Φ.Ε.Ε.

Αν το αλκοόλ καταναλώνεται με μέτρο, είναι αποδεκτό. Εγκυμονεί όμως κινδύνους για την υγεία ειδικά για όσους το έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους.

Ορισμένα είδη αλκοολούχων ποτών μάλιστα θεωρούνται ιδιαίτερα επιβλαβή, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ζάχαρη. Αυτά είναι τα παρακάτω:

Τα κοκτέιλ
Είτε πρόκειται για Mojito είτε για είτε για κάποιο άλλο δροσιστικό ποτό, τα κοκτέιλ είναι πολύ δημοφιλή, είτε σε γιορτές είτε σε μια ζεστή βραδιά με φίλους. Ωστόσο, εκτός από το αλκοόλ, αυτά τα ποτά συχνά περιέχουν και μεγάλες ποσότητες ζάχαρης. Αυτό ενέχει έναν πρόσθετο κίνδυνο για την υγεία, καθώς η ζάχαρη μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη ασθενειών όπως ο διαβήτης ή η παχυσαρκία. Επιπλέον, η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης δεν βλάπτει μόνο τα δόντια, αλλά και την εντερική χλωρίδα.

Το ουίσκι κόλα
Η κατανάλωση ουίσκι από μόνη της αποτελεί κίνδυνο για την υγεία. Ωστόσο, όταν συνδυάζεται με κόλα, αυτό το ποτό γίνεται μια πραγματική παγίδα θερμίδων. Ένα ποτήρι κόλα περιέχει το ισοδύναμο περίπου επτά κύβων ζάχαρης. Η υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη μπορεί να προάγει την ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων και παχυσαρκίας. Επιπλέον, η ζάχαρη διασφαλίζει ότι το αλκοόλ εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος πιο γρήγορα, αυξάνοντας έτσι την επίδρασή του στο σώμα.

Ready to drink ποτά
Πριν από λίγα χρόνια, τα ready to drink ποτά (έτοιμα, ιδιαίτερα γευστικά ποτά σε μπουκάλια στο ψυγείο), ήταν πολύ δημοφιλή, ειδικά μεταξύ των νέων. Αν και η δημοτικότητά τους έχει μειωθεί, τα πολύχρωμα αλκοολούχα ποτά εξακολουθούν να διατίθενται σε πολλά σούπερ μάρκετ. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, αυτά τα ποτά συχνά περιέχουν επίσης χρωστικές ουσίες και συντηρητικά. Μερικά από αυτά τα ποτά περιέχουν και καφεΐνη.

iefimerida

Μια βουβωνοκήλη εμφανίζεται όταν ένα ενδοκοιλιακό σπλάγχνο (συνηθέστερα έντερο) προεξέχει μέσα από ένα χάσμα στους κοιλιακούς μυς στη βουβωνική χώρα.

Ενώ οι βουβωνοκήλες είναι πιο συχνές στους άνδρες, μπορεί επίσης να εμφανιστούν και σε γυναίκες, αλλά συχνά, με διαφορετική συμπτωματολογία.

Πόσο συχνή είναι η βουβωνοκήλη στις γυναίκες;
«Οι βουβωνοκήλες είναι σημαντικά λιγότερο συχνές στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Υπολογίζεται ότι οι άνδρες έχουν 9 έως 12 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν βουβωνοκήλη από τις γυναίκες. Αυτή η διαφορά οφείλεται κυρίως σε διαφορές στην ανατομία. Στους άνδρες, ο σπερματικός τόνος διέρχεται μέσα από ένα σωλήνα (βουβωνικός πόρος), που αποτελεί μια εκ γενετής πιο αδύναμη περιοχή, αφού από εκεί γίνεται η κάθοδος και τελικά η έξοδος του όρχεως προς το όσχεο κατά την εμβρυϊκή ζωή, καθιστώντας τους πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση βουβωνοκήλης. Στις γυναίκες, δεν υπάρχει σπερματικός τόνος, ο βουβωνικός πόρος είναι σαφώς πιο κοντός και στενός και περιέχει τον στρογγυλό σύνδεσμο, ο οποίος είναι μικρότερος και προσφέρει περισσότερη δομική υποστήριξη, αφού αποτελεί έναν από τους συνδέσμους της μήτρας. Έτσι, καθαρά για ανατομικούς λόγους, η πιθανότητα ανάπτυξης βουβωνοκήλης στις γυναίκες είναι σαφώς μικρότερη», αναφέρει ο κ. Φώτης Αρχοντοβασίλης MD, PhD, FEHS, Γενικός Χειρουργός, Master Surgeon of Excellence, Hernia Surgery and AWR (SRC certified), Διευθυντής ΣΤ’ Χειρουργικής Κλινικής Metropolitan General, Διευθυντής Κέντρου Αριστείας Χειρουργικής Κηλών Metropolitan General (SRC certified), Επιστημονικός Συνεργάτης Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Αντιπρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Ενδοσκοπικής Χειρουργικής.

Αιτίες βουβωνοκήλης στις γυναίκες
Παρόλα αυτά, κάποιες φορές αναπτύσσονται και στις γυναίκες βουβωνοκήλες. Τα αίτια και οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν:

Συγγενής (εκ γενετής) αδυναμία στο κοιλιακό τοίχωμα
Χρόνια αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση από:
άρση βαρών
Χρόνιο βήχα
Παχυσαρκία
Έντονη δυσκοιλιότητα
Εγκυμοσύνη (συνήθως πολλαπλές εγκυμοσύνες)
Προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιά ή τραύμα που αποδυναμώνει τα μυϊκά στρώματα του κοιλιακού τοιχώματος
Συμπτώματα στις γυναίκες
Οι βουβωνοκήλες στις γυναίκες μπορεί να είναι πιο δύσκολο να διαγνωστούν επειδή τα συμπτώματα είναι συχνά λιγότερο εμφανή από ότι στους άνδρες. Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

Πόνο ή δυσφορία στη βουβωνική χώρα, ειδικά όταν λυγίζουν τα πόδια, όταν σηκώνουν βάρη ή όταν βήχουν
Εξόγκωμα ή προπέτεια στη βουβωνική χώρα (λιγότερο συχνό)
Αίσθημα βάρους ή πίεσης στην κατώτερη κοιλιακή χώρα ή την πύελο
Έντονο πόνο με ναυτία ή έμετους εάν η κήλη περισφιχτεί ή στραγγαλιστεί
Πόνο κατά την έμμηνο ρύση ή τη σεξουαλική επαφή (σε σπάνιες περιπτώσεις)
Προσοχή: «Στη γυναίκα, όπου υπάρχουν και τα έσω γεννητικά όργανα (μήτρα – σάλπιγγες – ωοθήκες) μπορεί όλα τα ανωτέρω συμπτώματα να οφείλονται σε άλλες καταστάσεις ή να μοιάζουν με άλλες παθολογικές οντότητες όπως κύστεις ωοθηκών, ινομυώματα, σαλπιγγίτιδες ή ενδομητρίωση. Κατά συνέπεια η εσφαλμένη διάγνωση δεν είναι ασυνήθιστη. Πρέπει ο εξειδικευμένος χειρουργός κηλών να εξετάσει προσεκτικά την γυναίκα και να αποκλείσει μια πιθανή βουβωνοκήλη, έτσι ώστε να μπορεί η ασθενής να αποταθεί στη συνέχεια στον γυναικολόγο της για περαιτέρω έλεγχο γυναικολογικών καθαρά παθήσεων» επισημαίνει.

