εντάσσονται πλέον στη θεραπεία και ασθενείς που βρίσκονται σε αρχικό στάδιο της νόσου. Η εξέλιξη αυτή δίνει πρόσβαση στη δωρεάν θεραπεία σε πενταπλάσιο αριθμό ασθενών σε σχέση με εκείνον που καλύπτεται σήμερα από τον ΕΟΠΥΥ. Μεγιστοποιείται, έτσι, το θεραπευτικό αποτέλεσμα, περιορίζεται σημαντικά ο κίνδυνος μετάδοσης και επιτυγχάνεται σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωής των πασχόντων. Η χώρα μας έχει αναλάβει έναντι του ΠΟΥ την υποχρέωση να εξαλείψει την ηπατίτιδα C έως το τέλος του 2030. Για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος, απαιτείται να ενταχθούν έως τότε στη θεραπεία 86.500 ασθενείς. Η επίτευξη του στόχου, θα οδηγήσει σε μείωση κατά 70% του αριθμού των ασθενών με κίρρωση του ήπατος και ηπατοκυτταρικό καρκίνο. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μία αξιόλογη επένδυση στη Δημόσια Υγεία, δεδομένου ότι το θεραπευτικό όφελος θα συνοδευτεί από σημαντική εξοικονόμηση πόρων. Μελέτες δείχνουν πως το κόστος ανά ασθενή που βρίσκεται στα πρώτα στάδια της ηπατικής βλάβης ανέρχεται ετησίως στα 642,71 ευρώ. Η καθυστέρηση έναρξης της θεραπείας και η υποτροπή της ασθένειας εκτινάσσει το κόστος στα 5.934 ευρώ για ασθενείς με κίρρωση, στα 21.890 ευρώ για ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνο και στα 35.051 ευρώ για ασθενείς που θα υποβληθούν σε μεταμόσχευση ήπατος. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας, τα νέα κρούσματα αφορούν χρήστες ενδοφλέβιων ουσιών (56% έως 74% είναι φορείς), μετανάστες και πρόσφυγες από χώρες με υψηλή συχνότητα εμφάνισης της νόσου.

QuintilesIMS: Υψηλό παραμένει το ποσοστό διαγνωσμένων ασθενών με Ηπατίτιδα C που δεν έχει λάβει οποιαδήποτε θεραπεία

Η εξειδικευμένη μελέτη της QuintilesIMS «HCV PerformanceTracker», η οποία πραγματοποιήθηκε πρόσφατα (Μάιος – Ιούνιος 2017), επιβεβαιώνει ότι παραμένει ακόμα υψηλό το ποσοστό των διαγνωσμένων ασθενών με Ηπατίτιδα C που δεν έχει λάβει κάποια θεραπεία, ενώ η έναρξη οποιασδήποτε θεραπευτικής αγωγής παραμένει σε χαμηλά επίπεδα συγκριτικά με τις συνολικές επισκέψεις των ασθενών στους ειδικούς ιατρούς – Ηπατολόγους τον τελευταίο χρόνο. Οι γονότυποι 1 και 3 εξακολουθούν να συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο πλήθος ασθενών, με τον γονότυπο 3 να σημειώνει σημαντική αύξηση μεταξύ των ασθενών που ξεκινούν θεραπεία τους τελευταίους μήνες, το οποίο φαίνεται να συνδέεται με την έναρξη κυκλοφορίας στην ελληνική αγορά του πρώτου παν-γονοτυπικού φαρμάκου. Όσον αφορά στις θεραπείες που επιλέγονται, η διείσδυση των DAA θεραπειών συνεχίζει να μεγαλώνει, γεγονός που οφείλεται εν μέρει και στις δύο νέες θεραπείες που είναι διαθέσιμες φέτος στην Ελλάδα, με αντίστοιχη μείωση του ποσοστού των ασθενών που λαμβάνει το παραδοσιακό σχήμα πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης (PegIFN + RBV). Αξιοσημείωτες είναι και οι διαφοροποιήσεις που παρουσιάζουν τα μερίδια των επιμέρους θεραπευτικών σχημάτων μέσα σε κάθε γονότυπο αλλά και ανάλογα με το προφίλ των ασθενών (π.χ. πρώτη θεραπεία ή επανα-θεραπεία, βαθμός ίνωσης, συνοδά νοσήματα), που διαμορφώνονται σύμφωνα με τις προτιμήσεις των ιατρών καθώς και τις ενδείξεις των φαρμάκων. Η ίδια μελέτη διαπιστώνει επίσης τις διαφορές που παρατηρούνται στην κατανομή των γονοτύπων και των σταδίων ίνωσης μεταξύ των διαφορετικών υπο-πληθυσμών, π.χ. ασθενών που ξεκίνησαν θεραπεία πρόσφατα, ασθενών που έλαβαν θεραπεία παλαιότερα, ασθενών που δεν έχουν λάβει ποτέ θεραπεία, ή νεοδιαγνωσμένων. Σημαντικό εύρημα είναι και οι μεγάλες αποκλίσεις στα ποσοστά ίασης που καταγράφονται με σχήματα PegIFN + RBV συγκριτικά με τα ποσοστά SVR που επιτυγχάνονται με DAA θεραπείες, τα οποία επίσης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των επιμέρους DAA σχημάτων. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει το ποσοστό των ασθενών που δεν έχουν λάβει ακόμη θεραπεία για την Ηπατίτιδα C και που φαίνεται ότι βρίσκονται είτε σε αναμονή έγκρισης της προτεινόμενης αγωγής που έχει ήδη υποβληθεί στο Μητρώο ασθενών είτε σε αναμονή υποβολής προτεινόμενης αγωγής από τον θεράποντα ιατρό μόλις επισημοποιηθούν τα νέα κριτήρια ένταξης από τον ΕΟΠΥΥ, όπως αναμένεται μετά την ολοκλήρωση της σχετικής διαπραγμάτευσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι έρευνες «HCV PerformanceTracker» και «HCV DeepDive» της QuintilesIMS είναι ειδικά σχεδιασμένες για να καλύπτουν σε βάθος τις ανάγκες των εταιρειών στην Ηπατίτιδα C και απαντούν σε πλήθος καίριων ερωτημάτων σχετικά με τη νόσο και τις θεραπείες, όπως:

Πόσοι είναι οι ασθενείς με Ηπατίτιδα C που λαμβάνουν θεραπεία και πόσοι που δεν λαμβάνουν;

Για ποιους λόγους οι ασθενείς με Ηπατίτιδα C δεν λαμβάνουν θεραπεία;

Πώς κατανέμονται οι ασθενείς ανά γονότυπο και στάδιο ίνωσης;

Ποιο είναι το προφίλ ασθενών με Ηπατίτιδα C;

Ποια θεραπευτικά σχήματα χρησιμοποιούνται ανά γονότυπο και προφίλ ασθενών και για πόσες εβδομάδες;

Πόσο αποτελεσματικές είναι οι διάφορες θεραπείες; κ.ά.

