Magna Grecia, πολιτιστικό οδοιπορικό της Φ.Ε.Ε. στην Κάτω Ιταλία

 

Περιληπτικά

Σειρά ερευνών έχει δείξει ότι ο χυμός ροδιού, ο οποίος είναι εξαίρετη πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών, έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες στον οργανισμό, μεταξύ άλλων και αντικαρκινικές.

Αναζήτηση

Η ορμόνη της πείνας νικά τον διαβήτη και τον καρκίνο Εκτύπωση

Εφημερίδα "Δημοκρατία", 29 Δεκεμβρίου 2010

 

Το μυστικό όπλο για τη θεραπεία του διαβήτη, της καρδιοπάθειας, ακόμη και του καρκίνου είναι πιθανόν να βρίσκεται τελικά στη λειτουργία μιας από τις λεγόμενες «ορμόνες της πείνας». Πρόκειται για την αδιπονεκτίνη, μια ορμόνη που καθορίζει την υγιή συσσώρευση αποθεμάτων λίπους στους αδύνατους ανθρώπους και η οποία είχε ως σήμερα σχετιστεί με τη γέννηση τους διαβήτη και τη μακροζωία.

Στη νέα έρευνα όμως που έκανε ο δρ Φίλιπ Σέρερ, ο άνθρωπος που ανακάλυψε την ορμόνη το 1994, διαπιστώθηκε ότι συμβάλλει καταλυτικά στην επιβίωση των κυττάρων. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές πέτυχαν –χρησιμοποιώντας την ορμόνη- να αντιστρέψουν τις αρνητικές συνέπειες που είχε για τον οργανισμό η δράση των σφιγγολιπιδίων (ή κεραμιδίων).

Τα λιπίδια αυτά βοηθούν στην αυτοκτονία των κυττάρων ή απόπτωση, και, σε μεγάλες ποσότητες, συμβάλλουν στην καταστροφή των ανοσοκυττάρων β-κυττάρων. Όμως υπό την επήρεια της ορμόνης της πείνας η λειτουργία των βλαβερών λιπιδίων αντιστράφηκε ή, όπως σχολίασε ο δρ Σέρερ, «η αδιπονεκτίνη βοήθησε τους κακούς εξαδέλφους της να αναμορφωθούν».

Στις δοκιμές που έγιναν έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αντιστροφή της αυτοκαταστροφικής διαδικασίας σε δύο ομάδες κυττάρων, β-κυττάρων παγκρέατος (που παράγουν ινσουλίνη) και κυττάρων μυοκαρδίου.

Είναι η πρώτη φορά που μια έρευνα αποκαλύπτει τις δυνατότητες της ορμόνης και μάλιστα σε τέτοιο εύρος ασθενειών. Μέχρι στιγμής η αδιπονεκτίνη ήταν κυρίως γνωστή για την ιδιότητά της να ρυθμίζει τον οργανισμό ώστε να μαζεύει κύτταρα λίπους στον υποδόριο ιστό, ώστε να ανταπεξέλθει στις δύσκολες ημέρες της πείνας. Μάλιστα την ορμόνη έχουν σε υψηλά ποσοστά οι αδύνατοι άνθρωποι. Όταν αρχίζει κανείς να παχαίνει, τα ποσοστά της πέφτουν, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να συσσωρεύει λίπος και σε περιοχές στις οποίες αυτό είναι επιβλαβές, όπως στην καρδιά και το συκώτι.

Πρόσφατες μελέτες πάντως είχαν δείξει ότι η αδιπονεκτίνη κρύβει και άλλους… άσους στο μανίκι της, όπως έρευνα του 2006 που τη συνέδεσε με τη μακροζωία.