Μήνας: Ιούλιος 2025

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, δηλαδή η ανάπτυξη κακοήθειας στο παχύ έντερο ή στο ορθό, συνιστά μια από τις πιο συχνές σε εμφάνιση μορφές καρκίνου παγκοσμίως.

Τα αίτια της πάθησης δεν είναι πάντα σαφή, ωστόσο οι ανθυγιεινές διατροφικές και άλλες βλαβερές συνήθειες αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα νόσησης.

«Οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου ή του ορθού ξεκινούν με τη μορφή πολυπόδων. Οι πολύποδες συνιστούν μη φυσιολογικές, καλοήθεις αναπτύξεις στην επένδυση του οργάνου, οι οποίοι παραμένουν συνήθως ασυμπτωματικοί μέχρι την τυχαία συνήθως ανεύρεσή τους. Επομένως, ο έλεγχος για την εύρεση και αφαίρεσή τους βοηθά σημαντικά στην πρόληψη της εξέλιξής τους σε καρκίνο. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, όταν βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, χαρακτηρίζεται συνήθως από απουσία συμπτωμάτων. Ορισμένα ανησυχητικά συμπτώματα που προδιαθέτουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου, ωστόσο, μπορεί να εκδηλωθούν σχετικά νωρίς»,

Ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου στο παχύ έντερο: Αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου
Η ξαφνική αλλαγή των συνηθειών του εντέρου αποτελεί ένα από τα βασικότερα ανησυχητικά συμπτώματα που προδιαθέτουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Τα προβλήματα του εντέρου όπως η διάρροια, η δυσκοιλιότητα και τα στενότερα απ’ ότι συνήθως κόπρανα δεν υποδηλώνουν πάντα την ύπαρξη καρκίνου. Ωστόσο, σοβαρά ή παρατεταμένα προβλήματα μπορεί να υποδηλώνουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού. Η παρατεταμένη δυσκοιλιότητα, η διάρροια και το αίσθημα ότι το έντερο δεν αδειάζει πλήρως θα μπορούσαν να υποδηλώνουν καρκίνο του παχέος εντέρου, ειδικά εάν η αλλαγή αυτή προκύψει ξαφνικά και χωρίς προφανή αιτιολογία.

Ανησυχητικά συμπτώματα που παραπέμπουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου: Αίμα στα κόπρανα
Η παρουσία αίματος στα κόπρανα είναι πιθανό σημάδι καρκίνου του παχέος εντέρου και μπορεί να προκαλέσει ανησυχία. Η παρουσία αίματος στα κόπρανα δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρείται φυσιολογική. Ενώ οι αιμορροΐδες είναι πιθανή αιτία αιματηρών κοπράνων, το αίμα στα κόπρανα θα πρέπει να διερευνάται άμεσα, προκειμένου να αποκλεισθεί η ύπαρξη επικίνδυνων για την υγεία ασθενειών, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου. Σε περίπτωση που εντοπιστεί αίμα στα κόπρανα, είτε ανοιχτόχρωμο ή σκούρο, θα πρέπει ο ασθενής να απευθυνθεί άμεσα σε ειδικό για διαγνωστικό έλεγχο.

Κοιλιακά συμπτώματα που παραπέμπουν σε καρκίνο του παχέος εντέρου
Γενικά, οι στομαχικές διαταραχές ή η κατανάλωση ορισμένων τροφών μπορεί να προκαλέσουν κοινά πεπτικά προβλήματα, όπως ο περιστασιακός κοιλιακός πόνος, οι κράμπες του εντέρου, ο τυμπανισμός και η έντονη παραγωγή αερίων.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται έπειτα από την κατανάλωση ενός μεγάλου ή λιπαρού γεύματος, και δεν προκαλούν ανησυχία. Ωστόσο, εάν παρουσιάζονται συχνά και χωρίς προφανή αιτία, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνουν την ύπαρξη καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ανεξήγητη απώλεια βάρους ως ένα από τα ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου
Η απώλεια σωματικού βάρους χωρίς προφανή αιτιολογία αποτελεί σύμπτωμα που χρήζει διερεύνησης. Γενικά, η ξαφνική και ανεξήγητη απώλεια βάρους είναι ένα μη ειδικό σημάδι και σύμπτωμα καρκίνου. Για τα άτομα με καρκίνο, η ξαφνική απώλεια βάρους μπορεί να προκύψει από την υπερβολική προσπάθεια του σώματος να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα. Μεγάλου μεγέθους καρκινικοί όγκοι μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη του παχέος εντέρου, και συχνά προκαλούν αλλαγές στο έντερο και σταδιακή ή ξαφνική απώλεια βάρους.

«Αν και αυτά τα συμπτώματα μπορεί να προκληθούν από άλλες, λιγότερο σοβαρές παθήσεις, όπως αιμορροΐδες, έλκη και νόσο του Crohn, θα πρέπει να διερευνηθούν από ειδικό. Το αίμα στα κόπρανα, ακόμα κι αν εμφανίζεται μόνο κατά διαστήματα, δεν πρέπει ποτέ να αγνοηθεί. Εάν παρουσιάζονται συστηματικά κάποια από τα παραπάνω ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου για περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες, θα πρέπει ο ασθενής να υποβληθεί σε ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο», καταλήγει ο κ. Μουσιώλης.

*Στη Ι’ Χειρουργική Κλινική του Metropolitan General διερευνώνται διεξοδικά τυχόν ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου, και σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η ύπαρξη καρκίνου, διαμορφώνει το κατάλληλο θεραπευτικό σχέδιο ανάλογα με το στάδιο της νόσου.

iefimerida

Η ρήξη του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου (ΠΧΣ) αποτελεί τη συχνότερη κάκωση του γόνατος, με ιδιαίτερα αυξημένη επίπτωση σε γυναίκες και σε άτομα που ασχολούνται με αθλήματα όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ και σκι.

Κάθε χρόνο καταγράφονται πάνω από 175.000 περιπτώσεις στις ΗΠΑ. Η μακροχρόνια συνέπεια του τραυματισμού, ανεξαρτήτως θεραπείας, είναι η αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας.

«Ο ΠΧΣ είναι βασικός σταθεροποιητικός σύνδεσμος του γόνατος, που αποτρέπει την πρόσθια ολίσθηση της κνήμης και παρέχει στροφική σταθερότητα. Οι περισσότερες ρήξεις προκύπτουν χωρίς άμεση επαφή, κυρίως από απότομες αλλαγές κατεύθυνσης ή προσγειώσεις. Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς λόγω ανατομικών και ορμονικών διαφορών»

Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, τη φυσική εξέταση (δοκιμές Lachman, Pivot Shift, κ.ά.), την ακτινογραφία και τη μαγνητική τομογραφία. Συχνά η ρήξη συνοδεύεται από τραυματισμούς στους μηνίσκους, στον αρθρικό χόνδρο ή και οστικό οίδημα.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη. Καθυστερημένη διάγνωση ή επιστροφή σε δραστηριότητα χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει σοβαρότερες βλάβες.

Αντιμετώπιση
«Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική, ανάλογα με την ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας και τα συνοδά τραύματα. Σε περιπτώσεις με πλήρη ρήξη, αστάθεια ή επιθυμία επιστροφής σε αθλητικές/επαγγελματικές δραστηριότητες, ενδείκνυται η αρθροσκοπική αποκατάσταση με χρήση μοσχεύματος.

Το αυτομόσχευμα από οπίσθιους μηριαίους ή επιγονατιδικό τένοντα προσφέρει καλύτερη ενσωμάτωση και επουλωτική ικανότητα, ειδικά σε νεότερους ασθενείς. Πτωματικά και συνθετικά μοσχεύματα χρησιμοποιούνται επιλεκτικά, με αυξημένο κόστος και πιθανούς κινδύνους», εξηγεί.

Μετεγχειρητική φροντίδα και αποκατάσταση
Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται από την εμπειρία του χειρουργού, τη σωστή επιλογή μοσχεύματος και την τήρηση του προγράμματος αποκατάστασης. Οι ασθενείς θα πρέπει να ξεκινούν φυσικοθεραπεία πριν την επέμβαση ώστε να αποκατασταθεί το εύρος κίνησης και να μειωθεί ο κίνδυνος μετεγχειρητικής δυσκαμψίας (αρθροΐνωση). Το ποσοστό επιτυχίας της συνδεσμοπλαστικής φτάνει το 82-95%.