Διαφορές βουβωνοκήλης μεταξύ ανδρών και γυναικών
Χαρακτηριστικά σε άνδρες
Συχνότητα εμφάνισης: Μεγάλη
Ανατομικές διαφορές: Σπερματικός τόνος όρχεως
Συμπτώματα: Συχνή εμφάνιση εξογκώματος στη βουβωνική χώρα
Κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών: Μέτριος
Διάγνωση: Εύκολη με απλή κλινική εξέταση
Χαρακτηριστικά σε γυναίκες
Συχνότητα εμφάνισης: Μικρή
Ανατομικές διαφορές: Στρογγυλός σύνδεσμος μήτρας
Συμπτώματα: Συχνά ενόχληση ή πόνος χωρίς ορατό εξόγκωμα
Κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών: Υψηλός λόγω καθυστερημένης διάγνωσης
Διάγνωση: Πιο δύσκολη, που συχνά απαιτεί υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία
Σημαντικό: Οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν μηροκήλη, η οποία εμφανίζεται ακριβώς κάτω από την βουβωνική χώρα, στο μέρος που ενώνεται ο μηρός με την κοιλιά. Συχνά μπορεί μια μηροκήλη να συγχέεται με την βουβωνοκήλη, αλλά απαιτεί ακόμη πιο άμεση αντιμετώπιση.

Διάγνωση
Η διαγνωστική προσπέλαση μιας βουβωνοκήλης σε γυναίκα συνήθως περιλαμβάνει:

Κλινική εξέταση: Ο ιατρός μπορεί να ελέγξει για εξογκώματα όταν ο ασθενής βήξει ή σφιχτεί.
Απεικόνιση: Για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, η απεικόνιση στη γυναίκα ασθενή χρησιμοποιείται πιο συχνά και περιλαμβάνει:
Υπερηχογράφημα μαλακών μορίων μηροβουβωνικής χώρας, αλλά και κάτω κοιλίας
Αξονική τομογραφία κάτω κοιλίας
Μαγνητική τομογραφία (ειδικά για μικρές ή κρυφές κήλες)
Θεραπευτική αντιμετώπιση
«Η μόνη, οριστική, και αποτελεσματική θεραπεία για μια βουβωνοκήλη είναι η χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης της κήλης. Χωρίς χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος περίσφιξης (όπου το εντερικό περιεχόμενο δεν μπορεί να αναταχθεί πάλι πίσω στη κοιλιά και παραμένει εκτός) ή στραγγαλισμού (όπου πλέον διακόπτεται η παροχή αίματος προς το έντερο και σε λίγες ώρες θα επέλθει νέκρωση και διάτρηση του εντέρου), ο οποίος μπορεί να γίνει απειλητικός για τη ζωή», εξηγεί ο ειδικός χειρουργός.

Χειρουργικές τεχνικές
Ανοικτή επιδιόρθωση κήλης
Γίνεται με μία τομή στη βουβωνική χώρα.
Υπάρχουν περισσότερες από 5 διαφορετικές τεχνικές, ανάλογα με τις γνώσεις του χειρουργού και τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του ασθενούς (Lichtenstein, Amid, ONSTEP, Shouldice, Desadra, Basini κ.α)
Το περιεχόμενο της κήλης ωθείται προς τα πίσω, ξανά μέσα στην κοιλιά, όπου ανήκει, συρράπτεται το χάσμα και το κοιλιακό τοίχωμα ενισχύεται συνήθως με συνθετικό πλέγμα
Η επέμβαση μπορεί να γίνει με τοπική, γενική, μέθη ή με επισκληρίδιο αναισθησία.
Λαπαροσκοπική αποκατάσταση (μέθοδος TAPP)
Ελάχιστα επεμβατική τεχνική με χρήση μικρών τομών και κάμερας
Η κάμερα και τα λαπαροσκοπικά εργαλεία μπαίνουν μέσα στο εσωτερικό της κοιλιάς
Ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, πιο γρήγορη κινητοποίηση συγκριτικά με τις ανοιχτές επεμβάσεις
Συνήθως προτιμάται στις γυναίκες, ειδικά εάν η διάγνωση είναι αβέβαιη, και ταυτόχρονα γίνεται και διερεύνηση γεννητικών οργάνων και του εσωτερικού της κοιλιάς. Με αυτή την τεχνική αποκαθίσταται ταυτόχρονα και τυχούσα ύπαρξη μηροκήλης.
Ενδοσκοπική αποκατάσταση (τεχνικές TEP και eTEP)
Ελάχιστα επεμβατική τεχνική με χρήση μικρών τομών και κάμερας
Η κάμερα και τα ενδοσκοπικά εργαλεία δεν μπαίνουν μέσα στο εσωτερικό της κοιλιάς, αλλά στον εξωπεριτοναϊκό χώρο, δηλαδή κάτω από τους μύες. Αποφεύγεται έτσι η είσοδος μέσα στη περιτοναϊκή κοιλότητα (με όλες τις πιθανές επιπλοκές που μπορεί αυτή η είσοδος να επιφέρει)
Ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος, πιο γρήγορη κινητοποίηση συγκριτικά με τις ανοιχτές επεμβάσεις
Συνήθως προτιμάται στις γυναίκες, εάν η διάγνωση είναι βέβαιη, και δεν απαιτείται ταυτόχρονα να γίνει και διερεύνηση των έσω γεννητικών οργάνων και του εσωτερικού της κοιλιάς
Με αυτή την τεχνική αποκαθίσταται ταυτόχρονα και τυχούσα ύπαρξη μηροκήλης ή και οποιαδήποτε άλλη συνυπάρχουσα κήλη.
Ρομποτική χειρουργική (τεχνικές TAPP και TEP)
Προηγμένη μορφή ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής, με ελάχιστες τομές και χρήση ρομποτικών χειρουργικών συστημάτων
Προσφέρει εξαιρετική ακρίβεια κινήσεων και χειρουργικών χειρισμών, τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου, ασύγκριτη ασφάλεια
Ιδιαίτερα χρήσιμη για σύνθετες ή υποτροπιάζουσες κήλες
Πιο ακριβή μέθοδος, όχι προσιτή παντού -πρέπει το νοσοκομείο να έχει ρομποτικό σύστημα- και να είναι οι χειρουργοί κηλών εκπαιδευμένοι και πιστοποιημένοι στη χρήση ρομποτικών συστημάτων.
Μετά το χειρουργείο
Ο χρόνος αποθεραπείας ποικίλλει: 1–2 εβδομάδες για λαπαροσκοπική, ενδοσκοπική και ρομποτική χειρουργική Έξοδος της ασθενούς αυθημερόν (μέσα σε λίγες ώρες), και μετά από 2 ημέρες πλήρης κινητοποίηση.
3–4 εβδομάδες για ανοιχτή χειρουργική επέμβαση
Έξοδος εντός 24 ωρών και πλήρης κινητοποίηση μετά από 4-5 ημέρες.
Τα ποσοστά υποτροπής είναι πολύ χαμηλά με την χρησιμοποίηση πλέγματος (0,3-1,5 %).
Συμπερασματικά
«Οι βουβωνοκήλες στις γυναίκες είναι λιγότερο συχνές αλλά δυνητικά πιο επικίνδυνες λόγω διαγνωστικών προκλήσεων και καθυστερημένης θεραπείας. Γυναίκες με ανεξήγητο πόνο στη βουβωνική χώρα ή στην πύελο θα πρέπει να αξιολογούνται για κήλες, ειδικά όταν έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες. Η πρόοδος στην απεικόνιση και την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική έχει βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα και έχει μειώσει τα ποσοστά επιπλοκών. Η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη χειρουργική παρέμβαση είναι το κλειδί για την αποτελεσματική διαχείριση», καταλήγει ο κ. Αρχοντοβασίλης.