Η QuintilesIMS, εξειδικευμένη εταιρεία μετρήσεων, ερευνών και συμβουλευτικής στον χώρο της υγείας, διεξάγει κάθε χρόνο πλήθος συμβουλευτικών μελετών, με μεγάλη εξειδίκευση σε specialty αγορές για τις οποίες δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία πωλήσεων. Η μεγάλη εμπειρία, η βαθιά γνώση της φαρμακευτικής αγοράς και η χρήση των κατάλληλων μεθοδολογιών επιτρέπουν τον σχεδιασμό και υλοποίηση εξειδικευμένων μελετών που απαντούν στις ανάγκες των εταιρειών του κλάδου.

Η δέσμευση της AbbVie για εκρίζωση του ιού της ηπατίτιδας C

 Από τα μέσα του 2015 ξεκίνησε να κυκλοφορεί και στη χώρα μας ο θεραπευτικός συνδυασμός viekirax /exviera, η αποτελεσματικότητα του οποίου φτάνει το 100% σε ασθενείς γονοτύπου 1b, με δυο φορές χορήγηση ημερησίως. Πρόκειται για θεραπεία που μπορεί να βοηθήσει «ευαίσθητους» πληθυσμούς ασθενών, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με αντιρροπούμενη κίρρωση του ήπατος, συλλοίμωξη με HIV-1, ασθενών που λαμβάνουν θεραπεία υποκατάστασης οπιοειδών και ασθενών που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός πως η καθημερινή κλινική πράξη ταυτίζεται με τα εξαιρετικά αποτελέσματα των κλινικών μελετών για το συνδυασμό της εταιρείας AbbVie.

Ο συνδυασμός αυτός περιλαμβάνεται στα θεραπευτικά σχήματα που παρέμειναν στην φέρετρα των ηπατολόγων έπειτα από τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης που ολοκληρώθηκε στο τέλος του προηγούμενου μήνα.

Επιπροσθέτως, έλαβε άδεια κυκλοφορίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το θεραπευτικό σχήμα glecaprevir/pibrentasvir, για τους ασθενείς με ηπατίτιδα C όλων των μείζονων γονότυπων, το οποίο λαμβάνεται μία φορά ημερησίως. Πρόκειται για μια παν-γονοτυπική θεραπεία 8 εβδομάδων.

 Ο συνδυασμός αυτός έρχεται να ενισχύσει το portfolio της AbbVie και να συμβάλλει με την πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα του στο πλάνο της εκρίζωσης του ιού της ηπατίτιδας C.

Η MSD συμβάλει στην εξάλειψη της ηπατίτιδας C

Η δέσμευση της MSD για την αντιμετώπιση της χρόνιας ηπατίτιδας C, μετρά πάνω από 30 χρόνια, με περισσότερες από 135 κλινικές μελέτες σε 40 χώρες, με πάνω από 10.000 συμμετέχοντες. Μια από τις σημαντικές θεραπείες που κυκλοφορούν για την χρόνια Ηπατίτιδα C σε ενήλικους ασθενείς με γονότυπο 1 και 4 είναι ο συνδυασμός elbasvir/grazoprevir. O συνδυασμός EBR/GZR περιέχει δύο άμεσα δρώντα αντ-ιικά με διακριτό μηχανισμό δράσης και μη αλληλο-επικαλυπτόμενα προφίλ αντίστασης που εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό του ιού HCV σε διαφορετικά σημεία. Το Εlbasvir είναι αναστολέας της μη δομικής πρωτεΐνης  NS5A του ιού, που είναι απαραίτητη για την αντιγραφή του ιικού RNA. Το Grazoprevir είναι αναστολέας της μη δομικής πρωτεΐνης NS3/4A του ιού υπεύθυνη για την πρωτεολυτική διάσπαση της πολυπρωτεΐνες του ιού σε δομικές και μη δομικές πρωτεΐνες ως εναρκτήριο στάδιο του ιικού πολλαπλασιασμού.

Έχει λάβει έγκριση από τον FDA και χορηγείται στις Η.Π.Α. και στον Καναδά από τον Ιανουάριο του 2016. Η κλινική αξία του συνδυασμού EBR/GZR έχει αποδειχθεί σε ένα εκτενές και ολοκληρωμένο πρόγραμμα τουλάχιστον 8 κλινικών μελετών φάσης 2/3, στις οποίες συμμετείχαν πάνω από 2200 ασθενείς. Όπως αναφέρει ο διευθυντής Εταιρικών Υποθέσεων της MSD Ελλάδας κ. Αντώνης Καρόκης “Η εξάλειψη της νόσου της ηπατίτιδας C αποτελεί παγκόσμια δέσμευση της MSD. Στο πλαίσιο της δέσμευσης αυτής, συμμετείχαμε στην πρόσφατη διαδικασία της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης του ΕΟΠΥΥ για την παροχή της καινοτόμου θεραπείας μας σε όλους τους Έλληνες ασθενείς που νοσούν από την ασθένεια αυτή. Τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται μετά την επιτυχία της διαδικασίας, δίνουν τη δυνατότητα πρόσβασης στις καινοτόμες θεραπείες πενταπλάσιου αριθμού ασθενών σε σχέση με το παρελθόν, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στον εθνικό στόχο για την εξάλειψη της νόσου. Παράλληλα, δημιουργούνται και νέα δεδομένα αναφορικά με την ενσωμάτωση καινοτόμων θεραπειών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας με βιώσιμο τρόπο, γεγονός που αποτελεί οδηγό για την αξιοποίηση της φαρμακευτικής καινοτομίας και στο μέλλον».

