Μήνας: Μάιος 2025

Η ψυχολογία έχει εντοπίσει πέντε φράσεις που χρησιμοποιούν συχνά οι άνθρωποι που είναι δυστυχισμένοι.

Μπορεί να μην το καταλαβαίνουμε καν, όμως κάποιες κινήσεις μας μπορούν να αποκαλύψουν πράγματα που κρύβουμε μέσα μας, όπως η δυστυχία.

Ακόμα και αν δεν φαίνεται προς τα έξω ή αν δεν λέμε πως είμαστε δυστυχισμένοι, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που μπορεί να αποτελέσουν «συναγερμό», σύμφωνα με την ψυχολογία.

Η ιστοσελίδα ally43. fr έχει συγκεντρώσει πέντε φράσεις που χρησιμοποιούν συχνά άτομα που είναι δυστυχισμένα και δεν αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους.

Εξάλλου, η δυστυχία μπορεί να πάρει πολλές μορφές και να εμφανιστεί για πολλούς λόγους. Μια από τις συχνότερες αιτίες εμφάνισης είναι οι αρνητικές σκέψεις που επαναλαμβάνουμε, είτε προέρχονται από κάποια άσχημη εμπειρία μας, από κάποιο τραύμα, είτε από τον τρόπο σκέψης μας και μια δύσκολη περίοδο στη ζωή μας.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα του, να καταλάβουμε τους λόγους που είμαστε δυστυχισμένοι και να δουλέψουμε αναγνωρίζοντας τις ενδείξεις, που μπορεί να είναι πολλές.

Οι πιο ανησυχητικές φράσεις που λένε δυστυχισμένοι άνθρωποι
Οι φράσεις που αποκαλύπτουν αίσθημα δυστυχίας προέρχονται από μελέτη του καθηγητή και coach Preston Ni. Σύμφωνα με αυτόν, η φράση «Όλα συμβαίνουν σε μένα» είναι πολύ χαρακτηριστική. Φανερώνει μια γενική αρνητική στάση απέναντι σε όλες τις καταστάσεις, καθώς θεωρούμε πως είμαστε πάντα το θύμα.

Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι έχουν επίσης την τάση να συγκρίνονται με άλλους.

Η φράση «Δεν είχα ποτέ τις ευκαιρίες που είχαν αυτοί» αποτελεί ακόμα ένα σημάδι. Το άτομο νιώθει κατώτερο και ρίχνει το φταίξιμο στους άλλους για την κατάστασή του.

Η ενοχή συχνά συνοδεύει τη δυστυχία. Κάποιος που αισθάνεται έτσι μπορεί να επαναλαμβάνει: «Δεν θα το συγχωρήσω ποτέ στον εαυτό μου».

Η ψυχολογία επισημαίνει επίσης ότι οι δυστυχισμένοι άνθρωποι λένε συχνά: «Δεν μπορώ να…». Δεν πρόκειται για άρνηση, αλλά για αίσθηση ανικανότητας. Πιστεύουν ότι δεν είναι ικανοί για τίποτα, κάτι που ενισχύει την αίσθηση δυσφορίας.

Τέλος, η φράση «Φοβάμαι ότι…» αποτελεί ακόμη μία χαρακτηριστική ένδειξη. Αποκαλύπτει ένα αίσθημα φόβου, που συχνά συνοδεύεται από αρνητικές σκέψεις.

iefimerida

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 είναι μια χρόνια πάθηση, που χαρακτηρίζεται από ολική έλλειψη ινσουλίνης, λόγω αυτοάνοσης καταστροφής των β-νησιδίων του Langerhans, στο πάγκρεας (τύπου1), που παράγουν ινσουλίνη. Ανιχνεύονται αντισώματα κατά των β νησιδίων στο 80% των περιπτώσεων: αντί GAD, αντί ΙΑ, αντί ΙΑ2, αντί ICA.

Ο διαβήτης τύπου 1, καθώς είναι μια αυτοάνοση νόσος, φαίνεται ότι ακολουθεί τον αυξημένο επιπολασμό αυτών των νόσων. Επιπλέον, φαίνεται να εμφανίζεται και σε νεαρότερες ηλικίες (κάτω από την ηλικία των 6 ετών), όλο και περισσότερο, και χωρίς την ύπαρξη κάποιου οικογενειακού ιστορικού, στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Δεν συσχετίζεται η εμφάνιση του με τη διενέργεια κάποιου εμβολίου. Εμφανίζεται συνήθως με συμπτώματα πολυουρίας, πολυδιψιας, πολυφαγίας, αδυναμίας, κοιλιακού άλγους.

Με την ανακοίνωση της διάγνωσης στον ασθενή και την οικογένεια του, υπάρχει, σχεδόν πάντα, ένα «πένθος» για το γεγονός αυτό. Κυρίως η οικογένεια του νεοδιαγνωσμένου διαβητικού, ιδιαίτερα αν αυτό είναι μικρό παιδί, θεωρεί ότι έχει έρθει το «τέλος» για αυτό. Είναι στα χέρια των εκπαιδευτών και της οικογένειας, αυτό να ξεπεραστεί γρήγορα.

Η εκπαίδευση της διαβητικής οικογένειας
Η εκπαίδευση της διαβητικής οικογένειας έχει αρκετά σημεία που πρέπει να καλυφθούν: διάφορες ινσουλίνες που κυκλοφορούν, νέου τύπου ινσουλίνες, υπογλυκαιμίες, υπεργλυκαιμίες, άσκηση, ασθένειες, διατροφή, τρόπος χορήγησης ινσουλίνης, μέτρηση σακχάρου αίματος, πρόγραμμα ημέρας του διαβητικού, ψυχολογία του διαβητικού, στόχοι για τον διαβήτη και τον ασθενή. Οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι ρεαλιστικοί, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς και το επίπεδο της οικογένειας, χωρίς να παραβλέπουμε έναν καλό έλεγχο. Για την καλύτερη και αρτιότερη εκπαίδευση, καθώς και για την επαφή με την οικογένεια, είναι απαραίτητη η παρουσία μιας ομάδας ειδικών: νοσηλεύτρια εκπαιδευμένη στον διαβήτη, διαιτολόγος, ψυχολόγος και τελευταίος και σίγουρα όχι ο πιο σημαντικός, ο ιατρός. Το κάθε μέλος της ομάδας θα επικεντρώσει στο κομμάτι της θεραπείας που ξέρει καλύτερα. Η ομάδα αυτή θα πρέπει να επικοινωνεί μεταξύ της, ώστε να εκτιμηθούν τυχόν ιδιαιτερότητες του ασθενούς και της οικογένειας του.