Επιπλοκές
Αν και σπάνιες, πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν:

Λοίμωξη (0,2-0,5%)
Θρόμβωση
Αστάθεια (2,5-10%)
Δυσκαμψία (5-25%)
Νευρική ή αγγειακή βλάβη
Πόνο ή μουδιάσματα
Επιπλοκές από τη χρήση μοσχευμάτων (ρήξη, απόρριψη ή μετάδοση νοσημάτων σε περίπτωση αλλομοσχευμάτων)
Σε παιδιά και εφήβους, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται για την αποφυγή κάκωσης των συζευκτικών χόνδρων που επηρεάζουν την ανάπτυξη.

Συμπέρασμα
«Η χειρουργική αποκατάσταση του ΠΧΣ είναι ασφαλής και αποτελεσματική, ιδίως για ενεργούς ασθενείς. Η επιτυχία εξαρτάται από την έγκαιρη διάγνωση, τη σωστή ενημέρωση του ασθενούς, την επιλογή έμπειρου χειρουργού και τη συμμόρφωση στο πρόγραμμα αποκατάστασης. Η πλήρης επάνοδος στην αθλητική δραστηριότητα είναι εφικτή σε ποσοστό που αγγίζει το 98%», καταλήγει ο κ. Καραγιάννης.

iefimerida

Το καλοκαίρι είναι εδώ και όλοι ανυπομονούμε για λίγη ξεκούραση, χαλάρωση και όμορφες στιγμές κάτω από τον ήλιο. Οι διακοπές είναι ανάγκη και όλοι τις αξίζουμε, αρκεί να φροντίζουμε την υγεία μας ώστε να τις απολαύσουμε χωρίς απρόοπτα.

«Αν ζείτε με σακχαρώδη διαβήτη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να στερηθείτε τις χαρές του καλοκαιριού. Με λίγη οργάνωση και κάποιες χρήσιμες συμβουλές, οι διακοπές σας μπορούν να είναι όχι μόνο ασφαλείς, αλλά και απόλυτα απολαυστικές», αναφέρει ο κ. Ανδρέας Μελιδώνης, Συντ. Δ/ντής Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan Hospital – Πρόεδρος Ε. ΚΟ. ΜΕ. Ν. και συνεχίζει δίνοντας κάποιες οδηγίες, για ασφαλείς διακοπές, στα άτομα με διαβήτη:

1. Αποφεύγετε τα βαριά και μεγάλα σε ποσότητα γεύματα το καλοκαίρι. Προτιμάτε τα μικρά και συχνά. Επιμένετε σε πράσινες σαλάτες, εύπεπτα ψάρια του αφρού, ψητά και ξηρά φαγητά. Καταναλώνετε τα επιτρεπόμενα από το διαιτολόγιό σας φρούτα (μέχρι 3-4 μερίδες φρούτων ημερησίως), αλλά ξαναμελετήστε τις αντιστοιχίες φρούτων, προτού φύγετε για τις διακοπές σας.
2. Προσοχή, επίσης, ιδιαίτερα στο πρωινό των διακοπών το οποίο μπορεί να είναι άπαχο γάλα ή γιαούρτι με μαύρο ψωμί ή δημητριακά και φρούτα. Αντισταθείτε στον πειρασμό να τα δοκιμάσετε όλα από τον πρωινό μπουφέ του ξενοδοχείου!! (εάν βέβαια η επιστροφή στην κανονικότητα του καλοκαιριού, σημαίνει και επιστροφή στα πλούσια ξενοδοχειακά πρωινά…).
3. Τα αναψυκτικά και κυρίως τα παγωμένα αποτελούν τη δροσερή νότα ζωής τους μήνες του καλοκαιριού. Μπορείτε, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς, να πίνετε οποιοδήποτε αναψυκτικό θέλετε με στέβια ή ασπαρτάμη. Όσον αφορά τους φυσικούς χυμούς, διαβάζετε στο περίβλημα την περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες. Μην ξεχνάτε ότι 10 με 15 gr υδατάνθρακες αντιστοιχούν με ένα ισοδύναμο φρούτου.
4. Η διασκέδαση των διακοπών πολλές φορές συνδυάζεται με κατανάλωση αλκοόλ. Μικρή κατανάλωση είναι επιτρεπτή. Η μεγάλη κατανάλωση είναι αφετηρία βραχυπρόθεσμων (κίνδυνος υπογλυκαιμίας) και μακροπρόθεσμων προβλημάτων (αύξηση βάρους). Μπορείτε να πίνετε ποτά που αντιστοιχούν σε 20–25 gr οινόπνευμα ημερησίως για άνδρες και 15 gr οινόπνευμα για γυναίκες σε 2 δόσεις κατανεμημένα. Προσοχή, λοιπόν, στα οινοπνευματώδη, ειδικά όσοι κάνετε ινσουλίνη και αν μάλιστα η λήψη οινοπνευματωδών συνοδεύεται από έντονη άσκηση όπως είναι ο χορός, μην ξεχνάτε να τρώτε ενδιάμεσα ένα μικρό γεύμα υδατανθράκων (τόστ, χυμό, φρούτο ή κράκερς) για να αποφύγετε τις υπογλυκαιμίες. Και βέβαια μην οδηγείτε όταν έχετε πιει!
5. Μην ξεχνάτε το δεκατιανό σας προτού κολυμπήστε. Ένα φρούτο ή ένα μικρό σάντουιτς σας προστατεύει από ανεπιθύμητες υπογλυκαιμίες ενώ κολυμπάτε.
6. Να αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο για μεγάλη διάρκεια. Ιδίως αν κάνετε ινσουλίνη, γιατί επιτυγχάνεται γρηγορότερη απορρόφησή της και έτσι ξαφνικές, ανεξήγητες υπογλυκαιμίες μπορεί να συμβούν. Καλό είναι για τον λόγο αυτό να φοράτε καπέλο. Ίσως καλύτερα να προγραμματίζετε το κολύμπι σας μέχρι τις 11π.μ. και μετά τις 4μ.μ. το απόγευμα. Και στο κολύμπι σας, εάν φοράτε αισθητήρες συνεχούς καταγραφής σακχάρου, αποφύγετε τις καταδύσεις για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα λειτουργίας στον αισθητήρα.
7. Αποφεύγετε να βάλετε τα πόδια σας μέσα στην καυτή άμμο. Μην περπατάτε χωρίς σανδάλια στην ακρογιαλιά, πάρτε μαζί σας τουλάχιστον δυο ζευγάρια άνετα παπούτσια περιπάτου και αρκετά ζευγάρια κάλτσες για να αλλάζετε. Μην κυκλοφορείτε με γυμνά πόδια σε αμμουδιές και άγνωστες ακρογιαλιές.
8. Περπατάτε όσο το δυνατόν περισσότερο. Αν ταξιδεύετε με λεωφορείο ή με το αυτοκίνητό σας, κάνετε μικρούς περιπάτους κατά τη διάρκεια των στάσεων. Έχετε μαζί σας κάτι πρόχειρο για φαγητό στην περίπτωση που τα γεύματα καθυστερήσουν. Αν ταξιδεύετε με αεροπλάνο, ειδοποιήστε εγκαίρως –κατά το κλείσιμο του εισιτηρίου– την αεροπορική εταιρεία, εάν επιθυμείτε να σας σερβίρουν κάποιο ειδικό γεύμα για άτομα με διαβήτη. Εάν δεν θέλετε να αλλάξετε τις διατροφικές σας συνήθειες, προνοήστε να έχετε πάρει κάτι μαζί σας. Ο ξηρός αέρας κατά τη διάρκεια της πτήσης είναι ένα μικρό πρόβλημα. Για τον λόγο αυτό πίνετε αρκετή ποσότητα υγρών, όσο βρίσκεστε μέσα στο αεροπλάνο. Ένα ποτήρι νερό τουλάχιστον για κάθε ώρα πτήσης.
9. Να μη ξεχάσετε όταν φθάσετε στον τόπο του προορισμού σας, να φυλάξετε τις σύριγγες και την ινσουλίνη που δεν θα χρησιμοποιήσετε άμεσα, καθώς και την ένεση γλυκαγόνου στο ψυγείο. Η ινσουλίνη διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου για χρονική περίοδο 6 εβδομάδων χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Οι ταινίες σακχάρου διατηρούνται σε θερμοκρασία 18ο έως 30ο C.
10. Ενημερωθείτε για την ύπαρξη Νοσοκομείου ή Κέντρου Υγείας, κοντά στον τόπο διαμονής σας. Χρήσιμο είναι να έχετε μαζί σας το τηλέφωνο του γιατρού σας. Μην ξεχάσετε το ημερολόγιο αυτοελέγχου για να μπορείτε να διατηρείτε και στις διακοπές σας την επαφή με τον έλεγχο του διαβήτη σας.
11. Φροντίστε και οργανώστε την προσωπική σας λίστα ταξιδιού πριν αναχωρήσετε. Προμηθευθείτε με τις απαραίτητες ταινίες για την μέτρηση σακχάρου από αίμα ή στα ούρα, για όσο καιρό υπολογίζετε να απουσιάσετε. Αν μετράτε το σάκχαρο στο αίμα, μην ξεχάσετε τη συσκευή μέτρησης σακχάρου αίματος. Θα είναι ένας καλός σύντροφος και μια συσκευή προστασίας και ασφάλειας στις διακοπές σας. Και αν βεβαίως είστε εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες και χρησιμοποιείτε συσκευές συνεχούς καταγραφής του σακχάρου, μην ξεχάσετε τον αισθητήρα και την συσκευή εφαρμογής του αισθητήρα προκειμένου με τον πλέον σύγχρονο και ασφαλή τρόπο να παρακολουθείτε συνεχώς το σάκχαρο σας.
12. Εφοδιαστείτε με τις απαραίτητες σύριγγες, βελόνες ινσουλίνης ή πένες. Την ένεση γλυκαγόνου. Τα αντιδιαβητικά σας δισκία, εάν κάνετε αγωγή με δισκία. Επίσης τα φάρμακα που αφορούν τυχόν επιπλοκές του διαβήτη.