Χιλιάδες ασθενείς με Ηπατίτιδα C αποκτούν πρόσβαση στις καινούργιες θεραπείες

Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) κατέληξε σε συμφωνία με τις φαρμακευτικές εταιρείες για την μείωση του κόστους και παράλληλη διεύρυνση των κριτήριων πρόσβασης των φαρμάκων για την αντιμετώπιση της Ηπατίτιδας C.

Με τα καινούργια δεδομένα, από την 1^η Ιουλίου, 2017 και για τους επόμενους 14 μήνες, πρόσβαση στις καινούργιες θεραπείες θα αποκτήσουν 5.500 ασθενείς από τις κάτωθι περιπτώσεις:

Όλοι οι ασθενείς με ηπατίτιδα C και  βαθμό ηπατικής ίνωσης ³7 (αποτέλεσμα ελαστογραφίας F2)

Εξαίρεση από το παραπάνω περιορισμό με διεύρυνση κριτηρίων της θεραπείας σε όλα τα στάδια ίνωσης θα αποτελέσουν οι παρακάτω ομάδες ασθενών:

Ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθεια (θαλασσαιμία, Δρεπανοκυτταρική νόσος)

Ασθενείς με συγγενή αιμορραγική διάθεση (αιμορροφιλία)

Ασθενείς τελικού σταδίου νεφρική νόσο (GFR< 30 ή Αιμοκάθαρση)

Ασθενείς με HCV/HIV συνλοίμωξη

Ασθενείς στη λίστα μεταμόσχευσης

Μεταμοσχευμένοι ασθενείς (μυελού, συμπαγή όργανα)

Ασθενείς με νοσήματα που θεωρούνται εξω-ηπατικές εκδηλώσεις της ηπατίτιδας C (όχι θυρεοειδίτιδα Hashimoto)

Μεικτή κρυσοσφαιριναιμία με συμπτώματα κρυοσφαριναιμικής αγγειίτιδας

Μη Hodgkin Λέμφωμα

Άνοση Θρομβοκυτταροπενία (ITP)

Άνοση αιμολυτική αναιμία

Ασθενείς με βαριά αυτοάνοσα ή αυτοφλεγμονώδη νοσήματα που έχουν αντένδειξη στη χορήγηση Ιντρεφερόνης

O Σύλλογος Ασθενών Ήπατος Ελλάδος «Προμηθέας» από το 2014 που δόθηκε η ευρωπαϊκή έγκριση κυκλοφορίας των καινοτόμων φαρμάκων για την αντιμετώπιση της ηπατίτιδας C, άσκησε πίεση προς την υλοποίηση μιας βιώσιμης συμφωνίας για το σύστημα υγείας η οποία παράλληλα θα εξασφάλιζε την απρόσκοπτη πρόσβαση στην θεραπεία όλων όσων ζουν με ηπατίτιδα C. Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης αποτελεί δικαίωση των προσπαθειών μας. Από την πρώτη στιγμή πιστέψαμε πώς και η χώρα μας έχει την δυνατότητα μέσω της διαπραγμάτευσης να ακολουθήσει τα επιτυχημένα παραδείγματα των υπολοίπων Ευρωπαϊκών χωρών. Παρόλα αυτά πρέπει ο Σύλλογος τονίζει πώς η διεύρυνση των κριτηρίων πρόσβασης επουδενί δεν μπορεί να θεωρηθεί από μόνη της λύση στο πρόβλημα. Χρειάζεται ως χώρα να εναρμονιστεί πλήρως με την στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εξάλειψη της ηπατίτιδας C μέχρι το 2030. «Για να φανούμε συνεπείς ως προς την Εθνική μας δέσμευση απαιτείται η συνεργασία όλων των φορέων σε συνδυασμό με την άμεση εφαρμογή δομικών αλλαγών στο σύστημα υγείας που θα επιτρέψουν την πρόσβαση στη θεραπεία των ευάλωτων πληθυσμιακών ομάδων. Παράλληλα, η ανάγκη για άμεση ενεργοποίηση των απαραίτητων μηχανισμών ώστε να διαγνωσθεί το 80% όλων όσων ζουν με την ασθένεια και μέχρι στιγμής δεν το γνωρίζουν, είναι επιτακτική» επισημαίνει ο πρόεδρος του ΠΡΟΜΗΘΕΑ κ. Γιώργος Καλαμίτσης.

Πηγή: Health Daily

Ενα αντίσωμα που αναπτύσσουν οι άνθρωποι μετά από ένα κοινό κρυολόγημα μπορεί να εξουδετερώσει τον κορωνοϊό που προκαλεί την Covid-19, υποδεικνύει μια νέα μελέτη.

Τόσο ο ιός που προκαλεί το κοινό κρυολόγημα όσο και ο SARS-CoV-2 υπάγονται στην οικογένεια των κορωνοϊών, που προκαλούν νοσήματα της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Μέχρι τώρα πιστευόταν ότι τα αντισώματα που αντιδρούν στους κοινούς κορωνοϊούς δεν αποκροούουν τον SARS-CoV-2, αλλά ερευνητές εντόπισαν σε δείγματα αίματος ατόμων που ανέρρωσαν από την Covid-19 υψηλά ποσοστά ανοσοκυττάρων, που προκαλούνται κατά το κοινό κρυολόγημα και τα οποιία «θυμούνται» τις νόσους και επιστρατεύονται όταν επιστρέφει η απειλή.

Ο ρόλος των Β κυττάρων μνήμης
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το εν λόγω αντίσωμα παράγεται από έναν τύπο ανοσοκυττάρου γνωστού ως Β κύτταρο μνήμης. Τα κύτταρα αυτά προσδένονται στην επιφάνεια των παθογόνων που εισβάλλουν στον οργανισμό και τα μαρκάρουν προκειμένου να καταστραφούν από άλλα ανοσοκύτταρα. Μπορούν να κυκλοφορούν στο αίμα επί χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες και το ανοσοποιητικό να τα ανακαλεί σε περίπτωση νέας λοίμωξης. Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Nature Communications, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος από εθελοντές πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού. «Συγκρίνοντας τα δείγματα αίματος που συνελέγησαν πριν την πανδημία με εκείνα ατόμων που νόσησαν από την Covid-19 καταφέραμε να εντοπίσουμε τύπους αντισωμάτων που αλληλαντέδρασαν με καλοήθεις κορωνοίούς καθώς και με τον SARS-CoV-2, λέει ο συντάκτης της μελέτης και μέλος του τμήματος Ανοσολογίας και Μικροβιολογίας του Scripps, δρ Ράιες Αντράμπι.