iefimerida

Ο Σαλβαδόρ Μασίπ, καθηγητής Μοριακής Ιατρικής, ερευνητής στη Βιολογία της Νευροεκφύλισης και της Γήρανσης, μίλησε στην El Espanol για όσα επηρεάζουν τη γήρανση και τη μακροζωία.

Αναφερόμενος ειδικά στο κομμάτι της διατροφής τόνισε ότι είναι λάθος να δαιμονοποιούμε τροφές και έδωσε έμφαση στη σημασία της ισορροπίας.

«Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η μεσογειακή διατροφή, που βασίζεται περισσότερο σε φυτικά παρά παρά σε ζωικά λιπαρά, ωφελεί τη μακροζωία. Το σημαντικό είναι η ισορροπία: δεν πιστεύω στις ακραίες δίαιτες που αποκλείουν τη ζάχαρη και το λίπος, δεν είναι βιώσιμες μακροπρόθεσμα. Και είναι λάθος να δαιμονοποιούμε τα τρόφιμα. Το λίπος είναι σημαντικό, αλλά το σωστό λίπος: αποφύγετε τα κορεσμένα λιπαρά από το κόκκινο και το επεξεργασμένο κρέας. Επίσης, χρειάζεται έλεγχος στους υδατάνθρακες: η φρουκτόζη από τα φρούτα είναι ωφέλιμη, αλλά όχι η επεξεργασμένη ζάχαρη. Από την άλλη, δεν πρέπει να κάνουμε τρελά πράγματα, όπως γίνεται σε ορισμένα μέρη των ΗΠΑ, όπου κάποιοι καταναλώνουν το 70% των θερμίδων τους από ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο είναι καλό, αλλά όχι για να το πίνουμε με το κουτάλι!», λέει συγκεκριμένα.

Δύο ακόμα μυστικά μακροζωίας
Ο Μασίπ τονίζει επίσης τη σημασία της ποιότητας ζωής και όχι μόνο της διάρκειάς της. Για τον λόγο αυτό, πέρα από τη διατροφή, υπογραμμίζει τη σημασία του ποιοτικού ύπνου, και της σωματικής άσκησης. «Αν δεν κοιμόμαστε καλά, αυτό έχει συνέπειες. Δεν μπορούμε να πούμε «σήμερα θα κοιμηθώ τρεις ώρες και αύριο θα κοιμηθώ εννέα για να το αναπληρώσω», τονίζει σχετικά με τον ύπνο.

Όσον αφορά στη σωματική δραστηριότητα επισημαίνει ότι είναι ευεργετική για την καρδιαγγειακή υγεία, που αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως και τονίζει ότι σήμερα «γνωρίζουμε ότι ωφελεί και τις διαδικασίες της γήρανσης, εφόσον είναι σταθερή και μέτριας έντασης», καθώς «αντιθέτως, η υπερβολική άσκηση φαίνεται πως επιταχύνει τη γήρανση».

iefimerida

Πολλές φορές στη ζωή έχουμε φτάσει σε ένα οριακό σημείο για να κατανοήσουμε πραγματικά κάποιες αλήθειες.

Δεν είναι λίγες οι φορές που συμφωνούμε συγκαταβατικά κουνώντας απλά το κεφάλι μας. Ομως στην ουσία δεν κατανοούμε την πραγματικότητα. Η βαθιά κατανόηση έρχεται μόνο όταν βρεθούμε εμείς οι ίδιοι αντιμέτωποι με καταστάσεις που δεν μπορούμε πια να αγνοήσουμε.

1. Το σώμα δεν συγχωρεί τα πάντα

«Θα το αντέξω»: πόσες φορές λέμε αυτή τη φράση, όταν πιέζουμε τον οργανισμό μας πέρα από τα όριά του… Λίγος ύπνος, κακή διατροφή, ελάχιστη άσκηση, συνεχές στρες. Μόνο όταν το σώμα αρχίσει να στέλνει ισχυρά σήματα ή κυριολεκτικά “καταρρεύσει”, συνειδητοποιούμε ότι οι αντοχές του δεν είναι ανεξάντλητες. Η αποκατάσταση παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο όταν αντιλαμβανόμαστε αργά το πρόβλημα.

2. Ο χαμένος χρόνος δεν επιστρέφει

Ακούγεται αυτονόητο, όμως δύσκολα το συνειδητοποιούμε: ο χρόνος που περνά δεν επιστρέφει. Τα χρόνια που αφήσαμε φιλίες να χαθούν, οι στιγμές με την οικογένεια που θυσιάσαμε για «σημαντικότερα» πράγματα ή οι ευκαιρίες που δεν τολμήσαμε να αρπάξουμε – όλα αποκτούν αξία μόνο όταν πάψουν να υπάρχουν.

3. Κανείς δεν είναι για πάντα εδώ

Ξέρουμε ότι κανείς δεν ζει για πάντα. Όσο, όμως, οι αγαπημένοι μας είναι παρόντες, θεωρούμε την παρουσία τους δεδομένη. Αναβάλλουμε συζητήσεις, επισκέψεις, κοινές στιγμές για το «αργότερα». Η σκληρή αλήθεια εμφανίζεται μόνο όταν κάποιος δεν είναι πια κοντά μας ή όταν ο χρόνος μαζί του γίνεται απότομα περιορισμένος – λόγω ασθένειας ή άλλων καταστάσεων.

4. Όσο αναβάλλουμε, τόσο πιο δύσκολο γίνεται

Οσο περισσότερο καθυστερούμε κάποιες αλλαγές που πρέπει να γίνουν, τόσο πιο δύσκολα γίνονται. Αυτό μπορεί να αφορά την καριέρα, την καθημερινότητα, κάποια δεξιότητα, ή τη σχέση μας. Η αναμονή κάνει το πρώτο βήμα πιο τρομακτικό.