Πώς ρυθμίζεται
Η ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, ανεξάρτητα ηλικίας και τύπου, είναι μια ισορροπία ανάμεσα σε φάρμακα (ινσουλίνη), διατροφή και φυσική δραστηριότητα, με στόχο να κρατήσουμε τα σάκχαρα αίματος στα επιθυμητά όρια για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτό ακριβώς φοβίζει τους γονείς των παιδιών με διαβήτη: θα δεχθούν εύκολα να κάνουν μετρήσεις και ενέσεις; Θα μπορούν να ελέγξουν την διατροφή τους και τη δραστηριότητα τους; Θα μπορούν να αντιληφθούν τις υπογλυκαιμίες; Θα μπορούν να αποφύγουν τις υπεργλυκαιμίες; Το γεγονός ότι τα παιδιά μπορεί να είναι μικρά είναι το πλεονέκτημα τους. Ο τρόπος συμπεριφοράς τους μπορεί να διαμορφωθεί και να διδαχθεί. Αν είναι έφηβοι, χρειάζονται ειλικρινή και ευθεία αντιμετώπιση, ώστε να πειστούν να συμπεριλάβουν τις ρουτίνες του διαβήτη στην καθημερινή ρουτίνα τους. Εδώ κομβικό ρόλο παίζουν οι γονείς και η ομάδα του διαβήτη. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα συστήματα χορήγησης ινσουλίνης (στυλό ή αντλίες) καθώς και οι τεχνολογίες ελέγχου σακχάρου με πολλά χρώματα, σχήματα και ελάχιστη ποσότητα αίματος (3 μl) ή και με σκανάρισμα, είναι εξαιρετικά φιλικές σε παιδιά και η εξοικείωση τους με αυτά είναι θαυμαστή. Οι στερητικές δίαιτες του διαβήτη είναι πλέον παρελθόν. Σε συνδυασμό με τις νέες ινσουλίνες, μπορούμε να είμαστε πιο ευέλικτοι στο διατροφικό πρόγραμμα των παιδιών με διαβήτη, σχετικά με τις ποσότητες φαγητού και την ώρα του γεύματος. Όσο για τις υπογλυκαιμίες συχνός έλεγχος με τις νέες συσκευές συνεχούς καταγραφής σακχάρου αίματος και ο χρόνος θα φέρουν την καλύτερη αντίληψη και αντιμετώπισή τους.

Συμπερασματικά, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 είναι μια χρόνια κατάσταση κατά την οποία λείπει η ορμόνη ινσουλίνη. Η αναπλήρωσή της μπορεί να γίνει με απλό και πολύπλοκο τρόπο: απλό καθώς οι νέοι τρόποι χορήγησης (στυλό, αντλίες) απλουστεύουν τα πράγματα και πολύπλοκο καθώς πρέπει να ληφθούν υπόψην καταστάσεις που δεν είναι χειροπιαστές – διατροφή, ασθένειες, άγχος, παιχνίδι. Οι μικροί μας φίλοι με διαβήτη τα καταφέρνουν με θαυμαστό τρόπο.

iefimerida

Το φως της ημέρας μπορεί να ενισχύσει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τις λοιμώξεις.

Τα παραπάνω διαπιστώνει μελέτη, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο του Όκλαντ, που δημοσιεύθηκε στο «Science Immunology».

Τι αναφέρει η έρευνα για το φως της ημέρας
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως οργανισμό-μοντέλο το ψάρι ζέβρα, ένα μικρό ψάρι του γλυκού νερού, επειδή η γενετική του σύσταση είναι παρόμοια με τη δική μας. Η ομάδα επικεντρώθηκε στα πιο άφθονα ανοσοποιητικά κύτταρα στο σώμα μας, τα ουδετερόφιλα, που είναι ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων. Τα κύτταρα αυτά μετακινούνται γρήγορα στο σημείο μιας λοίμωξης και σκοτώνουν τα εισβάλλοντα βακτήρια.

Όπως διαπιστώθηκε, τα ουδετερόφιλα διαθέτουν ένα κιρκάδιο ρολόι που τα ενημερώνει για τη διάρκεια της ημέρας και ενισχύει την ικανότητά τους να σκοτώνουν τα βακτήρια. Το φως έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στα κιρκάδια αυτά ρολόγια.

«Δεδομένου ότι τα ουδετερόφιλα είναι τα πρώτα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που στρατολογούνται σε περιοχές φλεγμονής, η ανακάλυψή μας έχει ευρύτατες θεραπευτικές επιπτώσεις σε πολλές φλεγμονώδεις ασθένειες. Το εύρημα αυτό ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν στο κιρκάδιο ρολόι των ουδετερόφιλων για να ενισχύσουν την ικανότητά τους να καταπολεμούν τις λοιμώξεις», σημειώνει ο επικεφαλής ερευνητής, Κρίστοφερ Χολ, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μοριακής Ιατρικής και Παθολογίας του Πανεπιστημίου του Όκλαντ.

iefimerida

Η άνοιξη, εποχή ανθοφορίας, αυξημένης ηλιοφάνειας και ανόδου της θερμοκρασίας, συνοδεύεται συχνά από αναπνευστικές επιβαρύνσεις για ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού.

Το αυξημένο αλλεργικό φορτίο της εποχής προκαλεί έντονα συμπτώματα όπως βήχα, πταρμό, συριγμό, βάρος στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή – ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες.