Τα αποτελέσματα των αναλύσεων έδειξαν ότα αντισώματα των Β κυττάρων μνήμης ήταν υψηλότερα στα δείγματα αίματος ατόμων που είχαν μολυνθεί από την Covid-19, πράγμα που σύμφωνα με τους ερευνητές υποδεικνύει ότι η έκθεση σε μη επικίνδυνους κορωνοϊούς μπορεί να παρακινήσει την παραγωγή αντισωμάτων όταν μολυνθεί κάποιος με έναν πιο σοβαρό κορωνοϊό. Εξετάσεις έδειξαν ότι το αντίσωμα εξουδετέρωσε και τον κορωνοϊό που προκαλεί το SARS (Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο) και είναι συγγενικός με τον SARS-CoV-2. Στη συνέχεια οι ερευνητές εξέτασαν πώς το αντίσωμα κατάφερε να αποκρούσει διάφορους τύπους κορωνοϊών και όπως διαπίστωσαν, το αντίσωμα συνδέεται με τη βάση της πρωτεϊνης ακίδας που χρησιμοποιούν οι κορωνοϊοί για να εισβάλουν και να μολύνουν τα κύτταρα. Η ανακάλυψη, σύμφωνα με τον δρα Ντένις Μπέρτον, επικεφαλής του Τμήματος Ανοσολογίας και Μικροβιολογίας του Scripps, που συνυπογράφει τη μελέτη, είναι σημαντική για να κατανοήσουμε πώς θα προστατευτούμε από μελλοντικούς κορωνοϊούς. «Πιθανότατα θα προκύψει ένας άλλος φονικός κορωνοϊός μελλοντικά κι όταν το κάνει, θέλουμε να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι», είπε στο News Medical κάνοντας λόγο για μια πολλά υποσχόμενη ανακάλυψη στην προσπάθεια ανάπτυξης ενός ευρέος εμβολίου ή θεραπείας κατά των κορωνοϊών.

iefimerida.gr

Σημαντική πρόοδος με στόχο την αναγνώριση των θεραπευτικών ιδιοτήτων των ψυχοτρόπων ουσιών και συγκεκριμένα της MDMA, γνωστής και ως «έκσταση», πραγματοποιήθηκε χθες με τη δημοσίευση επιστημονικής μελέτης στην επιθεώρηση Nature Medicine. Η κλινική μελέτη υπό την εποπτεία του δρος Ρικ Ντόμπλιν, έδειξε ότι η χρήση MDMA, από κοινού με ψυχανάλυση, ανακουφίζει τα συμπτώματα όσων πάσχουν από οξύ σύνδρομο μετατραυματικού άγχους.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα, η ιατρική επιθεώρηση New England Journal of Medicine δημοσίευσε μελέτη, η οποία υπογραμμίζει τα πλεονεκτήματα της αντιμετώπισης της κατάθλιψης με ψιλοκυβίνη, την παραισθησιογόνο ουσία που περιέχουν τα «μαγικά μανιτάρια». Οι συντάκτες της έρευνας εικάζουν ότι είναι θέμα χρόνου έως ότου η ομοσπονδιακή υπηρεσία τροφίμων και φαρμάκων δώσει την έγκρισή της. Το MDMA αναμένεται να εγκριθεί για ιατρική χρήση το 2023 και η ψιλοκυβίνη ένα με δύο χρόνια αργότερα.

Υστερα από δεκαετίες δαιμονοποίησης και ποινικοποίησης, οι παραισθησιογόνες αυτές ναρκωτικές ουσίες, γνωστές και ως ψυχεδελικές, ετοιμάζονται να προστεθούν στη φαρέτρα της ψυχιατρικής φαρμακολογίας, η οποία έχει να ανανεωθεί από τη δεκαετία του 1950, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών και των εθισμών. Η πρόσφατη «εθνική επιδημία κατάχρησης οπιοειδών», όπως χαρακτηρίζεται στις ΗΠΑ η σκόπιμη υπερσυνταγογράφηση ισχυρών παυσίπονων από συγκεκριμένη φαρμακευτική εταιρεία, απέδειξε την επιτακτική ανάγκη για νέα θεραπευτική προσέγγιση.

Τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ σπεύδουν τώρα να δημιουργήσουν ειδικευμένα ερευνητικά κέντρα, επενδύοντας εκατομμύρια δολάρια. Πολιτείες και δημοτικές αρχές σε όλες τις ΗΠΑ νομοθετούν υπέρ της άρσης των απαγορεύσεων χρήσης τέτοιων ουσιών, με ακτιβιστές να ελπίζουν ότι οι πρωτοβουλίες αυτές θα οδηγήσουν σε νομιμοποίηση σε ομοσπονδιακό επίπεδο για ιατρική ή ακόμη και για ψυχαγωγική χρήση. Πολλές επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι ψυχεδελικά ναρκωτικά, όπως το LSD και η ψιλοκυβίνη, δεν είναι εθιστικά και δεν προκαλούν βλάβες σε όργανα του σώματος, ακόμη και σε μεγάλες δόσεις. Αντίθετα από τους επικρατούντες μύθους, το «έκσταση» δεν δημιουργεί τρύπες στον εγκέφαλο χρηστών, ενώ ένα «κακό τριπ» με LSD δεν προκαλεί βλάβες στα χρωμοσώματα.