5. Οι σχέσεις χρειάζονται φροντίδα

Οι φιλίες και οι σχέσεις συχνά μας φαίνονται αυτονόητες. Πιστεύουμε ότι θα αντέξουν χωρίς προσπάθεια. Όμως έρχεται η στιγμή που βλέπουμε καθαρά: αυτό που δεν φροντίζουμε, μαραίνεται. Και θέλει φροντίδα.

6.Το να προδίδεις τον εαυτό σου έχει κόστος

Πολλοί από εμάς περνάμε χρόνια προσπαθώντας να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Συμφωνούμε με πράγματα που δεν μας εκφράζουν, μένουμε σε δουλειές που μας κάνουν δυστυχισμένους ή ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες άλλων. Όμως, όσο περισσότερο αγνοούμε τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες, τόσο πιο έντονα εμφανίζονται οι συνέπειες – δυσαρέσκεια, εξάντληση ή ακόμα και προβλήματα υγείας. Ζεις συνέχεια κόντρα στον εαυτό σου, αργά ή γρήγορα το πληρώνεις.

7.Οι μικρές αποφάσεις έχουν μεγάλες συνέπειες

Υποτιμούμε συχνά τη δύναμη των καθημερινών μας επιλογών. Μια μικρή συνήθεια, μια αναβολή σε κάτι προγραμματισμένο… πράγματα που φαίνονται ασήμαντα τη στιγμή που τα κάνουμε, μπορεί να οδηγήσουν σε μεγάλες αλλαγές μακροπρόθεσμα.

Ποτέ δεν είναι πραγματικά αργά
Το παρήγορο είναι ότι, ακόμα κι αν καταλάβουμε κάποιες αλήθειες αργά, σπάνια είναι πραγματικά αργά για να αλλάξουμε. Το κρίσιμο είναι να αναγνωρίσουμε τη στιγμή που μαθαίνουμε ένα σημαντικό μάθημα – και να πράξουμε ανάλογα. Γιατί η γνώση από μόνη της δεν αρκεί. Μερικές φορές χρειάζεται θάρρος για να περάσουμε από τη συνειδητοποίηση στην αλλαγή.

iefimerida

Μπορεί η πρωτεΐνη να έχει συνδυαστεί στο μυαλό αρκετών με τεράστια ροφήματα που καταναλώνουν bodybuilders, όμως η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική.

Η πρωτεΐνη δεν είναι μόνο για την ανάπτυξη μυών, καθώς παίζει σημαντικό ρόλο στο πώς αισθανόμαστε μετά το φαγητό, δίνοντας αίσθηση πληρότητας, σταθερής ενέργειας, ανεβασμένης διάθεσης, ενώ διατηρεί ισορροπημένο το σάκχαρο στο αίμα, προσφέροντας καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και έναν καλύτερο ύπνο.

Όλα αυτά δεν γίνονται με αυστηρή διατροφή και ζωή αθλητή, καθώς η πρωτεΐνη μπορεί να εισαχθεί στη διατροφή σας με φυσικό και ευχάριστο τρόπο, όπως εξηγεί και η διατροφολόγος Emily English, περιγράφοντας την καθημερινότητά της.

Ξεκίνημα με τσάι matcha και ομελέτα
Η διατροφολόγος εξηγεί ότι ξεκινά τη μέρα της με τσάι matcha με κολλαγόνο. Το χαρακτηρίζει ως ένα μικρό καθημερινό τελετουργικό που κάνει τη διαφορά, δίνοντάς της τη δόση καφεΐνης που χρειάζεται.

Παράλληλα, φτιάχνει μία ομελέτα με δύο ασπράδια αυγών, που της δίνουν 12 γραμμάρια πρωτεΐνης, κάτι που την κρατά χορτάτη και τη βοηθά να ρυθμίσει το σάκχαρο στο αίμα της. Σε κάποιες περιπτώσεις προσθέτει επιπλέον ασπράδια για να ανεβάσει την πρωτεΐνη στα 20 γραμμάρια.

Στη συνέχεια προσθέτει την ομελέτα σε φρυγανισμένο ψωμί, το οποίο κόβει σε φέτες και το διατηρεί στην κατάψυξη για να διατηρείται φρέσκο και να μη χάνει το άμυλο που χρειάζεται για ένα υγιές έντερο. Τελειώνοντας, απλώνει τυρί cottage για επιπλέον πρωτεΐνη και ασβέστιο, ενώ ολοκληρώνει το γεύμα της ρίχνοντας από πάνω ψιλοκομμένες ντομάτες, αβοκάντο και κόκκινο κρεμμύδι, δημιουργώντας ένα χορταστικό πρωινό που περιέχει περίπου 30 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Μεσημεριανό με άρωμα Ελλάδας και κοτόπουλο
Η Emily English προτιμά συνήθως (τρεις φορές την εβδομάδα) σαλάτες, καθώς είναι ένα γρήγορο και γευστικό γεύμα. Πρόκειται για έναν συνδυασμό που έχει έντονο το άρωμα Ελλάδας και ψητό κοτόπουλο.

Χρησιμοποιεί περίπου 120 γραμμάρια μαγειρεμένου στήθους κοτόπουλου, το οποίο δίνει περίπου 30 γραμμάρια πρωτεΐνης από μόνο του. Προσθέτει ρεβίθια για επιπλέον φυτικές ίνες και φέτα για περισσότερη πρωτεΐνη. Για το ντρέσινγκ αναμειγνύει ελληνικό γιαούρτι με χυμό λεμονιού, μέλι, μουστάρδα, ελαιόλαδο, σκόρδο και βότανα.

Προσθέτει ακόμη περισσότερη πρωτεΐνη και κάνει τη σαλάτα κρεμώδη και ικανοποιητική, χωρίς να την αισθάνεστε βαριά.

Αυτό το είδος σαλάτας έχει ενσωματωμένη την ισορροπία: πρωτεΐνη από πολλαπλές πηγές, πολλές φυτικές ίνες, υγιεινά λιπαρά, και είναι σωστά χορταστική. Κάποιες μέρες αλλάζει το κοτόπουλο με τόνο ή γαρίδες. Μέχρι το τέλος, έχει πετύχει εύκολα περίπου 35 γραμμάρια πρωτεΐνης.

Ένα αλμυρό σνακ για το απόγευμα
Η διατροφολόγος αποφεύγει την μπάρα πρωτεΐνης, καθώς τις θεωρεί υπερβολικά γλυκές και δεν την αφήνουν ικανοποιημένη.

Για τον λόγο αυτό προτιμά ένα σνακ αλμυρό, που να περιλαμβάνει καλαμαράκια ή λίγα κεφτεδάκια. Εναλλακτικά, προτιμά ένα μπολ με γιαούρτι και μούρα ή λίγους ξηρούς καρπούς.

Ισορροπημένο δείπνο με πρόταση από την Ταϊλάνδη
Για το δείπνο της θέλει ισορροπημένες γεύσεις, με ένα από τα πιάτα που ξεχωρίζει να είναι οι ταϊλανδέζικοι γαριδοκεφτέδες με σάλτσα από φιστίκια και γιαούρτι.