«Τα συμπτώματα αυτά διαταράσσουν σοβαρά την καθημερινότητα και τον ύπνο των πασχόντων, μειώνοντας αισθητά την ποιότητα ζωής τους. Υπολογίζεται πως περίπου το 10% των πολιτών εμφανίζουν τέτοιου είδους προβλήματα κατά την ανοιξιάτικη περίοδο», αναφέρει ο κ. Ελευθέριος Βρουβάκης Διευθυντής Πνευμονολόγος στο Metropolitan Hospital.

Τι είναι το άσθμα;
«Το άσθμα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης πάθηση των αεραγωγών του πνεύμονα. Εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως βήχας, συριγμός και δύσπνοια – τα οποία όμως διαφέρουν από άτομο σε άτομο, τόσο ως προς την ένταση όσο και ως προς τη συχνότητά τους. Μπορεί δέκα άτομα να πάσχουν από άσθμα, αλλά η εικόνα της νόσου να διαφέρει ριζικά: από σχεδόν ασυμπτωματική πορεία μέχρι ανάγκη για συχνές νοσηλείες. Αυτή η μεταβλητότητα καθιστά απαραίτητη την εξατομικευμένη προσέγγιση στη διάγνωση και θεραπεία», εξηγεί και συνεχίζει:

Το σοβαρό άσθμα απαιτεί ειδική διαχείριση
«Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί το σοβαρό άσθμα – μία μορφή της νόσου που επιμένει παρά την κανονική χρήση φαρμακευτικής αγωγής. Τα άτομα με σοβαρό άσθμα παρουσιάζουν συνεχή συμπτώματα, διαταραχές ύπνου και περιορισμούς στην καθημερινότητά τους. Για παράδειγμα, ακόμα και μία προσπάθεια γέλιου μπορεί να προκαλέσει κρίση βήχα, οδηγώντας σε κοινωνική απομόνωση, ιδιαίτερα σε νεότερους ανθρώπους».

Σύγχρονες θεραπείες με έμφαση στην ποιότητα ζωής
Η επιστημονική πρόοδος έχει οδηγήσει σε σημαντικές εξελίξεις στη θεραπεία του άσθματος. Σήμερα υπάρχουν στοχευμένες φαρμακευτικές αγωγές που προσφέρουν άμεση και ουσιαστική ανακούφιση, αποκαθιστώντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρά τις εποχικές ελλείψεις εισπνεόμενων φαρμάκων –ιδιαίτερα την άνοιξη– η διαθεσιμότητα σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια έχει βελτιωθεί, αποφεύγοντας τις ακραίες καταστάσεις του παρελθόντος.

Η σημασία της πρόληψης και της αποφυγής ερεθιστικών παραγόντων
Πέρα από τη φαρμακευτική αγωγή, καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση του άσθματος παίζει η αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων. Ο καπνός του τσιγάρου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ερεθιστικούς παράγοντες και η απομάκρυνσή του από την καθημερινότητα των πασχόντων είναι ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση της κατάστασής τους», καταλήγει ο κ. Βρουβάκης.

*Στην πρόληψη και καταπολέμηση των αλλεργιών και των πνευμονολογικών – αναπνευστικών νοσημάτων συμβάλλει ενεργά το Πνευμονολογικό Τμήμα του Metropolitan Hospital, που είναι πλήρως εξοπλισμένο με τον πληρέστερο και αρτιότερο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό αιχμής και εκτελεί όλο το φάσμα των απαιτούμενων εξετάσεων, για την πλήρη διερεύνηση, ορθή διάγνωση και σωστή παρακολούθηση όλων των αναπνευστικών νοσημάτων. Το Πνευμονολογικό Τμήμα του Metropolitan Hospital λειτουργεί καθημερινώς σε στενή συνεργασία με άλλα Τμήματα & Εργαστήρια του Νοσοκομείου (Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, Καρδιολογικό, Θωρακοχειρουργικό κ.α.) και διαθέτει την απαραίτητη ιατρική στελέχωση και τεχνολογική υποδομή ώστε να ανταποκριθεί στην πληθώρα των διαγνωστικών και θεραπευτικών προκλήσεων που τίθενται καθημερινά.

iefimerida

Αν το αλκοόλ καταναλώνεται με μέτρο, είναι αποδεκτό. Εγκυμονεί όμως κινδύνους για την υγεία ειδικά για όσους το έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους.

Ορισμένα είδη αλκοολούχων ποτών μάλιστα θεωρούνται ιδιαίτερα επιβλαβή, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ζάχαρη. Αυτά είναι τα παρακάτω:

Τα κοκτέιλ
Είτε πρόκειται για Mojito είτε για είτε για κάποιο άλλο δροσιστικό ποτό, τα κοκτέιλ είναι πολύ δημοφιλή, είτε σε γιορτές είτε σε μια ζεστή βραδιά με φίλους. Ωστόσο, εκτός από το αλκοόλ, αυτά τα ποτά συχνά περιέχουν και μεγάλες ποσότητες ζάχαρης. Αυτό ενέχει έναν πρόσθετο κίνδυνο για την υγεία, καθώς η ζάχαρη μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη ασθενειών όπως ο διαβήτης ή η παχυσαρκία. Επιπλέον, η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης δεν βλάπτει μόνο τα δόντια, αλλά και την εντερική χλωρίδα.

Το ουίσκι κόλα
Η κατανάλωση ουίσκι από μόνη της αποτελεί κίνδυνο για την υγεία. Ωστόσο, όταν συνδυάζεται με κόλα, αυτό το ποτό γίνεται μια πραγματική παγίδα θερμίδων. Ένα ποτήρι κόλα περιέχει το ισοδύναμο περίπου επτά κύβων ζάχαρης. Η υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη μπορεί να προάγει την ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων και παχυσαρκίας. Επιπλέον, η ζάχαρη διασφαλίζει ότι το αλκοόλ εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος πιο γρήγορα, αυξάνοντας έτσι την επίδρασή του στο σώμα.