«Και εννοείται, βέβαια, ότι δεν ξεχνάμε την τήρηση κάποιων βασικών, γνωστών προληπτικών μέτρων σε χώρους με πολυκοσμία για να εξαλειφθεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος μόλυνσης από τους επικίνδυνους ιούς (από κορωνοϊό μέχρι RSV). Για να απολαύσουμε τις διακοπές μας εφαρμόζουμε τα προληπτικά μέτρα και προλαμβάνουμε τις ανεπιθύμητες συνέπειες που θα μας στερήσουν την χαρά των διακοπών», καταλήγει ο κ. Μελιδώνης.

*Το Διαβητολογικό Κέντρο του Metropolitan Hospital βρίσκεται πάντα στη διάθεσή των πασχόντων για καθοδήγηση, προετοιμασία πριν τις διακοπές αλλά και για οποιαδήποτε ανάγκη προκύψει. Η ομάδα του Κέντρου, αποτελούμενη από εξειδικευμένους γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό με εμπειρία στη φροντίδα των ατόμων με διαβήτη, προσφέρει εξατομικευμένες συμβουλές και υποστήριξη με σεβασμό στις ανάγκες του καθενός. Γιατί η πρόληψη και η σωστή πληροφόρηση είναι το “κλειδί” για ένα ξέγνοιαστο και ασφαλές καλοκαίρι.

iefimerida

Οι αυξημένες θερμοκρασίες το καλοκαίρι αναγκάζουν το σώμα μας να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να διατηρήσει φυσιολογική θερμοκρασία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η λειτουργία της καρδιάς, των πνευμόνων και των νεφρών και να αυξάνεται ο κίνδυνος για τα άτομα με καρδιαγγειακά προβλήματα. Άρα είναι σημαντικό να παραμείνουμε δροσεροί και ενυδατωμένοι.

Πώς η ζέστη επηρεάζει την καρδιά μας

«Για κάθε βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας του σώματός μας η καρδιακή συχνότητα αυξάνει κατά 10 σφύξεις το λεπτό. Αυτή η αύξηση επιβαρύνει το έργο της καρδιάς, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει καρδιακό επεισόδιο σε άτομα με καρδιοπάθεια. Όταν αυξάνει η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, το σώμα μας προσπαθεί να μειώσει τη θερμοκρασία. Αυτό επιτυγχάνεται με αγγειοδιαστολή και αύξηση της καρδιακής συχνότητας, και καθώς το αίμα ρέει κοντά στην επιφάνεια του σώματος βοηθά στην αποβολή και μείωση της θερμοκρασίας.

Όμως έχει ένα τίμημα, την αύξηση του καρδιακού έργου 2-4 φορές. Πέραν αυτού, με τον ιδρώτα ο οργανισμός χάνει νάτριο, κάλιο και άλλους ηλεκτρολύτες, που μαζί με την αφυδάτωση επιβαρύνουν πολύ περισσότερο την καρδιά, αφού μειώνεται ο όγκος των υγρών και άρα η καρδιά θα πρέπει να λειτουργήσει ταχύτερα. Φυσικά, αυτό δεν αφορά τα υγιή άτομα που επηρεάζονται πολύ δυσκολότερα»

Τι πρέπει να κάνουμε για να διατηρήσουμε τη θερμοκρασία μας

Υπάρχουν κάποια απλά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψιν σας:

Μείνετε ενυδατωμένοι, καταναλώνοντας πολλά υγρά, οποιαδήποτε υγρά. Αν όμως έχετε καρδιακή ανεπάρκεια θα πρέπει πριν να μιλήσετε με το γιατρό σας
Αποφύγετε τη χρήση αλκοόλ γιατί θα επιτείνει την αφυδάτωσή σας
Καταναλώνετε περισσότερες κρύες τροφές, όπως σαλάτες και φρούτα τα οποία περιέχουν πολλά υγρά, βιταμίνες και ηλεκτρολύτες
Διατηρήστε το σπίτι σας δροσερό. Ανοίξτε τα παράθυρα όταν η εξωτερική θερμοκρασία είναι χαμηλότερη, και αποφύγετε αναμμένα φώτα που δεν είναι απαραίτητα και αυξάνουν τη θερμοκρασία του δωματίου
Φοράτε ελαφρά ρούχα
Παραμείνετε εκτός ήλιου, ειδικά τις ώρες 11 π.μ. έως 3 μ.μ.
Όταν είστε εκτός σπιτιού, να παραμένετε στη σκιά, να φοράτε καπέλο και να έχετε νερό μαζί σας
Αποφύγετε την άσκηση
Ποια άτομα είναι υψηλού κινδύνου

Ηλικιωμένοι ασθενείς και παιδιά, είναι υψηλού κινδύνου γιατί προσαρμόζουν πιο δύσκολα τη θερμοκρασία τους
Ηλικιωμένα άτομα, ειδικά άνω των 75 ετών, που ζουν μόνα τους
Άτομα με καρδιακά προβλήματα, πνευμονοπάθειες, νεφρική ανεπάρκεια, διαβήτη και νόσο του Parkinson
Άτομα με άνοια, κλινήρεις ή άτομα με εξωτερική εργασία
Άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες, στεφανιαία νόσο και άτομα που λαμβάνουν ορισμένες ομάδες φαρμάκων για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης
Το πρόβλημα είναι ότι πολλά άτομα υψηλού κινδύνου δεν παραδέχονται ότι είναι υψηλού κινδύνου και δεν λαμβάνουν προληπτικά μέτρα.

Καρδιά και φάρμακα

Τα φάρμακα και η καρδιά αλληλοεπιδρούν με 3 τρόπους:

Κάποια φάρμακα επηρεάζουν τη θερμορύθμιση και την ισορροπία των υγρών, αυξάνοντας τον κίνδυνο επί παρουσίας υψηλών θερμοκρασιών (π.χ. διουρητικά, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά)
Η ζέστη μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε μερικές κατηγορίες φαρμάκων γι’ αυτό πρέπει να διατηρούνται σε δροσερό μέρος
Μερικά φάρμακα όπως αντιμυκητισιακά ή αντιβιοτικά μπορεί να αυξήσουν την ευαισθησία του δέρματος στον ήλιο και θα πρέπει οι ασθενείς να χρησιμοποιούν αντιηλιακά 
Υπερτασικοί ασθενείς και κυρίως ηλικιωμένοι, που λαμβάνουν διουρητικά θα πρέπει να μετρούν τη πίεσή τους σε καθιστή και όρθια θέση, και αν η πίεσή τους είναι χαμηλότερη από 120 mm Hg ή ζαλίζονται, θα πρέπει να μιλήσουν με το γιατρό τους γιατί πιθανόν να χρειασθεί μείωση της φαρμακευτικής τους αγωγής.

Τι πρέπει να κάνουμε αν δεν αισθανθούμε καλά

Υπάρχουν 4 βασικές οδηγίες:

Μετακινηθείτε σε ένα δροσερό μέρος
Ξαπλώστε και σηκώστε λίγο τα πόδια σας
Πιείτε αρκετό νερό
Βρέξτε το πρόσωπό σας με δροσερό νερό και κάντε αέρα στο πρόσωπό σας. Ιδανικά ζητήστε από κάποιον άλλο να το κάνει. Βάλτε κρύα επιθέματα στις μασχάλες ή γύρω από το λαιμό σας
«Αν παρόλα αυτά δεν αισθάνεστε καλά, επικοινωνήστε με το γιατρό σας ή μεταβείτε στην κοντινότερη μονάδα υγείας»

iefimerida

Μια ειδικός στη διατροφή κατέταξε τα αγαπημένα μας φρούτα με βάση τη διατροφική τους αξία και αυτά που συνήθως καταναλώνονται στο πρωινό δεν ήταν στις πρώτες θέσεις.