Οι γαρίδες μαγειρεύονται γρήγορα, είναι γεμάτες με άπαχη πρωτεΐνη και λειτουργούν εξαιρετικά σε μορφή κεφτέδων με λεμονόχορτο, σκόρδο και λίγο τζίντζερ. Τους σερβίρει με μια φρέσκια σαλάτα με αγγούρι και καρότο. Συχνά προσθέτει ρύζι ή νουντλς για λίγους υδατάνθρακες.

Αυτό το φαγητό προσφέρει 35 γραμμάρια πρωτεΐνης και είναι ζωντανό, φρέσκο και ελαφρύ.

Φινάλε με ζεστή σοκολάτα
Η μέρα της κλείνει με ένα φλιτζάνι ζεστής σοκολάτας με κολλαγόνο. Το φτιάχνει με βιολογικό πλήρες γάλα. Είναι μία επιλογή που ικανοποιεί την επιθυμία της για γλυκό λίγο πριν από τον ύπνο.

Το συγκεκριμένο ρόφημα προσφέρει περίπου οκτώ γραμμάρια πρωτεΐνης και έχει θετικό αντίκτυπο στο δέρμα της.

iefimerida

Μια μαγνητική τομογραφία μπορεί να εντοπίσει άτομα που διατρέχουν κίνδυνο καρδιακών παθήσεων μια δεκαετία πριν από ένα πιθανό εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή, σύμφωνα με μια μελέτη.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Νταντί στη Σκωτία συνέλεξαν από το 2008 μέχρι το 2013 δεδομένα από 5.015 εθελοντές, που εκείνη την εποχή δεν είχαν ιστορικό καρδιακών παθήσεων ή απειλούνταν άμεσα.

Ωστόσο, δέκα χρόνια αργότερα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια αυξημένη (αλλά φυσιολογική) μάζα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς ήταν ένας «σαφής δείκτης» του κινδύνου μελλοντικής καρδιαγγειακής νόσου. Ο κίνδυνος ήταν ο ίδιος ακόμη και αν το όργανο λειτουργούσε όπως αναμενόταν κατά τη στιγμή των εξετάσεων.

Η μαγνητική τομογραφία που μπορεί να σώσει τεράστιο αριθμό ζωών
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είχαν διαφορετικούς παράγοντες κινδύνου: Μια μεγαλύτερη αριστερή κοιλία συνδέθηκε με τη διαστολική αρτηριακή πίεση στους άνδρες, αλλά στις γυναίκες συνδέθηκε με τη χοληστερόλη. Οι κοιλίες είναι οι δύο κάτω κοιλότητες της καρδιάς μέσω των οποίων αντλείται το αίμα με τη βοήθεια τεσσάρων βαλβίδων.

Οι ερευνητές λένε ότι η ανακάλυψή τους θα μπορούσε να «σώσει τεράστιο αριθμό ζωών» ανοίγοντας τον δρόμο στους ασθενείς για την έναρξη προληπτικής θεραπείας χρόνια πριν εμφανίσουν καρδιακές παθήσεις. Όπως δήλωσε η καθηγήτρια Τζιλ Μπελτς, επικεφαλής της μελέτης, μια «απλή» μαγνητική τομογραφία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο χρόνια πριν από μια πιθανή καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Η δυνατότητα παροχής προληπτικής θεραπείας σε ασθενείς σε ένα στάδιο όπου η καρδιά τους λειτουργεί άψογα θα μπορούσε να σώσει τεράστιο αριθμό ζωών», είπε.

Και πρόσθεσε: «Οι εθελοντές που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη δεν είχαν άμεσο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων». «Αυτό είναι συναρπαστικό, καθώς μας επιτρέπει να επιλέγουμε δυνητικούς ασθενείς και να τους υποβάλλουμε σε θεραπεία, πριν προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη σε όργανα».

Παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η κακή διατροφή και η έλλειψη άσκησης, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, αλλά ορισμένοι άνθρωποι είναι και πιο ευάλωτοι γενετικά. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Radiology.

iefimerida

Ένας ειδικός προειδοποιεί ότι τα πρώτα σημάδια άνοιας μπορεί να εμφανιστούν με πιο διακριτικούς τρόπους, που συχνά περνούν απαρατήρητοι.

Ο Δρ Τιμ Ρίτμαν, κορυφαίος νευρολόγος, επισημαίνει ότι οι αλλαγές στη διάθεση και τη συμπεριφορά μπορεί να είναι από τους πρώτους δείκτες.

Αυτές οι αλλαγές μπορεί να παρερμηνευθούν ως φυσιολογικά σημάδια γήρανσης ή άγχους, όμως ενδέχεται να υποδηλώνουν υποκείμενη γνωστική εξασθένηση.

Τα κοινά πρώιμα συμπτώματα της άνοιας που πολλοί αγνοούν
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το correiobraziliense, ο Δρ Ρίτμαν τονίζει ότι η επίμονη κακή διάθεση και το αυξημένο άγχος είναι κοινά πρώιμα συμπτώματα της άνοιας.

Άτομα που έχουν αυτά τα συμπτώματα μπορεί να αισθάνονται λύπη ή ανησυχία χωρίς εμφανή αιτία. Αυτές οι συναισθηματικές αλλαγές μπορούν να επηρεάσουν την καθημερινή λειτουργικότητα και τις κοινωνικές επαφές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες διαταραχές της διάθεσης δεν είναι αποκλειστικά σημάδια άνοιας, καθώς μπορεί να συνδέονται και με άλλες παθήσεις. Ωστόσο, όταν εμφανίζονται μαζί με άλλες γνωστικές αλλαγές, απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.

Η αναγνώριση αυτών των πρώιμων σημαδιών είναι κρίσιμη, καθώς η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη διαχείριση της κατάστασης.

Μια εμπεριστατωμένη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της αιτίας και να καθορίσει τα επόμενα βήματα. Η έγκαιρη αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και να προσφέρει πρόσβαση σε υποστήριξη και πόρους.

Τα συμπτώματα της άνοιας
Απώλεια μνήμης
Δυσκολία συγκέντρωσης
Δυσκολία στην εκτέλεση καθημερινών εργασιών, όπως μπέρδεμα με τα ρέστα όταν κάνεις ψώνια
Δυσκολία στην παρακολούθηση μιας συζήτησης ή εύρεση της κατάλληλης λέξης
Σύγχυση σχετικά με τον χρόνο ή τον τόπο
Αλλαγές στη διάθεση
Παρόλο που η απώλεια μνήμης είναι χαρακτηριστικό της άνοιας, είναι σημαντικό να είμαστε σε εγρήγορση και για άλλα πρώιμα συμπτώματα, όπως η κακή διάθεση και το άγχος.

Η έγκαιρη αναγνώριση και η αναζήτηση ιατρικής συμβουλής μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

iefimerida

Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, γνωστή και ως δισκοπάθεια, αποτελεί μια από τις πιο συχνές αιτίες πόνου στην πλάτη και στα κάτω άκρα.