Ready to drink ποτά
Πριν από λίγα χρόνια, τα ready to drink ποτά (έτοιμα, ιδιαίτερα γευστικά ποτά σε μπουκάλια στο ψυγείο), ήταν πολύ δημοφιλή, ειδικά μεταξύ των νέων. Αν και η δημοτικότητά τους έχει μειωθεί, τα πολύχρωμα αλκοολούχα ποτά εξακολουθούν να διατίθενται σε πολλά σούπερ μάρκετ. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, αυτά τα ποτά συχνά περιέχουν επίσης χρωστικές ουσίες και συντηρητικά. Μερικά από αυτά τα ποτά περιέχουν και καφεΐνη.

iefimerida

Μια βουβωνοκήλη εμφανίζεται όταν ένα ενδοκοιλιακό σπλάγχνο (συνηθέστερα έντερο) προεξέχει μέσα από ένα χάσμα στους κοιλιακούς μυς στη βουβωνική χώρα.

Ενώ οι βουβωνοκήλες είναι πιο συχνές στους άνδρες, μπορεί επίσης να εμφανιστούν και σε γυναίκες, αλλά συχνά, με διαφορετική συμπτωματολογία.

Πόσο συχνή είναι η βουβωνοκήλη στις γυναίκες;
«Οι βουβωνοκήλες είναι σημαντικά λιγότερο συχνές στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Υπολογίζεται ότι οι άνδρες έχουν 9 έως 12 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν βουβωνοκήλη από τις γυναίκες. Αυτή η διαφορά οφείλεται κυρίως σε διαφορές στην ανατομία. Στους άνδρες, ο σπερματικός τόνος διέρχεται μέσα από ένα σωλήνα (βουβωνικός πόρος), που αποτελεί μια εκ γενετής πιο αδύναμη περιοχή, αφού από εκεί γίνεται η κάθοδος και τελικά η έξοδος του όρχεως προς το όσχεο κατά την εμβρυϊκή ζωή, καθιστώντας τους πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση βουβωνοκήλης. Στις γυναίκες, δεν υπάρχει σπερματικός τόνος, ο βουβωνικός πόρος είναι σαφώς πιο κοντός και στενός και περιέχει τον στρογγυλό σύνδεσμο, ο οποίος είναι μικρότερος και προσφέρει περισσότερη δομική υποστήριξη, αφού αποτελεί έναν από τους συνδέσμους της μήτρας. Έτσι, καθαρά για ανατομικούς λόγους, η πιθανότητα ανάπτυξης βουβωνοκήλης στις γυναίκες είναι σαφώς μικρότερη», αναφέρει ο κ. Φώτης Αρχοντοβασίλης MD, PhD, FEHS, Γενικός Χειρουργός, Master Surgeon of Excellence, Hernia Surgery and AWR (SRC certified), Διευθυντής ΣΤ’ Χειρουργικής Κλινικής Metropolitan General, Διευθυντής Κέντρου Αριστείας Χειρουργικής Κηλών Metropolitan General (SRC certified), Επιστημονικός Συνεργάτης Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Αντιπρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Ενδοσκοπικής Χειρουργικής.

Αιτίες βουβωνοκήλης στις γυναίκες
Παρόλα αυτά, κάποιες φορές αναπτύσσονται και στις γυναίκες βουβωνοκήλες. Τα αίτια και οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν:

Συγγενής (εκ γενετής) αδυναμία στο κοιλιακό τοίχωμα
Χρόνια αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση από:
άρση βαρών
Χρόνιο βήχα
Παχυσαρκία
Έντονη δυσκοιλιότητα
Εγκυμοσύνη (συνήθως πολλαπλές εγκυμοσύνες)
Προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιά ή τραύμα που αποδυναμώνει τα μυϊκά στρώματα του κοιλιακού τοιχώματος
Συμπτώματα στις γυναίκες
Οι βουβωνοκήλες στις γυναίκες μπορεί να είναι πιο δύσκολο να διαγνωστούν επειδή τα συμπτώματα είναι συχνά λιγότερο εμφανή από ότι στους άνδρες. Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

Πόνο ή δυσφορία στη βουβωνική χώρα, ειδικά όταν λυγίζουν τα πόδια, όταν σηκώνουν βάρη ή όταν βήχουν
Εξόγκωμα ή προπέτεια στη βουβωνική χώρα (λιγότερο συχνό)
Αίσθημα βάρους ή πίεσης στην κατώτερη κοιλιακή χώρα ή την πύελο
Έντονο πόνο με ναυτία ή έμετους εάν η κήλη περισφιχτεί ή στραγγαλιστεί
Πόνο κατά την έμμηνο ρύση ή τη σεξουαλική επαφή (σε σπάνιες περιπτώσεις)
Προσοχή: «Στη γυναίκα, όπου υπάρχουν και τα έσω γεννητικά όργανα (μήτρα – σάλπιγγες – ωοθήκες) μπορεί όλα τα ανωτέρω συμπτώματα να οφείλονται σε άλλες καταστάσεις ή να μοιάζουν με άλλες παθολογικές οντότητες όπως κύστεις ωοθηκών, ινομυώματα, σαλπιγγίτιδες ή ενδομητρίωση. Κατά συνέπεια η εσφαλμένη διάγνωση δεν είναι ασυνήθιστη. Πρέπει ο εξειδικευμένος χειρουργός κηλών να εξετάσει προσεκτικά την γυναίκα και να αποκλείσει μια πιθανή βουβωνοκήλη, έτσι ώστε να μπορεί η ασθενής να αποταθεί στη συνέχεια στον γυναικολόγο της για περαιτέρω έλεγχο γυναικολογικών καθαρά παθήσεων» επισημαίνει.