Η Νίκολα Λάντλαμ-Ρέιν, διαιτολόγος και συγγραφέας, αξιολόγησε 18 από τα πιο δημοφιλή φρούτα, όπως σταφύλια, πορτοκάλια, φράουλες και ανανά, και να τους δώσει μια διατροφική βαθμολογία από το 1 έως το 5.

Η Λάντλαμ-Ρέιν έκανε τις αξιολογήσεις της με βάση τις βιταμίνες και τα μέταλλα που περιέχει κάθε φρούτο, την περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες και τα φυσικά επίπεδα σακχάρου του.

Μιλώντας στην Telegraph, η τοπ διατροφολόγος δήλωσε: «Τα φρούτα περιέχουν υδατάνθρακες, κυρίως με τη μορφή φυσικών σακχάρων όπως η φρουκτόζη, μαζί με φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες επιβραδύνουν την πέψη και βοηθούν στην πρόληψη των απότομων αυξήσεων του σακχάρου στο αίμα».

«Ωστόσο, τα άτομα με διαβήτη ή με αντίσταση στην ινσουλίνη ίσως χρειάζεται να είναι προσεκτικά με τα μεγέθη των μερίδων [καταναλώνοντας μια χούφτα ή περίπου 80 γρ. ως μερίδα]. Το ολόκληρο φρούτο δεν είναι το ίδιο με τη ζάχαρη που προστίθεται και αποτελεί υγιεινό μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής».

Η Λάντλαμ-Ρέιν μοιράστηκε τα φρούτα που μπορούν να καταναλώνονται τακτικά και ανέφερε ποια πρέπει να θεωρούνται περισσότερο ως λιχουδιά λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σάκχαρα, παρά ως καθημερινή συνήθεια.

Τα νέα δεν είναι καλά για όσους τους αρέσει να ξεκινούν τη μέρα τους με ένα πιάτο τροπικών φρούτων, να απολαμβάνουν φρουτοσαλάτα μέσα στο γιαούρτι τους ή να βάζουν μπανάνα στη βρώμη τους.

Τα φρούτα που πρέπει και δεν πρέπει να τρώμε για πρωινό
Στην τελευταία θέση, με μόλις 1 στα 5, βρέθηκε το πεπόνι και το καρπούζι, με όλες τους τις ποικιλίες.

Τα πεπόνια αποτελούνται κυρίως από νερό και είναι πλούσια σε βιταμίνη C, ενώ ορισμένες ποικιλίες περιέχουν και βιταμίνη Α.

Ωστόσο, είναι τόσο χαμηλά σε θερμίδες όσο και σε συνολική διατροφική αξία.

«Το πεπόνι είναι χαμηλό σε φυτικές ίνες και συνολικά θρεπτικά στοιχεία σε σύγκριση με άλλα φρούτα», προσθέτοντας ότι περιέχει «μέτρια ποσότητα φυσικών σακχάρων», δήλωσε η Λάντλαμ-Ρέιν.

Δεύτερο από το τέλος της λίστας ήταν ο ανανάς, που συγκέντρωσε 2 στα 5. Αυτό οφείλεται στο ότι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυσικά σάκχαρα και τα όξινα υγρά του μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στα ούλα.

«Ο ανανάς είναι πλούσιος σε βιταμίνη C και περιέχει βρωμελίνη, ένα ένζυμο που μπορεί να βοηθήσει στην πέψη και να μειώσει τη φλεγμονή,» εξήγησε η Λάντλαμ-Ρέιν, προσθέτοντας ότι το φρούτο με τα αγκάθια είναι πλούσιο σε μαγγάνιο «το οποίο υποστηρίζει τον μεταβολισμό και τη λειτουργία των αντιοξειδωτικών».

Με βαθμολογία 3 στα 5, ισόπαλες με τα σταφύλια, βρέθηκαν οι μπανάνες, μια κλασική επιλογή πρωινού για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Η Λάντλαμ-Ρέιν ανέφερε ότι τα φρούτα αυτά είναι πλούσια σε φυσικά σάκχαρα, αλλά έχουν πολλά οφέλη για την υγεία.

«Αποτελούν καλή πηγή καλίου, βιταμίνης Β6 και φυτικών ινών… προσφέρουν γρήγορη ενέργεια και υποστηρίζουν την υγεία της καρδιάς», τόνισε.

Η διαιτολόγος έβαλε στην κορυφή της λίστας τα πορτοκάλια, τα ακτινίδια και τα μούρα, δίνοντάς τους την υψηλότερη βαθμολογία, 5 στα 5, χάρη στα έντονα χρώματα και την υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά.

Στη μέση της λίστας, με 4 στα 5, βρίσκονται τα αχλάδια, τα μήλα, τα γκρέιπφρουτ και τα μάνγκο.

Τα μούρα θεωρούνται εδώ και καιρό super food. Όλα τα είδη μούρων θεωρούνται διατροφικοί «θησαυροί», γεμάτα βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες.

Έχει αποδειχθεί ότι τα μούρα συνδέονται με χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής, η οποία μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες βλάβες στα κύτταρα και στους ιστούς.

iefimerida

Τα άτομα με αϋπνία δυσκολεύονται τακτικά να κοιμηθούν, να παραμείνουν κοιμισμένοι ή ξυπνούν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η γιόγκα, το τάι τσι, το τζόκινγκ, ακόμη και ένα απλό περπάτημα θα μπορούσαν να είναι οι πιο αποτελεσματικές μορφές άσκησης για την καταπολέμηση της διαταραχής του ύπνου, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι ερευνητές προτείνουν αυτές τις δραστηριότητες, επισημαίνοντας ότι είναι κατάλληλες λόγω του χαμηλού κόστους και των ελάχιστων παρενεργειών τους.

Η αϋπνία, που χαρακτηρίζεται από επίμονη δυσκολία στον ύπνο ή στη διατήρηση του ύπνου, ή από συχνές νυχτερινές αφυπνίσεις, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή ζωή, οδηγώντας σε προβλήματα συγκέντρωσης, κόπωση και ευερεθιστότητα.

Για να διαπιστώσουν την αποτελεσματικότητα διάφορων σωματικών δραστηριοτήτων στην ποιότητα του ύπνου και την αϋπνία, ερευνητές στην Κίνα διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση 22 δοκιμών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης
Η έρευνα περιελάμβανε 1.348 ασθενείς και αξιολόγησε 13 ξεχωριστά μέτρα που στόχευαν στη βελτίωση του ύπνου, συμπεριλαμβανομένων επτά συγκεκριμένων προγραμμάτων άσκησης: γιόγκα, τάι τσι, περπάτημα ή τζόκινγκ, συνδυασμός αερόβιας και ασκήσεων ενδυνάμωσης, αερόβια άσκηση σε συνδυασμό με θεραπεία και μεικτές αερόβιες ασκήσεις.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η γιόγκα, ειδικότερα, είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου ύπνου κατά σχεδόν δύο ώρες και θα μπορούσε επίσης να μειώσει τον χρόνο που περνούν οι άνθρωποι ξύπνιοι πριν από τον ύπνο κατά σχεδόν μία ώρα.

Το περπάτημα ή το τζόκινγκ θα μπορούσαν να μειώσουν τη σοβαρότητα της αϋπνίας, ενώ το τάι τσι θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εστίαση της γιόγκα στην επίγνωση του σώματος και στην ελεγχόμενη αναπνοή θα μπορούσε να βοηθήσει με τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, βοηθώντας τους ανθρώπους να κοιμούνται καλά το βράδυ.

Το τάι τσι, μια αρχαία κινεζική πολεμική τέχνη που περιλαμβάνει αργές, ρέουσες κινήσεις, «δίνει έμφαση στον έλεγχο της αναπνοής και στη σωματική χαλάρωση», πρόσθεσαν, και θα μπορούσε να ενισχύσει τη συναισθηματική ρύθμιση.

Περπάτημα ή τζόκινγκ μειώνουν τα επίπεδα της κορτιζόλης
Η μελέτη επισημαίνει ότι το περπάτημα ή το τζόκινγκ θα μπορούσαν να μειώσουν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, την κορτιζόλη, ενώ παράλληλα ενισχύουν τη μελατονίνη, την ορμόνη που ρυθμίζει τους κύκλους ύπνου.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι «τα ευρήματα αυτής της μελέτης υπογραμμίζουν περαιτέρω τη θεραπευτική δυναμική της άσκησης στην αντιμετώπιση της αϋπνίας».