«Η δισκοπάθεια επηρεάζει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού και μπορεί να προκαλέσει σημαντική δυσφορία και περιορισμό στην καθημερινότητα των πασχόντων αναφέρει ο κ. Στάθης Σαμαράς Νευροχειρουργός, Διευθυντής στην Κλινική Σπονδυλικής Στήλης και Μεγάλων Αρθρώσεων του Metropolitan General, ο οποίος αναλύειτα πάντα για την κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου, από τα αίτια και τα συμπτώματα μέχρι τις σύγχρονες μεθόδους θεραπείας και χειρουργικής αντιμετώπισης.

Τι είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου και πώς μπορούμε να την αναγνωρίσουμε;
«Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι το υλικό που βρίσκεται ανάμεσα στους σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης και λειτουργεί ως «αμορτισέρ» για τη σπονδυλική στήλη, απορροφώντας τους κραδασμούς και προσφέροντας ευλυγισία. Όταν διαταραχθεί η κατασκευή – αρχιτεκτονική του δίσκου και υλικό από το εσωτερικό του προβάλλει ή ακόμη και αποκολλάται, λέμε ότι έχουμε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει πίεση στα νεύρα της σπονδυλικής στήλης ή/και στο νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σε πόνο, μουδιάσματα ή αδυναμία στα άκρα, αίσθημα κόπωσης, αστάθεια στο περπάτημα, διαταραχές στην ούρηση ή/και στην αφόδευση κ.ο.κ..

Τα συμπτώματα της κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου ποικίλουν ανάλογα με την περιοχή της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι κήλης αφορούν τη μέση και τον αυχένα. Οι πάσχοντες συνήθως αναφέρουν έντονο πόνο που ακτινοβολεί στα κάτω άκρα, ενώ το ισχιακό νεύρο είναι το πιο συχνά προσβεβλημένο. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο πόνος μπορεί να συνοδεύεται από αδυναμία ή μουδιάσματα, που περιορίζουν την ικανότητα ή /και τη μορφή της κίνησης», εξηγεί

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;
Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου μπορεί να προκληθεί από ποικίλες αιτίες, οι οποίες σχετίζονται κυρίως με τη φθορά της σπονδυλικής στήλης, αλλά και με εξωτερικούς παράγοντες που επιβαρύνουν την υγεία της. Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν:

Γήρανση: Με την πάροδο των ετών, οι δίσκοι της σπονδυλικής στήλης χάνουν την ελαστικότητά τους και τις δυνατότητες απορρόφησης κραδασμών, γεγονός που τους καθιστά πιο επιρρεπείς σε ρωγμές και “σχισίματα”.
Σωματική Καταπόνηση: Οι άνθρωποι που ασκούν σωματική εργασία με έντονη φυσική καταπόνηση, όπως η μεταφορά βαρειών φορτίων ή η εκτέλεση βαρειών φυσικών ασκήσεων, εκτίθενται σε αυξημένο κίνδυνο για τραυματισμούς ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις στους δίσκους.
Επαναλαμβανόμενες Κινήσεις: Η συνεχής εκτέλεση κινήσεων που απαιτούν έντονη κάμψη ή στροφή της σπονδυλικής στήλης, όπως σε επαγγελματίες αθλητές ή εργαζόμενους σε θέσεις που απαιτούν να σηκώσουν ή να στρίψουν συχνά, μπορεί να προκαλέσει εξάντληση και φθορά στους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
Γενετική Προδιάθεση: Ορισμένοι άνθρωποι έχουν γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου, λόγω κληρονομικών παραγόντων που επηρεάζουν τη δομή και την ελαστικότητα των δίσκων τους.
Κακή Στάση Σώματος: Η συνεχής κακή στάση σώματος ή η λανθασμένη θέση κατά τη διάρκεια της καθημερινής δραστηριότητας (π.χ. πολύωρη καθιστική εργασία χωρίς επαρκή υποστήριξη στην πλάτη) μπορεί να επιβαρύνει τη σπονδυλική στήλη και να προκαλέσει προβλήματα στους δίσκους.
Απώλεια Σωματικού Βάρους ή Παχυσαρκία: Η υπερβολική πίεση που ασκείται από το υπερβολικό βάρος στα οστά και τους δίσκους της σπονδυλικής στήλης μπορεί να εντείνει τη φθορά τους, ενώ η ξαφνική απώλεια βάρους χωρίς την κατάλληλη φυσική κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία και επιπλέον επιβάρυνση της σπονδυλικής στήλης.
Ποια είναι η συντηρητική αντιμετώπιση της κήλης;
Η θεραπεία για την κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου εξαρτάται από τη σοβαρότητα της κατάστασης και τα συμπτώματα του ασθενούς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά, χωρίς την ανάγκη χειρουργικής επέμβασης.

Η συντηρητική αντιμετώπιση της κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου επικεντρώνεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και την αποκατάσταση της κινητικότητας του ασθενούς, χωρίς την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση. Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει τις εξής μεθόδους:

Ανάπαυση: Η περιοδική ξεκούραση είναι κρίσιμη για την αποφυγή επιδείνωσης των συμπτωμάτων και τη μείωση της καταπόνησης της σπονδυλικής στήλης. Η ανάπαυση πρέπει να είναι περιορισμένη και ελεγχόμενη, καθώς η πλήρης ακινησία μπορεί να προκαλέσει αδυναμία των μυών και άλλες επιπλοκές.
Φυσιοθεραπεία: Ειδικά προγράμματα φυσιοθεραπείας στοχεύουν στην ενδυνάμωση των μυών του κορμού και της πλάτης, στην αποκατάσταση της σωστής στάσης του σώματος και στην αποφόρτιση της σπονδυλικής στήλης.
Χορήγηση φαρμάκων: Η φαρμακευτική αγωγή είναι συχνά η πρώτη γραμμή άμυνας για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής. Τα πιο συνηθισμένα φάρμακα περιλαμβάνουν:
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)
Αναλγητικά
Μυοχαλαρωτικά
Ορθοπαιδικά υποστηρικτικά μέσα: Σε πολλές περιπτώσεις, η χρήση ειδικών υποστηρικτικών μέσων μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο και να διευκολύνει την αποκατάσταση. Αυτά περιλαμβάνουν:
Ζώνες στήριξης
Κολάρα αυχένα
Ενέσεις κορτικοστεροειδών: Όταν ο πόνος παραμένει έντονος και δεν υποχωρεί με την παραδοσιακή φαρμακευτική αγωγή, ο γιατρός μπορεί να προτείνει τοπική ένεση κορτικοστεροειδών στην πάσχουσα περιοχή της σπονδυλικής στήλης. Οι ενέσεις αυτές (επισκληρίδιες, ενδοτρηματικές, ενδαρθρικές) βοηθούν στην αντιμετώπιση της περιοχικής φλεγμονής και δύνανται να προσφέρουν ανακούφιση από τον πόνο και τα υπόλοιπα συμπτώματα – σημεία της δισκοπάθειας.
Πότε απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση;
Όταν η συντηρητική θεραπεία δεν αποφέρει αποτέλεσμα ή όταν η κήλη προκαλεί νευρολογικά συμπτώματα, όπως αδυναμία ή απώλεια αισθητικότητας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι η καλύτερη λύση για την αποκατάσταση της λειτουργικότητας και την ανακούφιση από τον πόνο.