Διαφορές βουβωνοκήλης μεταξύ ανδρών και γυναικών
Χαρακτηριστικά σε άνδρες
Συχνότητα εμφάνισης: Μεγάλη
Ανατομικές διαφορές: Σπερματικός τόνος όρχεως
Συμπτώματα: Συχνή εμφάνιση εξογκώματος στη βουβωνική χώρα
Κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών: Μέτριος
Διάγνωση: Εύκολη με απλή κλινική εξέταση
Χαρακτηριστικά σε γυναίκες
Συχνότητα εμφάνισης: Μικρή
Ανατομικές διαφορές: Στρογγυλός σύνδεσμος μήτρας
Συμπτώματα: Συχνά ενόχληση ή πόνος χωρίς ορατό εξόγκωμα
Κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών: Υψηλός λόγω καθυστερημένης διάγνωσης
Διάγνωση: Πιο δύσκολη, που συχνά απαιτεί υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία
Σημαντικό: Οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν μηροκήλη, η οποία εμφανίζεται ακριβώς κάτω από την βουβωνική χώρα, στο μέρος που ενώνεται ο μηρός με την κοιλιά. Συχνά μπορεί μια μηροκήλη να συγχέεται με την βουβωνοκήλη, αλλά απαιτεί ακόμη πιο άμεση αντιμετώπιση.

Διάγνωση
Η διαγνωστική προσπέλαση μιας βουβωνοκήλης σε γυναίκα συνήθως περιλαμβάνει:

Κλινική εξέταση: Ο ιατρός μπορεί να ελέγξει για εξογκώματα όταν ο ασθενής βήξει ή σφιχτεί.
Απεικόνιση: Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, η απεικόνιση στη γυναίκα ασθενή χρησιμοποιείται πιο συχνά και περιλαμβάνει:
Υπερηχογράφημα μαλακών μορίων μηροβουβωνικής χώρας, αλλά και κάτω κοιλίας
Αξονική τομογραφία κάτω κοιλίας
Μαγνητική τομογραφία (ειδικά για μικρές ή κρυφές κήλες)
Θεραπευτική αντιμετώπιση
«Η μόνη, οριστική, και αποτελεσματική θεραπεία για μια βουβωνοκήλη είναι η χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης της κήλης. Χωρίς χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος περίσφιξης (όπου το εντερικό περιεχόμενο δεν μπορεί να αναταχθεί πάλι πίσω στη κοιλιά και παραμένει εκτός) ή στραγγαλισμού (όπου πλέον διακόπτεται η παροχή αίματος προς το έντερο και σε λίγες ώρες θα επέλθει νέκρωση και διάτρηση του εντέρου), ο οποίος μπορεί να γίνει απειλητικός για τη ζωή», εξηγεί ο ειδικός χειρουργός.

Χειρουργικές τεχνικές
Ανοικτή επιδιόρθωση κήλης
Γίνεται με μία τομή στη βουβωνική χώρα.
Υπάρχουν περισσότερες από 5 διαφορετικές τεχνικές, ανάλογα με τις γνώσεις του χειρουργού και τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του ασθενούς (Lichtenstein, Amid, ONSTEP, Shouldice, Desadra, Basini κ.α)
Το περιεχόμενο της κήλης ωθείται προς τα πίσω, ξανά μέσα στην κοιλιά, όπου ανήκει, συρράπτεται το χάσμα και το κοιλιακό τοίχωμα ενισχύεται συνήθως με συνθετικό πλέγμα
Η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική, γενική, μέθη ή με επισκληρίδιο αναισθησία.
Λαπαροσκοπική αποκατάσταση (μέθοδος TAPP)
Ελάχιστα επεμβατική τεχνική με χρήση μικρών τομών και κάμερας
Η κάμερα και τα λαπαροσκοπικά εργαλεία μπαίνουν μέσα στο εσωτερικό της κοιλιάς
Ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, πιο γρήγορη κινητοποίηση συγκριτικά με τις ανοιχτές επεμβάσεις
Συνήθως προτιμάται στις γυναίκες, ειδικά εάν η διάγνωση είναι αβέβαιη, και ταυτόχρονα γίνεται και διερεύνηση γεννητικών οργάνων και του εσωτερικού της κοιλιάς. Με αυτή την τεχνική αποκαθίσταται ταυτόχρονα και τυχούσα ύπαρξη μηροκήλης.
Ενδοσκοπική αποκατάσταση (τεχνικές TEP και eTEP)
Ελάχιστα επεμβατική τεχνική με χρήση μικρών τομών και κάμερας
Η κάμερα και τα ενδοσκοπικά εργαλεία δεν μπαίνουν μέσα στο εσωτερικό της κοιλιάς, αλλά στον εξωπεριτοναϊκό χώρο, δηλαδή κάτω από τους μύες. Αποφεύγεται έτσι η είσοδος μέσα στη περιτοναϊκή κοιλότητα (με όλες τις πιθανές επιπλοκές που μπορεί αυτή η είσοδος να επιφέρει)
Ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, πιο γρήγορη κινητοποίηση συγκριτικά με τις ανοιχτές επεμβάσεις
Συνήθως προτιμάται στις γυναίκες, εάν η διάγνωση είναι βέβαιη, και δεν απαιτείται ταυτόχρονα να γίνει και διερεύνηση των έσω γεννητικών οργάνων και του εσωτερικού της κοιλιάς
Με αυτή την τεχνική αποκαθίσταται ταυτόχρονα και τυχούσα ύπαρξη μηροκήλης ή και οποιαδήποτε άλλη συνυπάρχουσα κήλη.
Ρομποτική χειρουργική (τεχνικές TAPP και TEP)
Προηγμένη μορφή ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής, με ελάχιστες τομές και χρήση ρομποτικών χειρουργικών συστημάτων
Προσφέρει εξαιρετική ακρίβεια κινήσεων και χειρουργικών χειρισμών, τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου, ασύγκριτη ασφάλεια
Ιδιαίτερα χρήσιμη για σύνθετες ή υποτροπιάζουσες κήλες
Πιο ακριβή μέθοδος, όχι προσιτή παντού -πρέπει το νοσοκομείο να έχει ρομποτικό σύστημα- και να είναι οι χειρουργοί κηλών εκπαιδευμένοι και πιστοποιημένοι στη χρήση ρομποτικών συστημάτων.
Μετά το χειρουργείο
Ο χρόνος αποθεραπείας ποικίλλει: 1–2 εβδομάδες για λαπαροσκοπική, ενδοσκοπική και ρομποτική χειρουργική Έξοδος της ασθενούς αυθημερόν (μέσα σε λίγες ώρες), και μετά από 2 ημέρες πλήρης κινητοποίηση.
3–4 εβδομάδες για ανοιχτή χειρουργική επέμβαση
Έξοδος εντός 24 ωρών και πλήρης κινητοποίηση μετά από 4-5 ημέρες.
Τα ποσοστά υποτροπής είναι πολύ χαμηλά με την χρησιμοποίηση πλέγματος (0,3-1,5 %).
Συμπερασματικά
«Οι βουβωνοκήλες στις γυναίκες είναι λιγότερο συχνές αλλά δυνητικά πιο επικίνδυνες λόγω διαγνωστικών προκλήσεων και καθυστερημένης θεραπείας. Γυναίκες με ανεξήγητο πόνο στη βουβωνική χώρα ή στην πύελο θα πρέπει να αξιολογούνται για κήλες, ειδικά όταν έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες. Η πρόοδος στην απεικόνιση και την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική έχει βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα και έχει μειώσει τα ποσοστά επιπλοκών. Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη χειρουργική παρέμβαση είναι το κλειδί για την αποτελεσματική διαχείριση», καταλήγει ο κ. Αρχοντοβασίλης.