Η επιστημονική κοινότητα επιμένει ωστόσο στην ανάγκη περαιτέρω μελέτης παρενεργειών, όπως τις επιπτώσεις που έχουν οι ουσίες αυτές σε χρήστες με καρδιακά προβλήματα. Παρότι το κύμα ενθαρρυντικών ιατρικών στοιχείων έχει βοηθήσει να καμφθούν οι αντιστάσεις πολλών επιστημόνων, ορισμένοι ερευνητές προειδοποιούν κατά της άκριτης χορήγησης ψυχοτρόπων ουσιών, πριν από την ολοκλήρωση ενδελεχούς μελέτης των κινδύνων τους. Ο δρ Μάικλ Μπόγκενσουτς, καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, επισημαίνει ότι οι περισσότερες από τις ενθαρρυντικές κλινικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν σε μικρό αριθμό ασθενών, από τους οποίους είχαν αποκλεισθεί οι πάσχοντες από σχιζοφρένεια και άλλα βαριά ψυχικά νοσήματα. «Ξέρω ότι ακούγομαι κωμικός, αλλά πρέπει να το πω: Παιδιά, μην παίρνετε τέτοια μόνοι σας! Ας περιμένουμε να μελετήσουμε όλα τα στοιχεία, προτού συστήσουμε τέτοιες ουσίες σε εκατομμύρια ανθρώπους», λέει ο δρ Μπόγκενσουτς.

Η αντιμετώπιση του άσθματος μέσω εμβολιασμού μπορεί να γίνει πραγματικότητα στο μέλλον

Με επιτυχία δοκιμάστηκαν σε πειραματόζωα (τρωκτικά) δύο εμβόλια κατά του αλλεργικού άσθματος, από Γάλλους και Αμερικανούς επιστήμονες.

Η αντιμετώπιση του άσθματος μέσω εμβολιασμού μπορεί να γίνει πραγματικότητα στο μέλλον, αλλά χρειάζεται περαιτέρω έρευνα πριν τα εμβόλια θεωρηθούν ασφαλή και δοκιμαστούν σε ανθρώπους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Λοράν Ρεμπέρ του γαλλικού ιατρικού Ινστιτούτου INSERM στην Τουλούζη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», δήλωσαν ότι τα πειραματικά εμβόλια, που στοχεύουν στις δύο ιντερλευκίνες (IL-4 και IL-13), προστάτευσαν τα ποντίκια από το άσθμα επί αρκετές εβδομάδες.

Το αλλεργικό άσθμα χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα ενός είδους αντισώματος (IgE), καθώς και κυτταροκινών (πρωτεϊνών που απελευθερώνονται από τα ανοσοποιητικά κύτταρα) όπως οι IL-4 και IL-13. Έχουν ήδη αναπτυχθεί μονοκλωνικά αντισώματα που στοχεύουν είτε τα IgE είτε τις IL-4 και IL-13, και μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα του άσθματος, αλλά έχουν υψηλό κόστος και απαιτούν μακρόχρονη χορήγηση.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα ζεύγος εμβολίων που στοχεύουν στις IL-4 και IL-13 για να διερευνήσουν κατά πόσο μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα του χρόνιου άσθματος. Στα τρωκτικά διαπιστώθηκε ότι ο εμβολιασμός, όντως, μείωσε τα επίπεδα των αντισωμάτων IgE και την παραγωγή βλέννας (βασικά χαρακτηριστικά του χρόνιου άσθματος) και κατέστειλε την εκδήλωση χρόνιου αλλεργικού άσθματος για τουλάχιστον 15 εβδομάδες.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τροποποιημένα ποντίκια που παρήγαγαν τις ανθρώπινες μορφές των IL-4 και IL-13, οι επιστήμονες βρήκαν ότι ο εμβολιασμός μείωσε τα επίπεδα αυτών των δύο κυτταροκινών για τουλάχιστον 11 εβδομάδες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Oταν πριν από 30 χρόνια ο πλαστικός χειρουργός δρ Χέρλουφ Λουντ ξεκίνησε να ασκεί το επάγγελμά του, η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών του ζητούσε η επέμβαση στην οποία υποβλήθηκαν να παραμείνει επτασφράγιστο μυστικό. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η παράκληση γυναικών που είχαν υποβληθεί σε αυξητική στήθους, καθώς, όπως εξηγεί ο ίδιος, είκαζαν ότι αν η επέμβασή τους γινόταν γνωστή, οι επικριτές τους θα απέδιδαν σε εκείνες «δόλια κίνητρα». Αυτό που του ζητούσαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ήταν η απόλυτη εχεμύθεια. Ο δρ Λουντ, πρώην πρόεδρος της Εταιρείας Αισθητικής των ΗΠΑ, υποστηρίζει ότι από εκείνη την εποχή μέχρι σήμερα συντελέσθηκε μία στροφή 180 μοιρών. Σήμερα οι ασθενείς επιθυμούν και αναμένουν η επέμβαση στην οποία θα υποβληθούν να καταγραφεί πλήρως, με φωτογραφίες τις οποίες αργότερα θα αναρτήσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η πλαστική χειρουργός δρ Λάρα Ντέβγκαν, η οποία μετράει 500.000 ακολούθους στον λογαριασμό της στο Instagram και 33.000 στο TikTok, υποστηρίζει ότι η νέα τάση δημοσιοποίησης των αισθητικών παρεμβάσεων και ιδιαίτερα οι αναρτήσεις για τέτοιες επεμβάσεις από χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με μεγάλη επιρροή (influencers) και από διασημότητες έχουν εξαλείψει ολοκληρωτικά το στίγμα της πλαστικής χειρουργικής. Ιδίως μετά το αλλόκοτο έτος της πανδημίας, «η διαφάνεια και η ειλικρίνεια αποτελούν αναγκαίες κοινωνικές αξίες και προφανώς κανείς δεν πιστεύει πλέον ότι εξαφανίζονται οι ρυτίδες με νερό και χυμό λεμονιού». Η ίδια χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως προέκταση του ιατρείου της, προκειμένου να ενημερώσει και να εκπαιδεύσει το κοινό της και κυρίως να διαχειριστεί τις προσδοκίες του σχετικά με το τι είναι εφικτό. Για παράδειγμα, αναρτά βίντεο βλεφαροπλαστικής και εξηγεί τα στάδια της ανάρρωσης.

Παρότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ευθύνονται για την εξάλειψη του στίγματος των κοσμητικών επεμβάσεων, πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι τηλεοπτικά ριάλιτι όπως το «Κeeping up with the Kardashians» εισάγουν την εποχή της απόλυτης διαφάνειας όσον αφορά την πλαστική χειρουργική στις ΗΠΑ. Η δρ Ντέβγκαν πιστεύει ότι ακόμα και τα φίλτρα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σήμερα προκειμένου να βελτιώσουμε αισθητικά μια φωτογραφία σέλφι οφείλουν να τύχουν θετικής κριτικής. «Παλαιότερα, όταν οι ασθενείς επισκέπτονταν τον πλαστικό χειρουργό, έφερναν μαζί τους φωτογραφίες της αγαπημένης τους διασημότητας θέλοντας να περιγράψουν πώς θα ήθελαν να μοιάζουν. Σήμερα προσκομίζουν στο ιατρείο τις δικές τους εξωραϊσμένες σέλφι. Αυτό είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας της διαφάνειας και της ειλικρίνειας. Οι ασθενείς μας δεν θέλουν πλέον να μοιάζουν με κάποιον άλλον, αλλά να γίνουν μια καλύτερη εξωτερικά εκδοχή του εαυτού τους».

Είναι μια πάθηση που μπορεί να περάσει απαρατήρητη, τα σημάδια της να μη γίνουν γρήγορα αντιληπτά, να μη θορυβήσουν. Όσο συνεχίζει όμως απρόσκοπτα το έργο της μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της αυτονομίας. Η δυσθρεψία εμφανίζεται όταν ο ανθρώπινος οργανισμός έχει ανάγκη περισσότερα θρεπτικά συστατικά από αυτά που καταναλώνει μέσω της διατροφής. Παρότι αφορά έναν στους τρεις ανθρώπους άνω των 65 ετών*, οι ενδείξεις της συχνά αγνοούνται.

Τα πρώτα συμπτώματα της δυσθρεψίας είναι η ανεξήγητη απώλεια βάρους (η οποία κυμαίνεται σε ποσοστά μεγαλύτερα του 5% μέσα σε διάστημα έξι μηνών και πάνω από 10% σε διάστημα άνω των έξι μηνών σε ανθρώπους ηλικίας πάνω από 70 ετών), η εξάντληση, η αδυναμία, η μειωμένη όρεξη για φαγητό αλλά και η δυσκολία στην κίνηση. Ακόμη η διάγνωση της δυσθρεψίας μπορεί να επιβεβαιωθεί και από άλλα κριτήρια όπως μειωμένη πρόσληψη τροφής για διάστημα μίας ή δύο εβδομάδων, ή ύπαρξη φλεγμονής λόγω οξείας ή χρόνιας πάθησης.

Άνθρωποι με χρόνια δυσθρεψία μπορεί να παρουσιάσουν διαταραχή ή απώλεια στη γεύση τους, καθώς και δυσκολίες στη μάσηση ή στην κατάποση.

Μόλις το 1,7% των συμμετεχόντων ανέφεραν σοβαρές παρενέργειες, οι οποίες περιορίζονταν σε πονοκεφάλους, μυικούς πόνους και κακουχία

Η χορήγηση μιας δόσης του εμβολίου της Pfizer σε ανθρώπους που έχουν ήδη λάβει την πρώτη δόση του εμβολίου της AstraZeneca είναι εξαιρετικά ασφαλής και αποτελεσματική, όπως δείχνουν τα προκαταρκτικά αποτελέσματα ισπανικής μελέτης για τον συνδυασμό των δύο εμβολίων κατά της COVID-19. 

Η μελέτη της Combivacs, που διενήργησε το υποστηριζόμενο από το κράτος Ινστιτούτο Υγείας Carlos III, διαπίστωσε ότι η παρουσία αντισωμάτων IgG στο αίμα ήταν μεταξύ 30 και 40 φορές υψηλότερη σε ανθρώπους που έλαβαν ως δεύτερη δόση του εμβόλιο της Pfizer σε σχέση με την ομάδα ελέγχου που έλαβε μόνη μια δόση από το AstraZeneca.

Την ίδια ώρα, η παρουσία αντισωμάτων εξουδετέρωσης επταπλασιάστηκε μετά την δόση με Pfizer, σημαντικά υψηλότερη από τον διπλασιασμό που παρουσιάστηκε μετά την χορήγηση δεύτερης δόσης με το AstraZeneca.

Συμμετείχαν περίπου 670 εθελοντές ηλικίας 18 με 59 ετών που είχαν ήδη εμβολιαστεί με την πρώτη δόση του AstraZeneca με περίπου 450 από αυτούς να έλαβαν Pfizer.

Μόλις το 1,7% των συμμετεχόντων ανέφεραν σοβαρές παρενέργειες, οι οποίες περιορίζονταν σε πονοκεφάλους, μυικούς πόνους και κακουχία, δήλωσε μια από τις συγγραφείς της μελέτης, η δρ Μαγκνταλένα Κάμπινς.

«Αυτά δεν είναι συμπτώματα που μπορούν να θεωρηθούν σοβαρά», είπε η ίδια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Μη νομίζετε ότι η πανδημία τελείωσε». Η πανδημία θα τελειώσει μόνον αφού εμβολιαστεί τουλάχιστον το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού», προειδοποίησε ο διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την Ευρώπη.

O Χανς Κλούγκε ζήτησε επίσης από τις ηγεσίες των χωρών της Ευρώπης να επιταχυνθούν οι εμβολιασμοί και να ενταθεί η επαγρύπνηση όσο «επανεκκινεί» η ήπειρος.

«Η πανδημία θα έχει τελειώσει όταν θα έχουμε φτάσει σε εμβολιαστική κάλυψη του 70% του πληθυσμού, τουλάχιστον», διαβεβαίωσε ο Χανς Κλούγκε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο από το γραφείο του στην Κοπεγχάγη, εκφράζοντας την απογοήτευσή του επειδή οι εκστρατείες ανοσοποίησης καθυστερούν, ακόμη και στην Ευρώπη.
Μόνο το 26% έχει κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου

Στις 53 χώρες και εδάφη της Ευρώπης (όπως κατηγοριοποιούνται με βάση τα κριτήρια του ΠΟΥ) μόνο το 26% του πληθυσμού έχει κάνει μια πρώτη δόση του εμβολίου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 36,6% έχει κάνει τουλάχιστον μία δόση και το 16,9% έχει εμβολιαστεί πλήρως, σύμφωνα με μια καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου.