Οι σύγχρονοι χειρουργοί χρησιμοποιούν τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας, που προσφέρουν πλεονεκτήματα όπως μικρότερο πόνο μετά την επέμβαση και ταχύτερη επιστροφή στην καθημερινότητα. Ειδικότερα, οι πιο κοινές χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν:

Δισκεκτομή: Αφαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος του δίσκου για να μειωθεί η πίεση που ασκείται στα νεύρα, επιφέροντας άμεση ανακούφιση από τον πόνο και τα νευρολογικά συμπτώματα.
Μικροδισκεκτομή-Ενδοσκοπική δισκεκτομή-δισκεκτομή με χρήση Laser: Αποτελούν εξελιγμένες μορφές δισκεκτομής. Η αφαίρεση του δίσκου γίνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια, χρησιμοποιώντας μικρότερες τομές και εξειδικευμένο εξοπλισμό. Μ’ αυτόν τον τρόπο μειώνεται ακόμα περισσότερο ο χρόνος αποκατάστασης καθώς και οι πιθανές χειρουργικές επιπλοκές.
Δισκοπλαστική – διαδερμικές ενδοδισκικές παρεμβάσεις π.χ. έγχυση discogel. Με συγκεκριμένες ενδείξεις μπορούν ακόμη και με τοπική αναισθησία να παρέχουν σημαντική βελτίωση σε μια δισκοπάθεια, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις εκφυλισμένων δίσκων χωρίς σημαντική πίεση σε νευρικές δομές.
Σπονδυλοδεσία:
Σε περιπτώσεις όπου:
Η κήλη προκαλεί σοβαρή αδυναμία ή παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης, -υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις παρουσίας σπονδυλικής αστάθειας.
Η δισκοπάθεια είναι σημαντική σε παραπάνω από ένα μεσοσπονδύλιο διάστημα, -υπάρχει υποτροπή μιας ήδη χειρουργηθείσας δισκοκήλης.
Η πιθανότητα υποτροπής μιας δισκοκήλης είναι υψηλή μετά από μια δισκεκτομή (π.χ. ευρεία ρήξη ενός δίσκου ακτινολογικά στη μαγνητική τομογραφία). Σ’ αυτήν τη διαδικασία, οι σπόνδυλοι συνδέονται μεταξύ τους με τη βοήθεια μεταλλικών πλακών, βιδών, διασωματικών, ειδικών, εμφυτευμάτων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης.
Αντικατάσταση δίσκου: Σε σπάνιες περιπτώσεις, όταν ο δίσκος είναι πλήρως κατεστραμμένος, η αντικατάσταση του δίσκου με τεχνητό μπορεί να είναι η καλύτερη λύση, αποκαθιστώντας τη λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης.
Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από την κλινική εικόνα του ασθενούς και τις ανάγκες του, με τον γιατρό να καθορίζει την καλύτερη στρατηγική για κάθε περίπτωση.

Τι αποκατάσταση χρειάζεται μετά την επέμβαση;
«Η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι επίσης σημαντική για την πλήρη ανάρρωση του ασθενούς. Ο χρόνος αποκατάστασης ποικίλει, αλλά η πλειοψηφία των ασθενών μπορεί να επιστρέψει σε μια φυσιολογική καθημερινότητα σε λίγες μέρες μετά την επέμβαση.

Η φυσιοθεραπεία και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης είναι ουσιαστικές για την ενίσχυση της σπονδυλικής στήλης και την αποτροπή μελλοντικών προβλημάτων.

Περίπου 85% των ασθενών με κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση επιστρέφουν στη δουλειά τους ή τις καθημερινές δραστηριότητες μέσα σε 4-6 εβδομάδες.

Το 90% των ασθενών με ελάχιστης επεμβατικότητας χειρουργικές επεμβάσεις παρουσιάζουν σημαντική ανακούφιση από τον πόνο και αυξημένη κινητικότητα εντός των πρώτων δύο εβδομάδων», καταλήγει ο κ. Σαμαράς.

iefimerida

Η απώλεια μυϊκής μάζας με την πάροδο των ετών είναι ένα φυσικό αλλά σοβαρό ζήτημα που επηρεάζει την ποιότητα ζωής, ωστόσο λύνεται με προπόνηση.

Τι είναι η σαρκοπενία και γιατί πρέπει να μας απασχολεί
Η σαρκοπενία είναι η προοδευτική απώλεια μυϊκής μάζας, δύναμης και λειτουργικότητας που σχετίζεται με τη γήρανση. Εμφανίζεται σταδιακά μετά τα 30-35 έτη, με απώλεια 3-8% μυϊκής μάζας ανά δεκαετία, και επιταχύνεται μετά τα 65.

Σύμφωνα με την Κλινική Cleveland και την Αμερικανική Ακαδημία Διατροφής και Διαιτολογίας, η σαρκοπενία αφορά 5-13% των ατόμων άνω των 60 και αγγίζει το 50% μετά τα 80. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι η αδυναμία, η δυσκολία στο περπάτημα, η μειωμένη αντοχή και οι συχνές πτώσεις.

Γιατί χάνουμε μυϊκή μάζα μεγαλώνοντας
Η απώλεια δεν οφείλεται μόνο στα χρόνια που περνούν. Όπως εξηγούν επιστήμονες του Εθνικού Ινστιτούτου Γήρανσης των ΗΠΑ, βασικοί παράγοντες είναι:

Ορμονικές αλλαγές (μείωση τεστοστερόνης και οιστρογόνων)
Έλλειψη σωματικής δραστηριότητας
Φτωχή διατροφή με ανεπαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης
Χρόνια νοσήματα (διαβήτης, καρδιακές παθήσεις, καρκίνος)
Μειωμένη ικανότητα του οργανισμού να συνθέτει μυϊκές πρωτεΐνες
Η σημασία της προπόνησης δύναμης – Πότε να ξεκινήσουμε
Οι ειδικοί συμφωνούν: όσο νωρίτερα ξεκινήσουμε την προπόνηση δύναμης, τόσο καλύτερα. Οι πρώτες αλλαγές στη μυϊκή μάζα ξεκινούν από τα 30, επομένως η πρόληψη πρέπει να αρχίσει νωρίς – πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.

Σύμφωνα με τον Δρ. Eric Shiroma του NIA και τον καθηγητή Roger A. Fielding από το Πανεπιστήμιο Tufts, η προπόνηση δύναμης συνδυαστικά με αερόβια δραστηριότητα (όπως το περπάτημα) είναι η πιο αποτελεσματική προσέγγιση.