iefimerida

Ο Σαλβαδόρ Μασίπ, καθηγητής Μοριακής Ιατρικής, ερευνητής στη Βιολογία της Νευροεκφύλισης και της Γήρανσης, μίλησε στην El Espanol για όσα επηρεάζουν τη γήρανση και τη μακροζωία.

Αναφερόμενος ειδικά στο κομμάτι της διατροφής τόνισε ότι είναι λάθος να δαιμονοποιούμε τροφές και έδωσε έμφαση στη σημασία της ισορροπίας.

«Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η μεσογειακή διατροφή, που βασίζεται περισσότερο σε φυτικά παρά παρά σε ζωικά λιπαρά, ωφελεί τη μακροζωία. Το σημαντικό είναι η ισορροπία: δεν πιστεύω στις ακραίες δίαιτες που αποκλείουν τη ζάχαρη και το λίπος, δεν είναι βιώσιμες μακροπρόθεσμα. Και είναι λάθος να δαιμονοποιούμε τα τρόφιμα. Το λίπος είναι σημαντικό, αλλά το σωστό λίπος: αποφύγετε τα κορεσμένα λιπαρά από το κόκκινο και το επεξεργασμένο κρέας. Επίσης, χρειάζεται έλεγχος στους υδατάνθρακες: η φρουκτόζη από τα φρούτα είναι ωφέλιμη, αλλά όχι η επεξεργασμένη ζάχαρη. Από την άλλη, δεν πρέπει να κάνουμε τρελά πράγματα, όπως γίνεται σε ορισμένα μέρη των ΗΠΑ, όπου κάποιοι καταναλώνουν το 70% των θερμίδων τους από ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο είναι καλό, αλλά όχι για να το πίνουμε με το κουτάλι!», λέει συγκεκριμένα.

Δύο ακόμα μυστικά μακροζωίας
Ο Μασίπ τονίζει επίσης τη σημασία της ποιότητας ζωής και όχι μόνο της διάρκειάς της. Για τον λόγο αυτό, πέρα από τη διατροφή, υπογραμμίζει τη σημασία του ποιοτικού ύπνου, και της σωματικής άσκησης. «Αν δεν κοιμόμαστε καλά, αυτό έχει συνέπειες. Δεν μπορούμε να πούμε «σήμερα θα κοιμηθώ τρεις ώρες και αύριο θα κοιμηθώ εννέα για να το αναπληρώσω», τονίζει σχετικά με τον ύπνο.

Όσον αφορά στη σωματική δραστηριότητα επισημαίνει ότι είναι ευεργετική για την καρδιαγγειακή υγεία, που αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως και τονίζει ότι σήμερα «γνωρίζουμε ότι ωφελεί και τις διαδικασίες της γήρανσης, εφόσον είναι σταθερή και μέτριας έντασης», καθώς «αντιθέτως, η υπερβολική άσκηση φαίνεται πως επιταχύνει τη γήρανση».

iefimerida

Πολλές φορές στη ζωή έχουμε φτάσει σε ένα οριακό σημείο για να κατανοήσουμε πραγματικά κάποιες αλήθειες.

Δεν είναι λίγες οι φορές που συμφωνούμε συγκαταβατικά κουνώντας απλά το κεφάλι μας. Ομως στην ουσία δεν κατανοούμε την πραγματικότητα. Η βαθιά κατανόηση έρχεται μόνο όταν βρεθούμε εμείς οι ίδιοι αντιμέτωποι με καταστάσεις που δεν μπορούμε πια να αγνοήσουμε.

1. Το σώμα δεν συγχωρεί τα πάντα

«Θα το αντέξω»: πόσες φορές λέμε αυτή τη φράση, όταν πιέζουμε τον οργανισμό μας πέρα από τα όριά του… Λίγος ύπνος, κακή διατροφή, ελάχιστη άσκηση, συνεχές στρες. Μόνο όταν το σώμα αρχίσει να στέλνει ισχυρά σήματα ή κυριολεκτικά “καταρρεύσει”, συνειδητοποιούμε ότι οι αντοχές του δεν είναι ανεξάντλητες. Η αποκατάσταση παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο όταν αντιλαμβανόμαστε αργά το πρόβλημα.

2. Ο χαμένος χρόνος δεν επιστρέφει

Ακούγεται αυτονόητο, όμως δύσκολα το συνειδητοποιούμε: ο χρόνος που περνά δεν επιστρέφει. Τα χρόνια που αφήσαμε φιλίες να χαθούν, οι στιγμές με την οικογένεια που θυσιάσαμε για «σημαντικότερα» πράγματα ή οι ευκαιρίες που δεν τολμήσαμε να αρπάξουμε – όλα αποκτούν αξία μόνο όταν πάψουν να υπάρχουν.