«Δεδομένων των πλεονεκτημάτων των μορφών άσκησης όπως γιόγκα, τάι τσι και περπάτημα ή τζόκινγκ, συμπεριλαμβανομένου του χαμηλού κόστους, των ελάχιστων παρενεργειών και της υψηλής προσβασιμότητας, είναι κατάλληλες ασκήσεις για ενσωμάτωση σε προγράμματα πρωτοβάθμιας περίθαλψης και κοινοτικής υγείας».

Οι ερευνητές τόνισαν ότι υπήρχαν ορισμένοι «μεθοδολογικοί περιορισμοί» σε ορισμένες από τις δοκιμές που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση.

Ωστόσο, δήλωσαν ότι η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο BMJ Evidence Based Medicine, «παρέχει ολοκληρωμένα συγκριτικά στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων άσκησης στη βελτίωση των αποτελεσμάτων ύπνου σε άτομα με αϋπνία».

Ζήτησαν επίσης τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας για την επιβεβαίωση και επέκταση των ευρημάτων τους.

Άλλες προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμές, οι οποίες δεν βασίζονταν στην άσκηση, περιελάμβαναν τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT), τον βελονισμό, το μασάζ και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής.

Ορισμένες δοκιμές διαπίστωσαν ότι η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (ΓΣΘ) είναι «πιο αποτελεσματική και έχει πιο μακροχρόνια επίδραση στην αϋπνία από τη φαρμακευτική αγωγή», ανέφεραν οι ερευνητές.

iefimerida

Συμβουλές για τον καύσωνα διαρκείας, που ξεκινά στη χώρα, έδωσε ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, καθηγητής Καρδιολογίας, Γεράσιμος Σιάσος.

Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος, μίλησε στο κεντρικό δελτίο του τηλεοπτικού σταθμού Alpha για τη θερμική καταπόνηση και τα μέτρα πρόληψης για τον καύσωνα, ιδίως για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού.

Ενόψει του νέου κύματος καύσωνα ο καθηγητής εξήγησε ποιες πληθυσμιακές ομάδες οφείλουν να είναι προσεκτικές και τα μέτρα που πρέπει να λάβουν.

Καύσωνας: Η συνεχής έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες προκαλεί πολυσυστηματικές διαταραχές
Η κλιματική αλλαγή έχει εντείνει τα ακραία φαινόμενα ζέστης, όπως επισήμανε ο πρύτανης, ενώ το ΕΚΠΑ έχει ήδη εκδώσει σχετικές αναλυτικές οδηγίες.

Όπως αναφέρεται στην επείγουσα Ανακοίνωση της Επιτροπής Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων του ΕΚΠΑ για τον επερχόμενο καύσωνα, τα τελευταία χρόνια, η κλιματική αλλαγή έχει εντείνει τα φαινόμενα ακραίας ζέστης, με δύο χαρακτηριστικές εκφάνσεις να ξεχωρίζουν: Τον παρατεταμένο καύσωνα με ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες και το φαινόμενο του θερμικού θόλου (heat dome) κατά την οποία σταθερά υψηλές πιέσεις παγιδεύουν θερμό αέρα στην κατώτερη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ένα «θόλο» που αποτρέπει την ψύξη και εντείνει τη ζέστη.

Αυτές οι καταστάσεις όχι μόνο αυξάνουν τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος σε κρίσιμο βαθμό, αλλά και διατηρούν τη θερμική καταπόνηση για ημέρες ή και εβδομάδες, με σημαντικές συνέπειες για τη δημόσια υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συνεχής έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες προκαλεί πολυσυστηματικές διαταραχές, αυξάνοντας τη νοσηρότητα και θνησιμότητα, ιδιαίτερα μεταξύ των ευπαθών πληθυσμών.

Καύσωνας: Τι συμβαίνει στον οργανισμό μας όταν εκτίθεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ακραία θερμικά φορτία
Όταν ο ανθρώπινος οργανισμός εκτίθεται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ακραία θερμικά φορτία, οι φυσιολογικοί μηχανισμοί διατήρησης της ισορροπίας (ομοιόστασης) αρχίζουν να δυσλειτουργούν ή ανεπαρκούν. Οι βασικές διαταραχές περιλαμβάνουν:

Ανεπαρκή αποβολή – διασπορά θερμότητας: Όταν ο οργανισμός αδυνατεί να αποβάλλει αποτελεσματικά τη θερμότητα -λόγω μειωμένης εφίδρωσης ή αγγειοδιαστολής- η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται επικίνδυνα, οδηγώντας σε υπερθερμία.
Διαταραχές ηλεκτρολυτών: Η αφυδάτωση από την αυξημένη απώλεια υγρών διαταράσσει τις συγκεντρώσεις βασικών ηλεκτρολυτών, όπως το νάτριο, το κάλιο και το ασβέστιο. Αυτή η ανισορροπία επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία της καρδιάς και των μυών και συνολικά τη νευρομυϊκή λειτουργία.
Οξειδωτικό στρες και φλεγμονώδης αντίδραση: Η υπερθερμία προκαλεί κυτταρική βλάβη, ενεργοποίηση φλεγμονωδών μηχανισμών και απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών (π.χ. IL-6, TNF-α) με εικόνα συστηματικής φλεγμονής.
Μειωμένη αιμάτωση ζωτικών οργάνων: Η καταπόνηση από τη ζέστη μπορεί να προκαλέσει πτώση της αρτηριακής πίεσης, κατακράτηση υγρών και μικροκυκλοφορικές διαταραχές. Έτσι, περιορίζεται η παροχή οξυγόνου σε ευαίσθητα όργανα όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά και οι νεφροί, οδηγώντας σε ισχαιμικές βλάβες.
Καύσωνας: Κλινικές εκδηλώσεις της θερμικής καταπόνησης -Από ήπιες ενοχλήσεις έως απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις
Η θερμική καταπόνηση μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, ανάλογα με την ένταση, τη διάρκεια της έκθεσης και την ευαλωτότητα του ατόμου. Από ήπιες ενοχλήσεις έως απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, οι κλινικές εικόνες περιλαμβάνουν:

Θερμική εξάντληση: Πρόκειται για μια πρώιμη και συχνή εκδήλωση, που χαρακτηρίζεται από έντονη κόπωση, ζάλη, ταχυκαρδία, μυϊκές κράμπες, αυξημένη εφίδρωση. Το άτομο εμφανίζει γενική αδυναμία και συχνά αίσθημα λιποθυμίας.
Θερμοπληξία: Η πιο σοβαρή μορφή θερμικής καταπόνησης. Αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης και εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό (συνήθως άνω των 40°C), νευρολογικές διαταραχές όπως σύγχυση, λήθαργο ή σπασμούς, ενώ χαρακτηριστικό είναι η απουσία εφίδρωσης. Εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, μπορεί να εξελιχθεί σε πολυοργανική ανεπάρκεια.
Επιδείνωση χρόνιων νοσημάτων: Τα καρδιαγγειακά επεισόδια (όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου), οι αναπνευστικές κρίσεις (άσθμα, ΧΑΠ), αλλά και η νεφρική δυσλειτουργία, επιδεινώνονται σημαντικά υπό συνθήκες αφυδάτωσης και ηλεκτρολυτικών διαταραχών.
Ηπατική και νευρολογική βλάβη: Σε βαριές περιπτώσεις, η υπερθερμία μπορεί να οδηγήσει σε ιστική νέκρωση του ήπατος και σε σοβαρή εγκεφαλική δυσλειτουργία (εγκεφαλοπάθεια), με απώλεια συνείδησης ή ακόμη και κώμα.
Ποιες πληθυσμιακές ομάδες είναι πιο ευάλωτες στον καύσωνα
Ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις επιπτώσεις της θερμικής καταπόνησης, είτε λόγω φυσιολογικών περιορισμών είτε λόγω παθολογικών καταστάσεων που μειώνουν την ικανότητα του οργανισμού να προσαρμοστεί στη ζέστη. Τέτοιες πληθυσμιακές ομάδες είναι:

Ηλικιωμένοι: Διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, καθώς παρουσιάζουν μειωμένη ικανότητα θερμορύθμισης, συχνά πάσχουν από χρόνιες παθήσεις, ενώ είναι πιθανό να έχουν περιορισμένη πρόσληψη υγρών και μειωμένη αίσθηση δίψας.
Βρέφη και νήπια: Οι μηχανισμοί ρύθμισης της θερμοκρασίας του σώματός τους δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως, γεγονός που τα καθιστά ιδιαιτέρως ευάλωτα σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας.
Άτομα με χρόνια νοσήματα: Καρδιοπαθείς, νεφροπαθείς, ασθενείς με χρόνια αναπνευστικά ή νευρολογικά προβλήματα είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν επιπλοκές, καθώς η θερμική καταπόνηση αποσταθεροποιεί την ήδη εύθραυστη ομοιόστασή τους.
Άτομα με ψυχιατρικα νοσήματα: Εκτός από τις δυσκολίες στην αντίληψη του κινδύνου ή στην αυτοφροντίδα, πολλά από τα φαρμακευτικά σχήματα που λαμβάνουν (όπως αντιψυχωσικά) επηρεάζουν τη θερμορύθμιση του σώματος.
Εργαζόμενοι σε εξωτερικούς χώρους και αθλητές: Η αυξημένη σωματική δραστηριότητα με αυξημένη μεταβολική παραγωγή θερμότητας σε συνδυασμό με την έκθεση στον ήλιο και τις υψηλές θερμοκρασίες αυξάνει σημαντικά τη θερμική επιβάρυνση, με αποτέλεσμα τον υψηλότερο κίνδυνο αφυδάτωσης και θερμικής εξάντλησης.
Καύσωνας: Πρόληψη και αντιμετώπιση της θερμικής καταπόνησης
Η πρόληψη της θερμικής καταπόνησης ξεκινά με την έγκαιρη αναγνώριση των κινδύνων και την υιοθέτηση πρακτικών μέτρων που προστατεύουν την υγεία, ιδιαίτερα σε περιόδους υψηλού θερμικού φορτίου. Η έγκαιρη παρέμβαση σώζει ζωές και μειώνει σημαντικά τις επιπλοκές.

Επαρκής ενυδάτωση: Η συστηματική πρόσληψη υγρών -ακόμη και χωρίς αίσθημα δίψας- αποτελεί βασικό προληπτικό μέτρο. Καλό είναι να αποφεύγονται τα αλκοολούχα και τα καφεϊνούχα ποτά, που έχουν διουρητική δράση και εντείνουν την αφυδάτωση.
Προσαρμογή περιβαλλοντικών συνθηκών: Η παραμονή σε σκιερά ή κλιματιζόμενα σημεία, η αποφυγή δραστηριοτήτων κατά τις θερμότερες ώρες της ημέρας, και η χρήση δροσερού, ανοιχτόχρωμου ρουχισμού συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποφόρτιση του οργανισμού από τη ζέστη.
Ιατρική παρακολούθηση: Ευπαθείς ομάδες θα πρέπει να παρακολουθούνται συστηματικά, ιδιαίτερα τις ημέρες καύσωνα. Η άμεση αναγνώριση συμπτωμάτων όπως κόπωση, ζάλη ή σύγχυση επιτρέπει την έγκαιρη παρέμβαση πριν την επιδείνωση της κατάστασης και την εμφάνιση συμπτωμάτων θερμικής εξάντλησης ή θερμοπληξίας
Αντιμετώπιση της θερμοπληξίας: Η θερμοπληξία είναι μια επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση δράση. Προτεραιότητα έχει η ταχεία μείωση της θερμοκρασίας σώματος μέσω φυσικών μεθόδων ψύξης (ψυχρά επιθέματα, εμβάπτιση σε δροσερό νερό, χρήση ανεμιστήρων). Παράλληλα, είναι απαραίτητη η ενυδάτωση με ισοτονικά υγρά και η διόρθωση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών. Αν χρειαστεί, εφαρμόζεται υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών σε νοσοκομειακό περιβάλλον.

iefimerida

Γράφει ο Θωμάς Θωμαΐδης, Γαστρεντερολόγος, Διευθυντής Γαστρεντερολογικής Κλινικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.

Η ενδοσκοπική υποβλεννογόνια εκτομή (Endoscopic Submucosal Dissection, ESD) αποτελεί μία από τις πιο καινοτόμες και προηγμένες τεχνικές στον τομέα της γαστρεντερολογίας. Πρόκειται για μια σύνθετη ενδοσκοπική μέθοδο η οποία επιτρέπει την αφαίρεση μεγάλων και ενδεχομένως κακοήθων βλαβών από τον πεπτικό σωλήνα, χωρίς την ανάγκη χειρουργικής επέμβασης.

Η ESD πρωτοαναπτύχθηκε στην Ιαπωνία, κυρίως για τη θεραπεία του πρώιμου καρκίνου του στομάχου. Σύντομα, η μέθοδος αυτή άρχισε να χρησιμοποιείται και σε άλλες περιοχές του πεπτικού συστήματος, όπως ο οισοφάγος και το παχύ έντερο. Εν τέλει η επιτυχής εφαρμογή και καθιέρωση της ESD παγκοσμίως έμεινε άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξέλιξη της ενδοσκοπικής τεχνολογίας και των ενδοσκοπικών εργαλείων. Ειδικότερα η χρήση των ενδοσκοπίων υψηλής ανάλυσης (High Definition) και η τελειοποίηση της χρωμοενδοσκόπησης διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ευρύτερη εφαρμογή της ESD.

Ποιες είναι οι ενδείξεις για την ενδοσκοπική υποβλεννογόνια εκτομή (ESD);
Η ESD ενδείκνυται κυρίως για την αφαίρεση επιφανειακών νεοπλασμάτων που είναι δύσκολο να αφαιρεθούν με άλλες ενδοσκοπικές μεθόδους, όπως η ενδοσκοπική βλεννογονική εκτομή (Endoscopic Mucosal Resection, EMR).

Οι κύριες ενδείξεις περιλαμβάνουν:

Πρώιμος καρκίνος του στομάχου, οισοφάγου, εντέρου: Στην κατηγορία αυτή υπόκεινται βλάβες που περιορίζονται στις πρώτες δύο επιφανειακές στιβάδες του τοιχώματος του πεπτικού συστήματος, δεν έχουν διεισδύσει βαθιά στον μυϊκό χιτώνα και δεν έχουν λεμφαδενικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις.
Δυσπλασίες και προκαρκινικές βλάβες: Βλάβες που έχουν μεγάλη πιθανότητα να εξελιχθούν μελλοντικά σε κακοήθειες.
Πολύποδες: Πολύποδες που είναι δύσκολο να αφαιρεθούν με τις παραδοσιακές ενδοσκοπικές τεχνικές λόγω μεγέθους, θέσης, ίνωσης.
Βλάβες στις οποίες κρίνεται αναγκαία η ολική αφαίρεση τους για ιστοπαθολογική εξέταση.
Πώς πραγματοποιείται η ενδοσκοπική υποβλεννογόνια εκτομή (ESD);
Η ESD είναι μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό και κατάλληλα εκπαιδευμένους σε αυτήν τεχνική επεμβατικούς γαστρεντερολόγους. Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό η σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης και διάγνωσης των πρώιμων βλαβών. Με την βοήθεια τεχνικών, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η χρωμοενδοσκόπηση και η μεγεθυντική ενδοσκόπηση είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε βλάβες που ενδεχομένως παλαιότερα να μην μπορούσαμε να τις διακρίνουμε. Επιπρόσθετα παρέχεται πλέον η δυνατότητα να αναγνωρίσουμε τα ακριβή όρια των βλαβών, γεγονός που είναι πρωταρχικής σημασίας για την καθολική τους αφαίρεση.