Πηγή ανησυχίας για όλη την ήπειρο αποτελεί η μεταδοτικότητα των νέων παραλλαγών του νέου κορωνοϊού. «Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι η παραλλαγή Β.1617 (η λεγόμενη ”ινδική”) είναι πιο μεταδοτική από τη Β.117 (που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία), η οποία ήταν ήδη πιο μεταδοτική από το προηγούμενο στέλεχος», εξήγησε ο Βέλγος γιατρός.
Σε 27 χώρες της Ευρώπης η ινδική παραλλαγή του κορωνοϊού

Η ινδική παραλλαγή έχει εντοπιστεί σε 27 από τις 53 χώρες της περιοχής, μολονότι ο αριθμός των νέων κρουσμάτων και των θανάτων μειώνεται σταθερά, για πέμπτη εβδομάδα, φτάνοντας στο χαμηλότερο σημείο από τα μέσα Οκτωβρίου.

Ο Κλούγκε εμφανίστηκε ανήσυχος επειδή οι άνθρωποι δεν προσέχουν πια και γίνονται «παράλογοι», καθώς πιστεύουν ότι αφού έκαναν την πρώτη ή τη δεύτερη δόση του εμβολίου «η πανδημία τελείωσε».

Σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά τον εντοπισμό των πρώτων κρουσμάτων στην Κίνα, αυτό το καλοκαίρι πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για όλους να είναι προσεκτικοί, ιδίως στις μεγάλες συγκεντρώσεις κόσμου που αναμένονται στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου.

«Πρέπει, επιτέλους, να δείξουμε κόκκινη κάρτα στην Covid-19, να μην της δώσουμε παράταση, να είμαστε προσεκτικοί», τόνισε ο Κλούγκε, υπενθυμίζοντας ότι είναι σημαντικό να τηρούνται τα μέτρα και να χρησιμοποιούνται προστατευτικές μάσκες.
«Χάσαμε πολύτιμο χρόνο»

«Σε μια πανδημία, η ταχύτητα είναι ουσιαστικής σημασίας», σχολίασε. «Ακόμη και όταν ο ΠΟΥ κήρυξε πανδημία, πολλές χώρες περίμεναν… Χάσαμε πολύτιμο χρόνο», εκτίμησε ο Κλούγκε. Ακόμη και σήμερα «ο χρόνος είναι εναντίον μας (…) Πρέπει να επιταχύνουμε, πρέπει να αυξήσουμε τον αριθμό των εμβολίων», επέμεινε, λέγοντας ότι ο ΠΟΥ συνεχίζει να μελετά το ρωσικό εμβόλιο Sputnik V, καθώς και ένα κινεζικό σκεύασμα.

Ο ΠΟΥ ζητεί επίσης μεγαλύτερη αλληλεγγύη εκ μέρους των χωρών όσον αφορά την κατανομή των εμβολίων. «Δεν είναι αποδεκτό ορισμένες χώρες να ξεκινούν τον εμβολιασμό των νεότερων ηλικιακά, ενώ άλλες να μην έχουν εμβολιάσει ακόμη όλους τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και τις ευπαθείς ομάδες», σχολίασε.

iefimerida.gr

Μια κρίση πανικού μπορεί να μας παραλύσει, αλλά είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει, για να τη διαχειριστούμε καλύτερα.

Μια κρίση πανικού είναι πολύ περισσότερα από απλώς αίσθηση φόβου. Είναι αντίδραση ολόκληρου του οργανισμού και πολλές φορές “χτυπά” εντελώς απροειδοποίητα. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να συμβεί ακόμα και όσο κοιμόμαστε και να μας ξυπνήσει. Μπορεί να είναι τόσο απότομη και ξαφνική η αίσθηση, που να μας αφήνει εντελώς αβοήθητους, να μην μπορούμε να κινηθούμε και να νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε.

Αυτό είναι ένα κείμενο που θα σας πει, λίγο-πολύ, όσα πρέπει να γνωρίζετε για μια κρίση πανικού, ώστε να την αναγνωρίσετε και να καταφέρετε να τη διαχειριστείτε. Επειδή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμάστε, είναι αλήθεια στο μυαλό σας, και έχετε τη δύναμη να την αντιμετωπίσετε.