3. Κανείς δεν είναι για πάντα εδώ

Ξέρουμε ότι κανείς δεν ζει για πάντα. Όσο, όμως, οι αγαπημένοι μας είναι παρόντες, θεωρούμε την παρουσία τους δεδομένη. Αναβάλλουμε συζητήσεις, επισκέψεις, κοινές στιγμές για το «αργότερα». Η σκληρή αλήθεια εμφανίζεται μόνο όταν κάποιος δεν είναι πια κοντά μας ή όταν ο χρόνος μαζί του γίνεται απότομα περιορισμένος – λόγω ασθένειας ή άλλων καταστάσεων.

4. Όσο αναβάλλουμε, τόσο πιο δύσκολο γίνεται

Οσο περισσότερο καθυστερούμε κάποιες αλλαγές που πρέπει να γίνουν, τόσο πιο δύσκολα γίνονται. Αυτό μπορεί να αφορά την καριέρα, την καθημερινότητα, κάποια δεξιότητα, ή τη σχέση μας. Η αναμονή κάνει το πρώτο βήμα πιο τρομακτικό.

5. Οι σχέσεις χρειάζονται φροντίδα

Οι φιλίες και οι σχέσεις συχνά μας φαίνονται αυτονόητες. Πιστεύουμε ότι θα αντέξουν χωρίς προσπάθεια. Όμως έρχεται η στιγμή που βλέπουμε καθαρά: αυτό που δεν φροντίζουμε, μαραίνεται. Και θέλει φροντίδα.

6.Το να προδίδεις τον εαυτό σου έχει κόστος

Πολλοί από εμάς περνάμε χρόνια προσπαθώντας να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Συμφωνούμε με πράγματα που δεν μας εκφράζουν, μένουμε σε δουλειές που μας κάνουν δυστυχισμένους ή ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες άλλων. Όμως, όσο περισσότερο αγνοούμε τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες, τόσο πιο έντονα εμφανίζονται οι συνέπειες – δυσαρέσκεια, εξάντληση ή ακόμα και προβλήματα υγείας. Ζεις συνέχεια κόντρα στον εαυτό σου, αργά ή γρήγορα το πληρώνεις.

7.Οι μικρές αποφάσεις έχουν μεγάλες συνέπειες

Υποτιμούμε συχνά τη δύναμη των καθημερινών μας επιλογών. Μια μικρή συνήθεια, μια αναβολή σε κάτι προγραμματισμένο… πράγματα που φαίνονται ασήμαντα τη στιγμή που τα κάνουμε, μπορεί να οδηγήσουν σε μεγάλες αλλαγές μακροπρόθεσμα.

Ποτέ δεν είναι πραγματικά αργά
Το παρήγορο είναι ότι, ακόμα κι αν καταλάβουμε κάποιες αλήθειες αργά, σπάνια είναι πραγματικά αργά για να αλλάξουμε. Το κρίσιμο είναι να αναγνωρίσουμε τη στιγμή που μαθαίνουμε ένα σημαντικό μάθημα – και να πράξουμε ανάλογα. Γιατί η γνώση από μόνη της δεν αρκεί. Μερικές φορές χρειάζεται θάρρος για να περάσουμε από τη συνειδητοποίηση στην αλλαγή.

iefimerida

Μπορεί η πρωτεΐνη να έχει συνδυαστεί στο μυαλό αρκετών με τεράστια ροφήματα που καταναλώνουν bodybuilders, όμως η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική.

Η πρωτεΐνη δεν είναι μόνο για την ανάπτυξη μυών, καθώς παίζει σημαντικό ρόλο στο πώς αισθανόμαστε μετά το φαγητό, δίνοντας αίσθηση πληρότητας, σταθερής ενέργειας, ανεβασμένης διάθεσης, ενώ διατηρεί ισορροπημένο το σάκχαρο στο αίμα, προσφέροντας καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και έναν καλύτερο ύπνο.

Όλα αυτά δεν γίνονται με αυστηρή διατροφή και ζωή αθλητή, καθώς η πρωτεΐνη μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή σας με φυσικό και ευχάριστο τρόπο, όπως εξηγεί και η διατροφολόγος Emily English, περιγράφοντας την καθημερινότητά της.

Ξεκίνημα με τσάι matcha και ομελέτα
Η διατροφολόγος εξηγεί ότι ξεκινά τη μέρα της με τσάι matcha με κολλαγόνο. Το χαρακτηρίζει ως ένα μικρό καθημερινό τελετουργικό που κάνει τη διαφορά, δίνοντάς της τη δόση καφεΐνης που χρειάζεται.

Παράλληλα, φτιάχνει μία ομελέτα με δύο ασπράδια αυγών, που της δίνουν 12 γραμμάρια πρωτεΐνης, κάτι που την κρατά χορτάτη και τη βοηθά να ρυθμίσει το σάκχαρο στο αίμα της. Σε κάποιες περιπτώσεις προσθέτει επιπλέον ασπράδια για να ανεβάσει την πρωτεΐνη στα 20 γραμμάρια.

Στη συνέχεια προσθέτει την ομελέτα σε φρυγανισμένο ψωμί, το οποίο κόβει σε φέτες και το διατηρεί στην κατάψυξη για να διατηρείται φρέσκο και να μη χάνει το άμυλο που χρειάζεται για ένα υγιές έντερο. Τελειώνοντας, απλώνει τυρί cottage για επιπλέον πρωτεΐνη και ασβέστιο, ενώ ολοκληρώνει το γεύμα της ρίχνοντας από πάνω ψιλοκομμένες ντομάτες, αβοκάντο και κόκκινο κρεμμύδι, δημιουργώντας ένα χορταστικό πρωινό που περιέχει περίπου 30 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Μεσημεριανό με άρωμα Ελλάδας και κοτόπουλο
Η Emily English προτιμά συνήθως (τρεις φορές την εβδομάδα) σαλάτες, καθώς είναι ένα γρήγορο και γευστικό γεύμα. Πρόκειται για έναν συνδυασμό που έχει έντονο το άρωμα Ελλάδας και ψητό κοτόπουλο.