 Η διαδικασία περιλαμβάνει τα εξής βήματα:

Αναγνώριση και Σήμανση της βλάβης: Η βλάβη εντοπίζεται και σημειώνεται περιμετρικά με τη βοήθεια ενός ειδικού ενδοσκοπικού μαχαιριού.
Ένεση Διαλύματος Υγρού: Ένα ειδικό διάλυμα που περιέχει χρωστική ουσία εγχέεται στον υποβλεννογόνιο ιστό κάτω από τη βλάβη, έτσι ώστε να την διαχωρίσει από τον μυϊκό χιτώνα. Ουσιαστικά με αυτό το βήμα μειώνεται η πιθανότητα τραυματισμού του μυϊκού χιτώνα και συνεπώς, η εμφάνιση άμεσων και όψιμων επιπλοκών.
Τομή του Βλεννογόνου: Γίνεται προσεκτική κυκλοτερής τομή του βλεννογόνου γύρω από τη βλάβη.
Υποβλεννογόνια Εκτομή: Με τη χρήση εξειδικευμένων εργαλείων, τέμνεται ο υποβλεννογόνιος χιτώνας και η βλάβη αφαιρείται σε όλη της την έκταση.
Αιμόσταση: Ορατά αγγεία καυτηριάζονται και εφαρμόζονται συγκεκριμένες τεχνικές αιμόστασης για να αποφευχθεί η αιμορραγία.
Γιατί πλεονεκτεί η ESD έναντι των υπολοίπων ενδοσκοπικών τεχνικών;
Η ESD προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις άλλες μεθόδους αφαίρεσης βλαβών, όπως:

Ολική αφαίρεση της βλάβης: Η ESD επιτρέπει την αφαίρεση μεγάλων βλαβών σε ένα μεμονωμένο κομμάτι, και όχι σε πολλαπλά μικρά, όπως επιτυγχάνουν οι υπόλοιπες τεχνικές. Διασφαλίζεται συνεπώς η οριστική αντιμετώπιση της βλάβης και η μείωση του κινδύνου υποτροπής.
Ακριβής παθολογοανατομική εξέταση: Η ολική αφαίρεση της βλάβης επιτρέπει την πλήρη παθολογοανατομική εξέταση, διευκολύνοντας την ακριβή σταδιοποίηση και τον προγραμματισμό της περαιτέρω θεραπείας.
Οριστική θεραπεία: Με την ολική εκτομή του παθολογικού ιστού επιτυγχάνεται σε ποσοστό άνω 95% η οριστική θεραπεία, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν επιπρόσθετοι παράγοντες κινδύνου. Αποφεύγονται με τον τρόπο αυτό μεγάλα χειρουργεία τα οποία μειώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Ελαχιστοποίηση των επιπλοκών: Σε σύγκριση με τα συμβατικά χειρουργεία η ESD συνέχεται με μικρότερο κίνδυνο επιπλοκών. Επιπρόσθετα ελαχιστοποιείται ο πόνος για τον ασθενή και η παραμονή του στο νοσοκομείο (1-2 μέρες κατά μέσο όρο).
Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές και τα μειονεκτήματα της
ενδοσκοπικής υποβλεννογόνιας εκτομής (ESD) ;
Παρότι η ESD είναι γενικά ασφαλής, υπάρχουν κάποιες πιθανές επιπλοκές που πρέπει να ληφθούν υπόψη:

Αιμορραγία (<2%): Η αιμορραγία είναι μια επιπλοκή που μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια ή μετά την επέμβαση. Αντιμετωπίζεται κατά κύριο λόγο αμιγώς ενδοσκοπικά.
Διάτρηση: Αν και σπάνια (<1%), η διάτρηση του τοιχώματος του πεπτικού σωλήνα αποτελεί επιπλοκή η οποία αντιμετωπίζεται κυρίως ενδοσκοπικά. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να ζητηθεί η συνδρομή της γενικής χειρουργικής.
Στενώσεις: Μετά την ESD, μπορεί να εμφανιστούν στενώσεις στο σημείο της εκτομής, ειδικά στον οισοφάγο. Αυτό παρατηρείται ειδικά σε βλάβες οι οποίες καταλαμβάνουν περισσότερο από 75% της κυκλοτέρειας.
Μεγάλη χρονική διάρκεια: Η αφαίρεση μεγάλων βλαβών μπορεί να αποτελέσει μία πολύωρη και χρονοβόρο διαδικασία, μιας και εφαρμόζεται λεπτομερέστατη ενδοσκοπική μικροχειρουργική.
Εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό: Η ESD αποτελεί μια εξειδικευμένη τεχνική, η οποία εφαρμόζεται μόνο από κατάλληλα εκπαιδευμένους και έμπειρους σε αυτόν τον τομέα επεμβατικούς ενδοσκόπους. 
Συμπέρασμα
Η ενδοσκοπική υποβλεννογόνια εκτομή (ESD) αποτελεί μια επαναστατική μέθοδο που έχει αλλάξει το τοπίο στη θεραπεία των ενδοσκοπικών βλαβών. Προσφέρει τη δυνατότητα αφαίρεσης μεγάλων και περίπλοκων βλαβών με υψηλό ποσοστό επιτυχίας και χαμηλό κίνδυνο επιπλοκών. Παρά την πολυπλοκότητα της διαδικασίας, τα οφέλη της ESD την καθιστούν μια πολύτιμη επιλογή στη θεραπευτική φαρέτρα των γαστρεντερολόγων. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι η ESD δεν αντικαθιστά την θέση του χειρουργού στην αντιμετώπιση των βλαβών του πεπτικού συστήματος. Η απόφαση για το αν μια βλάβη θα αφαιρεθεί χειρουργικά ή μέσω της επεμβατικής ενδοσκόπησης αποτελεί αντικείμενο των διεπιστημονικών συμβουλίων. Σίγουρα αποτελεί ένα επιπλέον όπλο αντιμετώπισης των πρώιμων κακοηθειών με σημαντικά πλεονεκτήματα για την ποιότητα ζωής των ασθενών. 

iefimerida

Ίσως φαίνεται μια πολύ απλή άσκηση, αλλά η σανίδα κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Όσο χρόνο κι αν μείνεις σε οριζόντια στάση, μοιάζει με αιωνιότητα.

Αυτή η άσκηση ενδυνάμωσης του πυρήνα είναι αδιαμφισβήτητα αποτελεσματική. Αλλά πόση ώρα πρέπει κανείς να μπορεί να την κρατήσει;

Το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διάρκεια σε σανίδα καταγράφηκε από τον Josef Salek από την Τσεχία, τον Μάιο του 2023, μια απίστευτη επίδοση 9 ωρών και 38 λεπτών, δηλαδή περίπου μία ώρα περισσότερο απ’ ό,τι διαρκεί μια πτήση από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη.

Ευτυχώς, ο μέσος άνθρωπος δεν χρειάζεται να περάσει μια ολόκληρη μέρα σε βασανιστική στάση σανίδας!

Ο Ρόουαν Κλιφτ, ειδικός στην προπόνηση και στη διατροφή, δήλωσε στο Metro ότι αυτή η άσκηση αφορά την «ποιότητα, όχι την ποσότητα». Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι βασικοί δείκτες, ανάλογα με την ηλικία, που μπορούν να λειτουργήσουν ως χρήσιμες κατευθυντήριες γραμμές για την επόμενη προπόνηση.

Ηλικία 20-39: 45-60 δευτερόλεπτα
«Στα 20 και τα 30 σου, το να μπορείς να κρατήσεις τη σανίδα για 45-60 δευτερόλεπτα δείχνει ότι έχεις καλή δύναμη στον κορμό», λέει ο personal trainer Τζόζεφ Γουέμπ, με 17 χρόνια εμπειρίας στον χώρο της γυμναστικής.

«Ο σκοπός της σανίδας δεν είναι να κυνηγάς έναν αριθμό. Είναι να χτίσεις σταθερότητα στον κορμό που να σε βοηθά και στην καθημερινότητά σου, όχι μόνο στο γυμναστήριο», προσθέτει.

Βάλε το σώμα σου στη θέση σανίδας: Στηρίξου στους πήχεις και στα δάχτυλα των ποδιών, με την πλάτη και τα πόδια ίσια, όχι καμπουριαστά.

Ο Γουέμπ προσθέτει ότι είναι σημαντικό:

Να κρατάς τους γοφούς στο ίδιο ύψος με τους ώμους.
Να σφίγγεις τους γλουτούς και τους μηρούς.
Να κρατάς τον λαιμό σε φυσική θέση, χωρίς να τον πιέζεις.
«Σφίξε τους κοιλιακούς σου σαν να ετοιμάζεσαι να δεχτείς μπουνιά, αλλά συνέχισε να αναπνέεις ήρεμα – σαν να κάθεσαι στον καναπέ», προσθέτει.

Αν οι γοφοί πέφτουν προς τα κάτω, οι ώμοι είναι σφιγμένοι ή τα πλευρά πετάνε προς τα έξω, τότε δεν γυμνάζεις σωστά τους μυς που πρέπει.

Αν είσαι 20-39 ετών, στόχευσε να κρατήσεις τη σανίδα για 45-60 δευτερόλεπτα. Το πιο σημαντικό όμως είναι η σωστή στάση του σώματος, όχι ο χρόνος.

Ηλικία 40-59: 30-45 δευτερόλεπτα
«Από την εμπειρία μου με εκατοντάδες πελάτες σε αυτή την ηλικία, έχω διαπιστώσει ότι η διατήρηση της σανίδας για 30-45 δευτερόλεπτα με σωστή στάση δείχνει πολύ καλή αντοχή και σταθερότητα στον κορμό», συνεχίζει ο Γουέμπ.

«Αν μπορείς να φτάσεις άνετα τα 60 δευτερόλεπτα, αυτό γενικά δείχνει εξαιρετικό έλεγχο του κορμού για αυτή την ηλικιακή ομάδα».