• Αρχικά, θα αισθανθούμε σφίξιμο στο στήθος. Αυτό συμβαίνει επειδή ξαφνικά ο οργανισμός μας γεμίζει με αδρεναλίνη και η καρδιά μας ξεκινά να χτυπά πιο γρήγορα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει και προβλήματα στην αναπνοή. Επιπλέον, αυτό σημαίνει πως το αίμα μεταφέρεται στην καρδιά και στους μυς μας, καθώς ο οργανισμός νιώθει ότι δέχεται επίθεση, με αποτέλεσμα να νιώσετε μούδιασμα ή τρέμουλο στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών.
• Εδώ είναι σημαντικό να προσθέσουμε πως το σφίξιμο στο στήθος και η δυσκολία στην αναπνοή είναι επίσης συμπτώματα καρδιακής προσβολής. Αν δεν το έχετε βιώσει ξανά και έχετε οικογενειακό ιστορικό καρδιοπάθειας, θα ήταν καλό να πάτε στο νοσοκομείο, απλά για να είστε σίγουροι.
• Ο λαιμός μας μπορεί να κλείσει και να νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να καταπιούμε. Σε ορισμένα άτομα έρχεται τάση για εμετό από το πουθενά.
• Πολλά άτομα ζαλίζονται όταν βιώνουν κρίση πανικού, σε σημείο που να αρχίσει να “γυρίζει” το δωμάτιο. Προσπαθήστε να κρατηθείτε από κάπου, ή να καθίσετε και εστιάστε την προσοχή σας στο να παίρνετε βαθιές αναπνοές.
• Αν υπάρχει ένα συναίσθημα που χαρακτηρίζει με μια λέξη μόνο την κρίση πανικού, αυτό είναι ο τρόμος. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε, είμαστε παγωμένοι και μας έχει καταβάλει η αίσθηση ότι θα συμβεί κάτι απαίσιο από στιγμή σε στιγμή, και δεν έχουμε την δύναμη να κάνουμε τίποτα για αυτό. Πολλά άτομα όσο βιώνουν κρίση πανικού αισθάνονται ότι θα πεθάνουν. Πρέπει να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι τίποτα από τα δύο δεν ισχύει.
• Αν οι παλάμες σας ιδρώνουν όταν αγχώνεστε, αυτό μπορεί να είναι και σύμπτωμα μιας κρίσης πανικού – το λέμε επειδή είναι ακόμα μια πρακτική συμβουλή για να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι η κρίση είναι στο μυαλό σας. Είναι επίσης πιθανό να ανατριχιάσετε, ή να σας πιάσει έξαψη σε ολόκληρο το σώμα.
• Οι περισσότερες κρίσεις πανικού ξεκινούν και “χτίζουν” προς μια κορύφωση σε περίπου δέκα λεπτά. Έπειτα, θα αρχίσετε σιγά-σιγά να νιώθετε καλύτερα. Μια κρίση πανικού σπάνια θα κρατήσει περισσότερο από μια ώρα, ενώ τις περισσότερες φορές η εμπειρία έχει τελειώσει μέσα σε 20-30 λεπτά.
• Οι κρίσεις πανικού έχει φανεί πως είναι και οικογενειακό ζήτημα, καθώς αν κάποιο μέλος της οικογένειάς σας τις αντιμετωπίζει, είναι πιο πιθανό να τις  ζήσετε και εσείς κάποια στιγμή. Σχετίζονται, φυσικά, με το έντονο στρες, αλλά και με άλλους σωματικούς λόγους. Για παράδειγμα, είναι αρκετά πιθανό να βιώσετε κρίση πανικού αν πρόσφατα πήρατε κάποιο διεγερτικό ναρκωτικό, όπως η κοκαΐνη ή οι αμφεταμίνες. Η κατάχρηση αλκοόλ, επίσης, δεν βοηθάει, και μια κρίση πανικού μπορεί να εμφανιστεί και ως σύμπτωμα στέρησης από κάποια ουσία. Σε περιπτώσεις μεγάλης ευαισθησίας στην καφεΐνη, ακόμα και μερικοί καφέδες παραπάνω μπορεί να σας προκαλέσουν μια κρίση πανικού, αν και αυτό είναι σχετικά σπάνιο.
• Αν βιώνετε συχνά κρίσεις πανικού, ίσως θα ήταν καλή ιδέα να μιλήσετε με έναν γιατρό, ο οποίος θα σας βοηθήσει να καταλάβετε γιατί συμβαίνουν, όπως και να βρείτε τρόπους να τις διαχειρίζεστε καλύτερα μόνοι σας. Αν ο γιατρός σας δεν μπορεί να εντοπίσει κάποια σωματική αιτία που παθαίνετε συχνά κρίσεις πανικού, μπορεί να σας ζητήσει να μιλήσετε για το ενδεχόμενο διαταραχής πανικού και να προτείνει τις ανάλογες θεραπείες.
• Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμάστε είναι πως μια κρίση πανικού δεν πρόκειται να σας κάνει κακό σωματικά, όσο κι αν αισθάνεστε εκείνη την στιγμή να χάνετε την γη κάτω απ’ τα πόδια σας. Η μεγάλη ένταση κρατά μόνο λίγα λεπτά, όσο κι αν αισθάνεστε εκείνη την στιγμή να διαρκεί αιώνες. Μην ξεχνάτε πως θα περάσει, πως είναι στο μυαλό σας και πως οι βαθιές ανάσες είναι πολύ σημαντικές για να ηρεμήσετε τον εγκέφαλό σας εκείνη την στιγμή. Και δεν το εννοούμε αυτό μόνο με ψυχολογική έννοια: Όταν αγχωνόμαστε, παίρνουμε γρήγορες και κοφτές ανάσες, με αποτέλεσμα να μην οξυγονώνεται επαρκώς ο εγκέφαλός μας και να νιώθουμε ακόμα πιο μπερδεμένοι και αβοήθητοι. Οι βαθιές ανάσες είναι ο δρόμος για να δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.
• Προφανώς, σε έντονες περιπτώσεις που δεν επαρκεί μόνο η ψυχοθεραπεία ή οι δικές μας μέθοδοι να ελέγχουμε μια κρίση πανικού, ο γιατρός μπορεί να θεωρήσει κατάλληλο να ξεκινήσει κάποια φαρμακευτική αγωγή.
• Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά είναι σημαντικό να μιλάτε με κοντινούς σας (για αρχή) ανθρώπους για αυτά που νιώθετε, για να τα εκφράζετε. Πολλές φορές, το να πούμε φωναχτά και να ακούσουμε αυτά που μας αγχώνουν μπορεί να βοηθήσει να αλλάξουμε την προοπτική μας προς το καλύτερο, ή να τα απομυθοποιήσουμε λίγο. Έπειτα, δεν υπάρχει καμία απολύτως ντροπή γύρω από τις κρίσεις πανικού. Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα, και μιλώντας για αυτές ανοιχτά θα σπάσουμε κάθε κοινωνικό στίγμα που επιμένει να υπάρχει σχετικά με αυτές.
• Επίσης, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, το τρίπτυχο διατροφή-γυμναστική-ύπνος είναι πολύ σημαντικό. Αν όχι απευθείας για την καλύτερη διαχείριση των κρίσεων πανικού σας, για την γενικότερη υγεία σας. Είναι πολύ εύκολο σε περιόδους έντονου στρες να παραιτηθούμε λίγο από αυτό το τρίπτυχο. Να τρώμε κακές τροφές, να τρώμε υπερβολικά ή πολύ λίγο, να μην κινούμαστε αρκετά, να παραμελούμε την προσωπική μας υγιεινή και τον καλό ύπνο. Όλα αυτά εντείνουν το στρες που βιώνουμε και δημιουργούν έναν πολύ άσχημο φαύλο κύκλο που μας κάνει να νιώθουμε όλο και πιο αβοήθητοι. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως με λίγο πείσμα μπορούμε να επιβληθούμε πάνω σε όλα αυτά.

iatronet