Χρησιμοποιεί περίπου 120 γραμμάρια μαγειρεμένου στήθους κοτόπουλου, το οποίο δίνει περίπου 30 γραμμάρια πρωτεΐνης από μόνο του. Προσθέτει ρεβίθια για επιπλέον φυτικές ίνες και φέτα για περισσότερη πρωτεΐνη. Για το ντρέσινγκ αναμειγνύει ελληνικό γιαούρτι με χυμό λεμονιού, μέλι, μουστάρδα, ελαιόλαδο, σκόρδο και βότανα.

Προσθέτει ακόμη περισσότερη πρωτεΐνη και κάνει τη σαλάτα κρεμώδη και ικανοποιητική, χωρίς να την αισθάνεστε βαριά.

Αυτό το είδος σαλάτας έχει ενσωματωμένη την ισορροπία: πρωτεΐνη από πολλαπλές πηγές, πολλές φυτικές ίνες, υγιεινά λιπαρά, και είναι σωστά χορταστική. Κάποιες μέρες αλλάζει το κοτόπουλο με τόνο ή γαρίδες. Μέχρι το τέλος, έχει πετύχει εύκολα περίπου 35 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Ένα αλμυρό σνακ για το απόγευμα
Η διατροφολόγος αποφεύγει την μπάρα πρωτεΐνης, καθώς τις θεωρεί υπερβολικά γλυκές και δεν την αφήνουν ικανοποιημένη.

Για τον λόγο αυτό προτιμά ένα σνακ αλμυρό, που να περιλαμβάνει καλαμαράκια ή λίγα κεφτεδάκια. Εναλλακτικά, προτιμά ένα μπολ με γιαούρτι και μούρα ή λίγους ξηρούς καρπούς.

Ισορροπημένο δείπνο με πρόταση από την Ταϊλάνδη
Για το δείπνο της θέλει ισορροπημένες γεύσεις, με ένα από τα πιάτα που ξεχωρίζει να είναι οι ταϊλανδέζικοι γαριδοκεφτέδες με σάλτσα από φιστίκια και γιαούρτι.

Οι γαρίδες μαγειρεύονται γρήγορα, είναι γεμάτες με άπαχη πρωτεΐνη και λειτουργούν εξαιρετικά σε μορφή κεφτέδων με λεμονόχορτο, σκόρδο και λίγο τζίντζερ. Τους σερβίρει με μια φρέσκια σαλάτα με αγγούρι και καρότο. Συχνά προσθέτει ρύζι ή νουντλς για λίγους υδατάνθρακες.

Αυτό το φαγητό προσφέρει 35 γραμμάρια πρωτεΐνης και είναι ζωντανό, φρέσκο και ελαφρύ.

Φινάλε με ζεστή σοκολάτα
Η μέρα της κλείνει με ένα φλιτζάνι ζεστής σοκολάτας με κολλαγόνο. Το φτιάχνει με βιολογικό πλήρες γάλα. Είναι μία επιλογή που ικανοποιεί την επιθυμία της για γλυκό λίγο πριν από τον ύπνο.

Το συγκεκριμένο ρόφημα προσφέρει περίπου οκτώ γραμμάρια πρωτεΐνης και έχει θετικό αντίκτυπο στο δέρμα της.

iefimerida

Μια μαγνητική τομογραφία μπορεί να εντοπίσει άτομα που διατρέχουν κίνδυνο καρδιακών παθήσεων μια δεκαετία πριν από ένα πιθανό εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή, σύμφωνα με μια μελέτη.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Νταντί στη Σκωτία συνέλεξαν από το 2008 μέχρι το 2013 δεδομένα από 5.015 εθελοντές, που εκείνη την εποχή δεν είχαν ιστορικό καρδιακών παθήσεων ή απειλούνταν άμεσα.

Ωστόσο, δέκα χρόνια αργότερα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια αυξημένη (αλλά φυσιολογική) μάζα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς ήταν ένας «σαφής δείκτης» του κινδύνου μελλοντικής καρδιαγγειακής νόσου. Ο κίνδυνος ήταν ο ίδιος ακόμη και αν το όργανο λειτουργούσε όπως αναμενόταν κατά τη στιγμή των εξετάσεων.

Η μαγνητική τομογραφία που μπορεί να σώσει τεράστιο αριθμό ζωών
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είχαν διαφορετικούς παράγοντες κινδύνου: Μια μεγαλύτερη αριστερή κοιλία συνδέθηκε με τη διαστολική αρτηριακή πίεση στους άνδρες, αλλά στις γυναίκες συνδέθηκε με τη χοληστερόλη. Οι κοιλίες είναι οι δύο κάτω κοιλότητες της καρδιάς μέσω των οποίων αντλείται το αίμα με τη βοήθεια τεσσάρων βαλβίδων.

Οι ερευνητές λένε ότι η ανακάλυψή τους θα μπορούσε να «σώσει τεράστιο αριθμό ζωών» ανοίγοντας τον δρόμο στους ασθενείς για την έναρξη προληπτικής θεραπείας χρόνια πριν εμφανίσουν καρδιακές παθήσεις. Όπως δήλωσε η καθηγήτρια Τζιλ Μπελτς, επικεφαλής της μελέτης, μια «απλή» μαγνητική τομογραφία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο χρόνια πριν από μια πιθανή καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Η δυνατότητα παροχής προληπτικής θεραπείας σε ασθενείς σε ένα στάδιο όπου η καρδιά τους λειτουργεί άψογα θα μπορούσε να σώσει τεράστιο αριθμό ζωών», είπε.

Και πρόσθεσε: «Οι εθελοντές που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη δεν είχαν άμεσο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων». «Αυτό είναι συναρπαστικό, καθώς μας επιτρέπει να επιλέγουμε δυνητικούς ασθενείς και να τους υποβάλλουμε σε θεραπεία, πριν προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη σε όργανα».

Παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η κακή διατροφή και η έλλειψη άσκησης, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, αλλά ορισμένοι άνθρωποι είναι και πιο ευάλωτοι γενετικά. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Radiology.

iefimerida