Με την πάροδο του χρόνου, η σωστή τεχνική μπορεί να γίνεται πιο δύσκολη, για διάφορους λόγους, όπως η απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης.

«Καθώς οι μύες γύρω από τους γοφούς, τη λεκάνη και τη σπονδυλική στήλη εξασθενούν ή χάνουν τον συντονισμό τους, χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για να κρατηθείς σωστά στη θέση της σανίδας», εξηγεί ο Τζόζεφ.

Προσθέτει ότι άτομα αυτής της ηλικίας μπορεί να δυσκολεύονται λόγω δυσκαμψίας στις αρθρώσεις ή παλαιότερων τραυματισμών, κάτι που κάνει πιο δύσκολη τη διατήρηση σταθερής στάσης.

Ηλικία 60+: 15-30 δευτερόλεπτα
Ο Τζόζεφ συμβουλεύει όσους είναι άνω των 60 ετών να στοχεύουν σε 15-30 δευτερόλεπτα σανίδας, με σωστή στάση σώματος.

«Αν καταφέρεις να φτάσεις τα 30 δευτερόλεπτα, αυτό είναι ένα εξαιρετικό σημάδι καλής δύναμης και αντοχής στον κορμό σε αυτή τη φάση της ζωής», λέει.

Ο Ρόουαν προσθέτει ότι αν είσαι άνω των 60 και δυσκολεύεσαι με την άσκηση, μπορείς να την προσαρμόσεις ώστε να γίνει πιο εύκολη.

«Μπορείς να κάνεις τη σανίδα με τα γόνατα στο έδαφος, ή να ακουμπήσεις τα χέρια πάνω σε ένα παγκάκι ή σκαμπό. Έτσι δυναμώνεις σταδιακά, αλλά μειώνεις την πίεση στους καρπούς, τους ώμους και τη μέση», εξηγεί.

Πόσο συχνά πρέπει να κάνεις σανίδα;
Ο Ρόουαν προτείνει να εντάξεις τη σανίδα στο πρόγραμμα σου 3-5 φορές την εβδομάδα. «Ο κορμός σου ωφελείται από την τακτική ενεργοποίηση, αλλά είναι επίσης σημαντικό να δίνεις χρόνο για ξεκούραση και αποκατάσταση», λέει. «Ο σκοπός της σανίδας είναι να χτίσει σταθερότητα στον κορμό, που να σε υποστηρίζει σε ό,τι κάνεις εκτός γυμναστηρίου».

iefimerida

Κατά την καλοκαιρινή περίοδο οι διατροφικές μας συνήθειες μεταβάλλονται. Οι καλοκαιρινές διακοπές, καθώς επίσης και η τάση μας να βρισκόμαστε περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού μπορούν να επηρεάσουν την επιλογή γευμάτων και ποτών και συνεπώς των προσλαμβανόμενων θερμίδων.

Ωστόσο, πολλοί παράγοντες μπορεί να επιδράσουν στη διάθεση και στην όρεξή μας, συμβάλλοντας με ευεργετικό τρόπο στη διατήρηση ή και ακόμα στην απώλεια του σωματικού μας βάρους.

Επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού
Η αύξηση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος επηρεάζει σημαντικά τη διατροφική πρόσληψη. Το σώμα μας θερμαίνεται με συνέπεια να προκαλείται έντονη εφίδρωση και συνακόλουθα αυξημένο αίσθημα δίψας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη πρόσληψη τροφής και παράλληλα σε προτίμηση τροφών που περιέχουν μεγάλες ποσότητες νερού.

Εκτός των υγρών που συνεισφέρουν σημαντικά στην ενυδάτωση του οργανισμού, τα φρούτα, τα λαχανικά και κατ’ επέκταση τα λαδερά φαγητά προσφέρουν εξίσου σημαντικές ποσότητες νερού καθώς η περιεκτικότητά τους αγγίζει έως και το 90%. Παράλληλα, τα τρόφιμα αυτά, εκτός από πλούσια σε νερό περιέχουν πολλές φυτικές ίνες και είναι σχετικά φτωχά σε θερμίδες. Εάν είμαστε προσεκτικοί στην ποσότητα του ελαιολάδου που προστίθεται κατά την παρασκευή των λαδερών και της σαλάτας, τότε το συνολικό θερμιδικό περιεχόμενο της διατροφής μπορεί να διατηρείται χαμηλό. Η αυξημένη ποσότητα των φυτικών ινών που περιέχουν οδηγεί στην πλήρωση του στομάχου και συνεπώς στο αίσθημα του κορεσμού, βοηθώντας όσους ενδιαφέρονται να διατηρήσουν ένα φυσιολογικό βάρος σώματος.

Στον αντίποδα, οι υψηλές θερμοκρασίες λειτουργούν αποτρεπτικά στην κατανάλωση μεγάλων γευμάτων, καθώς επίσης και λιπαρών τροφών. Τα γεύματα που περιέχουν βαριές σάλτσες και κορεσμένα λιπαρά είναι περισσότερο δύσπεπτα και προκαλούν δυσφορία κατά την πέψη τους, αυξάνοντας παράλληλα την παραγόμενη θερμότητα από το σώμα μας.

Μικρά & ελαφριά γεύματα
Καλή εναλλακτική λύση αποτελούν τα μικρά και ελαφριά γεύματα που θα περιέχουν πρωτεΐνη με λίγα λιπαρά, όπως πουλερικά και ψάρια σε συνδυασμό με μία πηγή υδατάνθρακα (ψωμί, ρύζι, ζυμαρικό, πατάτα) και σαλάτα με φρέσκα λαχανικά και μικρή ποσότητα ελαιολάδου. Παράλληλα, για τα ενδιάμεσα γευματίδια (σνακ) προτιμήστε δροσερά φρούτα, γιαούρτι χαμηλών λιπαρών ή smoothies. Επίσης, αποφεύγοντας τις αυστηρά στερητικές πρακτικές, μπορείτε να επιλέγετε σαν επιδόρπιο μία απλή μπάλα παγωτό σε συχνότητα 1-2 φορές την εβδομάδα, έτσι ώστε να μην υπερβείτε κατά πολύ τις προσλαμβανόμενες θερμίδες.

Κατανάλωση αλκοόλ και γλυκών με μέτρο!
Συνεχίζοντας στην ίδια συλλογιστική, προκειμένου να μην στερηθείτε πλήρως την απόλαυση ενός αγαπημένου κοκτέιλ ή ποτού, για όσους το επιτρέπει η φυσική τους κατάσταση, περιοριστείτε σε 1-2 ποτά ή κοκτέιλ την εβδομάδα. Θυμηθείτε όμως, ότι τα κοκτέιλ περιέχουν συνήθως ποτά με υψηλούς βαθμούς αλκοόλης αλλά και ζάχαρη, κάτι που συνεπάγεται και μεγαλύτερο θερμιδικό περιεχόμενο. Εναλλακτική επιλογή χαμηλότερων θερμίδων αποτελεί ένα ποτήρι κρύα μπύρα ή ένα ποτήρι κρασί.

Ασκηθείτε κολυμπώντας ή περπατώντας
Καθώς η μέρα διαρκεί περισσότερο, οι καλοκαιρινοί μήνες αποτελούν μία καλή ευκαιρία για να αυξήσετε τη φυσική σας δραστηριότητα. Το κολύμπι στη θάλασσα, οι καλοκαιρινοί περίπατοι αλλά και οποιαδήποτε άλλη μορφή άσκησης που σας ευχαριστεί είναι τρόποι για να διατηρείστε δραστήριοι σε καθημερινή βάση, ενισχύοντας τη λειτουργία του μεταβολισμού και την καύση λιπώδους μάζας.

Τέλος, ο καλός καιρός συμβάλλει στη βελτίωση της διάθεσής μας και στην κινητοποίησή μας, σε αντίθεση με τους χειμερινούς μήνες, όπου το κρύο και ο κακός καιρός μπορεί να μας οδηγήσει να καταφύγουμε σε κατανάλωση παρηγορητικού φαγητού (comfort food) προκειμένου να νιώσουμε, προσωρινά, καλύτερα.

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, η επαρκής ενυδάτωση του οργανισμού μας είτε μέσω της κατανάλωσης άφθονου νερού είτε τροφίμων πλούσιων σε υγρά, η τήρηση μικρών και ελαφριών γευμάτων, η υιοθέτηση του μέτρου στην κατανάλωση ποτών και γλυκών, καθώς επίσης και η ένταξη οποιασδήποτε μορφής φυσικής δραστηριότητας αποτελούν παράγοντες που δύνανται να δράσουν συνεργιστικά στη διατήρηση του σωματικού μας βάρους.

iefimerida