Ποιες ασκήσεις προτείνονται
Η προπόνηση δύναμης (resistance training) δεν αφορά μόνο βαράκια. Οι επιλογές είναι πολλές και προσαρμόζονται σε κάθε ηλικία:

Άρση βαρών: με ελεύθερα βάρη ή μηχανήματα
Λάστιχα αντίστασης: ιδανικά για αρχάριους και ηλικιωμένους
Ασκήσεις με το σωματικό βάρος: όπως καθίσματα και κάμψεις
Pilates: βοηθά σε ισορροπία, ευλυγισία και ενδυνάμωση
Tai Chi: μειώνει τις πτώσεις και βελτιώνει τη σταθερότητα
HIIT (προπόνηση υψηλής έντασης): αυξάνει αντοχή και μυϊκή δύναμη, αλλά απαιτεί επίβλεψη
Η ιδανική συχνότητα είναι 2-3 φορές την εβδομάδα, πάντα με καθοδήγηση από ειδικό για αποφυγή τραυματισμών.

Η διατροφή ως σύμμαχος στη διατήρηση μυών
Εξίσου σημαντική με την άσκηση είναι και η σωστή διατροφή. Η Ακαδημία Διατροφής και Διαιτολογίας συστήνει:

Πρωτεΐνη: 10-35% της ημερήσιας πρόσληψης – πηγές όπως άπαχο κρέας, όσπρια, αυγά και γαλακτοκομικά
Υδατάνθρακες: ολικής άλεσης, φρούτα και λαχανικά για ενέργεια
Υγιή λιπαρά: από ελαιόλαδο, ψάρια και ξηρούς καρπούς
Ο καθηγητής Gustavo Frechtel τονίζει πως σε άτομα με υπερβολικό βάρος, η πρωτεϊνική διατροφή σε συνδυασμό με άσκηση μπορεί να διατηρήσει τη μυϊκή μάζα κατά την απώλεια βάρους. Ο Δρ. Roberto Peidró προσθέτει πως η διατήρηση μυϊκής μάζας μειώνει σημαντικά την αναπηρία και τις πτώσεις στην τρίτη ηλικία.

Τι να αποφύγουμε
Οι ειδικοί προειδοποιούν ενάντια σε αυστηρές δίαιτες ή την πλήρη αποφυγή υδατανθράκων, καθώς αυτό μπορεί να επιταχύνει την απώλεια μυϊκής μάζας. Η ισορροπία –όχι οι ακρότητες– είναι το κλειδί.

iefimerida

Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με μια νέα διεθνή μελέτη.

Η έρευνα, που διεξήχθη σε οκτώ χώρες (Αυστραλία, Βραζιλία, Βρετανία, ΗΠΑ, Καναδάς, Κολομβία, Μεξικό και Χιλή) και δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «American Journal of Preventive Medicine», έδειξε ότι για κάθε 10% αύξηση των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων (UPF) στη διατροφή μας, όπως έτοιμα γεύματα, γλυκά και ψωμί, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου – δηλαδή πριν την ηλικία των 75 ετών – αυξάνει κατά 3%.

Τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα είναι τόσο βλαπτικά για την υγεία, ώστε αποδίδεται σε αυτά ο ένας από τους επτά πρόωρους θανάτους σε κάποιες χώρες, ενώ στις ΗΠΑ συνδέονται ετησίως με 124.107 θανάτους και στην Αγγλία με 17.781.

Ο Εντουάρντο Αουγκούστο Φερνάντες Νίλσον, επικεφαλής της έρευνας από το Ίδρυμα Οσβάλντο Κρουζ της Βραζιλίας, σημείωσε ότι οι κίνδυνοι για την υγεία δεν προέρχονται μόνον από τα υψηλά ποσοστά λίπους, αλατιού και ζάχαρης των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, αλλά και από τα πρόσθετα – όπως γλυκαντικές ουσίες και τεχνητά αρώματα, χρωστικές ουσίες, γαλκτωματοποιητές άλλες βοηθητικές ύλες επεξεργασίας-.

Υψηλότερα ποσοστά πρόωρων θανάτων σε χώρες με μεγαλύτερη κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων
Oι συντάκτες της μελέτης διαπίστωσαν «μια γραμμική συσχέτιση δόσης-απόκρισης μεταξύ της κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων και της θνησιμότητας από κάθε αιτία» κατά την εξέταση προηγούμενων επίσημων ερευνών στις οκτώ χώρες.

Ενώ το 4%, 5% και 6% των πρόωρων θανάτων στην Κολομβία, τη Βραζιλία και τη Χιλή αντίστοιχα «οφείλονται στην κατανάλωση UPF», το αντίστοιχο ποσοστό είναι 10,9% στον Καναδά, 13,7% στις ΗΠΑ και 13,8% στην Αγγλία – το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ αυτών των οκτώ χωρών.

«Οι πρόωροι θάνατοι που αποδίδονται στην κατανάλωση υπερεπεξεργασμένων τροφίμων αυξάνονται σημαντικά ανάλογα με το μερίδιό τους στη συνολική πρόσληψη ενέργειας των ατόμων. Η υψηλή πρόσληψη UPF μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την υγεία», κατέληξαν οι ερευνητές.

Τα ποσοστά θνησιμότητας είναι τα υψηλότερα στις χώρες όπου ο πληθυσμός λαμβάνει τις μεγαλύτερες ποσότητες συνολικής ενέργειας από την κατανάλωση υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων. Στην Αγγλία το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 53,4%, σύμφωνα με την Εθνική Έρευνα για τη Διατροφή και τη Διατροφή που διεξήχθη το 2018-19, ενώ στις ΗΠΑ είναι ακόμη υψηλότερο καθώς αγγίζει το 54,5%.

Έκκληση για μέτρα κατά της διάδοσης των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων
Τα ευρήματα αυτά έρχονται να προστεθούν στο αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που συνδέουν τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης συγκεκριμένων ασθενειών, όπως ο καρκίνος, αλλά και καρδιακών παθήσεων. Ωστόσο, διαπίστωσαν μια συσχέτιση μεταξύ των UPF και του πρόωρου θανάτου, αλλά δεν αποδεικνύουν μια απόλυτα αιτιακή σχέση.

Οι συντάκτες της μελέτης προέτρεψαν τις κυβερνήσεις ανά την υφήλιο να θεσπίσουν τολμηρά μέτρα για την αντιμετώπιση της διάδοσης των υπερ-επεξεργασμένων τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της αυστηρότερης ρύθμισης του μάρκετινγκ τροφίμων και της πώλησης τροφίμων σε σχολεία και χώρους εργασίας, καθώς και φόρων στα προϊόντα UPF με στόχο τη μείωση των πωλήσεών τους.

«Απαιτούνται επειγόντως πολιτικές που αποθαρρύνουν την κατανάλωση UPF σε παγκόσμιο επίπεδο, προωθώντας τα παραδοσιακά διατροφικά πρότυπα που βασίζονται σε τοπικά φρέσκα και ελάχιστα επεξεργασμένα τρόφιμα», σημειώνει ο δρ Νίλσον.

iefimerida